บททั้งหมดของ Engineering love : รักอันธพาล: บทที่ 21 - บทที่ 25

หลายวันต่อมา “ มึงไม่กินผักไม่ใช่หรอว้ะ ” เสียงสงครามพูดขึ้น“ เออ นั้นดิ ” เก้าทัพก็พูดขึ้นมาอีกหนึ่งคน“ ทีหลังถ้านายไม่กินก็ควรบอกเค้านะ ”และก็เป็นฉันที่เสริมขึ้นมาอีกหนึ่งเสียงแล้วขยับจานของบัลลังก์มาใกล้จานฉันเพื่อจะเอาผักจากจานบัลลังก์มาใส่จานตัวเอง ฉันไม่เข้าใจจริงๆว่าไม่กินแล้วทำไมไม่บอกว่าไม่เอาผัก ถึงจะพูดไปแบบนั้นแต่ฉันก็เอาผักมากินเองทุกครั้ง“ กูว่า กูพอจะรู้แล้วว้ะ ” รู้อะไรของเก้าทัพ แล้วมองหน้าฉันกับบัลลังก์ทำไม “ มึงมันร้าย ไอบรรลัย ” สงครามพูดขึ้นมาอีกคน สองคนนี้คุยอะไรกันอยู่ ส่วนบัลลังก์นะหรอ ก็นั่งแสยะยิ้มใส่เพื่อนอยู่ไง“ หึ ” ฉันเงยหน้ามองออกศึกว่ามีอะไรรึเปล่า อยู่ๆก็หัวเราะ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาฉันเลยก้มหน้าตักข้าวกินต่อ ตอนนี้พวกเรากำลังนั่งกินข้าวอยู่ที่โรงอาหารวิศวะ แรกๆฉันก็ไม่ค่อยชินหรอกที่ต้องมานั่งกินข้าวท่ามกลางผู้ชายแบบนี้ แต่มาตอนนี้เริ่มชินแล้วละ บางครั้งก็ไม่ได้มีแค่ฉันที่เป็นผู้หญิงจะมีมิลินมาด้วย ฉันก็พึ่งรู้ว่ามิลินเป็นแฟนของออกศึก ใครจะไปคิดว่าผู้ชายที่ดูเงียบๆ เข้าถึงยากที่สุดของกลุ่มจะมีแฟนเป็นคนแรกละ เอาจริงๆมันก็ไม่ใช่แค่อ

" มองหน้าฉันทำไม "" แล้วนายไปต่อยเค้าทำไม " ตอนนี้เราสองคนอยู่ที่คอนโด หลังจากที่พี่คนนั้นเดินออกไปพวกเราก็แยกย้ายกันกลับระหว่างทางฉันกับบัลลังก์ก็ไม่ได้พูดอะไรกันเลยจนมาถึงคอนโด" เป็นห่วงมันรึไง ? "" หรือชอบที่มันโดนตัว " สิ่งที่บัลลังก์พูดออกมาทำให้ฉันต้องหันไปมองหน้าเค้าอีกรอบ" นายพูดเหมือนกำลังหึงฉัน " พอฉันพูดออกไปแบบนั้นบัลลังก์เค้าก็ชะงักไปแล้วก็มองไปทางอื่นก่อนจะหันกลับมาทำหน้านิ่งใส่ฉัน" เหอะ ฉันจะไปหึงเธอทำไม "" ฉันก็แค่ " ฉันก็พยัหน้ารอให้บัลลังก์พูดต่อว่าอะไร" ก็แค่ไม่ชอบให้ใครมาแตะต้องผู้หญิงของฉัน " ฉันได้แต่ยืนส่ายหน้าให้กับคำตอบของบัลลังก์" ถ้าเหตุผลมีแค่นั้น นายไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้ "" เพราะยังไงฉันก็เป็นได้แค่ผู้หญิงปลอมๆของนาย " แล้วฉันก็เดินออกจากตรงนั้น ฉันไม่ได้พูดไปเพื่อประชดเค้านะ แต่ฉันคิดแบบนั้นจริงๆ ถ้าเหตุผลแค่นั้นเค้าไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น ทำให้ตัวเองเจ็บตัวเปล่าๆ" เอามาทำไม " บัลลังก์เค้าแปลกคนนะคะ ฉันยกกล่องพยาบาลมายังจะถามออกมาอีกว่าเอามาทำไม" ก็เอามาทำแผลให้นายไง " ฉันหยิบสำลีแล้วชุบกับแอลกอฮอล์" อาจจะแสบๆ ทนหน่อยแล้วกัน " ฉันค่อย