บ่วงรักคุณหมอสุดสวาท

“ดอกรัก ดอกรักเอ๊ย อยู่ไหนน่ะลูก” เสียงของหญิงวัยกลางคนนามว่าจันทรากำลังออกตามหาบุตรสาวคนเดียวที่สติไม่ค่อยดีตั้งแต่เด็กด้วยความร้อนใจ“ดอกรักเอ๊ย! ไปเที่ยวเล่นอยู่ไหนลูก ออกมาหาแม่หน่อย” จันทราเดินหาจนทั่ว ก่อนจะได้ยินเสียงร้องไห้ของบุตรสาวตรงชายป่า“พวกเอ็งทำอะไรกัน หยุดเดี๋ยวนี้นะ” จันทราตวาดลั่น ตกใจหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นว่าผู้ชายหลายคนในหมู่บ้านกำลังย่ำยีลูกสาวคนเดียวของตนอยู่ ดอกรักคลานหนีเสื้อผ้าหลุดลุ่ย แต่กลับได้ยินเสียงหัวเราะจากพวกสัตว์นรกที่ตามมาร่วมรักอย่างบ้าคลั่ง“เฮ้ย! แม่มันมาว่ะ หนีเร็วพวกเรา” พวกมันร้องขึ้นเมื่อเห็นว่าจันทราถือไม้หน้าสามอันใหญ่ตรงเข้ามาทุบตี“ฮือ ๆ ๆ” ดอกรักในวัยสิบเจ็ดร้องไห้สะอึกสะอื้น บอกว่าเจ็บๆ เลือดไหลเต็มช่องคลอด จันทราหน้าเสียมองลูกสาวอย่างตกใจ นางตรงเข้าไปกอดรัดเอาไว้แน่น อีกฝ่ายตัวสั่นท่าทีหวาดกลัวกอดร่างมารดาเอาไว้อย่างขวัญเสีย เพราะจิตใต้สำนึกรู้ดีว่ามารดาคือคนที่อยู่ด้วยแล้วปลอดภัยที่สุด“โธ่... ดอกรัก เป็นยังไงบ้างลูก ไอ้พวกเดนมนุษย์ ทำกันได้ลงคอ” ดอกรักแม้จะสติไม่ดีแต่เป็นหญิงสาวที่อวบอั๋นผิวขาวเนียนละเอียดและสวยมาก เสียดายที่เกิดมาอา

“ใจเย็นๆ นะคะ ไม่เป็นอะไรค่ะ” นิตยารีบเอ่ยบอกจันทราให้ใจเย็นๆ“หายใจเข้าออกแรงๆ ลึกๆ เดี๋ยวหมอจะช่วยเองนะ” หมอจรินทร์รีบบอกเด็กสาวที่กำลังร้องไห้เพราะเจ็บท้องคลอด ร่างนั้นบิดตัวไปมาด้วยท่าทีทุรนทุราย คุณหมอหนุ่มกับพยาบาลสาวรีบจัดการทำคลอดอย่างชำนาญ ไม่นานเสียงร้องไห้จ้าของทารกน้อยก็ดังขึ้น หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมง ดอกรักก็ให้กำเนิดทารกน้อยเพศหญิงหมอหนุ่มกับพยาบาลสาวซึ่งเป็นคู่สามีภรรยากันพาคนเป็นแม่ไปพักฟื้นที่อนามัย โดยมีผู้เป็นยายตามติดไปช่วยดูแลอยู่ไม่ห่างในชนบทแบบนี้ค่อนข้างทุรกันดาร แต่สองผัวเมียก็ไม่เคยกลัวความลำบาก คิดว่าที่นี่ขาดแคลนหมอ จึงมาเป็นหมออยู่ที่อนามัยแห่งนี้“ยายจันทร์ได้หลานสาวนะครับ” คุณหมอหนุ่มเอ่ยบอกกับจันทรา ทำให้นางต้องชะโงกหน้าเข้าไปดูทารกน้อยที่ห่อเอาไว้ด้วยผ้าอ้อมสีขาวสะอาดตานึกเสียดายที่ไม่ได้หลานชาย ถ้ามีหลานชายก็คงดีจะได้ปกป้องแม่กับยายไม่ให้ใครมารังแก ได้หลานสาวแล้วมีหวังโดนรังแกอยู่ร่ำไป“เสียดายจังเลยค่ะที่ไม่ได้หลานชาย” จันทราเปรยขึ้น“ทำไมล่ะคะ” นิตยาเอ่ยถามจันทรา“เป็นผู้ชายจะได้ไม่โดนรังแกยังไงล่ะคะ” จันทราพูดแล้วหน้าหมองลงไปถนัดตา“ไม่ว่าจะหลา

“ทำอะไรน่ะ หยุดเดี๋ยวนี้นะ” เด็กๆ ในหมู่บ้านกำลังเอาหินปาใส่มารดาของเธออยู่ ท่านก็ร้องว่าเจ็บๆ ดอกแก้วเลยเข้าไปผลักร่างของทุกคนจนล้ม ก่อนจะปกป้องมารดาเอาไว้“นังดอกแก้วมีแม่เป็นนังบ้า นังดอกแก้วมีแม่สำส่อน แม่มันเป็นโสเภณี” ดอกแก้วถูกล้อเลียนแบบนี้บ่อยๆ อาจเพราะเด็กพวกนี้จำมาจากผู้ใหญ่อีกทีหนึ่ง“แม่มึงสิบ้า!” ดอกแก้วเอาหินปาใส่เด็กๆ ในหมู่บ้าน ในนั้นรวมพิมพ์แก้วหลานสาวกำนันเพิ่มด้วย“โอ๊ย!” พิมพ์แก้วร้องเสียงดัง ยกมือขึ้นกุมหัวตัวเอง แต่รู้สึกว่ามีอะไรเหนียวๆ ติดมือมาด้วย พอหงายมือออกดู ปรากฏว่าเป็นเลือด“ละ... เลือด” พิมพ์แก้วร้องออกมาด้วยใบหน้าซีดเผือด“สมน้ำหน้า แกทำแม่ฉันเลือดไหลก่อน เห็นไหม”“แกทำฉันเลือดไหล ฉันจะไปฟ้องพ่อกับแม่”“เชิญขี่ม้าสามศอกไปฟ้องเลย ฉันไม่กลัวแกหรอก” เข้าตาจนดอกแก้วก็ไม่กลัวอะไรเหมือนกัน อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดความที่พิมพ์แก้วเป็นเด็กพอเห็นเลือด จึงร้องไห้ออกมา พิมพ์แก้ววิ่งไปฟ้องพ่อแม่และปู่หาว่าดอกแก้วปาหินใส่จนเลือดไหล“แม่จันทราจะว่ายังไง หลานสาวของเธอทำหลานสาวของฉันเลือดตกยางออกเห็นไหม" กำนันเพิ่มเอ่ยถาม ไม่ชอบใจยิ่งนักที่เห็นว่าหลานสาวถูกทำร้ายจนเล

“คุณหมอกับคุณนิตช่างเป็นคนดีเสียจริง คนดีๆ แบบนี้ตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้” จันทราพูดอย่างซาบซึ้งใจ“ผมกับนิตมีเรื่องจะบอกด้วยครับ” หมอจรินทร์หันไปมองภรรยาสาว ก่อนจะหันมามองครอบครัวตรงหน้าอย่างเวทนา“คุณหมอมีเรื่องอะไรเหรอคะ” จันทราเอ่ยถามคุณหมอหนุ่มกับภรรยาสาว“พวกเราต้องย้ายกลับไปดูแลคุณแม่น่ะครับ ท่านป่วยหนัก หลังจากนี้จะมีเจ้าหน้าที่คนใหม่มาประจำที่อนามัย พวกเราคงไม่ได้เจอกันอีก หรือกว่าจะได้เจอกันคงอีกนาน”“คุณหมอจะย้ายแล้วเหรอคะ” จันทราเอ่ยถามอย่างใจหาย ไม่รู้ว่าเจ้าหน้าที่อนามัยคนใหม่จะใจดีเหมือนสองคนผัวเมียนี่หรือเปล่าเจ้าหน้าที่อนามัยไม่จำเป็นต้องเป็นหมอเสมอไป บางครั้งก็เป็นพยาบาลวิชาชีพ บางครั้งก็เป็นเจ้าหน้าที่สาธารณสุข แต่ก็มีประสบการณ์และความชำนาญ สามารถฉีดยา ทำแผล ทำคลอดได้ อาจจะมีหมอลงพื้นที่อาทิตย์ละครั้ง เพื่อทำฟันหรือตรวจรักษาโรคอื่นๆ แล้วแต่ว่าทางโรงพยาบาลใหญ่ๆ ประจำอำเภอจะส่งมา แต่ส่วนใหญ่จะเป็นหมอฟัน มาทำฟันให้คนในหมู่บ้าน ส่วนการให้ความรู้เรื่องต่างๆ ทางอนามัยได้เข้ามาในหมู่บ้านให้ความรู้อยู่แล้ว เช่น โรคไข้เลือดออก หรือโรคต่างๆ ที่ระบาดแล้วแต่ว่าในช่วงนั้นมีโรคอะ

“แม่กับยายของเอ็งน่ะสิแย่แล้ว รีบไปดูเร็ว” พอได้ยินว่าแม่กับยายกำลังเกิดเรื่อง ดอกแก้วก็วิ่งตามชาวบ้านคนนั้นไปอย่างไม่คิดชีวิตเธอวิ่งมาที่เกิดเหตุด้วยอาการว้าวุ่นใจ พอเห็นร่างของยายกับแม่ก็ตกใจแทบสิ้นสติ รีบถลาเข้าไปกอดศพของยายกับแม่เอาไว้แน่น“แม่จ๋า ยายจ๋า ใครทำอะไรยายทำแม่แบบนี้ ฮือ ๆ” สภาพของดอกแก้ว น่าเวทนายิ่งนัก ชาวบ้านรีบเข้ามาดึงตัวเด็กสาวออกไป แต่ดอกแก้วก็ดิ้นรนสุดฤทธิ์สุดเดชให้หลุดจากชาวบ้านที่มาดึงตัวเธอเอาไว้หมู่บ้านดงหวาย ค่อนข้างห่างไกลความเจริญ เจ้าหน้าที่จึงเดินทางมาถึงที่เกิดเหตุช้ากว่าปกติเวลาคนในหมู่บ้านแห่งนี้จะออกไปทำธุระ คนไหนมีรถยนต์ส่วนตัวก็จะสะดวกสบายกว่าชาวบ้านคนอื่น ดอกแก้วไปเรียนโดยการอาศัยรถเหมาของลุงเพิ่มที่ขับตระเวรไปรับส่งนักเรียนตามโรงเรียนต่างๆ เธอใช้เงินจากทุนการศึกษาจ่ายเป็นค่ารถเดินทางไปกลับระหว่างบ้านกับโรงเรียน ไม่เช่นนั้นก็คงไม่ได้เรียนเหมือนเพื่อนๆ คนอื่น“แม่จ๋า แม่! ยายจ๋า ยาย! ปล่อยหนูนะ ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้ หนูจะดูยายกับแม่” ดอกแก้วร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยน ถลาเข้าไปกอดศพของคนทั้งสองเอาไว้แน่น“แม่กับยายเอ็งตายแล้ว” ชาวบ้านที่พบศพคนแรกบอก