LOGIN“ในตอนนี้พวกนั้นคงจะได้ใจและไม่ทันระมัดระวังแล้วละ” หานเฉียงรุ่ยพยักหน้าอย่างเห็นด้วย เพราะเขาเชื่อว่าที่อีกฝ่ายพยายามยื่นเรื่องเพื่อขอเข้ามาดูเขาในวันนี้ ก็เพราะต้องการมั่นใจว่าเขาจะไม่สามารถขัดขวางตัวเองได้ และเมื่อวันนี้อีกฝ่ายได้เห็นร่างกายที่กำลังนอนแน่นิ่งแบบนี้แล้ว หานเฉียงรุ่ยเชื่อว่าอี
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 55 เติ้งฮุ่ยหมิ่นมองร่างซูบผอมของชายหนุ่มซึ่งนอนอยู่บนเตียงด้วยแววตาเป็นประกาย ก่อนที่แววตาของเขาจะแปรเปลี่ยนไปเป็นร่องลอยข
จางลี่จิ่นยืนมองชาวบ้านที่กำลังเข้าแถวด้วยความเรียบร้อย แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาต่างก็ส่งเสียงขอบคุณมาให้พวกเธอไม่หยุดหย่อน “เอาละคะ ตอนนี้หมูป่าทั้งสองตัวก็ถูกแล่เรียบร้อยแล้ว สำหรับเนื้อหมูป่าในวันนี้พวกเรายุวชนทุกคนต่างก็ตกลงกันแล้วว่าจะมอบให้กับชาวบ้านทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน เพราะพวกเราต่างก็รั
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 54 “เหนื่อยมาก” เฉิงต่งทิ้งร่างลงบนพื้นโดยที่ไม่สนใจเลยว่าร่างกายของเขาจะเปรอะเปื้อนไปมากกว่าเดิมหรือไหม เพราะตอนนี้เขารู้ส
เจียงลู่หมิงตบหน้าผากของตัวเองอย่างลืมตัว เขาก็ลืมคิดในส่วนนี้ไปเหมือนกับเย่กั่วเฉิง ก่อนที่เจียงลู่หมิงจะส่งยิ้มอย่างขอโทษขอโพยไปให้หญิงสาวผู้เป็นเจ้าของเห็ดหลินจือตัวจริง “ฉันก็ลืมไปด้วยอีกคน คิดแต่จะช่วยเหลือชาวบ้าน จนลืมไปว่าเห็ดหลินจือนี้เป็นของลี่จิ่นคนเดียว” “พวกนายนี่นะ ดีใจจนลืมไปได้ยั
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 53 หลังจากที่จางลี่จิ่นและคนอื่นๆ ต่างก็ช่วยกันทำกับดักเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทุกคนต่างก็แยกย้ายกันไปคนละทิศละทาง เพื่อแยกย้ายก
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 5จางลี่จิ่นยืนมองคนตรงหน้าอย่างไม่บ่งบอกความรู้สึกใดๆ ถึงยังไงเธอก็รู้อยู่แล้วว่าตระกูลจางจะไม่ปล่อยให้เธอไปง่ายๆ อย่างแน่นอน แต่จางลี่จิ่นก็ไม่ได้ใส่ใจ เพราะเงิน
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 4“ทำไมคุณมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะ” จางฟางซินนั่งลงบนโซฟาข้างกายผู้เป็นสามี โดยมีลูกสาวของเธอตามมานั่งอีกข้างหนึ่ง “แล้วนี่ลี่จิ่นหายไปไหนอีก ฉันกับลูกกับมาถึงบ้าน แทนท
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 3“ใครใช้ให้แกมาเกาะประตูของฉันฮะ” จางเจี้ยนกั๋วตะหวาดใส่หญิงสาวตรงหน้า หลังจากที่เขาเปิดประตูออกมาแล้ว “ฉันเคยบอกแกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าถ้าหากไม่ใช่เวลาอาหาร แกจะต้อ
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 2หลังจากที่จางลี่จิ่นกดรับภารกิจแล้วนั้น เธอก็เดินออกจากห้องนอนของตัวเองทันที แต่ก่อนที่จางลี่จินจะได้ก้าวเข้าไปภายในห้องครัว เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นมาเสียก่อน







