All Chapters of ร้ายรักคืนเดียว: Chapter 31 - Chapter 40

"หวัดดี คีริน" ใยไหมเอ่ยทักทายเพื่อนร่วมคณะ ที่เป็นเพื่อนสนิทของสามีเธอด้วย ส่วนนับหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างกันนั้นใบหน้าซีดเผือด ยังคงทอดมองไปยังร่างสูงข้างเวที "นับหนึ่งเป็นอะไร?" นอกจากหน้าจะซีดแล้ว ดวงตายังแดงก่ำ ทำให้คีรินอดที่จะเอ่ยทักออกมาไม่ได้ เขามองตามสายตาของเธอ ถึงได้รู้ว่าเธอกำลังมองไปยังเพื่อนสนิทของเขา "พวกเธอสองคนยังไม่คุยกันอีกเหรอ" "คุยอะไร?" เป็นใยไหมที่เอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย หัวคิ้วเรียวขมวดมุ่น เพราะรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างที่เธอยังไม่รู้ ก่อนจะหันไปมองคาดโทษเพื่อนสนิท "ก็วันนั้นฉันกับไอ้กายไปเจอนับหนึ่งดื่มกับรุ่นพี่ที่แผนกที่ผับไง เห็นเมามากแล้ว ไอ้กายเลยให้ฉันไปพานับออกมา ฉันเป็นคนพยุงไปส่งที่รถไอ้กายด้วยตัวเองนะ" ประโยคของคีริน ทำให้นับหนึ่งละสายตามามองเขาทันที ที่เข้าใจมาตลอดว่าเขาเป็นคนไปส่งเธอที่คอนโด เกษราก็ยืนยันว่าใช่ สรุปแล้วเธอเข้าใจผิดไปเอง กลายเป็นเธอกลับกับสกายได้ยังไง "นายไม่ได้ไปส่งฉันหรอกเหรอ" "ฉันไม่ว่างไปส่งผู้หญิงของเพื่อนหรอก" คีรินแกล้งหย่อนประโยคที่มีผลกับจิตใจของอีกฝ่ายออกไป เพื่อดูปฏิกิริยาของเธอ และดูเหมือนคนตรงหน้าจะเปลี่ยนสีห

สกายหลุดยิ้มออกมา เธอเองก็เผลอยิ้มกับคำพูดของตัวเอง ไม่รู้เอาความใจกล้าหน้าด้านมาจากไหน ถึงได้กล้าพูดแบบนี้ออกไป คงต้องขอบคุณไวน์หลายแก้วในงานแต่งของตะวัน ที่ช่วยเพิ่มความกล้าของเธอที่มีอยู่แล้ว ให้มากขึ้นไปอีก “สรุปตอนนี้เมาหรือเปล่า?” “ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะลืม ฉันจำทุกอย่างที่พูดกับนายได้ทั้งหมด ไม่ใช่สิ จำเรื่องของเราได้ตั้งแต่คืนนั้น เมื่อหนึ่งปีที่แล้ว” ร่างเล็กเดินเข้าไปใกล้คนตัวสูง ยกสองมือขึ้นเกี่ยวคอแกร่งของเขา ดึงโน้มลงมาใกล้ใบหน้าของเธอ“ถึงจะข้ามขั้นไปเป็นผัวแล้ว แต่ก็เป็นแฟนกันนะ” สกายไม่ตอบ แต่ทว่าเขากดจูบลงไปบนกลีบปากอวบอิ่ม บดขยี้รุกล้ำจากจูบที่อ่อนหวานในช่วงแรก ให้กลายเป็นจูบที่ดุดันและเร่าร้อน จนความรู้สึกกระสันก่อตัวขึ้น เขาก็ผละออกและจับเธออุ้มขึ้นแนบอก รีบจ้ำเดินไปที่รถของตัวเองทันที "อ๊ะ!" นับหนึ่งอุทานเบา ๆ ด้วยความตกใจ แต่ก็ไม่ได้ขัดขืน มือของเธอโอบรอบลำคอเขาไว้แน่น ขณะที่เขาก้าวเร็ว ๆ ไปยังรถยนต์สีดำคันหรูที่จอดอยู่ไม่ไกลนัก ความรีบร้อนของเขามันชัดเจน อย่างไม่คิดปิดบังความรู้สึกของตัวเอง หัวใจแกร่งเต้นแรงจนเกือบทะลุออกมานอกอก ความต้องการทางกายที่ถูกกดไว้

เวลาต่อมา รถคันหรูจอดที่โรงรถของบ้านพ่อแม่ของนับหนึ่ง สกายนั้นมีท่าทีสบาย ๆ ไม่ได้เกร็งเหมือนตอนที่เธอไปเจอพ่อแม่เขาก่อนหน้านี้ “ไหนบอกว่าความรู้สึกไม่เหมือนกันไง” “ก็ไม่เหมือน แต่คิดว่ายังไงก็ต้องเจอกัน เรื่องแบบนี้มันหนีกันไม่พ้นหรอก” เขาดึงมือเธอมาจับเอาไว้ และเดินตรงเข้าไปในตัวบ้าน ราวกับเป็นบ้านของตัวเอง ในขณะที่นับหนึ่งได้แต่ภาวนาให้คนเป็นพ่อ ไม่พูดอะไรที่ทำให้สกายลำบากใจ “มากันแล้วเหรอลูก”ธนิดาคนเป็นแม่ เดินออกมาต้อนรับลูกสาวคนเล็ก ที่เดินควงคู่กันมากับแฟนหนุ่ม เธอยิ้มดีใจอย่างไม่คิดปิดบัง มันมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ที่ลูกสาวของเธอมีผู้ชายที่เพรียบพร้อมไปหมดทุกอย่าง เข้ามาดูแล “สวัสดีครับ”สกายยกมือไหว้ผู้อาวุโส ก่อนจะเดินตามเข้ามาในห้องรับแขก เห็นหน้าก้องภพ พ่อของนับหนึ่งที่เขาเคยเจอมาแล้วหลายครั้ง ก็ยกมือไหว้อย่างนอบน้อม “นั่งลงสิ” ช่วงแรกคนตัวสูงก็ยอมรับว่าเกร็งเหมือนกัน ที่จะต้องพูดคุยกันในฐานะอื่น ที่ไม่ใช่เรื่องงานเหมือนที่บริษัท แต่ทว่าก็แค่เพียงช่วงแรก เพราะหลังจากที่ย้ายมาพูดคุยกันที่โต๊ะอาหาร บรรยากาศทุกอย่างก็ดีขึ้นมาก รวมถึงนับหนึ่งที่คลายความกังวลทุกอย่าง

นับหนึ่งนั่งอยู่บนเตียงใหญ่ ขาทั้งสองข้างพาดลงพื้นอย่างยั่วเย้า ร่างกายของเธอห่อหุ้มด้วยชุดแมวยั่วสวาทที่เซ็กซี่ที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็น ชุดนั้นเป็นหนังสีดำมันวาว รัดรูปเข้ากับเรือนร่างโค้งเว้าที่สมบูรณ์แบบ หูแมวเล็ก ๆ สีชมพูครอบทับอยู่บนศีรษะ ผมยาวสลวยสีน้ำตาลทองของเธอถูกปล่อยลงมาแผ่สลายเต็มแผ่นหลัง หางแมวห้อยย้อยลงมาจากบั้นท้ายงอนงาม ปลายหางสั่นไหวเบา ๆ ตามจังหวะการหายใจของเธอ ชุดนั้นเปิดเผยมากพอที่จะทำให้หัวใจแกร่งของเขากระหน่ำเต้นแรงขึ้นทันที คอเสื้อเว้าลึกจนถึงสะดือ เผยให้เห็นเนินอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมขึ้นลง กระโปรงสั้นกุดที่แค่อ้าขาออก ก็มองเห็นเนินอวบอิ่มที่มีกางเกงในตัวจิ๋วผ้าเนื้อบางโผล่ออกมา แทบจะปกปิดส่วนนั้นของเธอไม่มิด ปล่อยให้ต้นขาเรียบเนียนและเรียวขาของเธอที่มีถุงน่องตาข่ายสีขาว เพิ่มความเซ็กซี่มากขึ้นไปอีก ดวงตากลมโตของเธอมองตรงมาที่เขา ด้วยแววตายั่วยวนที่เต็มไปด้วยความซุกซนและขี้เล่น ทว่ามีไฟแห่งความปรารถนาปะปนอยู่ด้วย ในตอนนั้นเอง ที่ความรู้สึกของเขาพุ่งทะลักราวกับคลื่นยักษ์ที่สาดซัดถล่มเข้ามา ไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น ใครจะคิดว่าเธอจะกล้ายั่วยวนเขาด้วยชุดคอสเพลย์

สามเดือนผ่านไป ทะเลอันดามันตอนเช้าตรู่ สีฟ้าครามใสจนเห็นเงาของเรือยอร์ชลอยอยู่ใต้ผิวน้ำ สกายยืนอยู่ที่หางเสือ มือข้างหนึ่งจับพวงมาลัย อีกข้างโอบเอวนับหนึ่งที่ยืนพิงหน้าอกของเขา ชุดเดรสสีขาวบางของเธอปลิวไปตามสายลม ผมยาวสีน้ำตาลปลิวไสว จนเขาต้องเอามือจับไปไว้ข้างหนึ่ง “แน่ใจนะว่าอยากทิ้งสมอตรงนี้?”สกายถามเสียงแผ่ว ก้มลงจูบที่ขมับของเธออย่างแสนรัก “แน่ใจสิ”นับหนึ่งหันมายิ้ม“ตรงนี้แหละ ห่างไกลผู้คนดี โรแมนติกที่สุด?” เป็นความคิดของเธอเอง ที่อยากมาฮันนีมูนบนเรือยอร์ชกลางทะเล โชคดีที่ครอบครัวของสกายมีธุรกิจเรือยอร์ชพอดี เธอจึงถือโอกาสมาจัดงานแต่งที่ทะเลด้วยเสียเลย งานแต่งจบปุ๊บก็ขึ้นเรือมาฮันนีมูนทันที ทว่าเจ้าบ่าวหมาด ๆ ของเธอคงไม่รู้ว่าการมาล่องเรือของเธอนั้น มันมีอะไรบางอย่างแอบแฝงอยู่ ตกตอนเย็น พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า ส่องแสงสีส้มเรืองรองตัดกับน้ำทะเลสีฟ้าคราม เรือยอร์ชจอดนิ่งอยู่กลางอ่าวลับตาผู้คน ไม่มีเรือลำไหนแล่นผ่านเลยสักลำ เหมือนผืนน้ำแห่งนี้ มีเพียงคู่แต่งงานข้าวใหม่ปลามันเป็นเจ้าของ นับหนึ่งนอนเอนตัวบนเก้าอี้ผ้าใบสีสันสดใส ตรงดาดฟ้าด้านหน้าเรือ บิกินี่สีดำสนิทสุดเซ็กซ