All Chapters of Set อีโรติก พยาบาลสาวฉ่ำสวาท: Chapter 41 - Chapter 50

พลอยใส เมียของบูรพาหนีตามชายชู้ไป เขาจึงวางแผนทำดีกับเพลงพิณพาหล่อนไปอยู่ที่บ้านกลางทุ่งดอกไม้ของเขาในป่าเพราะคิดจะแก้แค้น และเพลงพิณไม่รู้เลยว่าพี่สาวทำเขาไว้เจ็บขนาดไหน แต่เรื่องกลับพลิกผันเมื่อเขาได้อยู่ใกล้ชิดน้องเมียจนต้องพ่ายแพ้แก่เสน่ห์ไร้เดียงสาของเด็กสาววัยสิบแปดที่จริง ๆ แล้วหล่อนก็แอบรักพี่เขยเช่นเดียวกันนิยายเรื่องนี้เป็นรักหวาน ๆ หื่น ฟิน ฝันหวานตามไปฟินกันค่ะนิยายแซ่บในทรวง ของวานิลลาอีกเรื่อง...นะคะบทที่ 1            เสียงกริ่งหน้าห้องทำให้เพลงพิณต้องรีบวางงานในมือซึ่งหล่อนกำลังจัดดอกไม้กระดาษเพื่อส่งให้ลูกค้าก่อนเดินไปเปิดประตูหอพักก็พบบุรุษร่างสูงใหญ่ยืนอยู่ที่หน้าประตู หล่อนมองด้วยความประหลาดใจ“อ้าว...พี่เบน...มาได้ไงคะเนี่ย แล้วพี่เบนมาคนเดียวเหรอคะ?”ห

หล่อนส่ายหน้า “ตอนนี้มหาวิทยาลัยยังไม่เปิดค่ะ เพลงก็อยากทำงานเก็บเงินค่าเทอมอยู่แล้วเพราะที่ผ่านมาพ่อกับแม่ก็ส่งให้เพลงมาตลอด ถ้าทำงานที่ได้เงินก็อยากทำค่ะจะได้ช่วยลดภาระค่าใช้จ่ายของพ่อกับแม่ได้ด้วย”“เพลงนี่น่ารักนะ ขยันน่ารักอย่างนี้ไม่มีผู้ชายมาชอบบ้างเหรอ”“ไม่มีหรอกค่ะ เพลงยังไม่ชอบใคร เพื่อนรุ่นเดียวกันเพลงยังไม่ชอบใครเลย อยากเรียนอยากทำงานก่อน”ถ้าพลอยใสเหมือนน้องสาวก็ดี...เขาคิดในใจ...บูรพาเก็บงำความรู้สึกเอาไว้หลังจากที่เขาเจ็บช้ำหัวใจจากการกระทำที่คาดไม่ถึงเลยว่าคนเป็นเมียจะทำกับเขาได้ ชายหนุ่มถึงถึงเหตุการณ์ก่อนที่เขาจะเดินทางมาหาเพลงพิณ เขาทะเลาะกับพลอยใสขั้นรุนแรงเพราะจับได้ว่าเมียตัวเองคุยกับผู้ชายคนอื่นทางโทรศัพท์ เขาสงสัยมาเป็นเดือนแล้วเพราะพลอยใสเที่ยวกลับดึกดื่น ตั้งแต่คบกันและแต่งงานกันมาเป็นปีเขาไม่เคยขัดใจพลอยใสเลยแม้แต่เรื่องเดียว เพราะบูรพาเป็นคนไม่พูดมาก เขาจึงให้เกียรติเมียทุกอย่าง ตั้งหน้าทำงานแต่หลังจากนั้นก็มีคนส่งข่าวให้เขารู้ว่าเห็นพลอยใสไปเที่ยวกับผู้ชายคนอื่น เขาพยายามใจเย็นและตามสืบจนรู้ความจร

“แบบนี้พี่พลอยคงต้องชอบแน่ ๆ เลยล่ะค่ะ ถ้ารู้ว่าพี่เบนอยากมาใช้ชีวิตแบบนี้”หล่อนพูดตามประสาคนเป็นน้องโดยที่ยังไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างพี่สาวของตัวเองกับพี่เขย บูรพายิ้มและแค่พูดว่า“ตอนนี้เขาไม่ว่าง แต่พี่ว่าเพลงต้องช่วยพี่ได้เยอะแน่ๆ เพราะเพลงชอบอะไรแบบนี้...ตามสบายเลยนะ เดี๋ยวพี่ขอตัวกลับห้องก่อน”เขาพูดจบก็เดินออกไป เพลงพิณเดินตามไปที่ประตูและเมื่อชะโงกหน้าออกไปก็เห็นเขาเข้าไปในห้องที่อยู่ติดกัน หญิงสาวเกิดความรู้สึกแปลก ๆ ตั้งแต่มาที่นี่กับบูรพาเขาก็พูดแปลก ๆ เกี่ยวกับพลอยใสหลายครั้งและมีสีหน้าไม่สบายใจด้วย และเมื่อหล่อนกลับเข้าห้องปิดประตูแล้วก็นิ่งนึกว่าหล่อนอาจต้องหาเวลาที่พี่เขยสบายใจถามเรื่องครอบครัวของเขา เพราะระยะหลังมานี้หล่อนเองก็แทบไม่ได้เจอหน้าพี่สาว ไม่ได้โทรคุยเพราะเวลาต่อสายโทรศัพท์ไปหาก็มักไม่ว่างทุกครั้ง ฉะนั้นหล่อนเองก็เริ่มเกิดความสงสัยว่าพี่เขยกับพี่สาวอาจจะมีปัญหาอะไรกันหรือเปล่า แต่ตอนนี้หล่อนเหนื่อยจากการเดินทางและไม่ได้หลับไม่ได้นอนมาหลายคืนเพราะต้องทำงานส่งลูกค้า เพลงพิณจึงอาบน้ำและเข้านอนอย่างไวโดยไม

เขาถามแล้วยังจ้องนัยน์ตาของหล่อนแถมมือของเขายังกุมมือของน้องเมียไว้ไม่ยอมปล่อย เพลงพิณร้อนวูบวาบแปลก ๆ เพราะบรรยากาศตอนค่ำของทุ่งดอกรักเงียบสงบ มันจะเงียบมากเกินไปซะด้วยซ้ำแถมหล่อนกับเขายังอยู่ด้วยกันตามลำพัง มันทำให้หล่อนเริ่มขัดเขิน แต่ก็พยักหน้าและบอกว่า“ค่ะ...ก็เริ่มง่วงแล้วค่ะ แต่เพลงว่าพี่เบนน่าจะต้องรีบเข้านอนเพราะวันนี้เพลงเห็นพี่เหนื่อยทั้งวัน”“ขอบใจนะ พูดแบบนี้แสดงว่าเป็นห่วงพี่สินะ”“ก็ต้องเป็นห่วงซีคะ...เดี๋ยวเกิดพี่เบนไม่สบายเพลงจะทำไงล่ะคะ เพลงขับรถไม่เป็นจะพาพี่ไปหาหมอได้ไง”“เพลงนี่น่ารักมากเลยนะ ทำให้พี่คิดว่า...เอิ่ม...ช่างมันเถอะ อย่าลืมนะ พรุ่งนี้ตื่นแต่เช้าเราจะได้ไปเดินเล่นในป่ากัน”“ค่ะ...ตะ...แต่ว่า...พี่เบนปล่อยมือเพลงก่อนซีคะ”พอหล่อนพูดอย่างนั้นบูรพาก็ปล่อยมือบางและสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีเข้มขึ้น ต่างคนต่างมองหน้าเหมือนเริ่มเขินๆ แต่ก็ต่างต้องเก็บความรู้สึกไว้ในใจ เพลงพิณยิ้ม ๆ ก่อนเดินกลับเข้าไปในบ้าน บูรพามองตามและถอนหายใจ เขากำลังคิดวางแผนอะไรบางอ

บูรพาเข้าไปดูใกล้ ๆ เห็นหญิงสาวช้อนเจ้ากระรอกตัวเล็กแต่ขนฟูมากไว้ในอุ้งมือ มันไม่ดิ้นหนีและดูเหมือนจะบาดเจ็บจริง ๆ เขาจึงพยักหน้า“ก็ได้...มันคงจะบาดเจ็บมาก ขนาดเพลงเอามันไว้ในมือมันยังไม่หนีเลย...เพลง...เรากลับกันเถอะ นี่มันก็เย็นมากแล้ว”เพลงพิณพยักหน้าและลุกขึ้นเดินตามพี่เขยพลางก็โอบอุ้มเจ้ากระรอกน้อยไว้ในอุ้งมือเหมือนกลัวว่ามันจะหล่น และเมื่อกลับไปถึงไร่ก็เป็นเวลาเกือบค่ำพอดี พอไปถึงบูรพาก็ทำให้หล่อนประหลาดใจด้วยการหากรงกระรอกมาให้“พี่เบนเอากรงนี่มาจากไหนคะ” หญิงสาวถ้ามหลังจากเอาเจ้ากระรอกใส่เอาไว้ในกรงและบูรพาก็เป็นคนจัดแจงทุกอย่าง หล่อนรีบทำอาหารมื้อค่ำให้พี่เขยและพอกินเสร็จแล้วก็ออกมานั่งหน้าระเบียงบ้านเมื่อเวลาล่วงเลยไปเกือบสามทุ่ม บูรพายิ้มกับหล่อนและบอกว่า“ของพวกนี้พี่เก็บเอาไว้หลังบ้านตอนซื้อไร่นี้ใหม่ๆ มันเป็นของเจ้าของบ้านคนเก่าน่ะ ที่นี่มีทุกอย่างล่ะ พี่ถึงได้ชอบที่นี่ยังไงล่ะ”“ถามจริงเถอะค่ะ พี่เบนอยากมาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เหรอคะ?”บทที่ 6“พี่อยากมาอยู่ที่นี่ เพราะที่นี่สงบ แต่ถ้ามาอยู่จริง ๆ พี่ก็ต้องจ้างคนงาน มันก็ต้องวุ่นวายอยู่ดีล่ะนะ อยู่ที่ไหนบ้างที่ไม่วุ่นวาย”