All Chapters of เมียแต่งที่เขาคิดว่าจะไม่รัก: Chapter 11 - Chapter 20

คามิลถอนแก่นกายที่เริ่มอ่อนตัวลงแล้วหลังจากที่เขาใช้งานอย่างหนักหน่วงกับคนตัวเล็กไม่รู้ว่ากี่รอบต่อกี่รอบ จนตอนนี้เธอได้หลับไปแล้ว ร่างสูงลุกจากเตียงนอนไปหยิบทิชชูเปียกมาจัดการทำความสะอาดดอกไม้งามที่มีคราบน้ำรักของเขาติดอยู่เต็มไปหมด ซึ่งที่ผ่านมาเขาไม่เคยเช็ดทำความสะอาดให้ผู้หญิงคนไหนมาก่อน ทำเรื่องอย่างว่าเสร็จต่างคนต่างก็ล้างของตัวเองไปเขาเช็ดส่วนบอบบางของเธอด้วยความเบามือที่สุด เพราะดูๆแล้วของเธอบวมและแดงมาก จะไม่ให้บวมได้ยังไงก็ในเมื่อเขามีความต้องการเธอมาก ดังนั้นเขาก็ต้องทำให้สมใจอยากน่ะสิ หลายรอบที่เขาเสร็จไปเมื่อกี้ เธอไม่ได้เสร็จกับเขาสักครั้ง เขาพยายามเล้าโลมเธอแล้ว ทั้งดูดนม เลียใบหู จูบซอกคอ แต่ก็ไม่สามารถปลุกเร้าอารมณ์ของเธอได้ คงเป็นเพราะเธอคิดไปถึงคลิปวิดิโอนั่นจึงทำให้เธอเสร็จด้วยความเป็นชายของเขาไม่ได้ แต่ไม่ว่าจะยังไงเขาจะพยายามทำให้เธอเสร็จด้วยตัวตนของเขาให้ได้ นอกจากจะทำให้เธอมีความสุขด้วยลิ้นแล้ว เขาจะทำให้เธอมีความสุขกับความเป็นชายของเขาด้วยเมื่อเขาเช็ดทำความสะอาดความเป็นสาวที่สวยงามของเธอจนสะอาดหมดจดแล้ว จากนั้นเขาก็ลุกไปหยิบเสื้อผ้ามาจัดการสวมใส่ให้เธอ ก่อนจ

เมื่อคามิลขายรถและซื้อรถสปอร์ตหรูคันใหม่เสร็จเรียบร้อยแล้วก็ขับมายังบ้านของซิลเวียทันทีคามิลจอดรถหน้าบ้านของซิลเวียแล้วลงไปกดกริ่งหน้าบ้าน แต่กดกี่ครั้งกี่ครั้งเธอก็ไม่เปิด เมื่อเป็นอย่างนั้นเขาจึงปีนรั้วเข้าไปในบ้านของเธอ เขาเปิดประตูเข้ามาในบ้านจึงเห็นว่าคนตัวเล็กนอนหลับอยู่บนโซฟาตัวยาว ร่างสูงก้าวเท้าเบาๆเพราะกลัวว่าเธอจะตื่น แล้วมาหย่อนตัวนั่งลงยังโซฟาตรงข้ามเธอคามิลจ้องมองไปยังเจ้าของใบหน้าใสที่หลับสนิทอยู่อย่างนั้น ดวงตาคมมองริมฝีปากของเธอที่ยังบวมอยู่แล้วยกยิ้มนึกไปถึงเมื่อวานที่เขากระแทกจูบเธออย่างรุนแรงจนปากเธอบวมเจ่อแบบนั้นร่างสูงนั่งมองซิลเวียด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปจากแต่ก่อน แต่ก่อนเขามองเธอเป็นเหมือนน้องสาวคนหนึ่งเท่านั้น เขาคิดไม่ถึงเลยว่าอยู่ๆเธอจะมาเป็นเมียของเขา ตอนนี้เขารู้สึกภูมิใจที่ได้เธอมาเป็นเมียในระยะเวลาหลายเดือนที่เธออยู่กับเขานั้น ถึงแม้ว่าต่อหน้าเธอเขาจะทำเย็นชาใส่เธอขนาดไหน แต่พออยู่ลับหลังเธอ ในใจของเขาก็คิดถึงเธอที่อยู่บ้านตลอดเวลา ถึงตัวเขาจะไม่ได้อยู่กับเธอ ทว่าใจเขากลับอยู่กับเธอตลอดเวลา ปากบอกว่าชอบผู้หญิงอีกคนมาหลายปีแล้ว แต่อีกใจหนึ่งกลับมีซ

นัยน์ตาคมจ้องมองไปยังใบหน้าสวยที่อยู่ห่างกันไม่กี่เซนติเมตร ก่อนที่ซิลเวียจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง"ออกไป""ไม่ออก เพราะวันนี้พี่ตั้งใจมาจากบ้านแล้วว่าพี่จะทำให้เธอเสร็จด้วยเอ็นของพี่ให้ได้""อย่านะ ฉันไม่ต้องการ" เธอเอ่ยห้ามด้วยสีหน้าจริงจัง พลางแววตาสวยแสดงออกถึงความวิตกกังวล เพราะเธอไม่อยากคิดไปถึงภาพที่เขามีอะไรกับผู้หญิงคนนั้นอีก"วันนี้พี่จะทำให้เธอลืมภาพที่ติดอยู่ในหัวของเธอให้ได้ พี่จะทำให้เธอลืมภาพในคลิปนั่นให้ได้""ไม่ คุณทำไม่ได้หรอก""แต่พี่จะทำให้ได้""ไม่ ฉันไม่ให้คุณทำ""พี่เป็นคนทำให้ซิลมีภาพความทรงจำที่ไม่ดี เพราะฉะนั้นพี่จะเป็นคนช่วยลบล้างมันออกไปเอง" พูดจบ คามิลก็จัดการถอดเสื้อผ้าของคนตัวเล็กออก เธอดิ้นอย่างสุดชีวิตแต่เขาก็ถอดเสื้อผ้าของเธอออกไปได้สำเร็จจนตอนนี้ร่างขาวผ่องก็เปลือยกายอยู่ต่อหน้าเขา ต่อมาเขาก็ถอดเสื้อผ้าของตัวเองด้วยมือเพียงข้างเดียว เพราะมืออีกข้างต้องจับคนตัวเล็กไว้ ถ้าไม่จับเธอเอาไว้ เธอต้องวิ่งหนีเขาไปแน่ จนกระทั่งเสื้อผ้าทุกชิ้นออกไปจากร่างแกร่งที่มีมัดกล้ามหน้าท้องเป็นลอนสวยงามเขาหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วเปิดคลิปที่เขาได้อัดว

ร่างสูงทิ้งตัวนั่งลงบนที่นอนแล้วเลิกผ้าห่มที่คลุมร่างเล็กลงมานิดหน่อย จากนั้นเขาก็ใช้ผ้าขนหนูเช็ดใบหน้าของคนตัวเล็กที่ตอนนี้มีสีแดงก่ำเพราะพิษไข้ เขาเช็ดตามซอกคอขาว จากนั้นก็เช็ดแขนทั้งสองข้างด้วยความเบามือ โดยที่ตอนนี้ซิลเวียยังมีอาการสะลึมสะลืออยู่เพราะความร้อนในร่างกายเธอขึ้นสูงมาก คามิลเช็ดร่างบอบบางไปจนทั่ว เมื่อเห็นว่าตัวเธอยังร้อนมากอยู่เขาก็นำผ้าขนหนูไปชุบน้ำอุ่นแล้วกลับมาเช็ดตัวเธอซ้ำอีกทีจนกระทั่งความร้อนของเธอลดลง จากนั้นเขาจึงไปหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่ให้ ก่อนจะก้มถามข้างหูของคนป่วยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มนวล"ยาแก้ไข้อยู่ไหนซิล""..." เธอส่ายหน้าช้าๆด้วยอาการสะลึมสะลือเพราะมึนหัวจึงไม่สามารถรับรู้อะไรได้มากนัก"งั้นพี่ขอไปเอายาแก้ไข้ที่บ้านก่อนนะ พี่จะรีบไปรีบกลับ""..."เมื่อเป็นอย่างนั้นคามิลก็รีบออกจากบ้านของเธอไปขึ้นรถกลับไปเอายาที่บ้าน เขาลงจากรถแล้วพลางเดินพลางวิ่งเข้าบ้านมาด้วยความร้อนใจ อัญชลีที่เห็นลูกชายผลุนผลันเข้าบ้านมาจึงเอ่ยถามทันที"ทำไมถึงต้องวิ่งมาด้วยล่ะลูก""ผมมาเอายาแก้ไข้ครับแม่""ลูกไม่สบายเหรอ""ซิลเวียป่วยครับ""อ๋อ" จากนั้น คามิลก็ไปหยิบยาในตู้แล้ววิ่งออ

สามวันผ่านไปวันนี้เป็นวันที่สามแล้วที่คามิลอยู่เฝ้าซิลเวีย และถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องออกจากบ้านของเธอ ทุกคืนเขาจะออกมานอนบนโซฟาด้านนอกกับผ้าห่มผืนบางหนึ่งผืน คามิลชวนซิลเวียพูดแต่เธอก็ไม่ยอมพูดด้วย ไม่ว่าเขาจะทำของกินอะไรเธอก็ไม่กิน แม้กระทั่งเขาสั่งซื้อมาจากข้างนอกเธอก็ไม่กิน เธอจะทำกินเองทุกมื้อ หรือถ้าวันไหนเธออยากกินของที่สั่งเธอก็สั่งมากินเองครืด~'สวัสดีค่ะพี่น่านฟ้า'คามิลที่เดินออกจากห้องครัวถึงกับชะงักเมื่อได้ยินเสียงคนตัวเล็กเอ่ยชื่อของผู้ชายคนนั้นที่เป็นประเด็นกันเมื่อหลายวันก่อน'ซิลเวียอยู่ไหน''ซิลอยู่บ้านค่ะ''ซิลเวียอยู่บ้านสามีหรือบ้านของตังเอง''ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่สามีของซิลหรอกค่ะ และตอนนี้ซิลกลับมาอยู่บ้านของตัวเองแล้วค่ะพี่น่านฟ้า'คามิลที่ได้ยินแบบนั้นถึงกับใจกระตุกไปหลายจังหวะ พลางรู้สึกเจ็บที่อกด้านซ้ายราวถูกเข็มแหลมทิ่มแทงข้างหัวใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า'พี่ขอโทษครับ แล้ว...ซิลเวียกับเขาเลิกกันแล้วเหรอครับ''เดือนหน้าซิลจะหย่ากับเขาค่ะ และจะเข้าไปทำงานที่บริษัทของพี่น่านฟ้าค่ะ''อ๋อครับ พี่จะรอนะครับซิลเวีย''ค่ะ''งั้นแค่นี้นะครับซิลเวีย''สวัสดีค่ะพี่น่านฟ้า' จากนั