เขาพยักหน้าและยังกุมมือหญิงสาวไว้แน่น บูรพาคิดว่าเขาไม่สามารถเก็บเรื่องระหว่างเขากับพลอยใสไว้ได้อีกต่อไปตั้งแต่สำนึกได้ว่าไม่ควรทำร้ายเพลงพิณ เขาลดเสียงต่ำลง“เพลง...พี่ขอโทษนะที่ไม่ได้บอกเพลงตั้งแต่แรกว่าพี่กับพลอย เราไมได้อยู่ด้วยกันอีกแล้ว”“เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ พี่เบนทะเลาะกับพี่พลอยอย่างนั้นเหรอคะ หรือว่าทีอะไรที่รุนแรงมากกว่านั้น”“ถ้าพี่บอกแล้วเพลงจะเชื่อพี่หรือเปล่าว่า พลอยเขาหนีตามผู้ชายคนอื่นไปตั้งแต่เมื่อเกือบเดือนที่แล้ว แต่พี่ไม่ได้บอกใครเลยแม้แต่พ่อกับแม่ทั้งฝ่ายของพลอยและฝ่ายของพี่ พี่มันงี่เง่าเอง”“พี่เบน” หล่อนครางออกมาเสียงเบาหวิว ทั้งตกใจและแปลกใจต่อท่าทีของพี่เขย พลอยใสหนีตามผู้ชายคนอื่นไปแต่ดูเหมือนว่าพี่เขยของหล่อนใจเย็นมากจนน่าประหลาดใจ แต่หล่อนก็ถามไปว่า“แล้วพี่เบนไม่ไปตามพี่พลอยเหรอคะ”“ถ้าพี่ตามไปคงเป็นเรื่องใหญ่มากกว่านี้ ว่าแต่เพลงเชื่อที่พี่พูดหรือเปล่า”เขาถามทำให้หล่อนนิ่งไป จะว่าอึกอักก็ไม่ใช่แต่หล่อนกำลังใช้ความคิดต่างหาก มันไม่ง่ายเลยที่หล่อนจะแสดงอารมณ์แบบใดแบบหนึ่งออกมาเพราะรู้แก่ใจว่าเขาไม่โกหก แต่ความรู้สึกของเขาตอนนี้ไม่รู้ว่าเป็นยังไง เพลงพิณพยั
Read more