All Chapters of หวงรัก (เมียวัยเยาว์): Chapter 91 - Chapter 100

ขึ้นไปด้านบน ปลดปล่อยเสียงครางออกมาทุกครั้งที่เธอดูดรวบจนแก้มตอบ“พี่ไม่ไหวแล้ว” ความเจ็บและปวดร้าวเข้าจู่โจม แก่นกายใหญ่โตแข็งชันจนแทบทำให้เขาแดดิ้นสิ้นชีวาวายกายสิทธิ์ดึงใบหน้าของเมียเด็กออกห่าง ก่อนที่เขาจะจับเธอนั่งชันเข่าบนโต๊ะ ร่างสูงคลานขึ้นไปหาพลางบดจูบเธออย่างดูดดื่มเขาคุกเข่าบนส้นเท้าก่อนที่จะเสียดสีส่วนปลายของความแข็งแกร่งกับปากถ้ำสวาท บัณฑิตาครางเสียงแผ่ว ๆ ด้วยความซ่านกระสัน ก่อนที่จะหวีดร้องเบา ๆ เมื่อเขากดพรวดเข้ามาจนมิดเม้นจนได้ยินเสียงกึกอย่างลงล็อกหยาดน้ำรักที่ไหลซึมออกมาชโลมแก่นกายชายทำให้เขาสามารถผ่านเข้าไปได้อย่างล้ำลึก ทั้งสองครางพร้อมกันอีกครั้งเมื่อต่างดูดรัดซึ่งกันและกันเขาแช่กายนิ่งให้เธอได้ปรับตัว ในขณะที่เธอตอดรัดเขาถี่กระชั้นด้วยความเสียดเสียว“พี่กาย เสียวจังค่ะ” เธอร้องบอกเขาด้วยใบหน้าเหยเก กายสิทธิ์กุมสะโพกผายของเธอเอาไว้ ก่อนเริ่มกระแทกกระทั้นเข้าหาบัณฑิตาครวญครางไม่เป็นส่ำ ผนังอ่อนนุ่มด้านในของเธอตอดรัดเขาถนัดถนี่ มือบางจับมั่นที่ไหล่หนาของเขา เสียงขาโต๊ะลั่นเอี๊ยดอ๊าดไปตามแรงกระแทกอันหนักหน่วงเธอครวญครางออกมาจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ เสียวร่องจนต้องซ

อยู่อีกด้าน เป้าหมายของสองหนุ่มนั่นคือบัณฑิตาและปณิตาอย่างนั้นเหรอเขารีบส่งข่าวนี้ให้บัณฑิตรับรู้และปรึกษาหารือว่าจะทำยังไงต่อไปดีบัณฑิตรู้เข้าก็หน้าเครียด ครั้งนี้เป็นงานใหญ่อีกงาน ต้องตัดสินให้ดี ๆ ไม่อย่างนั้นผู้หญิงที่เขารักจะเดือดร้อนได้พงศ์กับพัฒน์ออกมาเที่ยวอีกครั้ง และหาเหยื่อได้ในร้านเหล้าร้านเดิมที่เคยมา สองหนุ่มลากสาวไปสวิงกิ้งด้วยกันที่โรงแรมที่เซียนแนะนำมาให้ ว่าใช้บริการบ่อยเสียงเคาะประตูดังขึ้น พอเดินไปดูที่ตาแมวก็ไม่เห็นใคร“ใครวะพงศ์” พัฒน์เอ่ยถามพี่ชายฝาแฝด“ใครก็ไม่รู้ เล่นตลกมาเคาะประตูห้อง อย่าให้รู้จะจัดให้หนักเลย”“หรือว่าผีคะ” สาวนางนั้นแกล้งร้องด้วยท่าทีหวาดกลัว“ผีที่ไหนไม่มีหรอกครับ มีแต่ผีผ้าห่มนี่แหละ” พัฒน์พูดขึ้น ยิ่งใช้ชีวิตเช่นนี้ยิ่งหลงมัวเมาเข้าไปใหญ่ จากคนที่ไม่คิดว่าจะยุ่งเกี่ยวกับอบายมุขเลย แต่พอได้ลิ้มลอง ยิ่งคบเพื่อนไม่ดี ก็ยิ่งถล้ำลึก“ลองเปิดไปดูสิว่าไม่มีผีจริง ๆ” เพราะฤทธิ์น้ำเมาทำให้พัฒน์เอ่ยกับพี่ชายฝาแฝด“ผีไม่มีพี่จะเปิดให้ดูนะ” พงศ์เปิดประตูออกไปปรากฏว่าว่างเปล่าจริงๆ“เห็นไหมบอกว่าไม่มี” คนที่อยู่ในห้องหัวเราะ ก่อนจะหยุดกึก“พี่” ส

“ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ ฉันรู้ ฉันเข้าใจ ฉันเลยไม่เชื่อ เลยช่วยเถียงแทนเธอไง เธอไม่ได้ไปเป็นเมียเก็บของพี่บุ๊กพี่ชายเบอร์รีใช่ไหม ได้ข่าวว่าเขาไม่ได้ตายจริง แต่จัดฉากให้ตัวเองตายเพราะจะหนีหนี้พนันไม่ใช่เหรอ” สารภีจี้จุดในใจของปณิตาอีก ปณิตาก็น้ำท่วมปาก จะบอกว่าเธอแต่งงานกับบัณฑิตแล้วก็ไม่ใช่ ทุกวันนี้เธอกับเขาใช้ชีวิตสามีภรรยากันแบบไม่ได้เปิดเผยให้ใครรู้ เรียกว่าไม่ได้บอกใคร นอกจากพวกเขาจะรู้เอง เธอไม่ได้สวมชุดเจ้าสาวสวย ๆ เข้าพิธีแต่งงานกับผู้ชายที่รัก แค่อยู่กินกันเฉย ๆ“ฉันเอ่อ...” ปณิตาอึกอัก“ดื่มให้ความโสมมของชีวิตกันดีกว่า ฉันเองก็ไม่ได้ดีกว่าเธอหรอก เจอแต่เรื่องแย่ ๆ” สารภีมอมเหล้าปณิตา ก่อนจะเอ่ยขอตัวบัณฑิตาที่ออกมาจากห้องน้ำ เธอมาเจอว่าเพื่อนเมาไม่ได้สติ ถูกพัฒน์ประคองออกนอกร้านไปเสียแล้วบัณฑิตาวิ่งตามไปแต่ไม่ทัน พัฒน์พาปณิตาขึ้นรถไปแล้ว พงศ์ที่เดินตามมา แกล้งพูดเหมือนร้อนใจ“สงสัยจะเมาไม่ได้สติทั้งคู่ ฉันเองก็จะวิ่งมาห้ามแต่ไม่ทัน” พงศ์เสแสร้งแกล้งเป็นคนดี“เราต้องรีบห้ามสองคนนั่นไป พากันขึ้นรถไปแล้ว” บัณฑิตาพูดอย่างร้อนใจ“ไปเถอะ” พงศ์รีบโบกรถ รถอีกคันจอดเทียบ เขาจึงรีบคว้าข้อมื

“ค่ะ” เธอรับปาก โล่งใจไปเปราะหนึ่งพอเรียนหนักขึ้น กิจกรรมมากขึ้น เธอช่วยกายสิทธิ์ทำอาหารเป็นบางมื้อเพราะเขาชอบทำอาหารกินเองมากกว่าซื้อกิน แต่งานบ้านเขาไม่ให้เธอทำเพราะรู้ว่าเธอยุ่งจริงๆ กายสิทธิ์จะทำงานบ้านเป็นงานอดิเรก เพราะเขาชอบให้บ้านสะอาด ชอบจัดบ้านใหม่ให้ดูดีอยู่เสมอกายสิทธิ์จะจ้างพนักงานมาทำความสะอาดเป็นบางครั้งและเป็นบริษัทที่ทำงานเรียบร้อยไว้ใจได้ เขาจะจ้างเวลาที่ต่างคนต่างยุ่งกับภารกิจของตัวเอง แค่ว่าไม่จ้างประจำให้มากินนอนเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตครอบครัวเท่านั้นเอง“ส่วนปันปันพี่คิดว่าเขาคบเพื่อนไม่ดีเลยเป็นแบบนี้ แต่เขาโตแล้วคงอยากทำอะไรด้วยตัวเอง ถ้าเบอร์รีเป็นห่วงปันปันจริง ๆ ก็คอยดูแลอยู่ห่าง ๆ คอยช่วยเหลือจะดีกว่าไปก้าวก่ายหรือห้ามปรามสั่งโน่นสั่งนี่นะ ไม่มีใครเขาชอบให้คนอื่นไปจู้จี้จุกจิกบอกให้ทำตามใจทุกอย่างหรอกครับ”“เบอร์รีไม่ได้จู้จี้หรือสั่งให้ปันปันทำอะไรนะคะ แค่บอกให้ทำเพราะมันดี”“ก็นั่นแหละครับเรียกจู้จี้จุกจิก” เขาบีบจมูกเล็กๆ ของเธอ นั่นทำให้บัณฑิตาหน้างอเล็กน้อย“คนสวยไม่หน้างอนะครับ ปัญหาทุกอย่างมีทางแก้ แต่ถ้ายังแก้ไม่ได้ก็ต้องปล่อยครับ อะไรจะเกิดมันก็ต้อง

คลิปมาแบล็กเมล์ปณิตาอยู่ เธอจึงรีบแจ้งข่าวนี้แก่กายสิทธิ์และพี่ชายในทันทีนอกจากสองหนุ่มตามสืบเรื่องยาลืมรักที่ระบาดหนักในกลุ่มเยาวชนแล้วยังตามสืบเรื่องการค้าประเวณีในกลุ่มนักศึกษาด้วย นั่นทำให้สองหนุ่มตามไปช่วยปณิตาได้สองหนุ่มปลอมตัวเข้าไปซื้อบริการของสาว ๆ ที่สารภีกับทศจัดหาเอาไว้ในขณะที่ปณิตานั่งสงบเสงี่ยมอยู่ในห้องด้วยมือเย็นเฉียบ เธอคิดว่าจะต้องเอาตัวรอดให้ได้เธอเห็นลูกค้าที่เดินเข้ามาในห้องแล้วใจสั่นระริก หวาดกลัวจนแทบสิ้นสติ“อย่าทำอะไรหนูเลยนะ” เธอร้องเมื่ออีกฝ่ายตรงเข้ามาอุดปากของเธอเอาไว้“พี่เอง” เขากระซิบบอกเสียงดุดัน“พี่บุ๊ก”“อย่าเสียงดังสิ ไม่อย่างนั้นพวกมันจะสงสัย”“พี่มาได้ไง”“พี่ต้องถามเธอมากกว่า ทำไมถึงได้เป็นไปได้ขนาดนี้ คิดจะขายตัวจริง ๆ หรือไง”“หนูโดนแบล็กเมล์”“ก็ควรจะบอกพี่สักนิด นี่ถ้าเบอร์รีไม่บอกพี่ก็คงจะไม่รู้ ตามพี่มา อย่าส่งเสียง”“จะไปไหนกันเหรอ” เสียงลูกน้องของทศเอ่ยถาม แม้จะปลอมตัวเข้ามา แต่บัณฑิตก็ไม่สามารถรอดพ้นไปจากสายตาของลูกน้องทศได้ ทั้งสองยังไม่ได้ทำอะไรกัน แต่จะออกไปนอกห้อง นั่นแสดงว่าแขกคนนี้ของร้านไม่ปกติบัณฑิตคิดว่ายังไงพวกมันก็คงไม่ป