All Chapters of บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย (25+): Chapter 181 - Chapter 189

“รักเมียครับ อยากปรนเปรอเมียทุกอย่างเลย” กองทัพบอกเสียงกระเส่าจากนั้นเขาก็เดินไปยังโซฟาตัวกว้างที่วางอยู่กลางห้องเนื่องจากกลัวแรงกระแทกของตัวเองจะทำให้ลูกน้อยที่นอนอยู่บนเตียงร้องไห้ “ให้หมดแล้วจะเหลืออะไรให้ตัวเองคะ” “ก็ชีวิตพี่เป็นของไลลา ไลลาก็เป็นของพี่ไงครับ” “หึ...ปากหวานจังสามีใครคะ” ตอนนี้แผ่นหลังบางของไลลาแตะกับโซฟาบุหนังอย่างดีโดยที่กองทัพกระแทกกระทั้นเข้ามาในกลีบบางไม่มียั้งจนเธอเงยหน้าขึ้นแล้วสูดปากราวกับกินของเผ็ดร้อน “ซี้ด...อ๊า...ลีลาดีจังเลยค่ะพี่ทัพ” ลีลารักของผู้ชายคนอื่นเป็นยังไงเธอไม่รู้หรอก รู้เพียงแค่ว่ากองทัพทำให้เธอครางระงมจนไม่เป็นศัพท์ทุกครั้ง มันเป็นเซ็กซ์ที่มีความสุขจนล้นออกมา “รักพี่ทัพจังเลยค่ะ” “น่ารักจังเมียใคร แบบนี้ไปไหนไม่รอดแล้วนะ” “เอาแรงๆ ได้ไหม ผัวแซ่บอยากเก็บเอาไว้คนเดียว” ไลลายอมรับว่ากองทัพเป็นผู้ชายที่เพอร์เฟกต์ทุกอย่างจนเธอหวงเขาไปหมด กองทัพมีเสน่ห์มากขนาดอายุจะ 35 ปีแล้ว แต่เขายิ่งอายุเยอะยิ่งหล่อ “หึ...ปากแบบนี้น่าจับดูดแ

ตอนพิเศษ 3ประกาศให้รู้ว่าเราเป็นใครวันนี้กองทัพนั่งหน้าหงอยเนื่องจากว่าเขาต้องมาออกงานสังคมกับเพื่อน ทั้งๆ ที่ในใจกำลังคิดถึงแม่ของลูกใจจะขาด ไม่รู้เธอเลี้ยงลูกเป็นยังไงบ้าง จะเหนื่อยไหม“ไอ้ทัพ ทำหน้าแม่งเหมือนตูด...” เสียงของคาร์เตอร์เพื่อนรักร้องบอกเมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาของกองทัพที่กำลังทำหน้าซึมราวกับเบื่อหน่าย“กูอยากกลับบ้าน”“เชี่ย...เพิ่งมาไหม มึงจะปล่อยให้กูไปงานเปิดตัวคนเดียวหรือไง” เสียงทุ้มของคาร์เตอร์ร้องถามเพื่อนที่ทำเหมือนเบื่อหน่ายกับทุกสิ่งอย่างทั้งๆ ที่วันนี้เป็นงานเปิดตัวสินค้าตัวใหม่ที่ตอนนั้นมีไลลาเป็นพรีเซนเตอร์“คิดถึงไลลาจัง” ร่างสูงใหญ่ในชุดทักซีโดบอกกับตัวเองจนคาร์เตอร์หันไปเบะปากเพราะไม่คิดว่าเพื่อนจะเป็นไปได้มากขนาดนี้ มันรักมันหลงไลลาถึงขั้นเรียกว่าบ้าคลั่งแล้ว“เมียมึงก็รออยู่บ้านไง ทำหน้าแบบนี้อยากจะกลับไปกอดเมียตอนนี้เลยไง”“เออ...กูคิดถึงลูกคิดถึงเมีย ไลลาคือที่สุดของหัวใจกู” กองทัพหันมาบอกคาร์เตอร์เพราะตอนนี้มันเป็นหนุ่มโสดเพียงคนเดียว ก่อนหน้านี้พี่ชายฝาแฝดของมันเข้าพิธีวิวาห์กับเมียทำให้คนโสดที่เหลือรอดคนเดียวคือคาร์เตอร์ คราแรกมันบ่นเคย์เดนจนหูฉ

“ทำไมแต่งชุดนี้ครับ มันรัดรูปเกินไปไหม” มือหนาเลื่อนมาโอบที่เอวบางของไลลาเอาไว้พร้อมกระชับมือหนาของตัวเองเพื่อรั้งให้เธอแนบชิดกับเขามากขึ้นสายตาที่กองทัพมองไลลาทำเอาทุกคนเข้าใจแล้วว่าข่าวที่กล่าวมาข้างต้นมันไม่เป็นความจริงสักนิดเดียว เพราะต่อให้ทั้งคู่เล่นละครแกล้งว่ายังรักกันเพราะชื่อเสียง สายตาที่กองทัพมองไลลามันจะไม่หยาดเยิ้มขนาดนี้“ละ...แล้วสรุปความสัมพันธ์ของทั้งสองเป็นยังไงบ้างครับ” นักข่าวใจสู้ถามออกไปเพราะวันนี้จะต้องได้ข่าวกลับไปให้ได้“งั้นไลลาจะบอกตรงนี้เลยนะคะ ว่าเราสองคนยังรักกัน รักมากด้วย ส่วนไอ้ข่าวที่ว่าสามีของไลลาไปกินข้าวกับผู้หญิงคนอื่นละก็ รบกวนคุณนักข่าวไปเช็กภาพดีๆ นะคะว่าตัดต่อหรือเปล่า เพราะทุกวันนี้พี่ทัพแทบจะไม่ได้กลับบ้านดึกเลย เพราะต้องกลับไปกินข้าวกับลูกกับเมียทุกวัน แล้วแบบนี้จะเอาเวลาที่ไหนไปคะ” ไลลาตอบอย่างเชิดๆก่อนที่จะมางานนี้ไลลาก็เล่นโซเชียลและไปเจอกับข่าวของกองทัพกับแม่นางแบบนามว่าริตา ซึ่งเธอโกรธมากที่เห็นข่าวแบบนี้ แต่ไม่ได้โทษสามีเพราะรู้ว่ากองทัพกลับบ้านตรงเวลาทุกวัน เขาไม่เคยออกไปไหนตอนดึกสักครั้งเดียว แล้วข่าวที่ว่าจะมาได้ยังไง วันนี้เธอเ

ตอนพิเศษ 4เลือดพ่อมาเต็มผัวะ!!กำปั้นหนักๆ ของเด็กน้อยวัย 12 ปีอย่างขุนศึกยกหมัดกระแทกใบหน้าของคนตรงหน้าจนร่วงไปกองกับพื้นพร้อมกับสภาพที่ปากแตกยับเยิน“ไอ้ศึก!! มึงกล้าต่อยกูเหรอวะ” ร่างที่ผอมกว่าพยายามลุกขึ้นมาแต่ลุกไม่ขึ้นจึงได้แต่ชี้หน้าเด็กหนุ่มที่เริ่มมีเค้าใหญ่โตเหมือนกับพ่อของตัวเอง“มึงนั่นแหละมาแกล้งน้องกู!!” ขุนศึกตะโกนบอกเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้ากำลังแกล้งดึงเปียของน้องสาวฝาแฝดอย่างสายขิม และด้วยความที่สายขิมเป็นเด็กที่ค่อนข้างอ่อนแอไม่สู้คนทำให้ขุนศึกต้องคอยปกป้องน้องสาวตลอด“ขิม...มาอยู่ข้างหลังเรา!”ร่างเล็กของสายขิมที่สวยถอดแบบมารดาเดินไปหาพี่ชายฝาแฝดของตัวเองช้าๆ“ศึก...พอเถอะ...อย่ามีเรื่องกันเลย” สายขิมผู้ที่ชอบชีวิตแสนสงบและเป็นที่รักของบิดามารดามากเนื่องจากเรียบร้อยราวกับผ้าพับไว้ ซึ่งไม่รู้เหมือนกันว่าสายขิมได้ใคร ผิดกับ วาวา ลูกสาวของอาวิคเตอร์และอาไอลดาที่แสบซนผิดกับนิสัยแม่ของตัวเอง“ไม่มีได้ยังไง มันแกล้งเธอตั้งกี่ครั้งแล้ว เราต้องจัดการมัน” ว่าจบขุนศึกก็ตวัดตามองคนที่เพิ่งลุกขึ้นมาจากพื้นด้วยสายตาดุกร้าว“กูจะฟ้องครูว่ามึงต่อยกู อย่าคิดว่าพ่อตัวเองใหญ่แล้วกูจะก

“ไลลาทำไมสวยขนาดนี้ครับ” คำพูดที่บ่งบอกให้รู้ความรู้สึกของสามี แม้กองทัพจะอายุเข้าเลขสี่ แต่ชายหนุ่มยังหล่อเหลาและเอาใจเก่งเหมือนเดิม ซึ่งไลลาก็รักสามีมากขึ้นทุกวันจนไปไหนไม่รอดอยู่แล้ว“พี่ทัพเสียดายไหมคะ”“เสียดายอะไรครับ”“ก็พี่ทัพอดมีลูกเพิ่มอีก” ไลลาแอบรู้สึกผิดมาตลอดที่กองทัพต้องทำหมันเพราะไม่อยากให้เธอต้องเจ็บท้องคลอดอีก จนเขาอดมีลูกคนต่อไปโดยปริยาย“ไม่เลย พี่โคตรมีความสุขเลยรู้ไหม อะไรที่ทำเพื่อไลลาได้พี่ก็ทำทุกอย่างนั่นแหละ อีกอย่างเรามีลูกกันตั้งสองคนแล้ว ทำไมพี่ต้องเสียใจ ครอบครัวของเราอบอุ่นมากนะครับ ขอบคุณที่มาเติมเต็มคำว่าครอบครัวให้กับพี่” กองทัพหันไปขอบคุณคนตัวเล็กที่ทำให้เขาได้รู้จักคำว่าครอบครัวจริงๆ ครอบครัวแสนอบอุ่นที่เขาโหยหามันมาตลอดชีวิต“พี่ทัพ”“ไลลาร้องไห้เหรอครับ” นิ้วหนายกขึ้นปาดน้ำตาข้างแก้มของภรรยาสาวออกเพราะไม่อยากเห็นเธอต้องร้องไห้อีก“ก็ไลลาไม่คิดว่าเราจะอยู่ด้วยกันมาได้ขนาดนี้”“เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปครับ พี่บอกยังไงล่ะว่าพี่จะอยู่ข้างๆ ไลลาแบบนี้ตลอดไป ไลลาไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้นนะครับ เชื่อใจพี่”กองทัพโน้มลงไปจุมพิตที่แก้มนุ่มของไลลาเอาไว้ด้วยความ