บททั้งหมดของ Married To The Ruthless: บทที่ 11 - บทที่ 20

Isang linggo matapos niyang bumalik sa hacienda mula sa Russia, umuwi si Alec sa mansyon na kayang ikinasurpresa niya. Kasama nito ang mga kaibigan at ayon kay Nana Marcela, inanyayahan ang mga ito ni Alec na magbakasyon sa hacienda. Nang umagang iyon, bumaba siya sa hagdan at tumungo sa kusina para humingi ng isang baso ng gatas nang makita ang mga kasambahay na abala sa pagluluto at paghahanda ng maraming pagkain. Karaniwan siyang kumakain ng almusal sa kusina upang magkakaroon ng oras para makipagkwentuhan sa mga kasambahay. Nalulungkot siyang Kumain mag-isa sa isang marangya at magarbong dining room kung kayat sa kusina na niya madalas pinipiling kumain. Tinanong niya si Nana Marcela kung anong okasyon kung bakit napakarami ng mga itong hinahandang pagkain at doon na sinabi ng matandang babae na umuwi si Alec sa mansyon kasama ang kanyang mga kaibigan. Ang mga pagkaing niluluto ay inihahanda para sa tanghalian mamaya. Ayon kay Nana Marcela, dumating sila kagabi at ang mga

Kinabukasan, pumunta sina Alec at ang kanyang mga kaibigan sa bayan para bumili ng kanilang mga pangangailangang personal. Nangako din si Alec na ililibot ang mga kaibigan sa magagandang lugar sa bayan. Sinubukan ni Joachin na kumbinsihin siyang sumama sa kanila ngunit tinanggihan niya ito. Kahit na gustong-gusto niyang sumama at makasama si Joachin, alam niyang tiyak na magagalit na naman si Alec kung sasama siya.Hindi siya inanyayahan ni Alec, kaya walang dahilan para siya ay magpumilit na sumama sa kanila. Naging tahimik lang ito at hindi sumagot nang tangkaing tanuningin ni Joachin kung pwede siyang isama. She gets it, alright. He doesn't want her to come. As simple as that. Halos isang araw silang nawala at bumalik lamang nang mag-aalas singko nang hapon. Nang makabalik, napansin niyang parang may kakaiba sa pagitan ni Alec at Cristel. Ang sweet at masayahing si Cristel ay naging tahimik at malungkot at si Alec naman, gaya parin ng dati ay tahimik, suplado at nakakunot ang no

"Nana Marcela, what do you think of Joachin?"  Ang matandang babae ay naghuhugas ng mga prutas at gulay sa lababo nang lumapit siya rito at tinanong ito. Parang ina na ang turing niya sa kanyang yaya at komportable siyang ibinabahagi ang lahat ng mga lihim niya dito.“Anong ibig mong sabihin, Señorita?” tanong ni Nana Marcela."He seemed to be a generous and sweet guy, didn't he?" Nakangiti niyang turan saka kumuha ng mansanas at hinugasan bago kinagatan.  "Sa tingin ko naman oo. Bestfriend siya ng Señorito Alec. Hindi siya magiging bestfriend  nito kung hindi ito isang mabuti at mapagkakatiwalaang kaibigan." Simpleng sagot ng matanda habang patuloy pa rin sa  paghuhugas ng mga prutas at gulay sa lababo."Ummm, how old do you think he is Nana?""Labingwalong taon o labinsiyam? Halos kaparehas siguro ng edad ni Señorito, sa palagay ko? Bakit biglang mong natanong, Señorita?" Ang mga mata ng matandang babae ay t

Nang gabing iyon, nagpahanda si Alec ng barbeque dinner sa lawn’s area para sa mga kaibigan nito. As usual, pilit na inanyayahan siya ni Joachin na sumama sa kanila ngunit tinanggihan niya ito. Akma na sana siyang papanhik ng  hagdan habang dala ang  Isang baso ng gatas patungo sa kanyang kwarto nang biglang tinawag siya ni Joachin. May bitbit itong mga bote ng beer at Isang mangkok ng chips nang lumapit ito sa kanya.   "Are you sure you don't want to join us on the lawn?" Muli nitong yaya sa kanyang saluhan sila. Ang mga mata nito ay parang nagsusumamo at tila hinihimok siyang pumayag. Kahit na gustung-gusto niyang sumama at makihalubilo sa mga ito, alam niyang hindi iyon magugustuhan ni Alec.  Maraming beses na siyang inanyayahan ni Joachin ngunit palagi siyang tumatanggi. Although sometimes she couldn't help wondering why he was so insistent on spending time with her, she just brushed that thought aside. Could i

Matapos ang pangyayaring iyon, sinikap niyang iwasan si Alec sa mga sumunod na araw. Normal naman ang kilos ni Alec na parang walang kaalam-alam sa nangyari. Mukhang Wala itong natatandaan ni katiting dahil sa kalasingan at lihim niyang ipinagpasalamat iyon. Mas mabuti na lang na walang alam ito tungkol sa pangyayaring iyon. Maaaring napagkamalan siya nitong ibang babae dahil sa kalasingan nito. Ang pagtrato nito sa kanya ay kagaya parin ng dati, malamig at rude. Walang nagbago maliban sa katotohanan na alam niyang ninakawan siya nito ng unang halik. Siya lamang ang nakakaalam ng nangyari nang gabing iyon at nangako siyang ililihim iyon hanggang sa kanyang huling hininga. Ngunit sa kasamaang palad, gaano man niya sikaping kalimutan iyon, laging bumabalik sa kanyang balintataw Ang nangyari sa tuwing nakikita niya ito. It was her first kiss and Alec just stole that away from her. Every girl's first kiss is memorable. She imagined it to be sweet and romantic with the boy whom she’s