All Chapters of Set คุณอาข้างบ้าน: Chapter 81 - Chapter 90

“โอวววว....ซี๊ดดดดด.....อูยยยย...ปุ๊จ๋า นี่แค่เอาหัวเข้าไปยังตอดขนาดนี้ แล้วถ้าใส่เข้าไปหมดทั้งดุ้นมันไม่รัดอาจนแน่นเลยเหรอ”“อาลักษณ์ขา...เจ็บจังเลยค่ะ...ซี๊ดดดด”“ไม่ต้องกลัวนะ อีกเดี๋ยวปุ๊จะหายเจ็บ หายแล้วจะเสียวแล้วจะร้องให้อาเอาไม่หยุดเลยล่ะ...อะ...อาส์....อาส์”ลักษณ์ปลอบเด็กในอุปการะที่เริ่มหน่วงในช่องท้องเมื่อดุ้นเนื้อยาวใหญ่ไซส์ขนาดเก้านิ้วเริ่มรุกเข้าไปในโพรงสวรรค์ของเด็กสาวทีละนิด มันเบียดเข้าไปจนหัวบานใหญ่ผลุบหายเข้าไปในถ้ำสวาท แค่นั้นกลีบสาวก็ตอดรัดจนเขาถึงกับโก่งตัวด้วยความเสียวสะท้าน“โอยยย.....อาส์....อาส์.....ซี๊ดดดด...มันดูดอาแล้ว รัดอาจนแน่นเลยปุ๊จ๋า”“อาขา...ปุ๊เจ็บจังเลยค่ะอา”หล่อนร้องออกมาเพราะทันที่ที่ดุ้นเด็นลำควายขนาดใหญ่ผลุบเข้าไปจนถึงครึ่งท่อนก็ทำเอาเนื้อหัวโหนดของหล่อนผ่าวร้อนด้วยความแสบเสียว“ซี๊ดดดด...อาขา...อาขา...ซี๊ดดดดด”ปานเลขาน้ำตาเล็ดไหลเพราะขนาดลำเอ็นยาวใหญ่ที่ลักษณ์ดึงดันให้มันจมหายเข้าไปในร่องชื้นยิ่งขยายตัวอวบหนาทั้งที่เข้าไปแค่ครึ่งท่อน ลักษณ์ค่อย ๆ ดันดุ้นเนื้อแข็งชันร้อนรุ่มด้วยความระมัดระวังเพราะเขาเองก็รู้สึกถึงการฉีกขาดของเนื้อเยื่อบาง ๆ

เรื่องราวรัก ๆ ต่างวัยของลินิน – ศิวะลินิน สาวน้อยนิสัยเหมือนทอมบอยอยากแกล้ง ศิวะ เพื่อนพ่อที่มักแสดงท่าทางไม่ชอบหล่อนเวลาเจอหน้า หล่อนแค่จะยั่วให้อยาก แต่ดันพลาดที่ติดใจในรสสวาทของคุณอาหนุ่มใหญ่นายทหารลีลาเด็ด!ตามไปฟินกันนะคะ นิยายแซ่บในทรวง ของวานิลลาอีกเรื่องค่ะบทที่ 1 “นิน...ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ นี่พ่อพามาเที่ยวนะ ไม่ได้พาไปออกรบที่ไหน”นทีบ่นขึ้นมาขณะขับรถจิ๊ปคันใหญ่พา ลินิน ลูกสาวคนเดียวของเขานั่งมาด้วย เด็กสาวหน้าตาหมดจดไว้ผมแบบซอยสั้นแต่สวมเสื้อผ้าทะมัดทะแมงด้วยเสื้อยืดและกางเกงรัดรูปสีดำทำให้มองดูเหมือนสาวน้อยทอมบอยแอบเบ้ปากหน่อย ๆ ก่อนจะตอบพ่อของหล่อนว่า“หนูทำหน้ายังไงคะป๊า หน้าหนูก็เป็นอย่างนี้มาตั้งนานละ”“เออ...เด็กคนนี้นี่ ที่ป๊าพูดน่ะหมายถึงว่าให้ทำหน้าตายิ้มแย้มหน่อย เห็นทำหน้าบึ้ง ๆ มาตั้งแต่ออกจากบ้าน ป๊าแค่จะพามานั่งรถเที่ยวไปต่างจังหวัดเท่านั้นเอง นี่ถ้าแม่เราไม่ติดธุระไปทำบุญที่เชียงใหม่กับคณะของเขาป๊าก็คงชวนแม่หนูมาด้วยล่ะลินิน”“แต่ป๊าไมได้พาหนูไปเที่ยวกันสองคนนี่คะ”“อ้าว...ก็นี่ไง เรานั่งรถกันมาสองคน”“แต่ป๊าจะพาหนูไปเที่ยวบ้านเพื่อนของป๊าใ

สามวันอย่างนั้นเหรอ หล่อนคงมีเวลามากพอที่จะยั่วให้เขาน้ำลายหก แล้วหลังจากนั้นจะทำเป็นไม่สนใจ ยั่วให้อยากแล้วจากไปว่างั้น ลินินยิ้มหวานแล้วเดินสวนเข้าไปในบ้านปล่อยให้ศิวะยืนเงอะเงิ่นอยู่สักพักก่อนจะเดินตามเข้าไป นายทหารหนุ่มใหญ่เข้าไปนั่งคุยกับนทีสักพักอดีตนายทหารรุ่นพี่ก็พูดขึ้นว่า“อยากมาที่นี่ตั้งแต่เมื่อต้นปีแต่ไม่มีเวลาว่าง พี่อยากจะชวนซีเข้าไปเที่ยวในป่าเหมือนที่เราเคยไปกันเมื่อก่อน”“ได้ครับพี่...ผมก็อยากจะเข้าไปเที่ยวอยู่พอดีเพราะช่วงนี้เป็นช่วงลาพัก”“ว่าแต่ว่า...แกแต่งงานมีลูกมีเมียหรือยัง พี่ไม่ได้เจอแกเกือบสองปีละ ยังคิดว่าแกจะแต่งงานหรือยังน๊า”“ผมยังไม่มีเมียครับพี่ มีแต่แฟน”หน้าดุอย่างนี้สิถึงยังไม่มีเมีย...ลินินนึกในใจขณะนั่งอยู่ในวงสนทนาระหว่างพ่อกับอาหนุ่มนายทหารใหญ่ แต่หล่อนก็เผลอมองหน้าตาที่ยังหล่อเหลาแม้อายุย่างเข้าสี่สิบกว่าของศิวะนานหลายครั้ง บางครั้งพอเขาหันมาหล่อนก็ไม่ทันหลบตาทำให้ประสานสายตากันโดยไม่ตั้งใจ ลินินแอบเขินแต่ก็ยังไม่ลืมว่าศิวะเคยว่าหล่อนไว้ยังไง หล่อนยังตั้งใจฟังสิ่งที่ทั้งสองพูดกันเรื่องไปเที่ยว นทียิ้มกว้าง“ก็ดีแล้วที่มีแฟน อย่าอยู่คนเดียว อย

ลินินบ่นงึมงำก่อนจะนึกได้ว่าหล่อนใช้เวลากับตัวเองนานเกินไปแล้ว หลังจากนั้นหล่อนก็รีบอาบน้ำเพราะคิดว่าศิวะอาจตื่นก่อนและรออยู่แล้วก็เป็นได้ เด็กสาวแต่งตัวทะมัดทะแมงเหมือนเคยและรีบวิ่งลงบันไดลงไปยังชั้นล่างก็ต้องชะงักเท้าเบรคตัวเองแทบไม่ทันเมื่อเห็นศิวะนั่งรออยู่ก่อนแล้วในห้องรับแขก แต่เขาไม่ได้นั่งอยู่คนเดียวเพราะเก้าอี้ตรงข้ามมีผู้หญิงอีกคนหน้าตาอายุน่าจะประมาณยี่สิบต้นๆ หล่อนแต่งตัวด้วยชุดกระโปรงสีสวยหวานและหันมามองเด็กสาวพร้อม ๆ กันกับศิวะ ขณะนั้นนายทหารหนุ่มใหญ่ซึ่งกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่เมื่อเห็นลูกสาวของอดีตนายทหารรุ่นพี่ก็ต้องหยุดอ่านหนังสือพิมพ์และมองลินินด้วยความตกตะลึงเล็ก ๆ ก็จะไม่ให้เขาจ้องหล่อนได้ยังไงในเมื่อวันนี้เด็กสาวที่เขาเห็นว่าเป็นทอมบอยเมื่อหลายปีก่อน หล่อนสวมเสื้อยืดขนาดพอดีตัวทำให้เนื้อผ้ายืดรัดรึงสัดส่วนจนเห็นได้ชัดว่าทรวดทรงองเอวของหล่อนมันเหมือนเด็กผู้ชายเสียที่ไหน ลินินหุ่นเพรียวบางแต่ส่วนโค้งเว้าของหล่อนกลับเร้าใจ หน้าอกของหล่อนใหญ่น่าจะขนาดคัพไซส์อีเลยทีเดียว ถึงหล่อนจะสวมเสื้อยืดและกางเกงทรงหลวมแต่แค่ศิวะได้เห็นช่วงบนของหล่อนที่มันอวบอิ่มเหลือใจก็ทำใ

“อาซี...นินสะดุดก้อนหินเมื่อกี๊นี้ค่ะ อูย...เจ็บจังเลย”“นินเจ็บตรงไหน” เขารีบก้มดูไม้ล้มลงก็เกิดว่า“เจ็บที่ข้อเท้าเนี่ยค่ะอาซี...อูย”“ลุกขึ้นไหวหรือเปล่า คงเจ็บมากซีนะ อาผิดเองที่เดินลิ่ว ๆ ไม่ยอมมองหลังเลยไม่ได้ดูเลยว่าลินินเดินมาทันหรือเปล่า แล้วนี่เจ็บมากไหม แล้วนี่จะเดินไหวหรือเปล่า?””ได้นั่งพักสักหน่อยก็คงยังชั่วค่ะ”พอลินินบอกอย่างนั้นศิวะก็หันซ้ายขวาขณะกวาดตามองไปรอบ ๆ กระทั่งสายตาไปหยุดที่ไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง“เอาอย่างนี้แล้วกันเดี๋ยวอาจะอุ้มลินินไปนั่งพักที่ต้นไม้ต้นนั้น อืม...เพราะถ้าจะเดินกลับไปตอนนี้ทางก็ไกลอยู่ คิดว่าสักพักแล้วค่อยเดินกลับพี่นทีคงยังไม่ทันเป็นกังวลว่าเราจะไปกันถึงไหน”“ก็ดีเหมือนกันค่ะอาซี...อูย”ลินินแกล้งร้องครางทั้งที่หล่อนไม่ได้เจ็บสักนิดขณะช้อนตามองคุณอาหนุ่มใหญ่ที่ก้มหน้าลงมาใกล้มากบทที่ 5 ศิวะช้อนร่างของเด็กสาวขึ้นด้วยแขนทรงกำลังทั้งสอง อุ้มหล่อนไปถึงใต้ต้นไม้ใหญ่ รอบ ๆ นั้นเป็นป่าแต่ก็ไม่รกเรื้อมากนักและทางเดินเข้ามาก็ยังมีร่องรอยชัดเจนทำให้ศิวะไม่เป็นกังวลสักเท่าไหร่ เมื่อวางลินินลงใต้เงาไม้เขาก็นั่งลงข้าง ๆ และก้มลงดูข้อเท้าของหล่