“ตัวหนักขนาดนี้ พี่จะแบกไปยังไงล่ะ”“โน่นจ้ะ ไอ้ยอดมันเอารถเข็นมาแล้ว” รถเข็นหรือเรียกว่ารถรุน มาจอดลงตรงหน้าของดอกแก้ว เพื่อจะพาตัวคุณหมอหนุ่มกลับไปที่อนามัย“ช่วยกันหามเลยจ้ะพี่” เพลงรีบบอก ทำให้ดอกแก้วได้สติอีกครั้ง ช่วยเด็กๆ ยกร่างของดรัณภพไปไว้บนรถและรีบเข็นกลับไปยังบ้านพักของเขา โดยมีเด็กๆ ตามมาช่วยเหลือ เด็กโตหน่อยอายุสิบสองสิบสามก็ช่วยพาดรัณเข้าไปไว้ในบ้าน แต่เขาตัวหนักมาก ดอกแก้วเลยไปนำฟูกนอนของเขามาปูด้านล่างในห้องรับแขก และให้เขานอนในห้องรับแขกนั่นแหละทั้งดอกแก้วและเด็กๆ ถึงกับหอบเมื่อพาร่างของคุณหมอหนุ่มมานอนบนฟูกได้เป็นผลสำเร็จห้องรับแขกนั้นสะอาดสะอ้านจนดอกแก้วนึกชมความเรียบร้อยของคุณหมอหนุ่มอยู่ไม่น้อย“ฝากพี่แก้วดูแลพี่หมอด้วยนะคะ พี่หมอไม่ต้องตกเป็นของนางมารร้ายพิมพ์แก้วแค่นี้พวกเราก็เบาใจ”“อ้าว... จะไปแล้วเหรอ จะทิ้งพี่ไว้คนเดียวหรือไง”“พวกเราจะกลับไปสกัดนางมารร้ายกับจอมมารก่อน ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นจะรีบส่งข่าว” เพลงซึ่งเป็นหัวโจกรีบเอ่ยบอก ก่อนจะพาแก๊งก๊วนบรรดาเด็กๆ ในหมู่บ้านวิ่งกลับไปยังงานเลี้ยงอีกครั้งดอกแก้วถอนใจพรืด บ่นว่าทำไมเธอต้องมาดูแลดรัณภพด้วยก็ไม่รู้ หญ
Leer más