Tous les chapitres de : Chapitre 101 - Chapitre 110

หานเฉียงรุ่ยถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ก่อนหน้านั้นเขายังคงรู้สึกเป็นกังวลว่ายายและแม่ของเขาจะรู้สึกเป็นห่วงเมื่อได้ยินว่าเขานอนอยู่โรงพยาบาลของกองทัพ แต่เมื่อได้ยินคำบอกเล่าของคนตรงหน้า ก็ทำให้เขาหายเป็นกังวลขึ้นมาเล็กน้อย “ในเมื่อนายทำแผลเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเราก็ไปกันเถอะ เพราะถ้าหากพวกเรา

จางลี่จิ่นสะพายตะกร้าของตัวเองเอาไว้ด้านหลัง ระหว่างนั้นเธอก็กวาดสายตามองไปบริเวณรอบๆ เนื่องจากเธอเกรงกลัวว่าจะลืมบางสิ่งบางอย่าง หลังจากที่ตระเตรียมทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอก็ได้เดินออกจากห้องพักของตัวเองมา และแน่นอนว่าทันทีที่จางลี่จิ่นเดินออกจากห้องพักของเธอมาเรียบร้อยแล้วนั่น เธอก็พบเจอกับเ

เจียงลู่หมิงตบหน้าผากของตัวเองอย่างลืมตัว เขาก็ลืมคิดในส่วนนี้ไปเหมือนกับเย่กั่วเฉิง ก่อนที่เจียงลู่หมิงจะส่งยิ้มอย่างขอโทษขอโพยไปให้หญิงสาวผู้เป็นเจ้าของเห็ดหลินจือตัวจริง “ฉันก็ลืมไปด้วยอีกคน คิดแต่จะช่วยเหลือชาวบ้าน จนลืมไปว่าเห็ดหลินจือนี้เป็นของลี่จิ่นคนเดียว” “พวกนายนี่นะ ดีใจจนลืมไปได้ยั

จางลี่จิ่นยืนมองชาวบ้านที่กำลังเข้าแถวด้วยความเรียบร้อย แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาต่างก็ส่งเสียงขอบคุณมาให้พวกเธอไม่หยุดหย่อน “เอาละคะ ตอนนี้หมูป่าทั้งสองตัวก็ถูกแล่เรียบร้อยแล้ว สำหรับเนื้อหมูป่าในวันนี้พวกเรายุวชนทุกคนต่างก็ตกลงกันแล้วว่าจะมอบให้กับชาวบ้านทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน เพราะพวกเราต่างก็รั

“ในตอนนี้พวกนั้นคงจะได้ใจและไม่ทันระมัดระวังแล้วละ” หานเฉียงรุ่ยพยักหน้าอย่างเห็นด้วย เพราะเขาเชื่อว่าที่อีกฝ่ายพยายามยื่นเรื่องเพื่อขอเข้ามาดูเขาในวันนี้ ก็เพราะต้องการมั่นใจว่าเขาจะไม่สามารถขัดขวางตัวเองได้ และเมื่อวันนี้อีกฝ่ายได้เห็นร่างกายที่กำลังนอนแน่นิ่งแบบนี้แล้ว หานเฉียงรุ่ยเชื่อว่าอี