Todos los capítulos de ท่านประธานนิรันดร์: Capítulo 11 - Capítulo 20

“จริงดิ”“อืม..”“แกเสร็จเจ้านายของฉันแล้ว”“ไม่รู้ใครเสร็จใคร เมื่อคืนฉันอ่อยเขาเอง เพราะเมา แล้วก็ดันเห็นหน้าเขาเป็นพี่กานต์ด้วย”“ไอ้บ้า! แกลากเขามาปล้ำที่ห้อง แต่ดันไปคิดถึงแฟนเก่านี่นะ”“ฉันไม่ได้ตั้งใจ แต่ก็ได้สติตอนที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มนั่นแหละว่าเขาไม่ใช่พี่กานต์”“แกยังจะไปคิดถึงไอ้ผู้ชายเฮงซวยแบบนั้นอยู่อีกเหรอ” มินตราต่อว่าเพื่อนมาตามสาย“ฉันรักเขามากแกก็รู้ ตอนสมัยเรียน ฉันเคยเกือบโดนลากไปข่มขืน แต่เขาเข้ามาช่วยฉันเอาไว้ ฉันเลยรอดมาจนถึงทุกวันนี้”“เรื่องนั้นก็จริง แต่แกก็ได้ทุ่มเททุกอย่างในชีวิตให้เขาไปทั้งหมดแล้วยายเพลิน แม้กระทั่งจิตวิญญาณของแก แกนึกย้อนกลับไปคิดดูสิ แกทำทุกอย่างเพื่อเขาขนาดนั้น แค่เขาเคยเห็นคุณค่าแกไหม สมมุตินะถ้าแกตกอยู่ในอันตราย ไปเจอเจ้านายของฉัน เขาก็ต้องช่วยแก คุณนิรันดร์เขาเป็นคนดีมากนะ ฉันอยากให้แกได้เจอผู้ชายดีๆ เลิกคิดถึงไปเถอะไอ้พี่การันต์ เงินทองที่แกเก็บหอมรอมริบมาทั้งชีวิต ก็ยกให้เขาไปหมดแล้ว บุญคุณก็ส่วนบุญคุณ แต่บุญคุณชดใช้ไปแล้วก็หมดหรือเปล่าวะ”ถึงเธอจะไม่ได้เรียนที่เดียวกับเพลินตาแต่ก็สนิทกันตั้งแต่อนุบาล มีอะไรคุยกันตลอด มินตราจึง

“ขอโทษค่ะ ก็จู่ๆ ท่านประธานก็หยุดเดิน” เธออ้อมแอ้มตอบ“เดินระวังหน่อยสิ” เขาทำเสียงดุหน้าเคร่ง ก่อนจะหมุนร่างเดินต่อ เธอก็มุ่ยหน้าใส่เขาในทันทีเพราะถึงแม้ว่าเขาจะดุแต่ก็ยังห่วงใยหันมาประคองเธอไม่ให้ล้มไม่เป็นท่า“ท่านประธานระวังค่ะ” ในจังหวะที่นิรันดร์หยุดยืนมองงานก่อสร้างที่กำลังเร่งก่อสร้างอยู่นั้น เธอก็เผอิญเงยหน้าขึ้นไปมองด้านบน จึงเห็นว่ามีของบางอย่างกำลังหล่นลงมาตรงกับศีรษะของเขาพอดิบพอดีในจังหวะนั้นเธอไม่ห่วงตัวเองเลยแม้แต่น้อย แต่กระโจนเข้าไปหานิรันดร์พลางกรีดร้องให้เขาหลบไป“ท่านประธานคะ ระวังคะ” นิรันดร์หันมาพอดีกับที่ร่างเลขาสาวกระโจนเข้ามาผลักร่างของเขาเอาไว้ เธอล้มลงทับร่างท่อนล่างของเขา ก่อนที่จะร้องด้วยความเจ็บ“โอ๊ย!” อิฐหล่นลงมาทับขาของเลขาสาวเต็มๆ เธอทั้งเจ็บและรู้สึกชาที่ขาไปหมด“เพลิน!” นิรันดร์เรียกเลขาสาวอย่างตกใจ เขารีบอุ้มเธอขึ้นก่อนจะรีบพาไปหาหมออิฐที่หล่นลงมาโดนขาทำให้เธอได้รับบาดเจ็บ หมอทำแผลให้แล้ว แต่ทำให้เธอต้องพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลก่อนเพลินตาเดินเหินไม่สะดวกเพราะเจ็บแผล ส่วนกระดูกและส่วนอื่นในร่างกายไม่ได้เป็นอะไร ยังถือว่าโชคดีที่แผลเกิดขึ้นตรง

“คนนี้เหรอรันเลขาของรัน หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูเชียว” ดูทีแล้วหล่อนจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกับนิรันดร์ ใบหน้ายิ้มแย้มแถมยังเอื้อเอ็นดูนั้นเหมาะกับการเป็นเจ้าของธุรกิจที่ต้องให้บริการลูกค้าเป็นอย่างยิ่ง“จัดการให้หน่อย” นิรันดร์บอกเพื่อนรักที่รู้จักกันมาตั้งแต่อนุบาล“เดี๋ยวจัดให้ เอาให้สวยแบบตกตะลึงไปเลยดีไหม” กนกพรพูดยิ้มๆ ในขณะที่นิรันดร์ไม่ตอบว่ากระไร เดินไปนั่งอยู่มุมหนึ่งด้วยใบหน้าขรึมๆ“เจ้านายของเราก็ขรึมแบบนี้แหละ ขี้เก๊กสุดๆ ไปเลย” กนกพรกระซิบกระซาบ นั่นทำให้เพลินตายิ้มขำในทันที“ชื่อเพลินตาใช่ไหม”“ใช่ค่ะ เรียกเพลินก็ได้ค่ะ คุณเป็นเพื่อนกับท่านประธานเหรอคะ”“เรียกพี่ว่าพี่พรนะจ๊ะ ไม่ต้องเรียกคงเรียกคุณหรอก” กนกพรพูดอย่างเป็นกันเอง“ค่ะพี่พร” ในจังหวัดที่ห่างไกลเช่นนี้ เธอเดินทางมาทำงานเพราะคำชวนของเพื่อนวัยเยาว์ พอได้เจอเข้ากับคนดีๆ มีน้ำใจ ก็ทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นใจยิ่งนัก“มาอยู่ที่นี่เป็นยังไงบ้าง ชินหรือยัง”“ชินอะไรคะ”“อ้าว... ก็เพลินเคยอยู่เมืองกรุงฯ ทุกอย่างสะดวกสบาย มาอยู่ต่างจังหวัดแบบนี้อาจจะไม่สะดวกสบายเท่า”“อ้อ... เพลินชอบอากาศต่างจังหวัดมากกว่าค่ะ ค่าครองชีพก็ต่ำกว่

นิรันดร์เกิดในครอบครัวที่อบอุ่น พ่อแม่รักใคร่ มีเงินมีทอง แม้ใครๆ จะพูดว่าเขาทำตัวสมถะ แต่เขาก็มีชีวิตที่สุดแสนสบาย อยากได้อะไรก็ได้ ในขณะที่เขาเป็นแค่เด็กจนๆ อยู่ในครอบครัวที่พ่อแม่แตกแยก เขามองนิรันดร์อยู่ห่างๆ อย่างนึกอิจฉาไม่น้อยเป้าหมายที่เขาต้องการมาสร้างบ้านหลังใหญ่ๆ ที่นี่เพราะต้องการเอาชนะนิรันดร์ ว่าเด็กจนๆ คนหนึ่งก็สามารถที่จะจ้างนิรันดร์ได้ และที่สำคัญเขาจะทำทุกอย่างให้นิรันดร์เสียชื่อเสียงป่นปี้ย่อยยับ ทำงานชุ่ยๆ และไม่มีใครจ้างอีก“ขอนั่งด้วยคนได้ไหมคะ เผื่อเราจะได้คุยกันเรื่องสร้างบ้านน่ะค่ะ” ฤดีนารถยิ้มหวานในขณะเอ่ยขึ้น การันต์ละสายตาจากอดีตคนรักที่สวยจับจิตจับใจจนเขานึกเสียดายมามองหน้าว่าที่เจ้าสาวของตัวเอง และพบว่าเธอกำลังยิ้มหวานให้นิรันดร์และสนใจหมอนั่นอยู่ใบหน้าของการันต์กระตุกในทันทีทีเห็นว่าว่าที่เจ้าสาวของเขาสนใจผู้ชายคนอื่นจนออกนอกหน้า และผู้ชายคนนั้นก็เป็นคนที่เขาทั้งอิจฉาและเกลียดตั้งแต่เด็กๆ เขายอมรับว่าอิจฉามันที่สุด“เชิญครับ” นิรันดร์จำต้องเชิญให้แขกทั้งสองนั่งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะทั้งสองเป็นลูกค้านิรันดร์มองสบตาเลขาสาวที่นั่งอยู่ตรงหน้าอย่างให้

ฤดีนารถกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็สู้แรงของการันต์ไม่ไหว ทำให้เธอต้องตกเป็นของเขาในที่สุด เธอเกลียดเขาจับใจ ผู้ชายสารเลวคนนี้จะต้องเจอพ่อของเธอ เขารู้จักเธอกับพ่อน้อยไปแล้ว “ทีหลังอย่าฤทธิ์เยอะกับพี่อีก อย่าลืมสิว่าพี่มีคลิปของเธออยู่” การันต์นำคลิปที่เธอร่วมรักกับเขาอย่างเร่าร้อนมาข่มขู่ ทำให้ฤดีนารถมองอย่างอาฆาตแค้น เขาคงคิดว่าเขาถือไพ่เหนือกว่าเธอสินะเรื่องรูปถ่ายหรือคลิปที่เขาจะใช้แบล็กเมล์เธอ เธอไม่สนใจมันหรอกการันต์ได้ในสิ่งที่เขาพึงพอใจแล้ว เขาก็พาเธอกลับไปส่ง ในขณะที่ฤดีนารถกดโทรศัพท์หาบิดาหลังจากเข้าห้องพักของตนเองเรียบร้อยแล้ว“พ่อคะ ไม่ไหวแล้วค่ะ จัดการมันหน่อย มันกร่างเหลือเกินแล้ว” ตรงๆ ชัดๆ สำหรับลูกสาวคนนี้ คนเป็นพ่อจัดให้เสมอเพราะหล่นคือตัวเงินตัวทอง และทำให้เขาร่ำรวยมาจนถึงทุกวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นเสี่ยเล็กเสี่ยใหญ่ ผู้ชายหน้าไหน ก็ต่างชอบฤดีนารถด้วยกันทั้งนั้นฤดีนารถรักและเคารพบิดามาก เธอยอมนอนกับผู้ชายทุกคนเพื่อคนเป็นพ่อ เพื่อธุรกิจและเพื่อให้เธอได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ“เดี๋ยวพ่อจัดการให้ ตอนนี้ที่ดินละแวกนั้นตกเป็นของเราหมดแล้ว” ข้าวยากหมากแพง ยุคนี้ ข้าวสารอาหา