Semua Bab อุ้มรักเมียลับเศรษฐีเถื่อน: Bab 1 - Bab 10

“ผัวออกไปทำงานแกก็ไม่คิดจะช่วยทำงานอะไรในบ้านบ้างเลยเหรอ จะงอมืองอเท้าเป็นคุณนายรึไงนังน้ำ” คุณดรุณีจิกหัวเรียกพรนัชชาอย่างเกลียดชัง“คุณผู้หญิงต้องการให้น้ำช่วยอะไรก็บอกได้เลยนะคะ น้ำยินดีค่ะ”“ดีที่แกยังสำนึกถึงข้าวแดงแกงร้อนของบ้านหลังนี้ ต่อจากนี้ไปหลังจากลูกชายของฉันออกไปทำงาน แกก็ต้องมาช่วยงานในบ้าน งานการมากมาย ทั้งซักผ้า รีดผ้า กวาดบ้าน ถูบ้าน ขัดห้องน้ำ ทำกับข้าว ปกติแกก็เคยทำนี่นา รึเดี๋ยวนี้ได้เป็นเมียลูกชายของฉันแล้ว แกกลายเป็นง่อยทำอะไรไม่เป็นขึ้นมาเสียแล้ว”“หนูทำได้ค่ะ” พรนัชชาคิดว่าความดีจะต้องชนะทุกอย่าง เธอจะทำเพื่อแดนไทย เขารักเธอและดีกับเธอมาก ปกป้องเธอทุกอย่าง เธอเองก็ควรที่จะทำเพื่อเขาเหมือนกัน ความรักมันอาจจะมีอุปสรรค แต่ถ้าเธอกับเขามั่นคงต่อกัน ก็ย่อมที่จะผ่านอุปสรรคนี้ไปได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ เธอเชื่อแบบนั้นจริง ๆ แดนไทยสั่งไม่ให้เธอทำงานอะไร เขาบอกว่าเขาสามารถเลี้ยงดูเธอให้สบายได้ เพราะรับเธอเป็นเมียแล้ว แต่จะให้เธองอมืองอเท้าโดนมารดาของเขาด่าว่าอยู่แบบนี้เธอก็ทนไม่ได้เหมือนกัน ปกติก็เป็นคนชอบทำโน่นทำนี่อยู่แล้ว งานบ้านจึงไม่ได้เป็นเรื่องยา

“คุณพ่อครับ ผม...” แดนไทยหันไปขอความช่วยเหลือ แต่คราวนี้ดรัณเห็นว่าภรรยาโกรธจริง ๆ ก็ไม่อยากให้ลูกชายซึ่งเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงโกรธจนพาเมียออกไปจากบ้านอีกคน เพราะดีไม่ดีแดนไทยจะลาออกไม่ไปช่วยงานเขาที่บริษัทด้วยแดนไทยก็หยิ่งในศักดิ์ศรี ไม่ยอมลงให้ใครง่าย ๆ เหมือนกัน ไม่อย่างนั้นคงยอมทำตามที่ภรรยาของเขาบอก ยอมแต่งงานกับนุชภา หญิงสาวที่ภรรยาของเขาหาให้เพราะคิดว่าเหมาะสมคู่ควรกว่า คงไม่ดื้อดึงจะเอาพรนัชชาเด็กในบ้านมาเป็นเมียหรอกเขารู้ดีว่าสองคนแม่ลูกไม่ยอมอ่อนข้อให้กันแน่ ๆ หากไม่ผิดยากมากที่แดนไทยจะยอมลงให้ก่อน“แดนไปขอโทษแม่เขาเถอะไป”“คุณพ่อหมายความว่ายังไงครับ”“คราวนี้แม่ของเราน่ะโกรธจริง พ่ออยู่กับแม่มานานแล้วรู้นิสัยแม่ของเราดี” เขาเป็นพวกที่ไม่ชอบความรำคาญ อะไรยอมได้ก็ยอม จึงใช้ชีวิตอยู่กินฉันสามีภรรยากับดรุณีมาได้จนถึงทุกวันนี้ ดรุณีเอาแต่ใจมาตั้งแต่เล็กเพราะครอบครัวร่ำรวย ที่บ้านตามใจ เขารักเธอเลยอยู่กับเธอได้ เธอไม่ได้นิสัยเสียไปหมดทุกอย่าง เธอก็มีข้อดีของเธออยู่มาก เขารักเธอจึงมองข้ามความไม่ดีนั้นไปเสีย“แต่คุณแม่กับยายดาทำไม่ถูกนะครับ”“แม่เราน่ะเขาไม่ชอบเมียเรา เราก็ต้องเข้าใ

“ผมไม่เคยคิดแบบนั้นเลยนะครับ น้ำเล่าทุกอย่างให้ผมฟังแล้วครับ”“เล่าเรื่องจริงหรือเรื่องโกหกล่ะ มันตอแหลจะตายไป”“ไม่เอานะครับคุณแม่ ผมสั่งเขาเองแหละครับว่าไม่ให้เขาทำงานบ้าน ให้เขาดูแลผมอย่างเดียว เขาเป็นเมียผมนะครับ”“ก็ดีไม่ต้องหยิบจับอะไร อยู่เป็นคุณนายชี้นิ้วสั่งแต่คนอื่น สบายไปเถอะนะเมียเรา ถ้าคิดจะอยู่บ้านหลังนี้แล้วไม่ช่วยอะไรใครก็หาเงินใช้เองสิ จะมาเกาะแกกินทำไม”“น้ำไม่ได้เกาะผมกินนะครับ น้ำเขาเรียนเก่ง เรียนจบเกียรตินิยมเหรียญทองนะครับ มีบริษัทใหญ่ ๆ จองตัวอยากให้เขาไปทำงานเยอะแยะ”“มันโกหกน่ะสิคะพี่แดน” ดาริกาพูดอย่างอิจฉา ในขณะที่ตัวเธอเองเรียนจบมาแบบทุลักทุเลเต็มที ที่เรียนจบมาได้เพราะพ่อแม่มีเงิน เธอเรียนมหาวิทยาลัยเอกชนไม่มีชื่อเสียงเพราะสอบเข้ามหาวิทยาลัยไหนไม่ได้เลย เธอจบมาไม่มีความรู้อะไรเลย เอาแค่วุฒิปริญญามาประดับบารมีเท่านั้น ยิ่งบิดาอยากให้ไปทำงานที่บริษัท เธอก็ยิ่งรำคาญ เลยบอกว่าเพิ่งเรียนจบจะขอพักผ่อนก่อน เพราะตอนเรียนมันเหนื่อย มันเครียด พักผ่อนจนพอใจแล้วค่อยไปหางานทำ“ใช่ มันโกหกน่ะสิ มีบริษัทใหญ่ ๆ ดัง ๆ อยากได้ไปทำงานแล้วทำไมไม่ไปทำ มาเกาะแกกินอยู่ทำไม ที่เ

“ฉันไม่มีวันทิ้งเธอนะน้ำ ฉันรักเธอ” แดนไทยดึงร่างของเธอมากอดแนบอก พลางหอมแก้มสาวอย่างแสนรักใคร่“น้ำเองก็รักคุณแดนค่ะ จะอดทนจะทำความดีเพื่อเอาชนะใจคุณแม่และน้องสาวของคุณให้ได้ค่ะ” ประโยคของเธอทำให้เขาค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย เขาก็กลัวว่าเธอจะหนีเขาไปเหมือนกัน“คุณแม่เห็นท่าทางของพี่แดนไหมคะ ตอนพูดว่านังนั้นจะนอกใจเพราะมีผู้ชายมาชอบเยอะ” ทางด้านสองแม่ลูกก็ปรึกษาหารือเรื่องแผนการกำจัดพรนัชชากันต่อ“เห็นจ้ะ”“คุณแม่คิดเหมือนหนูไหมคะ”“คิดสิจ้ะ แม่น่ะเกลียดมันเกลียดแม่มัน มันทำให้พ่อของลูกกับตาแดนหลง จนไม่เห็นหัวเรา แม่อยากจะเฉดหัวมันออกไปจากบ้านนัก”“หนูก็เกลียดมันค่ะ”“ตอนแม่มันก็ทีนึงแล้ว ชม้ายชายตามองคุณพ่อจนน่าเกลียด”“ก่อนที่คุณพ่อจะแต่งงานกับแม่ ก็เคยรักกับมัน แต่ย่าของเราน่ะไม่เอาเพราะว่ามันเป็นคนใช้ชั้นต่ำ มันเองก็ควรที่จะเจียมกะลาหัว ไม่ได้พ่อก็คงเสี้ยมสอนให้เอาลูกแทน ตาแดนเลยเสร็จมัน” คุณดรุณีพูดอย่างเจ็บใจ อุตส่าห์กีดกันทุกอย่างส่งแดนไทยไปเรียนต่อเมืองนอก หาผู้หญิงดี ๆ ให้ทำความรู้จักกับผู้หญิงมีคลาส มีสกุลรุนแรงชาติไปคว้านังนี่มาทำเมียอีก น่าเจ็บใจจริง ๆเธอจำได้ว่าตอนเด็ก ๆ พรน

“มันหน้าที่เธอเหรอที่จะมาช่วยมันปลูกต้นกุหลาบแบบนี้” แดนไทยกระชากแขนเล็กของเมียรักเต็มแรง“โอ๊ย! คุณแดน น้ำเจ็บนะคะ”“ผมมาช่วยน้ำปลูกต้นกุหลาบเท่านั้นครับคุณแดน เราสองคนไม่ได้ทำอะไรเสียหายกันจริง ๆ นะครับ”“หุบปาก ฉันไม่ได้ถามแก” เข้มหน้าสลดมองพรนัชชาอย่างห่วงใย“ใครใช้ให้เธอมาปลูกต้นกุหลาบในที่ลับตาคนแบบนี้ หน้าที่ตัวเองก็ไม่ใช่” แดนไทยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงโกรธเคือง เขาเห็นความสนิทสนมและเห็นสายตาที่อีกฝ่ายมองเมียของเขาแล้วรู้สึกทนไม่ได้ พรนัชชาเป็นคนสวยแถมยังอัธยาศรัยดี มีผู้ชายมารุมจีบรุมชอบมากมาย จะเรียกว่าหัวกะไดบ้านไม่แห้งก็ย่อมได้“มีอะไรกันเหรอลูก”“ใครใช้ให้เมียผมมาปลูกต้นกุหลาบครับ” แดนไทยถามเสียงเข้ม“แม่เองทำไมเหรอ แม่ซื้อต้นกุหลาบมาหลายต้นและเห็นว่าเมียเราชอบ ก็เลยบอกให้เมียเราเอาไปปลูก เรามีปัญหาอะไรรึ” คุณดรุณีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ นั่นทำให้แดนไทยต้องระงับอารมณ์โกรธเอาไว้ เพราะนั่นก็คือมารดา เขาไม่ควรเสียมารยาทกับท่านจนเกินไป“แม่ขอโทษแล้วกันที่ใช้เมียเราให้ช่วยปลูกต้นกุหลาบ แม่ผิดเองที่คิดว่าจะปรองดองกับเมียของเรา จะญาติดีกันเพราะไม่อยากมีเรื่องทะเลาะกันอีก เห็นเมียเ