Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

แสงแดดอ่อนๆทอประกายระยิบระยับบนใบหญ้าในเช้าของวันถัดมา อากาศสดใสใบไม้สีเขียวสดส่ายไหวในสายลมเบาๆ เหมือนฟ้าลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยอาการงัวเงียและอ่อนล้าเต็มที เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของฮันเตอร์ ผู้ชายที่พรากความบริสุทธิ์ของเธอไปเมื่อคืนโดยที่ร่างกายของทั้งสองคนยังเปลือยเปล่า เธอพยายามลุกออกจากตัวเขาให้เบาที่สุด และรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำเพื่อไปชำระล้างร่างกายและเตรียมไปทำงานอย่างคนที่เป็นมนุษย์เงินเดือน ฮันเตอร์ตื่นก่อนเธอเสียอีกแต่ที่ไม่ยอมลุกเพราะเธอกอดเขาเอาไว้และเขาก็ไม่อยากปลุก เมื่อรู้ว่าเธอลุกออกไปจากอ้อมกอดของเขาแล้วเขาจึงรีบลุกขึ้นและออกไปจากห้องทันทีและเมื่อเหมือนฟ้าออกมาจากห้องน้ำก็ไม่เจอเขาแล้ว เช้านี้เธอสภาพสะบักสะบอมเพราะทั่วทั้งร่างกายมีแต่รอยที่ฮันเตอร์ฝากเอาไว้และเธอเองก็เพิ่งเห็นในตอนที่ส่องกระจก ความรู้สึกแรกคือตกใจไม่คิดว่ามันจะหนักขนาดนี้ ดีหน่อยที่เป็นในร่มผ้าไม่ได้ประเจิดเพ้อเจ้อจนออกไปทำงานไม่ได้" ออกไปก็ไม่บอกกันสักคำ ใช่สิ ฉันมันแค่นางบำเรอหนิ ชิ " ร่างเล็กบอกอย่างหงุดหงิดนิดๆที่เขาทำเหมือนเธอเป็นธาตุอากาศจะมาก็มาจะไปก็ไป แต่ถึงอ

เหมือนฟ้ารู้สึกใจคอไม่ค่อยดี เธอรู้ดีว่ากำลังโดนจับจ้องจากฮันเตอร์อยู่ ไดลอนเองก็สังเกตเห็นความผิดปกติของเหมือนฟ้าจนอดที่จะถามออกไปไม่ได้" เป็นอะไรหรือเปล่าครับคุณฟ้า ผมขอถามได้ไหม คุณรู้จักกับฮันเตอร์หรอ " ไดลอนผู้ซึ่งเป็นคนที่ถามได้ตรงจุดจนเหมือนฟ้ากระอักกระอ่วนใจจะตอบ ไม่ใช่อะไรแต่เพราะเธอไม่มีสถานะ" จะว่าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ " เธอไม่รู้ว่าจะเรียกว่ารู้จักดีหรือเปล่าเพราะว่าฮันเตอร์ไม่ใช่คนธรรมดาเดินดินแบบเธอ แต่ถ้าจะตอบว่าไม่รู้จักก็คงเป็นการโกหกเกินไปซึ่งเธอทำไม่ได้ แต่ครั้นจะตอบตามความจริงว่าเป็นนางบำเรอของเขาเธอก็อายเกินกว่าจะพูดออกไป" มันชอบคุณหรอ ผมเห็นมันมองคุณไม่หยุดเลย " ไดลอนรู้สึกว่าตัวเองช้าไปก้าวนึงเสียแล้วเมื่อคนที่เขาหมายปองเหมือนจะอยู่ใต้เงาของฮันเตอร์" ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ คุณฮันเตอร์จะมาชอบฟ้าได้ยังไงล่ะคะ ดูแฟนเขาที่มาด้วยกันสิเหมาะสมกันจะตายไป " เหมือนฟ้าตอบออกไปแบบยิ้มแย้มแต่สายตามันหลอกกันไม่ได้จริงๆ ไดลอนอ่านความรู้สึกของเธอออกหมดนั่นแหละ สาวน้อยผู้ใสซื่อย่างเธอไม่ได้มีอะไรซับซ้อนขนาดนั้น และเธอคงไม่รู้ตัวว่าเธอโกหกไม่เก่งเอาเสียเลย แต่

ฮันเตอร์ทนต่อไปไม่ไหวแล้วเพราะเธอนั่งทับลูกชายของเขาที่ตอนนี้มันพร้อมสู้ศึกแล้ว เขาจับชุดเดรสของเธอแล้วถอดมันออกอย่างรวดเร็วพร้อมกับปาไปข้างหลังจนตอนนี้ร่างกายของคนตัวเล็กเหลือเพียงแค่บราเซียและแพนตี้สีหวานเพียงเท่านั้น และเขาก็ไม่ปล่อยให้มันเกะกะนานรีบถอดไปให้พ้นๆทางเพื่อต้องการพบเจอกับสิ่งที่เขาชื่นชอบมาตลอดทั้งคืน" เอ่อ...ไปที่ห้องกันดีกว่าไหมคะ " ร่างเล็กที่ยังทัดทานเพราะไม่มั่นใจกลัวคนผ่านไปผ่านมาจะมาเห็นเข้าเกิดมีคลิปหลุดจะว่ายังไง ว่าไม่ได้หรอกนะคนสมัยนี้น่ากลัวต้องกลัวแบบนี้เอาไว้ก่อนแหละถูกแล้ว แต่ฮันเตอร์เขาเพียงแค่รับฟังอย่างไม่ใส่ใจเท่านั้น เพราะไม่มีใครกล้ามากระตุกหนวดเสือคนแบบเขาหรอก ถ้ามันกล้าทำแล้วล่ะก็จุดจบของมันก็คงไม่สวยแน่ ทั้งเมืองนี้ใครก็รู้ว่าเขาใหญ่แค่ไหน นอกจากตระกูลโนอาร์ของไอ้ไดลอนที่ใหญ่พอๆกับเขา เขาก็ไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวใคร" กูอยากเปลี่ยนบรรยากาศตรงนี้แหละดีแล้ว ไหนบอกจะทำหน้าที่นางบำเรอไงแค่นี้ก็ถอดใจแล้วหรอ อยากเป็นนางบำเรอแต่ไม่ยอมบำเรอแบบนี้หมายความว่ายังไง ถ้ามึงไม่ทำงั้นก็อยู่เฉยๆกูจะทำเอง รับรองว่ามึงต้องถูกใจจนครางเสียงหลงแน่ แล้วอย่ามาข

ฮันเตอร์จากที่ทีแรกว่าจะพาเธอกลับคาสิโนแต่กลับกลายเป็นว่าเขาพาเธอกลับมาสิคฤหาสน์มาเอลในช่วงกลางดึกแทน แม่บ้านที่มาเปิดประตูให้ต้องตกใจเมื่อเห็นผู้เป็นนายของตัวเองอุ้มหญิงสาวลงมาจากรถในสภาพที่เธอคนนั้นหลับปุ๋ยไปแล้ว" ไปนอนเถอะไม่มีอะไรแล้ว แล้วปิดปากให้สนิทซะไม่ต้องเอาเรื่องนี้ไปบอกแด๊ดกับมัม ถ้ากูรู้เรื่องที่เธอคนนี้เข้ามาอยู่ที่นี่แพร่งพรายออกไปมึงคือคนที่จะเดือดร้อนคนแรก " ฮันเตอร์ขู่สาวใช้ ในตอนนี้บ้านของเขามีแค่เขาอยู่คนเดียวเพราะแด๊ดและมัมของเขากำลังไปเที่ยวรอบโลกกว่าจะกลับมาก็อีกหลายเดือน ที่เขาไม่ให้เธออยู่ที่นั่นแล้วเป็นเพราะว่าที่นั่นมันอันตรายเกินไป ที่นั่นคือแหล่งมั่วสุมชั้นดี แล้วถ้าเมื่อไหร่ที่เธอออกมาตอนดึกๆตอนที่เขาไม่รู้นั่นแหละหายนะ เหมือนฟ้าลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่และเมื่อมองไปรอบๆห้องก็ต้องตกใจ เธอไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหน มันกว้างขวางกว่าห้องที่เธอเคยอยู่มาก เธอมองรอบๆห้องของทุกชิ้นดูหรูหราจนน่าตกใจ" ที่นี่ที่ไหนกัน นี่เราเผลอหลับไปตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย ยัยฟ้าเอ้ย สถานการณ์แบบนั้นยังจะหลับลงได้อีก " เหมือนฟ้าลุกขึ้นนั่งนึกไปถึงเรื่องราวในอดีตก็จำไ

เหมือนฟ้าเดินคอตกกลับมาที่โต๊ะทำงานของตัวเอง พร้อมกับปรับสีหน้าให้เป็นปกติเพราะเธอไม่อยากให้เขาเห็นถึงความเศร้าผ่านทางการกระทำของเธอจึงก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างเดียว ส่วนไดลอนเองเขาก็ไม่พูดกับเธออีก หลังจากนั้นเหตุการณ์ก็ตกอยู่บนความเงียบตลอดทั้งวันชวนน่าอึดอัดสุดๆไปเลย3 สัปดาห์ต่อมา เป็นเวลาเนิ่นนานมากกว่า 3 สัปดาห์ที่ไดลอนและเหมือนฟ้าไม่คุยกันถึงเรื่องส่วนตัวอีกเลย นอกจากเรื่องงานก็ต่างคนต่างเงียบ ซึ่งต้องบอกตามตรงว่ามันอยู่ในสภาวะอึดอัดกันทั้งคู่ ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับฮันเตอร์ก็ดำเนินไปเรื่อยๆเหมือนเขาจะดีกับเธอมากขึ้น จนตอนนี้เหมือนฟ้าก็เริ่มชินกับการที่มีฮันเตอร์อยู่ในชีวิตเสียแล้ว ส่วนไดลอนเธอคงได้แต่ปล่อยให้มันเป็นไปแบบนี้เพราะมันทำอะไรไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว" สิ้นเดือนนี้มีงานเลี้ยงของบริษัทนะคะ ฉลองครบรอบ 30 ปี คุณไดลอนมีที่ไหนจะเสนอเป็นพิเศษไหมคะ ดิฉันจะได้เขียนเข้าไปในรายงานการประชุม " เหมือนฟ้าเอ่ยถามหลังจากที่ตอนนี้เธอกำลังทำเกี่ยวกับแผนงานเลี้ยงบริษัท ซึ่งเธอต้องทำโปรเจคไปเสนอแผนกเบิกจ่ายและเมื่อได้ใบเบิกจ่ายมาแล้วเธอต้องติดต่อสถานที่เองอีก จึงต้องรีบเค