All Chapters of เมียสำรองจ้างรัก: Chapter 11 - Chapter 20

“คุณแม่จะย้ายไปอยู่ต่างประเทศเหรอคะ”“ใช่ พี่แกใกล้เรียนจบแล้วเหลือแค่สอบ ส่วนแกก็ไปหาที่เรียนเอาใหม่ที่โน่น แกต้องไปกับฉันกับพี่ของแก ห้ามบิดพลิ้วเด็ดขาด เรื่องที่นี่ลืมมันไปซะ นี่คือคำสั่ง” ประโยคของมารดาทำให้รังรองต้องทำตามอย่างมิอาจหลีกเลี่ยงไม่น่าเชื่อว่ามารดาเหมือนจะไม่ได้อยากรับหลานคนนี้มาเลี้ยงดู แต่พอเห็นหน้า พอได้เลี้ยงดู ก็กลับรักใคร่เสียยิ่งกว่าอะไรรังรองมองหลานชายอย่างสงสารที่ต้องกำพร้าแม่ตั้งแต่ลืมตาดูโลก เริงฤทธิ์เองก็ยอมตามมารดาไปอยู่ต่างประเทศโดยง่ายเมื่อเข้าใจว่ามีนาหวังแค่เงิน และหนีไปมีผัวใหม่เรียบร้อยแล้วรังรองได้แต่เก็บความรู้สึกผิดนี้เอาไว้ในใจคนเดียว และหลังจากมารดาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งร้าย เธอกับพี่ชายจึงย้ายกลับมาอยู่ประเทศไทยอีกครั้ง“ได้พี่เลี้ยงคนใหม่ของกริชแล้วเหรอ” เสียงของพี่ชายทำให้รังรองหลุดจากภวังค์ความคิดเรื่องในอดีต หันไปมองพี่ชายที่เดินมานั่งลงบนโซฟาด้วยท่าทีเหนื่อยล้า“ทำไมดูหมดเรี่ยวหมดแรงขนาดนั้นล่ะคะ”“เหนื่อย”“กับใครคะ นางแบบคนใหม่เหรอ”“รู้ดี”“ไปฟัดกันถึงไหนคะ” รังรองเอ่ยถาม“ฉันไม่ใช่หมานะจะได้ไปฟัดกับใคร”“สภาพพี่เหมือนน่ะค่ะ”“ปากแก

“ถ้าอยากมาเป็นพี่เลี้ยงให้ลูกของฉันก็ทำตามที่ฉันบอก อ้อ... อย่าสะเออะไปบอกลูกล่ะว่าเธอเป็นแม่ ไม่อย่างนั้นฉันฆ่าเธอแน่” เขาบีบปลายคางเธอจนเจ็บ“คุณพ่อกลับมาแล้วเหรอครับ” เสียงเริงกริชทำให้มีนาหันไปมอง ตั้งแต่อุ้มท้องและคลอดลูกมา เธอไม่เคยได้เห็นหน้าลูกเลยแม้แต่เสี้ยวเดียว นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นหน้าลูกน้อยเด็กชายผิวขาวจัด แก้มป่องแดงเรื่อ ตัวอ้วนกลม ตัดผมสั้นอยู่ในชุดนักเรียนอนุบาลสามของโรงเรียนชื่อดัง เธอเห็นตัวย่อโรงเรียนก็รู้ว่าเป็นโรงเรียนนานาชาติที่มีชื่อเสียงและถ้าไม่มีเงินจริง ๆ อย่าหวังว่าจะได้เรียนที่นี่มีนาเผลอน้ำตาซึม ดีใจจนแทบร้องไห้โฮออกมา ลูกชายของเธอน่ารักเสียเหลือเกินรังรองเห็นภาพนั้นแล้วรู้สึกเห็นใจมีนายิ่งนัก นี่คงเป็นครั้งแรกสำหรับมีนาที่ได้เห็นหน้าลูก“นี่ใครกันอะครับ” เริงกริชเอ่ยถามบิดา ขณะขึ้นไปนั่งตักบิดาด้วยความคิดถึง เขาไม่ค่อยได้เจอบิดา ส่วนใหญ่จะอยู่กับผู้เป็นอาและผู้เป็นย่า พอคุณย่าจากไปก็อยู่กับอาสาวเสียส่วนใหญ่นาน ๆ จะได้เจอบิดาสักที แต่บิดาก็ใจดีกับเขามาก ไม่ว่าจะเอ่ยขออะไรก็จะซื้อให้ทุกอย่าง เริงกริชจึงค่อนข้างหวงไม่อยากให้บิดาแต่งงานใหม่ เพรา

“ตัวเธอไงมีน ตามมานี่” รังรองดึงมือของมีนาให้เดินตาม ทำให้มีนาต้องมองมือขาวเนียนของอีกฝ่ายอย่างอึ้ง ๆ ไม่คิดว่ารังรองจะเป็นกันเองกับเธอเหมือนเมื่อห้าปีก่อน สมัยก่อนรังรองเคยชวนเธอออกไปซื้อของด้วยกัน แม้จะแค่เป็นคนไปช่วยถือของ แต่อีกฝ่ายก็มักซื้อของสวย ๆ งาม ๆ ราคาแพงเป็นสินน้ำใจตอบแทนเธอเสมอรังรองพามีนามายังคลินิกเสริมความงาม ทั้งตัดผมใหม่ หมักผม อบไอน้ำ ขัดหน้า นวดหน้า ขัดตัว ทำเล็บ และฉีดวิตามินบำรุงผิว รวมถึงประเคนทุกอย่างเข้ามาในตัวของเธอ เพื่อให้สวยขึ้นปกตินั้นมีนาสวยอยู่แล้ว แต่เมื่อได้รับการดูแลเอาใจใส่ตัวเอง ก็จะยิ่งสวยขึ้นไปอีกความเหนื่อยล้าของมีนาหายไปจนหมดสิ้นเมื่อได้เจอหน้าลูกชายตัวน้อย เธอรีบจัดการพาเด็กชายไปอาบน้ำ และพาลงมารับประทานของว่าง ในขณะที่รังรองนั่งจิบน้ำสมุนไพรเย็น ๆ จับจองมองการกระทำของมารดาหลานชายไม่วางตา ก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา“วันนี้น้ามีนออกไปซื้อของกับคุณอาของน้องกริชมาน่ะครับ น้ามีนเห็นชุดนี้สวย เลยซื้อมาให้น้องกริช น้องกริชชอบไหมคะ” มีนาหยิบชุดที่รังรองช่วยเลือกขึ้นมาถือเอาไว้ให้ลูกชายดู เธอมือไม้สั่นไปหมด อยากให้ลูกชอบชุดที่เธอซื้อ“ชอบครับ” ประโย

เริงฤทธิ์สบถยาวเหยียด ก่อนจะตวัดสายตามามองคนที่ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้า“เร็วสิ จะให้รอไปถึงไหน งานเลี้ยงใกล้เลิกแล้วมั้ง” เขาโมโหเอากับเธอ ถ้าไม่เพราะรังรองขอให้เธอไป เธอคงไม่ไปกับเขาอย่างแน่นอน“รีบขึ้นมาเถอะแม่คุณ ต้องให้อุ้มหรือไง” คนที่ขึ้นไปนั่งแยกเขี้ยวใส่เธออยู่บนรถเอ่ยขึ้น เธอก้าวขึ้นรถคันหรูราคาแพงของเขาอย่างเหนื่อยหน่ายใจพอเธอขึ้นไปนั่งเรียบร้อยแล้ว คนขับรถก็รีบปิดประตูและขับรถออกไปจากบ้านหลังใหญ่ในทันที“เดี๋ยวแวะร้านคุณนุ่มด้วย” เริงฤทธิ์เอ่ยสั่งคนขับรถ ซึ่งรู้กันว่าร้านคุณนุ่มคือร้านขายเพชรชื่อดัง ที่คนขับรถรู้จักดีคนเอาแต่ใจรั้งเธอให้เดินตามเข้าไปในร้าน เขากวาดสายตามองปราดเดียวก็ชี้ว่าต้องการสร้อยข้อมือกับแหวนเพชรเพิ่มอีกหนึ่งวง ฉนวนราคาแล้วทำเอามีนาแทบลมจับห้าล้านบาทกับแค่สร้อยข้อมือเส้นเล็กๆ กับแหวนน้ำงามอีกหนึ่งวง ถ้าเขาขอเธอแต่งงานเธอจะไม่ว่าเลย แต่นี่เขาแค่ตอบสนองกิเลสของตัวเองล้วน ๆ“เสร็จงานดิฉันจะถอดคืนคุณนะคะ” เธอรีบบอกเขาเมื่อเขาสวมสร้อยข้อมือให้ ก่อนจะบรรจงสวมแหวนเพชรให้เธอที่นิ้วนางข้างขวา“ไม่ต้อง เพราะต่อจากนี้ไปเธอต้องตอบแทนฉันอย่างสาสม” ฟังประโยคของเขาแล้วข

“ยังหิวเงินเหมือนเดิมเลยนะ เมื่อก่อนฉันเคยคิดว่าเธอไม่เหมือนแม่ของเธอ ทำเป็นเจี๋ยมเจี้ยมไม่อยากได้อะไร แต่ที่ไหนได้” เขาทำเสียงในลำคออย่างดูถูก มีนาเม้มปากเล็กน้อย ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอติดกันหลายครั้ง เธอไม่มีเวลาอธิบาย และถึงอธิบายไปเขาก็คงไม่ฟังและไม่เชื่อ ในเมื่อแม่ของเธอรับเงินก้อนใหญ่จากมารดาของเริงฤทธิ์มาตั้งหลายล้านบาท แล้วเธอจะพูดอะไรได้อีก“ตกลงคุณจะให้เงินเดือนฉันเพิ่มเท่าไหร่คะ” มีนาวางแผนทุกอย่างในหัว เธอไม่ได้เข้ามาเป็นพี่เลี้ยงของลูกชายอย่างเดียว แต่พอรู้ว่าเขาจะแต่งงานใหม่กับผู้หญิงที่คู่ควร เธอจึงคิดจะพาลูกหนีไปอยู่ด้วยกัน แต่มันต้องใช้เวลา เริงกริชติดเธอเมื่อไหร่ รักเธอมากมายจนยอมรับเธอเป็นแม่ เวลานั้นเธอจะพาลูกหนีไปให้ไกล ๆ จากคนใจร้ายอย่างเขาในอนาคตเริงฤทธิ์จะต้องแต่งงานกับน้ำฟ้า เขาก็คงมีลูกเป็นของตัวเองกับเมียใหม่ เธอไม่อยากให้ลูกมีปัญหา เธอจะพาลูกไปอยู่ด้วย จุดมุ่งหมายสูงสุดที่เธอกลับมาคือสิ่งนี้ในเวลานี้เขาถือไพ่เหนือกว่า จะโขกสับหรือยื่นข้อเสนออัปยศเช่นไร เธอก็ต้องรับเอาไว้ แต่ถ้าเป็นทีของเธอเมื่อไหร่ เธอจะทำให้เขากระอักเลยคอยดู“เธอลืมอะไรไปหรือเปล่า สถานะขอ