เขาถอนใจเบา ๆ แต่ยังมียิ้มซ่อนนัย “ก็ตามใจ แต่ฉันจะสอบถามจากพี่คนึงนิจเองว่าเธอทำงานเป็นยังไง ทำเป็นหรือไม่เป็น ถ้าทำงานไม่ได้ก็ต้องทำหน้าที่เมียตามที่ตกลงกัน”รสสุคนธ์พยักหน้าแล้วรีบวิ่งออกไปจากห้องนั้น โฬมมองตามแล้วทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้นวม เขาลูบปากตัวเองเบา ๆ และนึกถึงกลิ่นหอมอ่อน ๆ เหมือนดอกกุหลาบที่มาจากแก้มสีสวยของหญิงสาว นึกในใจว่าท่าทางรสสุคนธ์จะไม่ประสีประสากับเรื่องอย่างว่า แต่...หล่อนแกล้งทำหรือเปล่าเขายังนึกสงสัย หล่อนอาจจะเคยผ่านผู้ชายมาแล้ว พออยู่ต่อหน้าเขาก็ทำเป็นบริสุทธิ์ผุดผ่อง เขาเคยเจอแบบนี้มาหลายราย แต่น่าแปลกที่ในความกังขาเขากลับนึกถึงร่องรอยสัมผัสของหญิงสาวที่ทำให้เขาเกิดความตื่นตัวขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ นี่เขารู้สึกแบบนี้ได้ยังไง มันเป็นความตื่นเต้นแปลก ๆ ทั้งที่ไม่เกิดความรู้สึกแบบนี้มานานแล้ว คิด ๆ ไปโฬมก็นึกถึงผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาเคยตกหลุมรักก่อนจะเลิกร้างกันไปนานมากแล้ว ผู้หญิงคนนั้นลักษณะท่าทางคล้ายรสสุคนธ์ เป็นเด็กสาวเพิ่งเรียนจบใหม่ ตอนนั้นเขาอายุยังไม่ถึงสามสิบ ตกหลุมรักสาวน้อยเต็ม ๆ ก่อนรู้ตัวอีกทีว่าเจ้าหล่อนแอบคบผู้ชายคนอื่น ทำให้เขาเจ็บจำไม่อยากจริงจ
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
