ย้อนกลับมาครั้งนี้...ฉันขอเขี่ยนางเอกทิ้ง

คุยกันสักนิด ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 1ภายในวัดร้างแห่งหนึ่งมีร่างบางของหญิงสาวผู้หนึ่งกำลังนอนหายใจรวยรินอยู่ จางลี่จิ่นไม่คิดเลยว่าตอนจะกลายเป็นที่ไม่ต้องการเช่นนี้ ทั้งอดีตคนรักก็ตีตัวออกห่า

คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 3“ใครใช้ให้แกมาเกาะประตูของฉันฮะ” จางเจี้ยนกั๋วตะหวาดใส่หญิงสาวตรงหน้า หลังจากที่เขาเปิดประตูออกมาแล้ว “ฉันเคยบอกแกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าถ้าหากไม่ใช่เวลาอาหาร แกจะต้อ

คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 5จางลี่จิ่นยืนมองคนตรงหน้าอย่างไม่บ่งบอกความรู้สึกใดๆ ถึงยังไงเธอก็รู้อยู่แล้วว่าตระกูลจางจะไม่ปล่อยให้เธอไปง่ายๆ อย่างแน่นอน แต่จางลี่จิ่นก็ไม่ได้ใส่ใจ เพราะเงิน

“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ลี่จิ่นจะไปที่อำเภอไหนเหรอคะ” ถังเจียวมิ่งขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย หลังจากที่เธอได้ยินชื่อของอีกฝ่ายและในตอนนี้เธอก็เดินเข้ามายืนอยู่ข้างกายอีกฝ่ายแล้ว แต่ระบบของเธอก็ยังคงเงียบสงบ ไม่ได้ส่งเสียงดังออกเหมือนเช่นกับก่อนหน้าที่เธอดึงโชคมาจากหญิงสาวคนหนึ่ง‘เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมเ

หลังจากที่หลี่หนิงจินและถังเจียวมิ่งหายไปภายในร้านอาหารที่ถูกใช้เป็นสถานที่ในการตรวจร่างกาย เวลาผ่านไปประมาณสิบนาทีหญิงสาวทั้งสองคนก็เดินออกมาอีกครั้ง โดยที่ถังเจียวมิ่งเดินมาด้วยท่าทีที่น่าสงสาร ทำให้ซูเฟยอวี่และหวังจินเยว่รีบเดินไปหาเพื่อนสนิทของตัวเองในทันที ก่อนที่เธอจะมองไปที่คุณหมอผู้หญิงคนนั้