All Chapters of หวงรัก (เมียวัยเยาว์): Chapter 61 - Chapter 70

เธออยู่ในชุดเสื้อนอนตารางหมากรุกเข้าชุดกับเขา เรียกว่าสวมเหมือนกันเพราะสั่งซื้อออนไลน์มาใส่แบบแพ็กคู่“มีอะไรครับ” กายสิทธิ์ที่เอนหลังนอนอ่านหนังสืออยู่เอ่ยถาม“หนูมีของเด็ดให้พี่กายดู”“อะไร” เขาวางหนังสือลงบนอกก่อนที่จะเอ่ยถามออกไป“นี่ไงคะของเด็ด” เธอยกกล่องถุงยางอนามัยขึ้นมาให้เขาดู“ไปซื้อมาตอนไหน”“ตอนที่พี่กายไม่รู้นั่นแหละค่ะ มีทุกกลิ่นที่เบอร์รีอยากกินเลยนะคะ”“หือ... อยากกิน” เขาครางในลำคอ“นี่คือกลิ่นกล้วยค่ะ”“นี่ไปหามาจนได้เลยเหรอ” เขาแทบหลุดขำ“นี่กลิ่นช็อกโกแลตค่ะ เบอร์รีแกะดมแล้วหอมมาก มีกลิ่นสตอเบอร์รี กลิ่นเบคอน และนี่คะ กลิ่นเบอร์รี กลิ่นของหนูเอง” เธอชูให้เขาดู กายสิทธิ์ถึงกับเกาหัวไปมา“อันนี้ก็กลิ่นมิ้นค่ะ และกลิ่นที่สุดยอดที่สุดคือกลิ่นกัญชาค่ะพี่กาย”“เดี๋ยวก่อนเราจะทำอาหารหรือไง ทำไมมีผลไม้ เบค่อน ช็อกโกแลตแถมยังมีกัญชาด้วย” กายสิทธิ์ประชด“ก็มันหอมนี่คะ งั้นลองกลิ่นนี้ก่อนเลยค่ะ กลิ่นช็อกโกแลต” เธอทำท่าจะถอดกางเกงนอนของเขา“เฮ้ย! จะทำอะไร” กายสิทธิ์ผวา“จะดูน้องชายพี่กายว่ายังอยู่ดีมีสุขอยู่ไหมน่ะสิคะ ไม่ได้ทำการบ้านตั้งหลายวันหมดสภาพไปหรือยัง ไหนให้หนูดูหน่อ

เขาพูดอะไรก็จะมีคนคล้อยตาม เพราะน้ำเสียงและการโน้มน้าวของเขา“แกน่าสงสารจังเบอร์รี พี่ชายโดนยิงตาย ถ้าครูกายไม่รับดูแลเอาไว้แกจะเป็นยังไงนี่”“จริงด้วย อาจจะโดนเจ้าหนี้โหดของพี่ชายแกตามมาจัดการ ครูกายนี่ถือว่าเป็นผู้มีพระคุณของแกเลยนะโว้ย” เพื่อนๆ พยักหน้าเห็นด้วยบางทีความจริงก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายเสมอไป การยอมรับและเผชิญหน้ากับความจริงจะทำให้เราหมดทุกข์หมดความกังวลในหัวใจไป ดีกว่าการโกหกซึ่งต้องโกหกไปเรื่อย ๆ“แกสอบติดแพทย์โคตรเก่งเลยว่ะ” เพื่อน ๆ เอ่ยชม“แกก็เก่งได้ทุนไปเรียนต่อครูไม่ใช่เหรอ” มีทุนไปเรียนต่อครูด้วย เรียนจบมาก็บรรจุเป็นข้าราชการครูเลย เรียกว่าไม่ต้องกลัวตกงาน สำหรับใครที่ชอบสอนหนังสือและอยากได้ความมั่นคงของชีวิตเพื่อน ๆ หลายคนเรียนวิศวะ เรียนหมอ เรียนครู บางคนเตรียมไปสอบตำรวจก็มี บางคนก็ไปเรียนบริหาร เรียนวิทยาศาสตร์ เรียนนิเทศฯ และอีกหลายสาขาวิชา บางคนก็เรียนไปแบบนั้น จบมาก็ไปช่วยที่บ้านทำธุรกิจส่วนตัว ค้าขายบ้าง รับช่วงต่อกิจการร้านอาหารบ้างกายสิทธิ์ดูผ่อนคลาย เข้ากับลูกศิษย์ทุกคนได้เป็นอย่างดี มีรับมุขส่งมุขกันด้วย ทำให้บัณฑิตานึกแปลกใจ เพราะไม่เคยเห็นมุมมองนี้ข

ขนาดนี้ เธอชอบทุกอย่างที่เป็นเขา จะเรียกว่าชอบคนหล่อก็ย่อมได้ มันก็คือเรื่องจริงว่าทุกวันนี้คนเรามักมองกันที่หน้าตาก่อน แล้วค่อยศึกษานิสัยใจคอกันและกัน ถ้ามองหน้าแล้วชอบกัน ปิ๊งกัน เรื่องต่อไปก็คือการคบหาดูใจกันนั่นแหละ“มองหน้าพี่แล้วทำตาลอยทำไม” เขาเอ่ยถาม“พี่กายหล่อจัง”“มาแนวไหนนี่”“หนูเพิ่งรู้นะคะนี่ว่าตัวเองมีสามีหล่อ”“หือ...” เขาคราง ก่อนจะรวบสะโพกน้อยของเธอเอาไว้แล้วพลิกร่างเธอลงด้านล่าง“อุ๊ย!” บัณฑิตาอุทานมองเขาตาโต“หนูอยากอยู่ข้างบนบ้าง”“รู้เหรอว่าเขาทำกันยังไง” เสียงเขาพร่าจนเธอสัมผัสได้“พี่กายก็สอนสิ”“เดี๋ยวสอนให้ แต่ดูก่อนซิว่าคนหื่นเยิ้มแค่ไหนแล้ว” เขาดึงกางเกงนอนของเธอพ้นไปจากสะโพกงอนงาม เธออำนวยความสะดวกให้เขาเป็นอย่างดี ตอนนี้ไม่มีใครสนใจหนังในจอทีวีอีกต่อไปแล้วกายสิทธิ์ถลกเสื้อของเธอขึ้นไปเหนือเอวคอด ก่อนจะแยกเรียวขาของเธอออกเขาใช้นิ้วสอดแทรกเข้าไปในร่องชุ่มฉ่ำ ทำเอาเมียสาวต้องร้องครางออกมา บิดกายไปมาด้วยความกระสันความหยาดเยิ้มของเธอบ่งบอกถึงความพรั่งพร้อมได้เป็นอย่างดี เขาก้มลงไปลามเลียแนบชิด ตวัดลิ้นกวาดต้อนเอาความหอมหวานแสนรัญจวนเข้าปากบัณฑิตาร้องครางอ

“ไม่รู้น่ะดีแล้ว พี่กลัวเราเกิดอันตราย พี่เป็นห่วงเรามากนะ พี่อาจจะไม่ใช่พี่ชายที่ดีนัก แต่ก็อยากเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้เรา”“อะไรที่ว่าเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้หนูคะ” บัณฑิตาเอ่ยอย่างถามงง ๆ“เลือกผัวดี ๆ ให้ไง มีผัวดีเขาว่ายิ่งกว่าถูกล็อตเตอร์รีรางวัลที่หนึ่งอีกนะ”“โหย... พี่บุ๊กน่ะ” บัณฑิตาเขินอาย“แล้วสรุปได้กันแล้วใช่ไหม”“พี่บุ๊กบ้า!” บัณฑิตาวิ่งไล่ตีพี่ชายที่รีบวิ่งหนีเมื่อน้องเขินอายสุด ๆ“กินข้าวเช้ากันก่อนนะ เตรียมอาหารเช้าเสร็จพอดี” กายสิทธิ์เอ่ยขึ้น เมื่อเห็นว่าสองพี่น้องฟัดกันจนบ้านเกือบพัง แต่บัณฑิตาหัวเราะจนน้ำหูน้ำตาไหลไปหมด ดีใจจนออกนอกหน้าที่รู้ว่าพี่ชายไม่ตาย“อาหารเช้าฝีมือแกนี่อร่อยจริง ๆ เรามาอยู่กับเจ้ากายก็สบายสิ มีคนทำอาหารให้กิน”“พี่กายสอนหนูทำอาหาร สอนทำงานบ้านด้วยค่ะ พี่บุ๊กน่ะไม่เคยสอน”“ไม่ค่อยมีเวลาเลย” ตำรวจหนุ่มลูบท้ายทอยไปมา ไม่มีเวลาสอนน้องสาวให้เรียบร้อยเป็นกุลสตรีเลย เขาเองก็ไม่ค่อยเรียบร้อยตามประสาผู้ชาย ลุยงานอย่างเดียว“แล้วพี่บุ๊กจะกลับมาอยู่บ้านไหมคะ”“คงไป ๆ มา ๆ แหละ พี่มีของขวัญให้เราด้วย” พี่ชายยื่นสมุดเงินฝากให้น้องสาว“สมุดเงินฝากชื่อหนู

“ห้าหมื่นก็ห้าหมื่น จ่ายมาเดี๋ยวนี้เลย”“ต้องทำสัญญากันก่อน” บัณฑิตรอบคอบ“สัญญาบ้าบออะไรของแกอีก” นางปรางเอ่ยถามอย่างรำคาญ“สัญญาว่าปันปันพ้นอกป้ามาแล้วจะไม่มาขูดรีดขูดเนื้อเอากับลูกอีก แล้วปันปันก็มีครอบครัวไปแล้วอย่ามาบังคับข่มขืนใจกันอีก กายสิทธิ์อยู่พอดี เขาเป็นครูมีตำแหน่ง ให้เขาเป็นพยาน และป้ากับผัวใหม่ป้าก็ต้องเซ็นยินยอมด้วยทั้งคู่ ว่ายกปันปันให้เป็นเมียผมแล้ว” บัณฑิตเอ่ยอย่างรอบคอบ แต่โอเวอร์เข้าไว้ เพื่อข่มขู่นางปราง“ก็ได้ แต่ยื่นหมูยื่นแมว แกเอาเงินออกมาก่อน กับทองบาทนึง แต่ทองต้องมีใบรับประกันด้วยนะว่าเป็นทองจริง เดี๋ยวแกเอาทองเก้มาหลอกฉันอีก”“ให้แค่เงิน ทองไปซื้อเอาเองบาทนึงเท่าไหร่เข้าไปดูในเว็บไซต์ของร้านทอง ระบุร้านมาเลย จ่ายเป็นเงินสดเท่านั้น” บัณฑิตพูดเสียงเฉียบ“เออ ๆ ก็ได้” ดีกว่าไม่ได้อะไรเลย ปณิตาท้องแบบนี้แล้ว ก็เหมือนข้าวสารกลายเป็นข้าวสุก นางปรางจำใจต้องยอมรับบัณฑิตจัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ทั้งเงินสดและเงินค่าทอง กระเป๋าของเขาเบาหวิวไปเลย ในขณะที่ครอบครัวของปณิตาออกไปโดยง่ายเพราะได้เงิน“เรื่องราวทุกอย่างมันเกิดอะไรขึ้นคะพี่บุ๊ก พี่กับปันปันไปอะไรกันตอน