Semua Bab ลิขิตรักข้างรั้ว: Bab 11 - Bab 15

เขารู้จักห้องพักส่วนตัวของเธอ เพราะเคยพาเขามาร่วมรักกันอย่างเร่าร้อนที่นี่ เป็นห้องที่บิดามารดาซื้อให้เพื่อพักอาศัยอยู่ขณะเรียน บ้านหลังใหญ่นั้นบิดามารดาอาศัยอยู่ ต้องรักษาหน้าตาก็ต้องอยู่ที่นั่นต่อไป แม้ว่าในแต่ละเดือนจะมีภาระหนี้สินมากมายต้องจัดการ ดารินไปหาอะตอมที่บ้าน ซึ่งในช่วงกลางวันแบบนี้อะตอมจะมาอยู่บ้านของนัทธ์เป็นส่วนใหญ่ หรือบางทีก็บ้านใครบ้านมัน พอมีใครมาหาก็รีบวิ่งข้ามรั้วไปอยู่อีกบ้านเพื่อไม่ให้เป็นที่สงสัย“รินเป็นอะไร หน้าไปโดนอะไรมา” นัทธ์เอ่ยถามอย่างตกใจ“ปะ... เปล่าจ้ะ”“มีอะไรบอกเราสิ” นัทธ์คาดคั้น“พ่อกับแม่มีปัญหาเรื่องเงิน ท่านโมโหก็เลยพลั้งมือตบเราน่ะจ้ะ”“มีอะไรให้เราช่วยก็บอกได้นะ”“ขอบใจจ้ะ อะตอมเราถามอะไรหน่อยสิ”“ถามอะไรเหรอ”“เราจะคบนัทธ์ดีไหม”“ทำไมมาถามเราล่ะ”“คือเราเอ่อ... ก็คุยกับนัทธ์มาสักระยะแล้ว เลยอยากคบหากันอย่างจริงจัง” จริงๆ เธอคุยกับนัทธ์แค่ในไลน์ ไม่เคยคบหาหรือไปไหนมาไหนด้วยกันเลยสักครั้ง เพราะเขาอ้างว่าไม่ว่างต้องซ้อมกีฬา“ก็เอาสิ”“เธอไม่ว่าอะไรเหรอ”“จะว่าอะไรล่ะ” นัทธ์ที่อยู่ในร่างของอะตอมยิ้มกริ่ม เขาก็อยากคบกับเธอ แต่คุยกันไม่เคยวิดิโ

“เดี๋ยวก่อนสิ” เธอคว้าแขนของเขาเอาไว้“ทำไม เปลี่ยนใจหรือไง”“ฉันจะช่วยพี่เอง” ไม่พูดเปล่าเธอแย่งยาขวดนั้นไปจากมือของเขา ก่อนที่จะเดินเข้าไปหาเพื่อนๆ แล้วช่วยกันทำกับข้าวตกเย็นทุกคนอาบน้ำอาบท่าเรียบร้อยแล้ว ก็มานั่งล้อมวงกันกินข้าว ดารินเป็นคนรินน้ำเย็น ๆ แจกจ่ายให้เพื่อน ๆ ก่อนที่เธอจะยื่นไปให้คนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ“อะตอมนี่น้ำเธอจ้ะ”“ขอบใจ” นัทธ์ตอบรับ เขาเองก็ไม่ได้อะไรกับดารินแล้ว เพราะใจเขามันรู้สึกแปลกๆ กับอีกคน แต่ไม่อยากยอมรับในตอนนี้ เพราะแต่เดิมมาเขาคิดกับหล่อนเป็นเพียงแค่เพื่อนเท่านั้นหลังรับประทานอาหารเสร็จ อาการของเขาก็เริ่มออก ร้อนผ่าวไปหมดกรรมเวร! นัทธ์ว่านี่มันคือการโดนวางยาดีๆ นี่เอง“อะตอมเป็นอะไรครับ” จู่ ๆ เอื้องอังกูรก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ อีกฝ่ายเข้ามาแตะเนื้อต้องตัว ทำให้นัทธ์สะดุ้ง แทนที่จะผลักใสกลับอยากเข้าไปกอดจูบลูบคลำเสียอย่างนั้นไม่ได้นะไอ้นัทธ์ นั่นมันผู้ชายด้วยกัน ถึงเขาจะอยู่ในร่างของผู้หญิงก็เถอะ“อย่ามายุ่ง” นัทธ์สะบัดมืออีกฝ่ายออกไป“จะเล่นตัวไปทำไม ทรมานไม่ใช่เหรอ”“นี่ฝีมือพี่เหรอ”“ใช่ แต่ใครจะรู้ รู้อีกทีเธอก็เป็นของพี่ไปแล้ว”“ไอ้เลวเอ๊ย!” นัทธ

“อย่าบอกนะว่าตอนไปเรียน เธอใส่กางเกงในสีชมพูไป”“แล้วไง ฉันชอบสีชมพู”“จะบ้าเหรอ เกิดใครเห็นเข้า เป็นผู้ชายต้องใส่บ็อกเซอร์ ใส่กางเกงใน”“ฉันไม่ชอบ ฉันชอบใส่แบบนี้” ประโยคของเธอทำให้เขาทำหน้าปั้นยาก“เธอช่วยทำตัวให้มันแมนๆ หน่อยได้ไหม ทุกวันนี้ฉันโดนซุบซิบนินทาหาว่าเป็นตุ๊ดแล้วรู้ไหม”“ช่างนายสิ เรื่องของนาย” เธอทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ทำท่าจะเดินหนี“ฉันอยากหวดก้นเธอนัก” คนตัวเล็กตรงเข้าคว้าร่างของอะตอมเอาไว้ เธอดิ้นหนี พลางวิ่งหนี เขาก็วิ่งตาม พอหันไปอีกทีก็เสียหลักล้มลงบนเตียง ชายหนุ่มเองก็เหมือนกัน ล้มทับกันแบบไม่ได้ตั้งใจ ทั้งสองจ้องตากันไม่กะพริบ ก่อนที่เขาจะพูดทำลายความเงียบ“นี่แกล้งให้วิ่งตาม จะได้ยั่วให้อยากเหรอ”“เปล่า อื้อ...” ตอบปฏิเสธแล้วก็โดนเขาบดจูบเข้าให้นัทธ์พลิกร่างของเธอขึ้นไปด้านบน ก่อนจะมองเธอตาเยิ้ม“อย่ามองฉันแบบนี้นะ อะไรของนาย” เธอเบือนหน้าหนี เขาก็กุมแก้มจับแก้มของเธอเอาไว้“อยากอยู่ข้างบนไหม ฉันอยากลองอยู่ข้างล่างดูบ้าง ว่าจะฟินไหม”“บ้า”“ไม่เอาเหรอ” เขาทำเสียงโอดอ่อย“เอาก็เอา” ได้ยินแบบนั้นเขาก็หัวเราะ“นายเป็นผู้หญิงนะ ไม่มีความเป็นกุลสตรีเอาเสียเลย หื่นไม่