All Chapters of สายที่เขาคิดว่าฉันฟังไม่รู้เรื่อง: Chapter 1 - Chapter 8

กู้จิ้งชวนสังเกตว่ามือที่ฉันโอบรอบลำคอของเขาคลายออก เขาก้มลงจูบปลายจมูกของฉันเบา ๆ“ที่รัก เป็นอะไรไป ทำไมเหม่อลอยแบบนี้ล่ะ? หรือว่าหน้าของฉันไม่ดึงดูดเธอแล้ว?”แววตาอ่อนโยนในดวงตาของเขายังคงเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนไปแต่สำหรับฉัน มันกลับชวนให้รู้สึกเหลือเชื่อและไร้เหตุผลอย่างที่สุดไม่กี่นาทีก่อนหน้านั้น เขายังพูดคุยทางโทรศัพท์ ทบทวนรสสัมผัสของการร่วมรักกับซูซานซาน น้องสาวของฉันอยู่เลยเพียงชั่วพริบตา เขาก็กลับกลายเป็นสามีแสนดีผู้รักภรรยาอย่างสมบูรณ์แบบอีกครั้งการแสดงที่แนบเนียนสมบูรณ์แบบแบบนี้ของเขา แท้จริงแล้วดำเนินต่อมานานแค่ไหนกันแน่?ฉันไม่กล้าคิดต่อเลยฉันซบหน้าเข้าที่ซอกคอของเขา ซ่อนรอยยิ้มขมขื่นเอาไว้“ไม่มีอะไรหรอก แค่สงสัยนิดหน่อย ว่าเมื่อกี้พวกคุณคุยอะไรกัน”กู้จิ้งชวนยิ้มอย่างเอ็นดู“ฉันกำลังคุยธุรกิจกับเหล่าม่าอยู่พอดี ช่วงนี้เขาทำการค้าต่างประเทศกับเยอรมนี เลยชินกับการสื่อสารเป็นภาษาเยอรมันแล้ว”ช่วงนี้เขาคงมัวแต่ยุ่งอยู่กับการคลุกคลีกับซูซานซานแน่ ๆ จนลืมไปเสียสนิทว่า ตอนเรียนมหาวิทยาลัยฉันเรียนโทภาษาเยอรมันควบคู่ไปด้วยอากาศรอบตัวจู่ ๆ ก็ทำให้ฉันรู้สึกอึดอัด

ฉันขับรถตามรถของกู้จิ้งชวนมาตลอด จนไปหยุดอยู่หน้าคลับส่วนตัวแห่งหนึ่งที่เปิดรับเฉพาะชนชั้นผู้มีหน้ามีตาในสังคมโชคดีเหลือเกิน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ทางเข้าจำรถของฉันได้ เขาเพียงพยักหน้าอย่างสุภาพและไม่ได้ขวางฉันไว้ฉันไม่ได้ลงจากรถ เพียงแต่มองสังเกตอย่างเงียบ ๆ ผ่านกระจกหน้ารถทันทีที่ประตูรถของกู้จิ้งชวนเปิดออก ซูซานซานก็วิ่งออกมาจากคลับทันทีเธอสวมกระโปรงสั้นจิ๋วจนสั้นกว่านี้ไม่ได้แล้ว หัวเราะพลางพุ่งเข้ากอดเขา ราวกับแมวตัวเมียที่กำลังติดสัด“ที่รัก การแสดงโคมลอยเมื่อกี้ทำให้ฉันอิจฉาจนแทบทนไม่ไหวเลย”กู้จิ้งชวนลูบหลังเธอเบา ๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเอ็นดู“ไม่กี่วันก่อนก็จัดโชว์คลื่นทะเลฉลองวันเกิดให้เธอไปแล้วไม่ใช่เหรอ ยังไม่พออีกหรือไง ไข่มุกน้อย?”“ขอแค่เธอว่านอนสอนง่าย ไม่ให้ซูหรานรู้ความลับเล็ก ๆ ระหว่างเรา ของที่เขามี เธอก็จะได้มีทั้งหมดเหมือนกัน”พอได้ยินคำพูดนั้น หัวใจของฉันก็เหมือนถูกใครสักคนกำแน่นอย่างแรงฉันยังจำการแสดงคลื่นทะเลอันยิ่งใหญ่ที่จัดขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อนนั้นได้คืนนั้นเขาบอกว่าจะไป “จัดการ” พนักงานคนหนึ่งที่ทำความลับบริษัทหลุด และเขาก็ไม่กลับ

ในวินาทีถัดมา โทรศัพท์มือถือของฉันก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงบนหน้าจอปรากฏชื่อสามตัวอักษรนั้น—กู้จิ้งชวนฉันจ้องมองมันอยู่ไม่กี่วินาที ก่อนจะกดปุ่ม ปิดเครื่องลงอย่างสิ้นเชิงฉันได้ลงนามในข้อตกลงการรักษาความลับระดับสูงสุดแล้ว จำเป็นต้องตัดขาดการติดต่อทั้งหมดกับอดีตรถยนต์แล่นผ่านถนนสายแล้วสายเล่าที่คุ้นเคยเราเคยจูบและโอบกอดกันที่นี่แต่ตอนนี้ ทุกสิ่งเหล่านั้นไม่เกี่ยวข้องกับฉันแล้วฉันหยิบซิมการ์ดออกมาหักทิ้ง จากนั้นก็โยนโทรศัพท์ออกไปนอกหน้าต่างรถโดยไม่ลังเล……“บัดซบ!”ขณะเดียวกันนั้น กู้จิ้งชวนเมินเสียงอุทานตกใจของซูซานซาน แล้วแทบจะทันที เขาก็วิ่งไล่ตามมาในทิศทางของฉันแต่รถเก๋งคันนั้นได้หายลับไปในกระแสรถแล้ว เหลือไว้เพียงกลุ่มควันไอเสีย“กู้จิ้งชวน เกิดอะไรขึ้นเหรอ?” ซูซานซานคว้าแขนเสื้อของเขาไว้ สีหน้าเต็มไปด้วยความกระวนกระวาย“ไม่มีอะไร ไปกันเถอะ”เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ บังคับตัวเองให้สงบลงแต่ความตื่นตระหนกในใจของเขากลับทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆซูหรานไปทำอะไรอยู่ที่นั่น? เธอไม่ควรจะอยู่ที่คฤหาสน์เหรอ?แววตาในดวงตาของเธอ…ช่างเหมือนการบอกลาอย่างยิ่งเมื่อรถมา

ซูซานซานไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเขาจะโหดเหี้ยมได้ถึงเพียงนี้เสียงวิงวอนของเธอแหลมขึ้นเรื่อย ๆ แต่กู้จิ้งชวนกลับไม่แม้แต่จะหันมามองเธอสักแวบหลังจากจัดการเธอแล้ว เขาก็ทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดไปกับการตามหาฉันแต่ไม่ว่าเขาจะใช้สายข่าวภายในกรมตำรวจ หรือเปิดใช้เครือข่ายข่าวกรองข้ามทะเล ก็ไม่อาจพบร่องรอยของฉันได้เลยแม้แต่คนติดต่อของเขาภายในรัฐบาลกลางก็ยังบอกว่าไม่มีบันทึกใด ๆ เกี่ยวกับฉันเลยราวกับว่าฉันได้หายไปจากโลกใบนี้อย่างสิ้นเชิง“เป็นไปไม่ได้!”กู้จิ้งชวนชกหมัดลงบนโต๊ะอย่างแรง แก้วน้ำแตกกระจายทันที“คนเป็น ๆ คนหนึ่ง จะหายสาบสูญไปเฉย ๆ ได้อย่างไร?”เขานึกขึ้นมาได้ทันทีถึงคำถามที่ฉันเคยถามเขาในวันครบรอบแต่งงานหกปีตอนนั้นเขาสาบานว่า หากเขาทรยศฉัน เขาจะไม่มีวันหาฉันพบอีกคำพูดนั้นเหมือนบูมเมอแรงที่วกกลับมากระแทกใส่เขาอย่างจังเดี๋ยวก่อน! ก่อนที่ฉันจะจากไป ฉันยังทิ้งกล่องของขวัญไว้หนึ่งกล่อง บอกให้เขาเปิดได้ทีหลังเท่านั้น!การหายตัวไปของฉันสร้างแรงกระแทกต่อเขาอย่างหนัก จนทำให้เขาเพิ่งจะนึกถึงเรื่องนี้ได้ในตอนนี้ในใจของเขาเริ่มผุดประกายความหวังขึ้นมาเล็กน้อยบางที ในกล่องนั้