Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

ปาร์ตี้ริมทะเลบริษัท ไดลอน ซิลล์ จำกัด ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว พนักงานทุกคนต่างดื่มกินกันอย่างมีความสุข เครื่องดื่มต่างๆถูกวางเรียงรายเอาไว้เป็นจำนวนมากเพื่อให้เพียงพอต่อความต้องการของทุกคน ไดลอนนั่งจิบวิสกี้ที่โต๊ะของตัวเองเพียงลำพังจนเริ่มมึนหัวแล้วสติของเขาแทบจะเหลืออยู่ไม่ถึง 40 เปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ เขาเป็นคนถือตัวพอสมควรไม่ได้จะเข้าใกล้ใครง่ายๆ จึงนั่งดื่มคนเดียวอยู่แบบนี้จนจะเมาแล้ว เหมือนฟ้าลงมาจากห้องนอนของตัวเองในช่วงที่ทุกคนเมาได้ที่กันหมดแล้ว เธอใส่ชุดเดรสสายเดี่ยวสีขาวกระโปรงยาวถึงพื้นซึ่งก็เหมือนๆกับทุกคนนั่นแหละ เพียงแต่เธอหุ่นดีเลยใส่ออกมาแล้วน่ามองหน่อยๆ ด้วยฤทธิ์ยาจึงทำให้เธอนอนหลับนานพอสมควร พอตื่นขึ้นมาอีกทีเลยนึกขึ้นได้ว่าควรลงมาหาเพื่อนๆสักหน่อย" ยัยฟ้า ฉันนึกว่าแกจะลงมาไม่ได้ซะแล้ว เป็นยังไงบ้างดีขึ้นหรือยัง ฉันส่งข้อความไปหาแกตั้งหลายครั้งแต่แกก็ไม่ตอบกลับเลย " วนิดาบอกกับเพื่อนพวกเธอเป็นห่วงเหมือนฟ้ามาก แต่กฎของโรงแรมที่นี่ก็คือไม่สามารถขึ้นไปชั้นอื่นที่ไม่ใช่ชั้นที่ตัวเองเข้าพักได้ เพราะเข้าออกลิฟท์ทุกครั้งต้องใช้คีย์การ์ด พวกเธอจึงได้แต่รอให้เหมือนฟ้า

ไดลอนอุ้มเหมือนฟ้ามาจนถึงเตียงนอนในห้องพักของตัวเอง" ทำไมไม่ไปส่งฟ้าที่ห้องล่ะคะ " ร่างเล็กถามหลังจากที่เพิ่งเข้ามาในห้องเขาเป็นครั้งแรก เธอเพิ่งรู้ว่าห้องเขากับห้องเธอเหมือนกัน อาจจะเป็นเพราะเขาต้องการให้เธอสะดวกสบายเหมือนกันกับเขาซึ่งแตกต่างจากห้องพนักงานคนอื่นที่เป็นห้องธรรมดา" ก็ผมอยากนอนกอดฟ้า วันนี้ขอนอนกอดได้ไหม "เหมือนฟ้าทำหน้าสับสนเพราะเธอกลัวว่าเขาจะรังแกเธออีก" ผมสัญญาว่าจะนอนกอดเฉยๆจะไม่รังแกคุณอีกโอเคไหม "" ก็ได้ค่ะ สัญญาแล้วนะคะ " ร่างเล็กบอกออกไปโดยไม่รู้เลยว่าราชสีห์อย่างไดลอนกินจุมากแค่ไหน คนทั้งคู่นอนหลับไปพร้อมกัน ไดลอนคว้าตัวเหมือนฟ้าเขามากอดเอาไว้ไม่ห่างกาย จริงๆเขาอยากทำรักกับเธอต่อทั้งคืนแต่เพราะเธอตัวเล็กเลยกลัวว่าเธอจะไม่ไหว แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องให้ทุกอย่างดูสดใสมีชีวิตชีวาใบไม้สีเขียวส่ายไหวในสายลมเบาๆ พร้อมกับเสียงนกร้องในตอนเช้าทำเอาเหมือนฟ้าค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยอาการงัวเงียเพราะอ่อนเพลียจากเมื่อคืน เมื่อตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของไดลอนนั่นก็เป็นการตอกย้ำว่าเรื่องเมื่อคืนเกิดขึ้นจริงๆ เธอพยายามละออกมาจากอ้อมกอดของเขาช้าๆโด

ฮันเตอร์มาถึงภูเก็ตในเวลาเที่ยงคืนพอดี เขาให้ลูกน้องไปสืบจนรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน เมื่อมาถึงเขาก็ยัดใต้โต๊ะให้กับพนักงานโรงแรมตามสไตล์มาเฟียแบบเขา ซึ่งพนักงานโรงแรมก็เห็นแก่เงินจึงบอกเขาแต่โดยดีว่าแม่ตัวดีพักอยู่ห้องไหน ดีหน่อยที่เธอพักอยู่คนเดียวไม่อย่างนั้นเขาไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้นแน่แม้จะเกรงใจกันมาตั้งแต่รุ่นพ่อรุ่นแม่ก็ตาม ทางด้านไดลอนและเหมือนฟ้ากลับจากชมวิวชายหาดยามค่ำคืน หลังจากที่ทั้งสองคนไปดินเนอร์กันมา เมื่อกลับมาถึงที่พักเหมือนฟ้าจึงขอตัวกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องตัวเองก่อน หลังจากที่นัดกันว่าวันนี้ไดลอนจะขอนอนกอดเธอนอนเหมือนเช่นเคย ร่างเล็กเมื่อเปิดประตูเข้ามาก็รู้สึกแปลกใจเพราะเครื่องปรับอากาศทำงานอยู่แต่ไฟกลับปิดเอาไว้อย่างมืดสนิทตอนออกไปก็ไม่ได้ลืมหนิ เมื่อเปิดไฟขึ้นมากลับต้องตกใจเมื่อเจอกับใครบางคนที่เธอไม่คิดว่าเขาจะมาถึงที่นี่ ฮันเตอร์มาหาเธอถึงโรงแรมซึ่งมันไกลมาก ที่สำคัญเขารู้ว่าเธออยู่ห้องไหนอีกต่างหาก งั้นแสดงว่าเขาก็รู้ว่า...." ไง ทำงานสนุกไหมกลับซะดึกเลยนะ " ร่างสูงที่นั่งอยู่บนโซฟาพร้อมกับลูกน้องของเขาที่ยืนอยู่ข้างหลังนับ 10 คน เขาพูดกดเสียง

ฮันเตอร์ที่อยู่ในอาการมึนเมา แต่ก็ยังพอมีสติอยู่บ้างแม้จะน้อยนิดเต็มที ความรู้สึกในตอนนี้เขาอยากให้เธอเจ็บเหมือนที่เขารู้สึกเจ็บ ส่วนเหมือนฟ้าเธอรู้ตัวดีว่าต่อจากนี้จะเป็นเช่นไร เธอเต็มใจให้เขาลงโทษ หากมันจะทำให้เขาใจพอใจและให้อภัยเธอได้บ้างเธอพร้อมจะชดใช้ให้ ไม่รู้ทำไมเวลาเห็นเขาเจ็บเธอถึงรู้สึกหน่วงๆที่หัวใจแปลกๆ อยากเข้าไปกอดปลอบแต่ก็ไม่กล้าด้วยกลัวว่าเขาจะไม่พอใจอีก จึงได้แต่ปล่อยให้เขาระบายอารมณ์ออกมาแบบนี้แทน คนตัวโตถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นอย่างใจเย็นจนสุดท้ายก็ร่างกายเปลือยเปล่าต่อหน้าเธอ เหมือนฟ้าเบือนหน้าหนีเล็กน้อยเพราะเขายืนอยู่ตรงหน้าแต่เธอกำลังอยู่ในท่านั่งจึงอยู่ตรงข้ามกับมังกรตัวใหญ่ของเขา แต่เขาก็เดินเข้ามาแล้วจับใบหน้าเธอให้หันมาหาเขา ทำให้ใบหน้าของเธอมันอยู่ไกล้กับแก่นกายไซส์ 62 ของเขาเข้าอย่างจังจนเป็นเหมือนฟ้าเองที่รู้สึกวูบวาบบอกไม่ถูก" กลืนกินมันซะสิ " ร่างเล็กเมื่อได้ยินแบบนั้นก็ส่ายหน้าแทนคำตอบ เธอไม่เคยทำและไม่คิดจะทำด้วย แต่ฮันเตอร์ก็ไม่ยอมยังบีบบังคับเธออีกครั้ง" หน้าที่ของนางบำเรอไง กูสั่งให้ทำอะไรก็ต้องทำ เร็ว! " ฮันเตอร์บอกอย่างปวดใจ เขาไม

ไดลอนผิดหวังกับคำตอบของเหมือนฟ้า เขาหรืออุตส่าห์สู้ทุกทางเพื่อเธอ แต่เธอกลับเลือกที่จะไม่สู้อะไรเลย หรือจริงๆแล้วเธอไม่ได้รักเขาแต่รักไอ้ฮันเตอร์เธอถึงได้เลือกอยู่กับมัน ตอนนี้ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความผิดหวังและน้อยใจ สีหน้าที่ดูเหนื่อยล้าและท้อแท้แสดงออกมาให้เธอได้เห็นอย่างไม่คิดปิดบังต่อไปอีก" หรือจริงๆแล้วคุณต้องการแบบนี้ตั้งแต่แรกหรอฟ้า คุณแค่บอกว่าคุณไม่ต้องการผมแค่คำเดียวผมจะไป " ไดลอนที่ไม่อาจค้างคาได้อีกต่อไป แค่เธอพูดว่าเธอไม่ต้องการเขาก็จะไป แต่ถ้าเธอบอกว่าเธอต้องการเขาเขาพร้อมที่จะทำทุกอย่างให้เธอเป็นอิสระเพื่อให้เราได้อยู่ด้วยกัน เหมือนฟ้าเข้าใจดีว่าไดลอนดีกับเธอขนาดไหน เป็นเธอเสียอีกที่ไม่ดีพอสำหรับเขา แล้วเรื่องภาระของเธอเขาก็ไม่จำเป็นต้องมารับผิดชอบ ส่วนฮันเตอร์ดูภายนอกเขาเป็นผู้ชายแข็งๆเหมือนจะดุร้ายแต่ความจริงแล้วเขาก็ทำดีกับเธอมากมายก่อนหน้านี้ สำหรับเธอเขาก็เปลี่ยนไปเยอะเหมือนกันเพียงแค่ว่าเขายังปากแข็งแล้วก็ชอบพูดจาห่ามๆกับเธอ แต่มันแปลกมากที่เธอกลับรู้สึกชอบเพราะนี่มันคือตัวตนของเขาจริงๆ" กูให้โอกาสมึงเลือก มึงก็พูดสิว่ามึงเลือกใคร " ฮันเตอร์เอง