All Chapters of A Night with My Ex-Boyfriend's Uncle: Chapter 161 - Chapter 170

CHAPTER 162“Joseph, ako na ang nakikiusap sa’yo. Tigilan mo na ito. Maawa ka naman kay Maxene at sa anak niya. Hayaan mo na siyang maging masaya kay Bernard. Mahal mo siya hindi ba? Sana ay matuto ka ring magparaya para naman sa kanya,” sabi ni Diana kay Joseph pagkaalis ng kanyang asawa.“Alam ko naman kung gaano mo kamahal si Maxene pero ikaw na rin mismo ang nagsabi sa akin na nahuli ka niya na nakikipagtalik sa kaibigan mo. Ikaw ang may mali kaya sana ay pabayaan mo na lamang siya. Nasaktan din naman siya sa ginawa mong iyon kaya pabayaan mo naman siya na maging masaya ngayon,” sabi naman ni Jonathan sa kanyang anak. “At isa pa… saan ka ba kumuha ng lakas ng loob para pumunta rito? Hindi ka man lang ba marunong mahiya?” tanong pa niya dahil naiinis talagasiya sa biglaang pagsulpot nito roon.Nanatili naman na walang imik si Joseph dahil hindi talaga niya alam ang kanyang sasabihin sa mga ito. Ang balak naman kasi talaga sana niya ay aalamin lang niya ang lagay ni Maxene ngayon pe

CHAPTER 164“M-mom, maniwala po kayo sa akin. Wala po talaga akong kinalaman sa ginawa na iyon ni Irish. Hindi ko alam na balak pala niyang saktan si Maxene,” depensa pa ni Joseph sa kanyang sarili.“Kahit ano pa ang sabihin mo ay nakipagsabwatan ka pa rin sa kanya. Nagtutulungan pa rin kayo para mapaghiwalay sila Bernard at Maxene. Bakit ba kasi hindi ka na lang maging masaya para sa kanila? Ayaw mo ba siyang makita na masaya? Magkakaroon na sila ng sarili nilang pamilya kaya bakit ba hindi mo maintindihan yun,” inis pa rin na sagot ni Pamela sa kanyang anak.Hindi naman makapagsalita si Joseph at nagyuko na lamang din siya ng kanyang ulo dahil sa sinabi na iyon ng kanyang ina.“Kahit pa sabihin mo na hindi mo alam na gagawin ni Irish ang bagay na yun ay isa pa rin ang malinaw na maling ginawa mo. At yun ay ang nakipagsabwatan ka pa rin sa kanya. Joseph, ikaw ang nagloko sa relasyon ninyo ni Maxene pero bakit ba tila ikaw pa itong hindi matahimik. Pabayaan mo na siyang maging masaya.

CHAPTER 166Pagkabalik naman ng doktor ni Maxene sa OR ay agad na rin naman na inilipat si Maxene sa ICU kaya naman doon naman matyagang nagbantay sila Bernard at ang kanyang pamilya pati na rin ang magulang ni Maxene at si Bea.Nanatili namang walang imik at nakatulala lamang si Bernard sa labas ng ICU kung nasaan si Maxene. Gustong gusto na niya itong makita at mayakap pero hindi pa nga maaari dahil hindi pa muling lumalabas ang doktor nito.Maya maya pa ay linapitan na ni Diana si Bernard at saka niya ito inabutan ng tubig dahil kanina pa ito tahimik na umiiyak sa isang sulok.“Uminom ka na muna. Baka naman kapag magaling na ang iyong mag ina ay ikaw naman ang magkasakit. Tandaan mo na higit na kailangan ka ng iyong mag ina kaya wag mong pababayaan ang sarili mo,” sabi ni Diana kay Bernard at saka siya tumabi rito.Bumuntong hininga naman si Bernard at saka niya tinanggap ang tubig na inaabot ng kanyang ina.“Alam ko naman na nag aalala ka na sa iyong mag ina at kagaya mo ay gusto

CHAPTER 168“A-Ano pong s-sabi nyo?” tanong pa ni Bernard at tila ba nabingi siya sa huling sinabi na iyon ng doktor.“Naiintindihan ko po kayo at kahit naman po ako ay gusto na maging maayos ang lagay ng aking pasyente kaya po ginawa ko ang lahat ng aking makakaya para mamonitor ko siya magdamag at ipinagpasalamat ko naman na hindi na siya muling nagseizure. Ayun nga lang ay hindi pa rin po siya nagigising hanggang ngayon kaya kailangan pa rin po talaga siyang bantayan,” sagot ng doktor.Hindi naman napigilan ni Andrea ang kanyang sarili at napahagulhol na lang talaga siya ng iyak dahil sa sinabi na iyon ng doktor kaya naman agad itong dinaluhan ng kanyang asawa na si Maximo. Ang ina naman ni Bernard ay nagulat din dahil hindi talaga niya iyon inaasahan kaya naman agad na niyang linapitan ang kanyang anak. Habang si Bernard naman ay hindi na rin napigilan ang kanyang sarili at kusa na ring pumatak ang kanyang luha.“D-Dok, please gawin nyo naman po ang lahat ng makakaya ninyo para m

CHAPTER 170Muli namang napatingin si Bernard kay Maxene at saka siya muling bumuntong hininga.“Max, kailangan ko ng umalis. Pakiusap gumising ka na. Marami kaming nagmamahal sa’yo at naghihintay muli na magising ka. Mahal na mahal kita, Maxene. Magpagaling ka kaagad para naman makasama ka na namin. Miss na miss na namin ang ngiti at tawa mo kaya sana ay magising ka na,” sabi ni Bernard at saka siya napangiti ng maalala niya ang matamis na ngiti na palaging nakapaskil sa labi ni Maxene.“Aalis na muna ako pero nariyan lang naman ako sa labas at hinding hindi ko kayo iiwan ng ating anak. Kaya sana magpagaling ka na kaagad at gumising ka na sa lalong madaling panahon dahil sa totoo lang ay hindi ko talaga kaya na makita ka na nasa ganyang kondisyon. At talagang nag aalala na rin kaming lahat sa’yo,,” pagpapatuloy pa ni Bernard at saka niya muling hinalikan ang kamay ni Maxene. “Mahal na mahal kita, Max. Mahal na mahal kita,” dagdag pa niya at saka niya ibinaba ang kanyang mask at saka