“อา พอดีฉันไม่ค่อยชอบของหวานเท่าไหร่”ไม่ชอบแล้วสั่งมาทำไมเยอะแยะคิดสงสัยเพราะสีหน้ายามเขาตักมันเข้าปากก็ดูมีความสุขดี กระนั้นสองมือก็เอื้อมไปรับอีกถ้วย อมยิ้มหน้าบาน“งั้นไม่เกรงใจแล้วนะค้าาา~”กรกันต์พยักหน้าส่งเสริมแล้วยกมือขึ้นเท้าคาง เหม่อมองเด็กสาวตัวเล็กหากแต่กระเพาะไม่เล็กด้วยแววตาขบขันระคนเอ็นดูกินเก่งขนาดนี้เอาไปเก็บไว้ตรงไหนหมดนะมือเรียวตักจ้วง ส่งขนมเข้าปากไป เหล่มองคนข้าง ๆ ไป สีหน้าสะสวยเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นปูเลี่ยนเมื่อสังเกตได้ว่าสายตาของเขาคอยมองตามอยู่ทุกการกระทำหรือว่าเขากำลังรอให้เธอกินเสร็จ?คิดแล้วก็รีบกลืนก้อนนุ่มที่อยู่ในปาก“เอ่อ ... ถ้าจะคุยธุระ พูดเลยก็ได้นะคะ” เพราะถึงปากเธอไม่ค่อยว่างแต่หูเธอยังว่าง อีกทั้งการถูกจ้องแบบนี้นาน ๆ มันให้ความรู้สึกแปลก ๆ จะว่าเขินอายก็ไม่ใช่ จะว่ากระอักกระอ่วนใจก็ไม่เชิงเสียงหัวเราะทุ้มนุ่มดังขึ้นก่อนที่ชายหนุ่มจะเปลี่ยนท่าเป็นเอนกายพิงพนักเก้าอี้ คิ้วหนาขมวดมุ่นคล้ายกำลังครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงเปิดปากพูดถึงเหตุผลที่มาพบในวันนี้“ตอนแรกฉันคิดว่าแผนเดิมจะเวิร์ก แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันเร่งไปหมด แผนเลยต้องเปลี่ยนนิดหน่อย เพราะงั้นพ
Última actualización : 2026-01-14
INICIAR SESIÓN
