All Chapters of ลิขิตรักข้างรั้ว: Chapter 1 - Chapter 10

“โอ๊ย!” เสียงร้องของคนบนเตียงดังขึ้น พร้อมด้วยอาการขยับตัว และกะพริบตาปริบ ๆ ทำให้ปานแก้วรีบหันไปตะโกนบอกสามีในทันที“คุณคะ ลูกฟื้นแล้วค่ะ”“นัทธ์เป็นไงบ้างลูก” ประณตเอ่ยถามลูกชายคนป่วยบนเตียงกะพริบตาปริบๆ งุนงงกับคำถามนั้น ทำไมบิดามารดาของนัทธ์ถึงได้ถามว่าเธอเป็นยังไงบ้าง“หนูเป็นอะไรไปคะ” ประโยคคำถามนั้นสร้างความประหลาดใจให้กับประณตกับปานแก้วยิ่งนัก เพราะนัทธ์ไม่เคยแทนตัวเองว่าหนูเลยสักครั้ง ส่วนมากจะแทนตัวเองว่าผมหรือแทนตัวเองว่านัทธ์ซึ่งเป็นชื่อของตัวเองสองสามีภรรยามองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย นั่นทำให้อะตอมที่อยู่ในร่างของนัทธ์ทำหน้างง“เมื่อกี้ลูกแทนตัวเองว่ายังไงนะจ๊ะ” ปานแก้วถามซ้ำ เพราะคิดว่าตัวเองหูแว่วไป“หนูไงคะ ทำไมเหรอคะ”“ทำไมลูกพูดคะขาล่ะ คุณคะแย่แล้ว หรือเพราะลูกขับรถไปชน จนสมองได้รับการกระทบกระเทือน จำเพศตัวเองไม่ได้” ประโยคของผู้ใหญ่ทั้งสองทำให้อะตอมกะพริบตาปริบๆ เธอว่ามันต้องมีอะไรแน่ ๆ เธอก็เลยก้มมองตัวเอง ทั้งแขน ทั้งมือ ทั้งตัวเอง นี่มันร่างบึกบึนของนัทธ์นี่นา เธอจำได้ เพราะอาบน้ำแก้ผ้าด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ร่างที่เธออาศัยอยู่ไม่ใช่ร่างของตัวเองที่มีทรวงทรงองเองข

“ออกจากโรงพยาบาลต้องไปรดน้ำมนต์กับหลวงตาที่วัดแล้วล่ะ จะได้พ้นเคราะห์พ้นโศก” ปานแก้วเอ่ยกับลูกชายเมื่อเตรียมเก็บของกลับบ้าน เพราะหมออนุญาตให้กลับบ้านได้แล้ว และหมอนัดมาตรวจเช็กร่างกายอีกครั้งในอีกอาทิตย์ถัดไปซึ่งบิดามารดาของอะตอมก็พาลูกสาวกลับบ้านเช่นกัน“นี่ห้องนอนของยายนั่นเหรอนี่” กลับถึงบ้าน บิดามารดาของเพื่อนก็พาขึ้นมาพักผ่อนบนห้องนัทธ์สำรวจห้องของอะตอมอยู่พักใหญ่ เพราะโทรศัพท์พังไปทั้งสองเครื่องทำให้ตอนนี้เขาไม่มีโทรศัพท์ใช้ บิดามารดาของเพื่อนบอกว่าจะพาไปซื้อโทรศัพท์ใหม่ ทำซิมใหม่เบอร์เดิม ทำให้เขากับอะตอมยังไม่มีโทรศัพท์ด้วยกันทั้งคู่“ห้องนอนหวานแหววชะมัด ยายอะตอมนมใหญ่เหมือนกันนะนี่” เขาหยิบชุดชั้นในของเธอขึ้นมาดู แต่ละตัวน่ารักเซ็กซี่ทั้งนั้น มือน้อยนวดเบาๆ ที่เต้านมอวบอิ่มที่เขายึดครองอยู่ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ“นมอวบนุ่มมือดีจัง” เขาทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้าง พบว่ามันหอมมาก เป็นกลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่ติดตัวเพื่อนสาวของเขาอยู่ตลอดเวลา“ดารินคนสวย คราวนี้ฉันก็ได้ใกล้ชิดเธอแล้วสิ” ตอนดารินมาเยี่ยม เขาก็อ้อนให้ดารินป้อนข้าว ป้อนยา ซึ่งดารินไม่ได้คิดอะไร เพราะดารินเป็นเพื่อนสนิทกับอะตอม

มันไม่ใช่ว่าใครจะทำได้ คนไม่เคยซ้อม ตายแน่ยายอะตอมเอ๊ย!อะตอมจำต้องมาเตะบอลกับเพื่อนสนิทของนัทธ์ เธอเตะบอลเป็นเสียที่ไหนกันล่ะ“ไอ้นัทธ์เป็นเชี้ยอะไรของมึงวะ ทำไมเหยาะแหยะแบบนี้” ทศผลักนัทธ์จนอีกฝ่ายถึงกับล้ม“เฮ้ย! ไอ้นัทธ์กูผลักมึงแค่นิดเดียวเองนะโว้ย! มึงไม่มีแรงขนาดนี้เลยเหรอวะ เป็นไรรึเปล่ามึง หรือว่าป่วย” ทศมองเพื่อนตาปริบๆ“ฉันเปล่า”“แกเป็นอะไรวะไอ้นัทธ์ ทำยังกับคนเล่นบอลไม่เป็น” ศักดิ์เดินมาเอ่ยถาม“เออจริงด้วย ที่มาเตะบอลเพราะจะได้มาซ้อมวิ่งให้ปอดแข็งแรง และผ่อนคลาย แต่มึงเหมือนไม่อยากมาเล่นเลย มึงเป็นอะไรหรือเปล่าวะ” เพื่อนๆ ต่างเอ่ยถามด้วยความสงสัยพอถึงเวลาไปซ้อมว่ายน้ำ นัทธ์ก็ว่ายได้เป็นที่โหล่ เรียกว่าช้ากว่าใครเพื่อน“เดี๋ยวพักกันก่อนนะ” โค้ชที่ฝึกสอนบอกให้พักครึ่ง ก่อนจะเรียกนัทธ์ไปคุยด้วย“เป็นอะไรนัทธ์ ทำไมถึงฝีมือตกขนาดนี้ หรือเพราะเกิดอุบัติเหตุจนต้องเข้าโรงพยาบาลวันก่อน”“คือเอ่อ... หมอบอกว่าผมแข็งแรงดีแล้วครับ”“งั้นเอาใหม่ มีสมาธิให้มากกว่านี้ มีเรื่องอะไรต้องคิดก็ตัดทิ้งไปก่อน มุ่งมั่นอยู่กับการฝึกซ้อมเพื่อคัดเลือก”“ครับ” อะตอมรับคำไปแบบนั้นเอง เธอรู้ดีว่าทำ

“ทำเป็นเด็กๆ ไปได้ ต้องเกี่ยวก้อยสัญญา”“นายนี่นะ” เธอจับนิ้วก้อยของเขามาเกี่ยว เป็นการสัญญาว่าจะทำแบบนั้นเช่นกัน“ฉันเองก็จะตั้งใจซ้อมว่ายน้ำให้ดี ทำให้ดีที่สุด สานฝันของนายเหมือนกัน ทำยังไงได้ล่ะ ก็เรามาอยู่ในสภาพนี้แล้วนี่นา”“เธอคิดว่าเราจะกลับเข้าร่างยังไง” เขาเอ่ยถามเธออย่างจริงจัง“ไม่รู้สิ เราเกิดอุบัติเหตุก็เลยสลับร่างกัน หรือเราต้องไปเกิดอุบัติเหตุอีกครั้ง เผื่อวิญญาณจะหลุดออกจากร่างแล้วกลับเข้าร่างเดิม”“บ้าเหรอ เธอจะขับรถไปชนให้บาดเจ็บนอนโรงพยาบาลอีกเหรอไง ถ้าเจ็บหนักขึ้นมาจะมีผลกับการซ้อมกีฬาของเรานะ ดีไม่ดีจะลงคัดตัวไม่ได้” เขาพูดอย่างมีเหตุมีผล ทำให้เธอมองหน้าเขานิ่ง“มองหน้าฉันแบบนั้นทำไม”“รู้จักกันมาหลายปี นายก็พูดจามีหลักการมีเหตุมีผลเหมือนกันนะ”“โหย... พูดซะฉันเสียเลย” เขาผลักศีรษะของเธอเบา ๆ“นายนี่ชอบผลักหัวฉันอยู่เรื่อย” เธอว่าให้ ก่อนจะผลักหัวเขากลับบ้าง“เธอก็เหมือนกัน” ทุกวันนี้เวลาทำงานกลุ่มหรือรายงานอะไร เธอกับเขาก็จะอยู่กลุ่มเดียวกัน ยิ่งถ้าจับคู่สองคนยิ่งอยู่ด้วยกันจนเพื่อน ๆ ของนัทธ์ทั้งสามสงสัย แต่เพราะก่อนหน้านี้ทะเลาะกันล้อกันเรื่องเป็นตุ๊ด เลยทำให้อ

แต่การที่นัทธ์ในร่างของเธอลงไปเตะบอล มันทำให้เธอดูเป็นที่สนใจของหนุ่ม ๆ ว่าเป็นสาวสวยที่เตะบอลเก่งทำให้เป็นดาวเด่น เป็นที่ชื่นชอบของหนุ่ม ๆ ไปโดยปริยาย“ดูนัทธ์จะสนใจอะตอมมากนะ” ดารินเอ่ยอย่างอิจฉา แต่ไม่ได้แสดงออกมากนัก ปรายตามองแล้วรู้สึกหงุดหงิดที่มีแต่หนุ่มๆ สนใจอะตอมเธอเองก็อยากเป็นที่สนใจของหนุ่มๆ แต่จะให้ไปเตะบอลแบบนั้นเธอคงไม่ทำเป็นแน่ และไม่คิดด้วยว่าอะตอมจะใช้วิธีการนี้เรียกความสนใจไปจากหนุ่ม ๆ ได้มากมายเช่นนี้“ไม่ได้สนใจอะไรหรอก” อะตอมตอบแบบไม่ได้คิดอะไร แต่สายตามองร่างของตัวเองเคลื่อนไหวไปตามลูกบอลไม่วางตา ท่าทีนั้นทำให้ดารินแอบกัดปากตัวเองเบาๆ“อะตอมก็เป็นแบบนี้แหละ”“แบบนี้ คือแบบไหนเหรอ” อะตอมหันไปเอ่ยถาม ประโยคทะแม่ง ๆ นั้นทำให้เธอใจแกว่ง ขออย่าให้ดารินพูดอะไรไม่ดีถึงเธอเลย เพราะเธอคิดว่าดารินเป็นเพื่อนที่ดีคนหนึ่งของเธอ“ก็... รินไม่ค่อยอยากพูดเลยจ้ะ เหมือนเป็นการว่าเพื่อน” ดารินแสร้งถอนใจ เหมือนไม่อยากพูด แต่ประโยคนั้นก็ทำให้อะตอมต้องกัดปากตัวเอง“พูดมาเถอะ เราอยากรู้” อะตอมเอ่ยออกไป อยากรู้ว่าดารินจะพูดอะไรกับเธอ“ก็อะตอมน่ะสิชอบเรียกร้องความสนใจ ให้ความสนิทสนมกับ