Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 14

-คอนโดบัลลังก์-“ เดินดีๆดิว่ะ ” ผมก้มลงไปดุคนที่อยู่ในอ้อมกอด แม่งก็เล่นเดินไปข้างหน้าสามก้าวถอยหลังสองก้าวแบบนี้เมื่อไหร่มันจะถึง แล้วตอนนี้ผมก็เริ่มจะหงุดหงิดแล้วด้วย“ อื้อ ดุอีกแล้ว ดุเหมือนหมาเลย ” เหอะ ยัยนี้เมาแล้วกล้าขึ้นเยอะเลยว่ะ กล้าด่าผมว่าเป็นหมาเลย“ แล้วอยากโดนหมากัดไหมละ ” แม่งจะกัดให้ปากเปื่อยเลย“ คิคิ ครายยเขาจะอยากโดนกัด เมื่อไหร่จะถึงเนี่ย ” ผักขมหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วก็บ่น มันคงจะถึงเหอะเล่นเดินอยู่แบบนี้ ผมเลยตัดสินใจอุ้มผักขมขึ้นแล้วเดินเข้าลิฟท์ไปฟึด ฟึดไม่นานลิฟท์ก็ขึ้นมาถึงชั้นที่ผมอยู่ ผมก็รีบเดินให้ถึงห้องแต่ระหว่างนั้นผักขมก็ใช้จมูกมาดมๆตรงซอกคอผม แม่ง จะรู้ไหมว่ะว่าที่ทำอยู่มันกำลังทำให้ผมหมดความอดทน“ อยู่นิ่งๆดิว่ะ ” ผมว่าผักขมอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆว่าเธอลงบนโซฟา ก็ที่ประจำของผักขมนั้นแหละ จะหาว่าผมใจร้ายให้ผู้หญิงนอนโซฟาก็ได้ เพราะผมก็ไม่ใช่คนใจดีอยู่แล้วที่ยอมให้มาอยู่ด้วยก็ใจดีมากเกินพอแล้ว ปกติผมไม่ชอบให้ใครมาอยู่ในที่ส่วนตัวนอกจากเพื่อนผม“ อ่าาา ปวดหัวจัง ” นิ่งไปได้สักพักผักขมก็บิดตัวแล้วพึมพำออกมา“ แม่งไม่รู้จะโทษใครเลยไอสัส ” จะด่าไอสงคร

" อื้ออ " ฉันขยับตัวเมื่อแสงอาทิตย์ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา อาการปวดหัวก็ตรงเข้าเล่นงานฉันทันที ไม่น่าเลยผักขม ไม่น่ากินเข้าไปเลย ปวดหัวชะมัด" อ้ะ " พอเริ่มขยับตัวฉันก็รู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัวโดยเฉพาะส่วนนั้นและรู้สึกเหมือนมีอะไรอย่าตรงน้องสาวฉัน ฉันลืมตาขึ้นมาและพบกับภาพบรรยากาศมันแตกต่างไปจากเดิม ฉันพยายามมองไปรอบๆห้องว่าที่นี้มันคือที่ไหนและมันเกิดอะไรขึ้น" ห้องนอนบัลลังก์ " ใช่นี่มันห้องนอนของบัลลังก์ฉันจำได้แล้วทำไม" อื้ออ " ก่อนความคิดของฉันจะไปไหนต่อก็มีเสียงที่ดังมาจากด้านหลังพร้อมกับการกระชับตัวฉันให้แน่นขึ้นและภาพทุกอย่างมันก็ค่อยๆไหลเข้ามา ไม่จริงๆมันอาจจะเป็นความฝันก็ได้ ฉันก้มลงมองตัวเองก็รู้ว่ามันไม่ใช่ความฝัน ทั้งฉันและบัลลังก์กำลังนอนเปลือยกายด้วยกันทั้งคู่อยู่บนเตียง ฉันพยายามตั้งสติของตัวเองไม่ให้เตลิดไปไกลกว่านี้แล้วพยายามแกะมือของบัลลังก์ออกอย่างเบามือที่สุด ไม่นานมันก็ออกจนได้ ถึงเจ้าตัวจะรู้สึกรำคาญที่มีคนรบกวนเวลานอนก็ตาม" อึก " ฉันกลั้นเสียงไม่ให้มันดังออกมา ทันทีที่เท้าฉันแตะพื้นความเจ็บก็ตรงเข้าเล่นงานฉันทันที ฉันข่มความเจ็บเอาไว้แล้วเดินไปหยิบเสื้อของบัลลังก