All Chapters of เมียแต่งที่เขาคิดว่าจะไม่รัก: Chapter 21 - Chapter 30

บริษัทน่านฟ้า ตอนเย็นคามิลที่นั่งรอซิลเวียอยู่หน้าบริษัท เมื่อเห็นคนตัวเล็กเดินออกมาจากบริษัทกับน่านฟ้าก็เดินเข้าไปหาเธอทันที"กลับบ้านกับพี่นะซิล""ฉันมีรถกลับแล้ว" ก่อนที่น่านฟ้าจะเอ่ยขึ้น"ผมจะไปส่งซิลเวียเองครับ คุณอย่าลำบากเลย""ซิลเป็นเมียผม ผมไม่ได้ลำบากอะไร และตอนนี้ซิลก็กำลังท้องลูกของผมอยู่" คามิลพูดออกไปอย่างต้องการให้น่านฟ้ารู้ว่าซิลเวียท้องแล้ว เพื่อไม่ให้น่านฟ้ามาหวังอะไรลมๆแล้งๆกับซิลเวียที่เป็นเมียของเขา"ตอนนี้ซิลเวียหย่ากับคุณแล้ว เพราะฉะนั้นคุณกับซิลเวียก็ไม่ได้เป็นสามีภรรยากันแล้ว ส่วนลูกในท้องของซิลเวีย ผมจะช่วยเลี้ยงเองครับ""ถึงผมจะหย่ากับซิลแล้ว แต่ผมก็ยังนับว่าซิลเป็นเมียของผมอยู่""แต่ซิลเวียไม่นับว่าคุณเป็นสามีแล้วนะครับ""ผมยังเป็นผัวของซิลและซิลก็ยังเป็นเมียของผมอยู่" คามิลโต้กลับไปอย่างไม่ยอม พร้อมกับประกาศศักดาว่าเขาคือผัวของซิลเวีย"คุณอย่ามาตามตอแยซิลเวียอีกเลยนะครับ ขอให้ซิลเวียได้เจอกับผู้ชายดีๆเถอะนะครับ""ผู้ชายดีๆอย่างคุณน่ะเหรอ""คุณน่าจะรู้อยู่แก่ใจแล้วนะครับว่าผมชอบซิลเวียมานานแล้ว ในเมื่อตอนนี้ซิลเวียไม่ได้มีพันธะกับคุณแล้ว ดังนั้นผมก็มีสิทธิ

ห้าเดือนต่อมาตอนนี้อายุครรภ์ของซิลเวียก็ครบห้าเดือนแล้ว หลายเดือนมานี้เวลาจะไปหาหมอ น่านฟ้าจะอาสามาพาเธอไปเอง ถึงแม้ว่าเธอจะปฏิเสธยังไง แต่น่านฟ้าก็พูดจนเธอจำต้องใจอ่อนให้เขาพาไปทุกครั้ง ส่วนคามิลก็มาชวนเธอไปหาหมอทุกเดือน แต่เธอก็บอกออกไปว่า เธอจะไปกับน่านฟ้า เพราะนัดกับน่านฟ้าเอาไว้แล้ว คามิลที่ได้ยินแบบนั้นก็ทำเอาหัวใจของเขาเจ็บหน่วงทุกครั้งที่รู้ พลางคิดในใจว่าคนเลวอย่างเขาเธอคงไม่มีวันให้อภัยเขาอีกแล้วแต่ถึงยังไงเขาก็ไม่เคยละความพยายามที่จะง้อเธอ ถึงแม้ว่าเธอจะปฏิเสธเขาทุกครั้งไป เขายังตื๊อเธออยู่อย่างนั้น เพราะเขาได้ตั้งปณิธานเอาไว้แล้วว่าจะง้อจนกว่าเธอจะใจอ่อน และให้โอกาสเขาอีกครั้ง ต่อให้นานแค่ไหนก็จะรอรถหรูของคามิลขับเคลื่อนเข้ามาจอดยังหน้าบ้านของซิลเวีย ก่อนที่เขาจะลงจากรถแล้วกดกริ่งหน้าบ้านติ๊งต่อง! ติ๊งต่อง!เมื่อกดหลายครั้งแล้วเธอไม่เปิด ดังนั้นเขาจึงปีนรั้วอย่างเช่นทุกครั้งที่เขามาหาเธอ ถ้าเขาจะเข้าบ้านเธอได้โดยไม่ต้องปีนรั้วก็ต้องมากับแม่ของเขาเท่านั้น เพราะสองสามวันแม่ของเขาจะเอาของกินที่มีประโยชน์มาบำรุงแม่ของหลานเรียวขายาวเดินเข้าบ้านมา เมื่อมองหาแล้วไม่เห็นเธออย

บ้านซิลเวีย วันต่อมาวันนี้คามิลตื่นตั้งแต่เช้ามืดเพราะเขาตื่นเต้นที่จะได้มาหาซิลเวีย เมื่อวานวันเดียวที่เขาไม่ได้มาหาเธอ เขาก็รู้สึกทุรนทุรายจะเป็นบ้าเสียให้ได้ กลางคืนนอนไม่หลับเพราะมัวแต่ตื่นเต้นเมื่อนึกว่าวันนี้จะได้เจอเธอติ๊งต่อง! ติ๊งต่อง!คามิลกดกริ่งหน้าบ้านหลายครั้งติดต่อกัน แต่กดเท่าไหร่ประตูรั้วก็ไม่ขยับ ดังนั้นเขาจึงปีนรั้วเข้าไปดู จึงเห็นว่าประตูถูกล็อกไว้ เขานึกสงสัยว่าเธอออกไปไหนแต่เช้า จะออกไปทำงานก็ไม่ใช่ เพราะตอนที่เขามาอยู่กับเธอ เธอบอกเขาว่าเธอลาออกจากงานแล้ว คามิลครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วกดโทรออกหาเธอ'ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก'เขากดโทรหาเธอซ้ำๆแต่ก็โทรไม่ติด เมื่อเป็นอย่างนั้นเขาจึงรู้สึกใจคอไม่ค่อยดีขึ้นมา พลางคิดในใจว่า หรือเธออาจจะหนีเขาไปแล้ว แต่เขาก็ยังปลอบใจตัวเองว่าเธอคงไม่หนีไปไหนหรอก เธออาจจะไปทำธุระใกล้ๆแถวนี้ก็ได้ เมื่อคิดได้อย่างนั้น คามิลก็ออกจากบ้านไปขึ้นรถแล้วขับออกไปหนึ่งเดือนต่อมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่คามิลมาหาซิลเวียที่บ้าน เพราะในใจเขายังหวังว่าอาจจะมีสักวันหนึ่งที่เขามาถึงแล้วเห็นเธอ

บ้านคามิลและซิลเวีย หนึ่งอาทิตย์ต่อมาตอนนี้คามิลกับซิลเวียได้กลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเดิมแล้ว แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมคือในระยะเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ คามิลจะเป็นคนเข้าครัวทำอาหารให้ซิลเวียทาน เขาจ้างแม่บ้านสองคนเพื่อไว้ทำงานบ้าน เขาไม่ให้ซิลเวียหยิบจับอะไรเลย แม้กระทั่ง"เดี๋ยวพี่เป่าผมให้นะ" คามิลบอกกับคนรักที่นั่งอยู่หน้ากระจก ซึ่งตอนนี้เธอกำลังใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดผมอยู่"ซิลเป่าเองก็ได้ค่ะ""ซิลนั่งเฉยๆเถอะ เดี๋ยวพี่เป่าให้นะ" ว่าจบ คามิลก็หยิบไดร์เป่าผมในลิ้นชักออกมาเสียบปลั๊ก จากนั้นจึงเลื่อนสวิทช์ไปที่ลมอุ่น ก่อนที่เขาจะมายืนอยูข้างหลังของเธอแล้วเป่าผมให้เธอ"ความร้อนประมาณนี้ได้ไหมซิล""อุ่นกำลังดีเลยค่ะ" เสียงหวานตอบ พลางสายตามองไปยังกระจกที่อยู่ตรงหน้าจึงได้เห็นว่าคนตัวสูงจับผมของเธอด้วยความแผ่วเบา ทั้งที่เขาเป็นผู้ชายแต่มือเขานุ่มมากเวลาจับผมของเธอ"เจ็บไหม""ไม่เจ็บค่ะ มือของพี่คามิลนุ่มมากเลยค่ะ""มือพี่นุ่ม แต่อย่างอื่นไม่นุ่มนะ" เรียวปากหยักสวยเอ่ยพลางใบหน้าหล่อผุดยิ้มเจ้าเล่ห์"อะไรเหรอคะที่บอกว่าไม่นุ่ม" เธอระบายยิ้มถามอย่างรู้ทัน เธอรู้ว่าที่เขาพูดนั้นหมายถึงอะ

ลานจอดรถห้างสรรพสินค้าวันนี้คามิลพาซิลเวียมาซื้อของใช้เด็กอ่อนกัน เพราะยังเหลือเวลาอีกเดือนเดียวซิลเวียก็ถึงกำหนดคลอดแล้วเมื่อทั้งสองได้ของครบทุกอย่างแล้ว จากนั้นก็พากันออกมาจากห้างสรรพสินค้าไปขึ้นรถที่จอดอยู่ในลานจอดขนาดใหญ่ในขณะที่ทั้งสองกำลังเดินไปขึ้นรถที่จอดอยู่ไม่ไกล จู่ๆก็มีหญิงสติไม่ดีคนหนึ่งในมือถือมีด เดินปรี่มาหาซิลเวียในระยะประชิด คามิลที่หันไปเห็นเข้าพอดีจึงรีบเอาตัวเองเข้าไปบังอย่างรวดเร็วด้วยสัญชาตญาณว่าต้องปกป้องคนรัก และไม่ให้ใครมาทำร้ายเด็ดขาด ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตของเขา เขาก็ยอมหมับ!มือหนาจับข้อมือของหญิงสติไม่ดีเอาไว้แน่นแล้วบิดข้อมือเธอจนมีดที่เธอถืออยู่หล่นลงไปบนพื้น จากนั้นเขาก็ก้มหยิบมีดและโยนออกไปให้ไกลตัวเคร้ง!แบมเงยหน้าขึ้นไปมองยังเจ้าของใบหน้าหล่อที่เป็นเพื่อนสมัยเรียนก็เรียกชื่อเขาออกไป"มิล...""ฮะ?!" คามิลถึงกับงงว่าหญิงสติไม่ดีที่ยืนอยู่ตรงหน้ารู้จักเขาได้ยังไง แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ ก่อนจะจับมือของซิลเวียพาไปขึ้นรถทันที ทว่า"มิล...นี่แบมเอง" เมื่อได้ยินอย่างนั้น คามิลกับซิลเวียก็ถึงกับชะงักแล้วหันกลับมามองหญิงสติไม่ดีอย่างพิจารณา จึงได้รู้ว่าผู้ห