All Chapters of องค์หญิงเชื่อมสัมพันธ์เช่นข้าแอบรักสวามี: Chapter 81 - Chapter 90

141 Chapters

บทที่ 40 ใครก็อยากเป็นราชบุตรเขย

บทที่ 40ใครก็อยากเป็นราชบุตรเขยคนที่จวิ้นจู่หนานหนิงจิงตามหาตอนนี้ได้มานั่งอยู่ในโถงรับแขกของตำหนักรับรองเป็นที่เรียบร้อย ใบหน้าหล่อเหลาจ้องหน้าเล่อเวยนิ่ง ต่างคนต่างเงียบไม่กล่าวสิ่งใดออกมาจนคนเป็นเจ้าของตำหนักชั่วคราวเอ่ยถามเข้าประเด็น“ท่านอ๋องกับจวิ้นจู่ผลัดกันมาหาเปิ่นกงจู่เช่นนี้แท้จริงแล้วต้องการอันใดหรือ”“องค์หญิงจะกลับพรุ่งนี้แล้ว เราจะไม่ได้เจอกันอีกสักพัก องค์หญิงไม่คิดจะมองหน้าเปิ่นหวางให้นานกว่านี้หรือ”เล่อเวยลอบถอนหายใจเบา ๆ มองหน้าอีกฝ่ายอย่างที่เขาอยากให้เป็น มองแต่ไม่กล่าวสิ่งใด ตามองตากันเช่นนี้ แต่นี่แหละคือสิ่งที่อ๋องหนานหนิงโยวหยาต้องการ“องค์หญิงมองหน้าเปิ่นหวางแล้วไม่รู้สึกอันใดเลยหรือ”“เปิ่นกงจู่ต้องรู้สึกอย่างไรเล่า”ถามด้วยท่าทางไร้ใจถึงเพียงนี้ เย็นชาเกินไปแล้ว“รู้สึกถูกชะตา รู้สึกว่าเราเคยพบเจอกันมาก่อน รู้สึกว่าเรามีบางสิ่งเชื่อมกัน เพียงพบเจอครั้งแรกก็รู้สึกว่าผูกพันกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อน องค์หญิงไม่รู้สึกบ้างหรือ”อ๋องหนานหนิงโยวหยาใจชื้นเมื่อเห็นนางแสดงท่าทางนึกคิด ในใจเต้นระส่ำเริ่มเห็นความหวังขึ้นมาแล้ว“รู้สึกถูกชะตา เหมือนเคยพบกันมาก่อน มีบาง
last updateLast Updated : 2026-01-01
Read more

บทที่ 41 หากไม่ถูกสกัดกั้น

41 : หากไม่ถูกสกัดกั้นขบวนเดินทางของเก้าแคว้นใหญ่ได้เดินทางกลับภูมิลำเนาเดิมแล้ว ยามมาเยือนขบวนเดินทางไม่ได้ยิ่งใหญ่เท่า ด้วยไม่ได้เข้าเมืองหลวงในเวลาเดียวกันตรงข้ามกับขากลับที่ทั้งเก้าแคว้นออกเดินทางพร้อมกัน ขบวนเดินทางจึงดูยิ่งใหญ่ตระการตา สร้างความครึกครื้นให้แก่เมืองหลวงในยามนี้เป็นอย่างมากประชาชนแคว้นหนานหนิงที่ได้ออกมาดูขบวนเดินทาง บ้างก็อวยพรให้แขกบ้านแขกเมืองทั้งหลายเดินทางโดยสวัสดิภาพยามที่รถม้าขององค์หญิงแคว้นชิงชุนเคลื่อนผ่าน มีหญิงวัยกลางคนผู้หนึ่งได้โปรยดอกไม้ตามทาง ความหมายคืออวยพรให้องค์หญิงเดินทางอย่างราบรื่นมี่หรูกับเหมิ่งจีวันนี้ได้นั่งในรถม้าร่วมกับเล่อเวยด้วย พวกนางแอบเปิดม่านหน้าต่างรถม้าดูความเป็นไปด้านนอกไม่ว่าจะเป็นเหตุการณ์คนโปรยดอกไม้ลงพื้นถนนหรือสาวงามทิ้งผ้าเช็ดหน้าลงพื้นต่อหน้าซื่อจื่อชุนชูถงที่ขี่ม้านำหน้าขบวน นางทั้งสองล้วนบอกเล่าให้เล่อเวยได้ฟังทั้งสิ้น“องค์หญิงเพคะ ชาวเมืองโบกไม้โบกมือให้พวกเราด้วยนะเพคะ เห็นอยู่แท้ ๆ ว่าพวกเราอาจมองไม่เห็นแต่ก็ยังโบกมือให้ คนที่นี่อัธยาศัยดียิ่งนัก ประทับจิตประทับใจยิ่ง”‘เปิ่นหวางไม่ดีตรงไหน ฐานะ หน้าตา นิสัย’
last updateLast Updated : 2026-01-01
Read more

บทที่ 42 แลกของแทนใจ

42 : แลกของแทนใจทางด้านคนที่ตะโกนเสียงดังให้คนในรถม้าได้ยินนั้น ยามนี้กำลังอยู่ท่ามกลางฝูงชนที่มายืนชมขบวนเดินทาง อ๋องหนานหนิงโยวหยามาในภาพลักษณ์คุณชายเจ้าสำอางผู้หนึ่ง ชาวเมืองบริเวณนั้นเผอิญไม่มีผู้ใดรู้จักเขาพอดี จึงมองว่าชายหนุ่มผู้นี้เป็นบุรุษที่ ‘ลุ่มหลงในรัก’“ตะโกนหาใครหรือพ่อหนุ่ม ใช่คนในรถม้าหรือไม่”ชายสูงวัยที่ยืนอยู่ใกล้อ๋องหนุ่มถามด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม หลิวหลี่ที่เห็นเช่นนั้นจึงเป็นผู้ตอบให้“เรื่องนี้ตอบไม่ได้หรอกท่านลุง” เอ่ยปัดไปเพียงเท่านั้นแล้วหันมามองใบหน้าหล่อหลาที่ยังคงมองขบวนเดินทางไม่ละสายตาไปไหน ต่อให้รถม้าจะผ่านหน้าตนไปแล้วเขาก็ยังมองตาม “คุณชายขอรับ เราออกเดินทางกันเลยหรือไม่”อ๋องหนานหนิงโยวหยาถอนหายใจแต่สุดท้ายก็พยักหน้ารับ เดินนำหลิวหลี่ออกไปจากฝูงชนวันนี้ไม่เพียงราชอาคันตุกะจากเก้าแคว้นเท่านั้นที่ต้องเดินทาง เขาในฐานะอ๋องปกครองเมืองเค่อก็ต้องออกเดินทางด้วยเช่นกันหวังว่าเราจะได้เจอกันอีกในเร็ววัน แค่ในฝันก็ยังดีทางด้านซื่อจื่อชุนชูถงเมื่อครู่เขาได้ยินเสียงตะโกนอ๋องหนานหนิงโยวหยาชัดเต็มสองหู ดวงตามืดครึ้มไร้แววสวนทางกับใบหน้าที่ยังคงมีรอยยิ้มสุภาพประด
last updateLast Updated : 2026-01-01
Read more

บทที่ 43 ร่างชาวาบหัวข้อเชื่อมสัมพันธ์

43 : ร่างชาวาบหัวข้อเชื่อมสัมพันธ์ในความรู้สึกของเล่อเวยการเดินทางกลับเร็วกว่าตอนเดินทางไป ไม่มีเหตุการณ์ไฟไหม้หรือเหตุการณ์ร้ายใดเกิดขึ้น แม้แต่ตอนที่ผ่านป่าซึ่งขึ้นชื่อว่ามีโจรชุกชุม ทุกอย่างก็ยังเงียบสงบทั้งที่เพิ่งมีข่าวว่าออกปล้นเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้าขบวนเดินทางจะมาถึงเล่อเวยไม่ทราบว่ากลุ่มโจรกลัวทหารหลวงหรือกลัวฮั่วเอ๋อร์กันแน่ สกุณาน้อยใหญ่ต่างพร้อมใจกันเงียบเสียง เดินทางมาถึงเมืองหลวงโดยสวัสดิภาพเล่อเวยและชุนชูถงไม่ได้กลับที่พักของตนในทันที เพราะต้องไปถวายรายงานเรื่องงานพระราชสมภพกับฮองเฮาพร้อมถวายของที่ระลึกจากซวีฮองเฮาแด่ว่านฮองเฮาไม่มีของชิ้นใดที่ฮองเฮาประสงค์แล้วไม่ได้ครอบครอง ดังนั้นสิ่งที่พระนางสนใจที่สุดไม่ใช่สิ่งของที่ได้รับ แต่เป็นเรื่องสายลมจันทราของหนุ่มสาว“ได้ข่าวว่าซื่อจื่อแลกของแทนใจกับคุณหนูซูหรือ”ว่านฮองเฮาได้รับรายงานจากคนของตนว่าซื่อจื่อชุนชูถงแลกเปลี่ยนของแทนใจกับคุณหนูคนดังของเมืองหลวงแคว้นหนานหนิง จึงไม่พลาดโอกาสที่จะเอ่ยเย้าเผื่อมีทางเป็นไปได้เขาจะได้เลิกมุ่งหวังในตัวเล่อเวยเสียที!ซื่อจื่อชุนชูถงนับหนึ่งถึงสามในใจ เหตุใดเขาจะจับกระแสความดีใจจากฮอง
last updateLast Updated : 2026-01-01
Read more

บทที่ 44 หลอกใช้ให้ข้อมูล

44 : หลอกใช้ให้ข้อมูลเล่อเวยไม่ได้ไปเข้าเฝ้าเสด็จพ่อต่อเพราะขันทีประจำพระองค์ไปรอต้อนรับอยู่หน้าพระราชวังพร้อมฝากข้อความมาด้วยว่าไม่ต้องมาเข้าเฝ้าวันนี้แล้ว ดังนั้นเล่อเวยจึงกลับตำหนักเหลียนฮวาทันทีโดยไม่แวะไปที่ใดต่อซื่อจื่อชุนชูถงเองก็ตั้งใจเช่นนั้นเหมือนกัน แต่เพียงออกมาจากเขตวังหลังได้ไม่กี่ก้าว เขาก็ถูกสองร่างพาตัวเข้าเขตอุทยานหลวงซึ่งคั่นระหว่างวังหลังกับพระราชวังส่วนหน้าเอาไว้“องค์ชายใหญ่ องค์ชายรอง อันใดกันพ่ะย่ะค่ะ!”ชุนชูถงมัวแต่คิดเรื่องของเล่อเวยอยู่ ดังนั้นตอนที่ถูกดึงตัวเข้าไปหลบอยู่ก้อนหินขนาดใหญ่ที่วางเอาไว้เลียนแบบภูเขาไท่ซาน เขาจึงดูตกใจจนลืมเรื่องมารยาท เอ่ยถามจุดประสงค์ก่อนทำความเคารพ“เปิ่นหวางจะมองข้ามเรื่องที่เจ้าขึ้นเสียงใส่เมื่อครู่นี้ ชดเชยความผิดด้วยการทำความดีไถ่โทษเสีย!”องค์ชายใหญ่กอดอกมองหน้าชุนชูถง ท่าทางจริงจังจะเอาความให้ได้ เมื่อนั้นคนถูกท่าทีกึ่งคุกคามนี้จึงคิดแผนการอะไรออก ภายนอกท่าทางไม่เปลี่ยนไปจากตอนโดนดึงตัวเข้าอุทยานหลวง แต่ภายในหัวนั้นวางแผนสองแผนสามเอาไว้แล้ว“ชูถงไม่เข้าใจพ่ะย่ะค่ะ มิทราบว่าองค์ชายใหญ่ตรัสถึงเรื่องใดอยู่”ชุนซือหนิงคิดว่
last updateLast Updated : 2026-01-01
Read more

บทที่ 45 เยือนเมืองจินเจียง

45 : เยือนเมืองจินเจียงการสนทนาของฮั่วเอ๋อร์และเล่อเวยอยู่ในสายตาของอสูรนกไฟเพศเมียตั้งแต่ต้นจนจบ แววตาฉายความปลื้มปริ่มออกมาทันทีเมื่อเห็นว่าบุตรชายตัวน้อยอยู่เป็น ทำให้เจ้านายรักและไว้ใจจนมอบหมายงานสำคัญให้“ต้องอย่างนี้สิลูกแม่ ทำให้นางอยากพาเจ้าไปชาติภพหน้าให้ได้ ผูกมัดกันไปเลยได้ยิ่งดี”“น้องหญิงแอบมาดูลูกอีกแล้วหรือ”อสูรนกไฟเพศเมียสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงสามีดังขึ้นจากด้านหลัง เอี้ยวตัวในร่างนกน้อยที่เห็นได้ทั่วไปไปมองทางต้นเสียง ไม่วายกล่าวตำหนิเสียงดัง“เบาเสียงหน่อยเจ้าค่ะท่านพี่ ประเดี๋ยวองค์หญิงสามก็ได้ยินหรอกเจ้าค่ะ”นกน้อยทั้งสองเกาะอยู่บนขื่อเพดาน ตอนแรกเล่อเวยไม่ได้สงสัยถึงการมาของอสูรนกไฟเพศเมีย แต่เมื่อสามีของนางมาแบบส่งเสียง เล่อเวยจึงเริ่มมีการเคลื่อนไหว กวาดตามองหาต้นเสียง“ฮั่วเอ๋อร์ได้ยินเสียงอันใดหรือไม่”พอเล่อเวยถามออกมาแบบนี้ คู่สามีภรรยาก็รีบพากันบินไปจากขื่อเพดานตำหนักเหลียนฮวา“ไม่ได้ยินอันใดนะขอรับ”ฮั่วเอ๋อร์โกหกหน้าซื่อตาใส เขาจะไม่ได้ยินเสียงบิดามารดาของตนได้อย่างไร“อ้อ พี่สาวคงหูแว่วไป”ฮั่วเอ๋อร์ไม่อยากพูดเรื่องนี้ต่อแล้วจึงเปลี่ยนเรื่องไปพูดถึงงานท
last updateLast Updated : 2026-01-01
Read more

บทที่ 46 ชะตาต้องกันแล้ว

46 : ชะตาต้องกันแล้วนโยบาย ‘การค้าไร้พรมแดนทางน้ำ’ เป็นการร่นระยะทางระหว่างเมืองจินเจียงและเมืองเค่อ ดังนั้นเพียงแล่นเรือหนึ่งชั่วยาม [1] ก็มาถึงท่าน้ำเมืองเค่อแล้ว ตรงข้ามกับการเดินทางทางบก ด้วยต้องอ้อมเขาหลายลูกทำให้การเดินทางด้วยรถม้าช้ากว่าการเดินเรือเมื่ออ๋องหนุ่มทราบว่าคนที่ตนกำลังเกี้ยวพานอยู่ใกล้กันแค่เพียงปลายจมูก สมาธิในการทำงานหายกระเจิงจนสิ้น ต้องสะกดจิตตัวเองในใจว่าตอนนี้ยังไม่ได้นะโยวหยา ต้องทำงานตรงหน้าให้เสร็จก่อนเจ้าถึงจะไปทำเรื่องส่วนตัวได้“ท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ เสด็จเมืองจินเจียงเลยหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”หลิวหลี่เอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นเจ้านายนิ่งไป ดวงตาไม่ได้จับจ้องยังฎีกาที่เหล่าขุนนางถวาย เขาจึงคิดว่าเจ้านายกำลังขอเวลาคิดอยู่“ขอเปิ่นหวางตรวจฎีกาตรงหน้าก่อน”อ๋องหนุ่มกัดฟันเอ่ยประโยคนี้ออกไป เห็นเจ้านายกลับมามีสมาธิในการทำงานเช่นเดิมแล้ว เขาถึงได้โค้งกายให้เจ้านายหนึ่งครั้ง เดินออกจากห้องหนังสือไปสั่งงานที่อ๋องหนานหนินโยวหยาไม่ได้สั่งให้เขาทำ‘หากจดหมายมาถึงข้าย่อมได้เปิดอ่าน’จรดปลายพู่กันลงกระดาษได้ไม่กี่ตัวอักษร คำพูดของเล่อเวยก็ดังขึ้นมาในหัวอีกครั้ง ชายหนุ่มจึงรีบสะ
last updateLast Updated : 2026-01-01
Read more

บทที่ 47 เทียบท่าพูดคุย

47 : เทียบท่าพูดคุยทุกคนทราบว่าทำงานกับองค์หญิงสามต้องปฏิบัติตัวอย่างไร เมื่อมาถึงสถานที่สร้างพระราชวังฤดูร้อนก็เริ่มทำงานกันในทันที ไม่โอ้เอ้แวะดื่มชาทานอาหารที่โรงเตี๊ยมใดแบบยามที่มากันแค่เหล่าขุนนางใต้เท้าซุยที่เห็นความกระตือรือร้นของเหล่าขุนนางก็ยกความดีความชอบให้เล่อเวยทั้งหมด เขารู้สึกขัดใจมานานแล้วที่ต้องร่วมงานกับคนไม่ตั้งใจทำงาน หากเป็นไปได้เขาก็อยากให้องค์หญิงมาคุมงานด้วยทุกครั้ง แต่…“เฮ้อ~”“ใต้เท้าถอนหายใจเรื่องอันใดขอรับ พวกเขาตั้งใจทำงานกันก็ดีแล้วมิใช่หรือขอรับ”คนสนิทของใต้เท้าซุยเอ่ยถามเมื่อเห็นเจ้านายถอนหายใจ ใต้เท้าซุยตวัดสายตาจากองค์หญิงสามมามองหน้าลูกน้อง“ต่อไปองค์หญิงก็ต้องอภิเษก แต่ฟังจากข่าวลือแล้วคงได้อภิเษกเชื่อมสัมพันธ์มากกว่าจะได้อภิเษกกับซื่อจื่อ”ข่าวลือเรื่ององค์หญิงสามหลุดออกมาทั่วเมืองหลวงได้อย่างไร หลายคนเดาว่ามีคนตั้งใจกระพือข่าว แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น สิ่งที่หลายคนจับตามองอยู่คือทั้งสองแคว้นจะได้เชื่อมสัมพันธ์กันหรือไม่“นั่นเรือผู้ใดกัน เหตุใดจึงดูหรูหรายิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้”พื้นที่พระราชวังอยู่ติดริมน้ำ ยามนี้ขุนนางทุกคนได้เดินมาริมน้ำเพื่อหารือก
last updateLast Updated : 2026-01-01
Read more

บทที่ 48 หรือจะมีตัวช่วย

48 : หรือจะมีตัวช่วยเล่อเวยใช้เวลาสรุปงานกว่าหนึ่งเค่อก็แยกย้ายกับขุนนาง ร่างบางหมุนตัวเดินมาทางเรือลำใหญ่ อ๋องหนุ่มที่จับจ้องมาที่นางตลอดผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินข้ามสะพานมาหานางที่ริมตลิ่ง“เสร็จแล้วใช่หรือไม่ ข้าจะให้เรือไปเทียบท่าหลักแล้วจะไปรถม้ากับองค์หญิง ว่าแต่สะดวกหรือไม่”อ๋องหนานหนิงโยวหยากลับมาแทนตัวเองว่าข้าอีกครั้ง เล่อเวยเองก็ไม่ได้ติดอะไร รวมถึงเรื่องที่เขาขอติดรถม้ากลับไปด้วย“เช่นนั้นก็เชิญ”อ๋องหนุ่มผงะไปครู่หนึ่ง ไม่คิดว่านางจะว่าง่ายเพียงนี้ แต่เหนือความแปลกใจคือความดีใจ ใบหน้าหล่อเหลายิ้มร่าดั่งเด็กได้ของขวัญ“ยิ้มเหมือนเด็กไม่มีผิดเพี้ยน” เอ่ยเพียงเท่านั้นทำท่าจะหมุนตัวเดินนำเขาไปยังรถม้า“ก็ข้าเด็กกว่าท่าน”ทว่าคำพูดที่สวนกลับมาโดยพลันเหมือนเป็นการแช่แข็งเท้าเล็กเอาไว้ ร่างบางหมุนตัวมาถามอีกฝ่ายอย่างข้องใจ“กำลังบอกว่าข้าแก่หรือไม่”อ๋องหนุ่มไม่คิดว่าตนพูดสิ่งใดผิด เมื่อได้ยินประโยคคำถามของเล่อเวยก็รีบส่ายหน้าในทันที“ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น แต่เพราะท่านอายุมากกว่าข้าเลยเอ็นดูเหมือนน้องชายต่างหาก บอกไว้เลยเล่า ข้าไม่ได้ส่งจดหมายมาหาท่านเพื่อความสัมพันธ์พี่น้
last updateLast Updated : 2026-01-01
Read more

บทที่ 49 แมงมุม

49 : แมงมุมเล่อเวยพยายามคิดว่าอาจจะเป็นเพราะกระแสน้ำจึงทำให้เรือแล่นเร็วขึ้น แต่ก็ถูกความจริงข้อหนึ่งเล่นงานว่า ยามนี้มิใช่ฤดูน้ำหลาก ดังนั้นระดับน้ำไม่แรงขึ้นในเพียงวันเดียวแน่“อาจเพราะกระแสน้ำแรงขึ้นก็ได้”แม้ใจจะไม่เชื่อเรื่องกระแสน้ำ แต่สุดท้ายนางก็เอ่ยในสิ่งตรงข้ามกับใจ ส่งสัญญาณให้มี่หรูเชิญเสี่ยวเอ้อร์เข้ามาด้านในเพื่อสั่งอาหารเป็นการเปลี่ยนเรื่องสนทนาไปในตัวอีกด้านหนึ่ง…“ใครเป็นผู้แนะนำให้ท่านเขียนลักษณนิสัยขององค์หญิงสามเช่นนี้ ดูสิพวกเราช่วยดันเรือให้แล่นเร็วขึ้นแล้วยังพูดว่าเป็นกระแสน้ำอยู่ได้ หลอกทั้งตัวเองโกหกทั้งคนอื่น”เฒ่าจันทราเอ่ยด้วยน้ำเสียงมีอารมณ์เล็กน้อย ทั้งสองลอบมองคู่หนุ่มสาวทางหน้าต่างที่เปิดเอาไว้ พรางตัวด้วยพลังของเทพเซียนไม่ให้มนุษย์สามารถมองเห็นได้“ก็ก่อนลงมาฝ่าด่านเคราะห์นางได้ขอเอาไว้ว่าอยากเป็นคนเข้มแข็งไม่แสดงอารมณ์อ่อนไหวให้ใครได้เห็นง่าย ๆ ข้าก็แค่ทำให้นางสมประสงค์ในสิ่งที่สามารถช่วยได้”เทพแห่งดวงชะตารีบอธิบายเหตุผล ไม่วายโดนผู้เฒ่าจันทรายอกย้อนกลับอีกหนึ่งประโยค“นางก็เลยกลายเป็นคนหัวแข็งเช่นนี้ใช่หรือไม่”เทพแห่งดวงชะตาตอบด้วยน้ำเสียงอ้อมแอ้
last updateLast Updated : 2026-01-01
Read more
PREV
1
...
7891011
...
15
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status