“เจ้าชอบก็ดีแล้ว ชานี่มิใช่ทุกคนจะมีโอกาสได้ดื่มเพราะเป็นเครื่องบรรณาการจากเผ่าทางใต้”“ท่านหญิงชอบหรือ หากชอบที่ตำหนักของเรายังมีอยู่จะแบ่งส่งไปให้ที่จวนมหาเสนาบดีก็แล้วกัน”“ของฟรี!” กระซิบกับหวังอวี่เสียงเบาก่อนกล่าวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “ขอบพระทัยเพคะ!”หวังอวี่ส่ายหน้าด้วยความเอ็นดู “ขอบพระทัยฮองเฮาที่ทรงเมตตา”ท่าทีสนิทของคนทั้งสอง ทำให้ท่านหญิงทั้งหลายต่างก็เจียมตัวลงมาก จากที่วางแผนในใจเพื่อหาโอกาสเล่นงานเฟิงเย่ ตอนนี้กลับลังเลไม่กล้าเอ่ยปากหลังจากนั้นบรรดาฮูหยินตราตั้งทั้งหลายต่างก็ได้หน้า เพราะไทเฮาและฮองเฮาต่างก็ตรัสถามไถ่ บรรดาท่านหญิงจากจวนต่างๆ เองก็ถูกเรียกชื่อมีเพียงเฟิงเย่ที่ไทเฮาเรียกให้เข้าไปใกล้ๆ ท่ามกลางสายตาหลากหลายของสตรีมากมายที่รอชมความสนุกสนาน“ท่านหญิงเยี่ยมาพยุงเราเถิด ฮองเฮาเราอยากออกไปเดินเล่นในอุทยาน องค์หญิงเฟิ่งเซียนเองก็มาช่วยพยุงเราเถิด”เฟิงเย่ถึงกับเลิกคิ้วเพราะไม่เข้าใจว่าตนมีฐานะเป็นท่านหญิงตั้งแต่เมื่อใด“ไปเถิด” หวังอวี่พยักหน้า“แล้วท่านเล่า” หญิงสาวมองเขาก่อนเหลือบมองสตรีหลายนางที่หวังอวี่ต้องนั่งสนทนาด้วย“ข้ามีเรื่องสนทนากับลี่ฮูหยิน ไม่ต้อง
最終更新日 : 2026-01-15 続きを読む