《ท่านประธานนิรันดร์》全部章節:第 1 章 - 第 10 章

27 章節

1

“นี่คุณ แครอทหัวนี้ฉันหยิบก่อน” เพลินตาหันไปถลึงตาเข้าใส่ชายหนุ่มแปลกหน้านิรันดร์ยอมปล่อยแต่โดยดีเพราะเขาไม่อยากมีเรื่องกับผู้หญิง แต่พอหันไปหยิบหัวผักกาด เธอก็หยิบหัวเดียวกับเขาอีก“สงสัยว่าคุณจะใจตรงกับผมแล้วล่ะ”“เอ๊ะ! คุณ ฉันไม่อยากไปใจตรงกับคุณหรอก” เธอสะบัดมือพยายามดึงหัวผักกาดออกมา แต่เขาก็รั้งเอาไว้“ไม่ปล่อยมือฉันใช่ไหม ได้!” เธอกระทืบเท้าเขาเต็มแรง ทำเอานิรันดร์ถึงกับร้องเสียงหลง“ฝากไว้ก่อนยัยตัวดี”“ไม่รับฝาก” เธอแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เขา ก่อนจะเข็นรถผักหนีไปจ่ายเงิน นิรันดร์เองก็ทำอะไรไม่ได้เพราะสถานที่สาธารณะ ถ้าเขาทำอะไรลงไป คงโดนหาว่ารังแกผู้หญิงหรือโรคจิตเป็นแน่ฝากไว้ก่อน เจอกันรอบหน้าจะจับตีก้นเสียให้เข็ด!!!ยัยเด็กบ้าเอ๊ย!!!เขาเคยเจอผู้หญิงแสบๆ มาเยอะ แต่ไม่เคยเจอใครแสบเท่าเธอมาก่อนนิรันดร์รีบเข็นรถไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ เขาไม่เจอยัยเด็กตัวแสบนั่นอีก คงจ่ายเงินและหนีขึ้นรถไปแล้วชายหนุ่มกลับห้องมาทำอาหารเหมือนเช่นทุกครั้ง เพราะเขาชอบทำอาหารรับประทานเอง วันนี้เป็นวันหยุดเขาจึงมีเวลาได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ กิจกรรมที่เขาทำในวันหยุดคือทำอาหารและอ่านหนังสือ หลังจากนั้นก็
閱讀更多

2

เธอยังได้ยินเสียงขำของคนในห้อง อย่าบอกนะว่า... ว่าที่เจ้านายคนใหม่ของเธอหัวเราะเยาะเธอเขาเป็นผู้ชายประเภทไหนกันนะ ถ้าไม่ติดว่าเธอต้องมาของานเขาทำ เธอจะตั้นหน้าเขาให้ดั้งหักเลย“ซุ่มซ่ามไม่มีใครเกิน” เสียงคุ้นๆ นั้นทำให้เธอต้องเงยหน้าขึ้นมอง เพลินตาถึงกับตาโตเท่าไข่ห่านเมื่อเห็นว่าใครที่มายืนอยู่ตรงหน้าของเธอหญิงสาวรีบลุกขึ้น สะบัดมือของเขาที่ยื่นมาให้การช่วยเหลืออย่างโกรธๆ“ไม่จำเป็น”“หมายความว่าคุณไม่อยากสัมภาษณ์งานกับผม” ประโยคของเขาทำให้เธอชะงักกึก ก่อนจะปรับสีหน้าเสียใหม่ แย่แล้ว ผู้ชายคนนี้เป็นเจ้าของบริษัทอย่างนั้นเหรอ เธอเจอเขาสามครั้งแล้วนะ แต่ทำตัวไม่น่ารักกับเขาเอาเสียเลยเพลินตาท่องเอาไว้ในใจเพื่องานเพื่อเงิน และเพื่อที่อยู่ เธอไม่อยากไปนอนข้างถนน นี่ก็เอาของมีค่า ออกมาขายจนหมดตูดแล้ว นั่นก็คือทองที่เธอแอบเก็บสะสมเอาไว้ ถ้าต้องขายอีกก็คงขายตัวเป็นแน่“ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นค่ะ”“อ้อ... เหรอครับ ผมเห็นคุณทำหน้าหงิกงอใส่ผม ผมนึกว่าคุณไม่อยากทำงานกับผมเสียอีก”“ฉันแค่นิ่วหน้าเพราะเจ็บค่ะ เมื่อกี้ฉันล้ม มันเจ็บน่ะค่ะ” เธอโกหกคำโต ฉีกยิ้มกว้างขวางใส่เขา“เชิญนั่งสิคุณเ
閱讀更多

3

“คุณเพลิน ต่อไปผมขอสั่งให้คุณเรียกแทนตัวเองด้วยชื่อเล่น”“โหย... นี่เป็นการบังคับกันเลยนะคะ” เธอพูดขึ้นก่อนจะตาโตใส่เขา“คุณต้องทำงานกับผมอีกนาน เราก็ควรที่จะสนิทกันเอาไว้ ไม่ใช่เหรอ” ท้ายประโยคเขาเอ่ยถามเธอเธอฟังแล้วคิดตามเขา เธอเองก็ต้องทำงานอยู่กับเขาอีกนาน จนกว่าจะหางานใหม่ได้ ซึ่งงานใหม่หายากยิ่งกว่าอะไรในยุคข้าวยากหมากแพงและคนตกงานมากมายเช่นนี้ เธอได้งานทำที่นี่ก็ถือว่าโชคดีมาก ที่พักอยู่ใกล้ที่ทำงาน เดินเอาเหนื่อยหน่อยแต่ก็ถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพ ไม่ต้องเสียค่ารถค่าเรือเหมือนอยู่กรุงเทพฯ ที่สำคัญก็คือเงินเดือนที่นี่ทำให้เธอมีเงินจ่ายค่าห้อง ค่ากินและเหลือเก็บอีกก้อนเล็กๆ หญิงสาวคิดถึงเงินเดือนและสวัสดิการที่จะได้รับเธอก็รู้สึกว่าตัวเองโชคดีมาก“ค่ะ ฉันจะทำงานกับคุณอีกนาน”“อะไร”“อะไรคืออะไรคะ”“นั่งคิดแล้วตอบว่าจะทำงานกับผมอีกนาน ตอนแรกคิดว่าจะไม่ทำงานกับผมหรือไง”“เปล่าค่ะ ท่านประธานน่ะชอบจับผิด ขี้ระแวง”“อ้าว... ผมเป็นแบบนั้นเหรอ”“นั่นน่ะสิถึงยังหาเมียไม่ได้” ท้ายประโยคเธอต่อว่าต่อขานเขาเบาๆ แต่เขาก็ยังหูดีแอบได้ยิน“ใครบอกว่าผมหาเมียไม่ได้ ผมเลือกเยอะต่างหากล่ะ”“ท่านประธ
閱讀更多

4

เธอโดนเขาแกล้งแหย่กลับ!!!อาหารหอมกรุ่นถูกนำมาเสิร์ฟให้คนทั้งสอง เธอรู้สึกหิวเหลือเกิน แต่ที่บ้านสอนมาดีจึงค่อยๆ ตักกินอย่างเรียบร้อย“หิวก็กินเยอะๆ นะ” เขาตักอาหารให้เธอ“ท่านประธานรู้ได้ยังไงคะว่าเพลินหิว”“ก็คุณทำเหมือนจะกินผม เอ๊ย! กินช้างเข้าไปทั้งตัวแบบนั้น” ได้ฟังประโยคของเขาก็ถึงกับต้องย่นจมูกในทันที“คุณทำท่านี้บอกเลยน่ารัก” เขาเอ่ยบอกอีก เธอทำท่าจะย่นจมูกแต่ก็เปลี่ยนใจ เสไปตักอาหารรับประทานต่อ“เดี๋ยวผมไปส่ง” นิรันดร์พูดขึ้นหลังจากรับประทานอาหารเสร็จสิ้น“ไม่ต้องหรอกค่ะ มื้อนี้ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ อาหารอร่อยมาก” เธอกล่าวขอบคุณเขา อย่างน้อยมื้อนี้เธอก็รอดไปอีกมื้อ ดีกว่ากินมาม่าเป็นไหนๆ“เดี๋ยวผมไปส่ง นี่ก็มืดแล้ว คุณเพิ่งย้ายมาอยู่ที่นี่ไม่ใช่เหรอ จะกลับยังไงคนดียว อีกอย่างคงไม่ชินทาง ผมพาคุณมากินข้าวไกลจากบริษัทมากนะ”“ก็ได้ค่ะ” เธอทำท่าจะปฏิเสธ แต่คิดว่าเหตุผลของเขาเข้าทีอยู่ เธอก็เลยต้องให้เขาไปส่ง“นี่คะที่อยู่ของเพลิน ท่านประธานจอดตรงนี้เลยค่ะ จอดตรงนี้เลยค่ะ ท่านประธานจะขับรถเข้าไปที่ลานจอดรถของคอนโดฯ ทำไมคะ” เธอทำหน้าเหลอหลาใส่เขา เพราะกฏของที่นี่ไม่ให้คนนอกเข้าเพลินตา
閱讀更多

5

ไม่ใช่เลยค่ะ! เธอบอกเขาในใจ เธอใช้หนี้หมด แถมเงินเก็บกับแฟนเก่าก็โดนเขาเอาไปจนหมด จะพูดง่ายๆ คือเธอไม่เหลืออะไรเลยจะดีกว่า“คุณพักผ่อนเถอะ ผมไม่กวนแล้ว” เขามองหน้าเธอจึงได้เห็นความเหนื่อยล้าของเลขาสาว จึงเอ่ยขอตัวอย่างสุภาพ เพลินตารู้สึกว่านั่นคือเสียงสวรรค์สำหรับเธอหญิงสาวเดินมาส่งเขาที่หน้าห้อง เธอยิ้มให้เขาก่อนจะรีบงับประตูปิด เธออยากจะอาบน้ำทิ้งตัวลงนอน ทำท่าจะกรีดร้องหนีเข้าห้องน้ำ เสียงกริ่งหน้าห้องก็ดังขึ้นเสียก่อน เธอถึงกับฝันสลายเมื่อมองลอดช่องประตูออกไปพบว่าคนที่กดกริ่งหน้าห้องของเธอคือเจ้านายของเธอนั่นเอง“ท่านประธานมีอะไรเหรอคะ” เธอเอ่ยถามอย่างเหนื่อยๆ“คุณทำโทรศัพท์มือถือตกเอาไว้ที่ห้องของผมน่ะ ผมเอามาคืน”“ขอบคุณค่ะ”“ผมไม่กวนแล้ว เมื่อกี้มินตราส่งข้อความหาคุณด้วยนะ” เขาบอกเธอเสียงเรียบ หน้านิ่ง“คะ!” เธอหลุดอุทานออกมา ก่อนจะกดเปิดอ่านข้อความของอดีตเลขาของเขา-แกไปสัมภาษณ์งานเป็นยังไงบ้างยัยเพลิน เจ้านายของฉันหล่อลากไส้ไปเลยใช่ไหมแก ถ้าแกเหงาจีบคุณ นิรันดร์ได้นะ เขาโสดแน่นอน แต่สดหรือเปล่าอีกเรื่องนึง อิอิ-ประโยคนั้นทำเอาเพลินตาอ้าปากค้างตาโต ปกติข้อความไลน์ที่ส่งมา
閱讀更多

6

“พอทำได้น่ะ”“งั้นต่อไปต้องมีคนช่วยทำอาหารให้กินแล้วค่ะ” เธอรีบอาสาอย่างอ้อมๆ สบายท้องไปอีกหลายมื้อเชียว มีเจ้านายแสนใจดีอยู่ห้องข้างๆ มันดีแบบนี้นี่เองเอาจริงๆ นิรันดร์ก็ไม่ได้ดูร้ายกาจอย่างที่เธอคิดเหมือนตอนเจอกันครั้งแรก“คุณจะมาทำอะไรให้ผมกินหรือไง”“ถ้าท่านประธานไม่ว่าอะไร ท่านประธานบอกว่าเพลินต้องทำเป็นทุกอย่างไม่ใช่เหรอคะ” เธอรีบอวดอ้างสรรพคุณของตัวเอง“เอาสิ” ได้ยินประโยคนั้นเธอก็รู้สึกว่าลาภปากสุดๆ คิดว่าต้องทนกินมาม่า ไข่และปลากระป๋องทั้งเดือน แต่สวรรค์ก็ประทานท่านประธานสายเปย์มาให้เธอ ถือว่าที่เธอเคยมีปัญหาบาดหมางกับเขาในตอนแรกที่เจอกัน เธอให้อภัยเขาก็แล้วกัน“เสร็จแล้วค่ะ ข้าวต้มกุ้งหอมกรุ่น” เธอยกข้าวต้มกุ้งมาเสิร์ฟให้เจ้านายหนุ่มที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหาร“หอมนี่” เขามองข้าวต้มหอมกรุ่นตรงหน้าแล้วเอ่ยชม“ต้องลองชิมดูนะคะ เผื่อจะติดใจฝีมือของเพลิน จะได้เรียกใช้เพลินมาทำอาหารให้กินอีก” เธอยิ้มหวานให้เขานิรันดร์เลยมองเธอนิ่งๆ คล้ายอยากจะรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ นั่นทำให้เพลินตาตกประหม่าเมื่อถูกมองเอาๆ แบบนั้น“ชิมดูสิคะ” เธอรีบเชื้อเชิญให้เขากินข้าวต้มแทนการมองเธอเหมือนจะก
閱讀更多

7

“คุณเก่งนะ เด็กเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยจะมีความคิดทำนองนี้หรอก ชอบติดหรูอยู่สบายมากกว่า”“ไม่หรอกค่ะ เด็กแบบเพลินคิดแบบนี้เยอะเลยค่ะ รักธรรมชาติ คิดเรื่องการสร้างทรัพยากร คิดเรื่องการปลูกต้นไม้ คิดเรื่องการทำปุ๋ยหมัก ไม่ใช้ปุ๋ยเคมีและยากำจัดศัตรูพืช” เธอก็เคยคุยกับคนที่มีแนวคิดเดียวกัน มันทำให้พลังในตัวของเธอมีเพิ่มมากขึ้นหากได้คุยกับคนที่มีอุดมการณ์เดียวกัน“คุณก็ทำได้ ถ้าอยากทำลองหาที่ดินที่ชอบดูสิ แล้วซื้อเอาไว้สักแปลง”“เพลินไม่มีเงินหรอกค่ะ ไม่มีอีกแล้วเงินเก็บที่เพียรเก็บมานานหลายปีมันหมดไปแล้วค่ะ” เธอเม้มปาก นึกถึงเงินเก็บของตัวเองแล้วหน้าหมองลงในทันที“อดีตเคยเก็บได้ ปัจจุบันและอนาคตก็ต้องเก็บได้สิ ถ้าเราเคยทำอะไรสำเร็จมาแล้ว การที่เราจะทำมันสำเร็จอีกครั้ง ผมคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องยากเลยนะ” ประโยคกินใจของเขา ทำให้เธอยิ้มออก“ว้าย! ฝนตก” เดินเล่นอยู่ในไร่ของเขา จู่ๆ ฝนก็ดันตกลงมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย เพลินตาหันรีหันขวาง ในขณะที่นิรันดร์รีบจับมือน้อยของเธอวิ่งไปหลบยังกระท่อมในไร่“เปียกหมดเลย” เธอวิ่งเข้ามาในกระท่อมแล้วต้องบ่นอุบเพราะเนื้อตัวเปียกปอนไปหมด มือน้อยลูบไล้เสื้อผ้าเบาๆ นั่นยิ่
閱讀更多

8

ร่องสวาทอันอ่อนหวานบอบบางตอดรัดเขาอย่างเต็มอกเต็มใจ ในขณะที่เขาขยับเข้าออกอย่างไม่เร่งรีบเธอซี้ดปากด้วยความเสียวซ่านเหมือนกินพริกเผ็ดๆ เข้าไปกำมือใหญ่ เด้งสะโพกรับการกดคลึงที่แสนยั่วเย้าและเสียวกระสันในเวลาเดียวอ้อมแขนของเธอโอบกอดเขาเอาไว้อย่างแนบแน่น ร้องครางไม่เป็นส่ำอยู่ภายใต้ร่างหนาของเขา เพียงไม่นานเธอก็ไปถึงจุดหมายปลายทางอย่างรุนแรงขาเพรียวของเธอรัดสะโพกสอบของขาเอาไว้อย่างเสียวซ่าน รับความความเร่าที่ฉีดพล่าเข้ามาในร่องสวาทจนหมดแม็กซ์หลังจากบทรักที่แสนเร่าร้อนอ่อนหวาน ท่านประธานสุดหล่อของเธอก็ลุกไปทำข้าวต้มร้อนๆ ให้เธอกิน“เสร็จแล้ว ข้าวต้มร้อนๆ คุณลุกขึ้นมากินพร้อมผมสิ” เขาเรียกขานเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ในกระท่อมน้อยของเขามีสิ่งอำนวยความสะอาดและวัตถุดิบในการทำอาหารมากมาย ถ้าเธอกับเขาจะติดฝนอยู่ที่นี่อีกหลายๆ วันก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรในเรื่องอาหารการกินเลย“ลุกไม่ไหวค่ะ มาอุ้มไปกินหน่อยสิคะ” เธอยกมือขึ้นมาข้างตัวเพื่ออ้อนเขา นิรันดร์ยกยิ้มตรงมุมปาก ก่อนจะเดินเข้าไปอุ้มร่างน้อยที่นอนระทดระทวยอยู่บนเตียงมานั่งบนตักร่างของเลขาสาวสวมแค่เสื้อยืดตัวใหญ่ปิดแค่แก้มก้นน้อยๆ ซึ่งเขาเป็นค
閱讀更多

9

“ท่านประธานคะ ลูกค้ามารอพบแล้วค่ะ”“ครับ” นิรันดร์รู้สึกแปลกใจไม่น้อยที่ลูกค้ามารอพบเขาตั้งแต่เช้า ซึ่งจริงๆ แล้วนัดกันไว้สิบโมงเช้า เขาจึงรีบหันไปเร่งคนข้างๆ ให้เดินตามมาเร็วๆ“ลูกค้าของท่านประธานมาเร็วมากๆ เลยนะคะ สงสัยจะใจร้อนอยากให้เราสร้างบ้านให้เร็วๆ” เธอยิ้มกว้างรีบซอยเท้าเดินตามเขาเข้าไปในห้องรับรองแขก“สวัสดีครับ ผมขอโทษด้วยครับที่มาช้า” นิรันดร์เอ่ยขอโทษแขกทั้งสองที่นั่งหันหลังให้เขาอยู่“ไม่เป็นไรครับ ผมมาก่อนเวลานัด ต้องขออภัยคุณเสียด้วยซ้ำ” การันต์หันมาเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพ“พี่กานต์” เพลินตาอุทานออกมาเมื่อเห็นว่าลูกค้าคนสำคัญของเจ้านายคืออดีตคนรักของเธอ เขาเองก็ดูตกใจไม่น้อย“ไม่คิดเลยนะคะว่าพี่รันจะเป็นเจ้าของบริษัทที่พี่กานต์อยากว่าจ้าง” ฤดีนารถพูดขึ้น เมื่อเห็นว่าทุกคนเงียบไป“นารถรู้จักกับคุณรันด้วยเหรอ” การันต์หันไปถามคนรักอย่างสงสัย“ใช่ค่ะ พี่รันเป็นรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยของนารถน่ะค่ะ” เขาเป็นรุ่นพี่ที่จบไปนานหลายปีแล้ว แต่ยังมาที่มหาวิทยาลัยของเธอในตอนนั้น ทำให้เธอกับเขาได้รู้จักกัน“โลกกลมจังเลยนะครับ” การันต์คิดว่าโลกกลมเพราะเขาไม่คิดว่าจะเจอเพลินตา แฟนสาวที่
閱讀更多

10

เธอแค่อยากระบายให้ใครสักคนได้รับรู้ความคับข้องใจของเธอ“ท่านประธานปลอบใจเพลินเหรอคะ”“ปกติผมไม่เคยปลอบใครแบบนี้เลยนะ”“แต่ท่านประธานสงสารและเวทนาเพลินใช่ไหมคะ” คนที่เคยปากเก่งทำเสียงเศร้าจนเขาต้องเลื่อนมือมาโยกศีรษะของเธอไปมา“คุณไม่เหมือนตอนแรกที่เจอกับผมเลยนะ”“ตอนแรกเพลินปากเสียใส่ท่านประธานใช่ไหมคะ”“ตอนแรกน่ะคุณดูเป็นผู้หญิงมั่นใจมากๆ เลยนะ กล้าแย่งแครอทกับผมอย่างเอาเป็นเอาตายเลย” ประโยคของเขาเหมือนแกล้งแหย่เธอเสียมากกว่า ทำให้เธอดูผ่อนคลายขึ้นมาก“ไม่ใช่แค่เขาแอบไปคบกันลับหลังเพลิน โดยไม่บอกให้เพลินรู้ แต่เขายังเอาเงินเก็บที่จะแต่งงานกันไปให้ผู้หญิงอีกคนด้วย เพลินพยายามประหยัดเก็บเงิน ไม่ซื้อของฟุ่มเฟือย พอเพลินหมดตัวเพราะพ่อแม่ตายทิ้งหนี้สินเอาไว้ เขาก็ตีจาก” เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นหนักกว่าเดิมเสียอีก“แสดงว่าโชคดีมากๆ ที่คุณเลิกกับเขาได้” นิรันดร์ได้ฟังแบบนั้นเขาก็รู้สึกโกรธที่ผู้ชายคนนั้นทำไม่ดีกับผู้หญิงอีกคนเพื่อจะจับผู้หญิงอีกคนเขารู้ดีว่าฐานะของฤดีนารถนั้นไม่ธรรมดา บิดามารดาของเธอมีเงิน มีฐานะ ในขณะที่การันต์นั้นเขาไม่รู้ประวัติของอีกฝ่ายเลย แต่ฟังจากที่เลขาของเขาเล่า ผู้ช
閱讀更多
上一章
123
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status