Chapter 71Umagang tapat pero namumula ang kaniyang mga mata. She's crying over the same matter. She often asked herself about this. Akala niya ay wala na siyang pakialam pa sa lalaking iyon? Kung wala na nga ay bakit bigla na lang niyang nahuhuli ang sarili na umiiyak bigla? "Anak, ano iyan?""W-Wala, mama."Umismid ang kaniyang ina. "Anong wala, Lyv? Alam ko na umiiyak ka. Ang pula kaya ng mga mata mo," sabi ng mama niya. "Hindi po. Sadyang nahulugan lang ng pilik-matang natanggal ang aking mga mata.""Dalawang mata mo talaga?!" "Fine, mama." Huminga siya nang malalim. "Higit dalawang taon na kasi ang lumipas, mama. Inaamin ko na madalas ay nalilimutan ko na ang nangyari. Pero nitong mga nakaraang araw ay panay ang pag-dalaw ng mga alaala ng nakaraan ko sa piling ng tatay ni Judo. I-I am not thinking about him—I mean, I'm avoiding it. Pero, ma, bigla na lang kasing—shit, ma! Naaalala ko siya!" Inangat niya ang dalawang kamay niya. Nilibing niya sa mga palad niya ang kaniyang muk
Read more