All Chapters of เชลยรักทายาทมาเฟีย (25+): Chapter 41 - Chapter 50

40[AMI]มอบความอบอุ่นฉันรู้ว่าจะโดนทำอะไร แต่แปลกใจที่ขับรถมาแปดชั่วโมงเขายังมีอารมณ์หื่น ที่สำคัญนี่คือในรถถึงจะมืดและไม่น่าจะมีใครเห็น เข้าไปทำในบ้านไม่ดีกว่าเหรอ"เร็ว" นั่นไงเริ่มหงุดหงิดแล้ว"ก็ได้ค่ะ" ฉันถอดแพนตี้ค้างมันไว้ที่ขาอีกข้าง ก่อนจะก้าวขึ้นคร่อมคนตัวใหญ่แล้วใช้สองมือจับไหล่เขา แต่ระหว่างที่นวดช้าๆมือหนากลับสวมกอดฉันแล้วดันตัวลง จนแก้มแนบกับแผงอกที่หัวใจเต้นแรง 'ตึกๆตึกๆ'"กินข้าวบ้างนะ ผอมจะตายอยู่แล้ว" ฉันเงยขึ้นมองหน้าเขาทันที แต่คุณพายุรีบประกบจูบซะงั้น ริมฝีปากนุ่มๆครอบครองริมฝีปากฉัน เขาดุนดันลิ้นร้อนเข้ามาอย่างอ่อนโยน ค่อยๆจูบ ค่อยๆชิม ฉันหลับตาพริ้ม... ซึมซับรสหวานๆและความร้อนรุ่มอย่างไม่ปฏิเสธจนมือที่กอดสอดเข้าไปในชุดเดรสคืบคลานไปปลดตะขอบรา เขาก็จัดการกอบกุมอกอวบฉันทันที ก่อนที่จะใช้ปลายนิ้วเขี่ยหยอกเม็ดกลางอก จนจูบของเราตอนนี้มันร้อนแรงยิ่งขึ้น หวานยิ่งขึ้น และฉันโหยหาอย่างสุดซึ้งรีบถอนจูบขยับตัวลง และปลดกางเกงให้คุณพายุทันที เขามองตามมือฉันที่เงอะงะบนเข็มขัดแต่ไม่ว่าอะไร คงเหนื่อยและง่วงมาก แล้วเมื่อฉันถอดได้เท่านั้นแก่นกายแข็งแรงก็ดีดขึ้นมาผงาด จนฉัน

42[AMI]คุณไกด์มาเฟียหมายถึงอะไร...เขาจะทำงั้นเหรอ? จะปกป้องฉันใช่ไหม?หัวใจฉันเต้นแรง รู้สึกปลอดภัยและอบอุ่นราวกับมีเกาะป้องกันขนาดใหญ่ ความรู้สึกแบบนี้นอกจากวันที่พี่เอริคลูบหัวและบอกจะดูแลฉันให้ดีที่สุด ฉันก็ไม่เคยรู้สึกอีกเลย... กลิ่นวิสกี้อ่อนๆที่รดตามลำคอและหลังใบหู เขาอาจจะเมาอยู่แต่ฉันไม่สนใจอะไรอีกแล้ว ดีใจอ่ะ ดีใจมาก ที่จะมีคนปกป้องฉันอีกคน"ขอบคุณนะคะ แค่นี้เอมิก็ดีใจมากแล้ว""ฉันต้องการอย่างอื่นแทนคำขอบคุณ"ฉันอมยิ้มแก้มร้อนผะผ่าว เอียงคอเล็กน้อยให้ลำคอรับริมฝีปากของเขา ก่อนที่ริมฝีปากนุ่มจะขบเบาๆ และใช้ฟันกัดครูด ฉันกระสันซ่านเม้มริมฝีปากแน่น ใช้สองมือจับขอบอ่างอย่างสะกดกลั้น ชอบจัง...ชอบทุกอย่างในตอนนี้...ไม่เคยสบายใจแบบนี้มาก่อนเลย ฉันจึงปล่อยให้ร่างกายเป็นของเขา ไม่ว่าริมฝีปากร้อนจะย้ายไปที่ไหนก็เสนอกายให้เขาประทับริมฝีปากลง จนคุณพายุลุกขึ้นจากอ่างอุ้มฉันไปที่เตียง เขาก็โน้มลงมาประกบจูบอย่างเร่าร้อน พร้อมกับแทรกกายเข้ากลางหว่างขาดันลำรักเข้ามาจนสุด..."อะ อื้อลึกจัง""แทนคำขอบคุณ คืนนี้สามรอบ" เขาถอนริมฝีปากกระซิบบอก "ไหวเหรอคะ""เอาจนเช้าก็ได้""ไม่เอาอ่ะ เดี๋

44[AMI]ความรู้สึกที่ต้องหักห้าม"เนื้อได้ที่แล้วนะคะ มีอะไรให้หม่อนกับข้าวรับใช้อีกไหมคะ""ไม่มี จะไปไหนก็ไป" "ค่ะ"พี่ใบหม่อนกับพี่ข้าวก้มหัวคำนับเล็กน้อยก่อนจะเดินก้มหน้าออกไปจากบริเวณสวน ที่เหลือเป็นหน้าที่ฉันแล้วค่ะ เนื้อสเต็กเราไม่ได้แบ่งจานกัน กินง่ายๆ ดื่มไวน์เรื่อยๆ ฉันจึงหั่นเป็นชิ้นพอดีคำใส่จานรวมไว้ ก่อนจะไปหอบหิ้วขนมขบเคี้ยวจากด้านในออกมากินด้วย วันนี้เหนื่อยมากเลย พลังงานหมดขาล้า ฉันจึงกินเยอะเป็นพิเศษแล้วเมื่ออิ่มแปร้ฉันกับคุณพายุก็เข้าไปอาบน้ำแล้วออกมานอนที่เต็นท์กัน หลังจากนั้นเขาก็สั่งฉันรูดซิปปิดเต็นท์ทันทีโดยที่ไม่ถงไม่ถามความเห็นฉันฉันอดซึมซับบรรยากาศเลยแฮะ ว่าจะนั่งมองดาวมองดวงจันทร์สักหน่อยแต่ไม่เป็นไรเขาคงเหนื่อยมาก เพราะพอฉันล้มตัวนอนข้างๆดึงผ้าห่มห่มตัว หันไปอีกทีคุณพายุก็หลับไปแล้ว เป็นไปได้ไง เขาไม่ทำอะไรฉันต่างคนต่างนอนและที่สำคัญหันหลังให้ด้วย วันนี้ได้พักผ่อนเต็มที่สักทีนะเอมิฉันนอนยิ้มแล้วหลับตาลงเก็บแรงไว้เที่ยวต่อวันพรุ่งนี้แต่ยิ่งดึกยิ่งหนาวฉันลูบแขนตัวเองหลายต่อหลายครั้งเลย จนสักพักขณะที่กำลังเคลิ้มหลับ และเปลือกตาหนักขึ้นเรื่อยๆ ตัวฉันก็ถู

46[AMI]รักเอมิ หลงเอมิ'เอมิยอมรับว่าแอบใจเต้นกับเขา ที่เชียงใหม่มันโอเคมากเลยค่ะ เอมิได้เห็นคุณพายุในอีกมุมซึ่งมุมนั้นเอมิชอบ...''ฉันรู้แล้ว ฉันสั่งคนตามดูตลอด ไม่เคยเห็นลูกชายฉันเป็นแบบนั้นเหมือนกัน แต่หนูรู้สึกดีกับพายุจริงๆเหรอ ทั้งที่เขาทำไม่ดีกับหนูเนี่ยนะ''เอมิยังตอบไม่ได้ว่าชอบหรือไม่ชอบ ตอบได้แค่ว่าความรู้สึกของเอมิดีขึ้นเรื่อยๆ''เฮ้อ... ฉันค่อนข้างลำบากใจเลย''เอมิเข้าใจคุณน้าค่ะ อย่าคิดมากเลยนะคะ''แต่ถ้าหนูกับพายุรักกันจริงๆ ฉันก็ไม่ขัดหรอกนะ ฉันเป็นแม่ก็ไม่อยากให้ลูกชายฉันเสียใจเหมือนกัน แต่ถึงวันนั้นหนูต้องสละทุกอย่างอยู่กับลูกชายฉัน ห้ามติดต่อกับพี่ชายอีก ทำได้ไหมล่ะ?'คำพูดทิ้งท้ายของคุณน้าทำให้ฉันพอมีความหวัง แต่คนบางคนกลับพยายามวิ่งหนีซะงั้น ที่ไปดูดอกมะลิกับพี่ไทน์คือแผนของฉันเอง ฉันดักรอเพื่อเดินสวนกับเขา จากนั้นก็เดินกับพี่ไทน์ให้เห็นจะๆ รวมถึงบีบน้ำตาเมื่อกี้ด้วยจนได้รู้ว่ามาเฟียชื่อพายุหึงจนหน้ามืดตามัวยิงปืนขึ้นฟ้า แต่ถ้าเขาจะส่งฉันให้พี่เอเธอร์แบบนี้ก็ต้องรีบแล้วล่ะเพราะฉันจนมุมแล้ว คุณน้าชี้ทางสว่างดวงเล็กๆมาให้ และคุณพายุก็บีบฉันจนต้องเลือกเดินทางนั

48ควีนของดรากอนห้าชั่วโมงก่อนหน้า...ระหว่างที่เอมิหลับมีสายปริศนาโทรเข้ามา รหัสประเทศที่โชว์หราพายุต้องออกไปรับสายด้านนอกUNKNOWN | CALLING "ฮัลโหล"(พี่พายุ ภาขวัญเองค่ะ) มาเฟียหนุ่มชะงักทันที เสียงน้องสาวของเขาจริงๆ ภาขวัญโทรหาเขาโดยใช้มือถือที่เอริคให้ไว้ติดตัว มันเป็นสิ่งที่ไม่น่าเป็นไปได้แต่เป็นไปแล้ว"เฮ้ย!"(ภาขวัญเอง ได้คุยกันแล้ว) เธอบอกพี่ชายอีกครั้งด้วยเสียงตื่นเต้นดีใจ"โทรมาได้ยังไง มันให้ใช้มือถือเหรอ? เปิดวิดีโอคอลได้ไหม"(เขาให้มือถือส่วนตัวมาค่ะ แต่ให้โทรหาได้แค่ครอบครัวเท่านั้น เดี๋ยววิดีโอคอลเราค่อยคอลกันในไลน์นะคะ โหลดแอพมาแล้ว)พายุเงียบไปสักพัก สถานะภาขวัญไม่ต่างจากเอมิแต่ภาขวัญได้อภิสิทธิ์เหนือกว่า มีมือถือใช้คุยกับครอบครัว ทั้งที่เขายังริบมือถือเอมิตัดช่องทางการติดต่อ "ทำไมมันให้ใช้มือถือวะ"(ทำไมคะ)"โจรที่ไหนให้ตัวประกันมีมือถือส่วนตัวโทรหาครอบครัว" (จริงๆแล้วอยู่ที่นี่ก็ไม่ได้แย่ค่ะ เขาตามใจอยู่บ้าง) นั่นยิ่งทำให้พายุตกใจเข้าไปใหญ่ หรือที่เอมิบอกจะเป็นความจริงเอริคดีกว่าที่คิดไว้ แต่สักพักเขาก็เปลี่ยนความคิดยังไงพี่ชายเอมิก็คือศัตรูวันยังค่ำจะดีเด่อะ