Todos os capítulos de เมียทระนง: Capítulo 21 - Capítulo 28

เขาไม่ได้เซ้าซี้อะไรเธออีก เดินกลับไปยังโต๊ะทำงานตัวใหญ่และจัดการกับเอกสารอีกไม่กี่ฉบับให้เสร็จสิ้นเธอนั่งมองเขาแล้วยิ้ม เมื่อเขาทำงานเสร็จ เธอก็ยกมือขึ้นข้างตัว อ้อนเขาเหมือนเด็กๆ”“พี่วีขา... อุ้มไปนอนหน่อย ขาสั่นเดินไม่ไหว”เขาไม่ได้ตอบว่ากระไร แต่มีแววตาดุหน่อย ๆ ก่อนที่จะเดินมาช้อนอุ้มร่างของเธอขึ้น แล้วพาเดินกลับไปยังห้องนอนกว้างมณีมุกดากอดคอหนาเอาไว้ ซุกหน้าที่อกกว้างด้วยความรู้สึกมีความสุขอย่างประหลาด“พี่วีคะ มุกดาแอบไปเรียนทำอาหารกับคุณแม่มาแล้วนะคะ พี่วีลองชิมดูสิคะ” ประตูห้องที่เปิดเข้ามาทำให้มณีเนตรที่ทำอาหารมาให้กวีวัธน์หันไปมองแล้วยิ้มยั่ว“พี่วีมีแขกเหรอคะ” มณีมุกดาหุบยิ้มตวัดไปมองน้องสาวอย่างระอาขนาดกวีวัธน์แต่งงานแล้วก็ยังจะตามตื๊อ เธอไม่รู้จะเปรียบเทียบความหน้าด้านของน้องสาวอย่างไรดี“มาทำไม” น้ำเสียงไม่แข็งกระด้างแต่ก็ไม่ได้อ่อนหวาน ในขณะที่มณีมุกดาเอ่ยถามน้องสาว“เอาอาหารอร่อย ๆ มาให้พี่วีน่ะค่ะ”“ไม่จำเป็น สามีของฉัน ฉันทำอาหารมาให้เขาได้ เธอเป็นคนนอกยุ่งอะไร”“เสียมารยาทน่า” กวีวัธน์ทำเสียงดุใส่ภรรยา นั่นทำให้มณีเนตรหันมายิ้มเยาะเย้ยให้พี่สาว แต่ต้องหุบยิ้มเม

“ใช่”“เนตรเป็นน้องเมียนะคะ พี่จะปีนต้นงิ้วเหรอ”“แล้วไง”“พี่ทำแบบนี้อยากบีบบังคับให้มุกดาหย่าเหรอ”“แล้วจะหย่าไหมล่ะ ถ้าไม่เพราะแผนการสกปรกของเธอ พี่คงไม่ต้องแต่งงานกับเธอ”“ก็เราหมั้นกันนานหลายปีแล้ว”“แต่พ่อของเธอจะปล่อยให้เราตัดสินใจอีกครั้ง”“ถ้าไม่มีเหตุการณ์วันนั้นพี่จะไม่แต่งงานกับมุกดาใช่ไหม”“ใช่” ทำไมเจ็บแบบนี้นะมณีมุกดา เธอจะยื้อเขาเอาไว้อีกทำไมเพราะรักเขาอย่างนั้นเหรอ หญิงสาวถามตัวเองในใจเขาไปแล้วพาอีกคนไปหาหมอ ในขณะที่เธอยืนบื้ออยู่ที่เดิม จนสาวใช้ที่เข้ามาเก็บเศษจานแตก สะกิดแขนของเธอเบาๆ“อุ๊ย!”“มือคุณร้อนแดงไปหมด ทำแผลไหมคะ” สาวใช้เอ่ยถามอย่างเห็นใจ“จ้ะ” อยากฝืนไม่ทำแผล แต่มันเจ็บแสบไปหมด เลยยอมให้สาวใช้ทำแผลให้ไม่ใช่แค่เพียงวันนี้ที่เธอเห็นมณีเนตรเข้ามายุ่งวุ่นวายอยู่ในบ้าน แต่มณีเนตรมาทุกวัน มาทำอาหารให้สามีของเธอกิน เหมือนกับว่าเธอไม่ใช่เมีย แต่มณีเนตรคือเมียตัวจริง“เลิกยุ่งกับสามีคนอื่นสักที”“พี่ต้องไปบอกพี่วีโน้น เขาไม่เอาพี่แล้ว พี่ก็ยังจะยื้อเขาเอาไว้ หน้าด้านเกินทน”“ใครกันแน่หน้าด้านเกินทน ชอบแย่งผัวชาวบ้าน ก็เหมือนแม่ของเธอ อดทนเป็นเมียน้อยอยู่นานนับป

“ไม่มีหรอก แต่ฉันก็มีความสุขที่ได้ดูแลเขาเล็กๆ น้อย ๆ”“แกเป็นสีทนได้ว่างั้น” เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เป็นเบอร์โทร. ของกวีวัธน์ที่โทร. เข้ามา“ผัวแกโทร. มา คงมาง้อแก ฉันโทร. ไปบอกว่าแกป่วยไม่ถามสักคำว่าเป็นยังไงบ้าง รับคำว่ารู้แล้วแค่นั้น นี่คงสำนึกรีบโทร. มาถามอาการแก”“ค่ะพี่วี”“พี่อยู่โรงพยาบาล กำลังจะขึ้นไปหาที่ห้อง”“ค่ะ” หัวใจของเธอฟูฟ่องเหมือนลูกโป่งลอยได้“พี่วีบอกว่าจะมาเยี่ยม ตอนนี้อยู่โรงพยาบาลแล้ว” มณีมุกดาบอกเพื่อนพลางยิ้มออกมา“ยิ้มหน้าบานเป็นจานเชิงเลยนะ พอผัวบอกว่าจะมาเยี่ยม” วีนัสเอ่ยแซว“พี่วีของแกเห็นเย็นชาแบบนี้ ที่แท้ก็ทำเป็นปากแข็งไปแบบนั้นเอง รีบวิ่งโร่มาเยี่ยมแกเลย” หมอขึ้นตรวจพอดี และอนุญาตให้กลับบ้านได้เพราะอาการดีขึ้นแล้ว พอดีกับที่กวีวัธน์มาถึงห้องพักผู้ป่วย“ผัวแกมารับแล้ว ฉันสองคนก็คงหมดหน้าที่เพื่อนที่แสนดีแล้วแหละ” รู้ว่าเพื่อนรักผัวมาก ผัวมาก็คงอยากอ้อนผัวอยู่กับผัวสองคน วีนัสกับเจตน์เลยขอตัวกลับ“ขอบคุณนะคะที่พี่วีมารับ เมื่อคืนมุกดาต้องขอโทษด้วยนะคะ เห็นพี่วีนอนหลับเลยไม่อยากรบกวนน่ะค่ะ”“เลยโทร. หาเพื่อนของเธอ ให้พามาหาหมอ แล้วก็ให้เพื่อนของเธอมาด่าพี

“คลิปพวกนี้ได้จากกล้องวงจรปิดแล้วก็หนูเป็นคนถ่ายค่ะ คุณมุกดาเธอจ้างให้หนูคอยติดตามดูคุณเนตรแล้วก็ถ่ายคลิปเอาไว้เพราะไม่ไว้ใจ คุณเนตรพูดอะไร ทำอะไรบ้างทุกคนคงรู้แล้วนะคะ บางคลิปคุณมุกดาแอบอัดเอาไว้เป็นคลิปเสียงไม่มีภาพ แต่ถ้าพวกคุณ ๆ จำเสียงได้ก็จะรู้ว่านี่คือเสียงของคุณเนตรกับคุณมุกดาคุยกัน ไม่ได้ไปเอาเสียงคนอื่นมาแน่นอนค่ะ และหนูก็ขอยืนยันว่าทุกอย่างเป็นความจริงทุกประการ” เฟื่องฟ้าพูดจบไม่ถึงห้าวินาที มณีเนตรก็ตรงเข้าไปกระชากผมแล้วตบจนหน้าหัน“โอ๊ย!”“นี่หยุดนะมณีเนตร” กฤติกาโกรธจนตัวสั่น“คุณป้าเชื่อมันเหรอคะ”“ฉันไม่ได้เชื่อเฟื่องฟ้า แต่เชื่อในสิ่งที่เห็น เธอนี่มันร้ายกาจจริง ๆ ทำให้ฉันเข้าใจลูกสะใภ้ของฉันผิด คุณอรพาลูกสาวของคุณกลับไปได้แล้ว บ้านนี้ไม่ต้อนรับลูกสาวใจร้ายใจดำสุดแสนอำมหิตของคุณอีก ทำให้ตัวเองแท้งลูก ฆ่าลูกตัวเองได้ลงคอ ฆ่าหลานของฉันได้ลงคอ ฉันประกาศเอาไว้ตรงนี้เลยว่าลูกสะใภ้ของฉันคือหนูมุกดาคนเดียวเท่านั้น”“ไม่นะคะ พี่วีบอกทุกคนไปสิคะว่าเรารักกัน พี่ไม่ได้รักพี่มุกดา” มณีเนตรตรงเข้าไปกอดชายหนุ่ม พลางร้องไห้สะอึกสะอื้น ก่อนหน้านี้เธอเพิ่งขึ้นสวรรค์อยู่เลยที่กำจัดมารห