All Chapters of เชลยรักทายาทมาเฟีย (25+): Chapter 21 - Chapter 30

21[AMI]ย้ายไปอยู่บ้านใหญ่"ไหงงั้น เล่ามาเลยนะ" ฉันโดนสอบปากคำโดยพี่ชบา พอวางจานกับถ้วยเสร็จก็โดนลากออกมาหลังบ้านหลบสายตาผู้คน ซึ่งผู้คนที่ว่าก็แม่บ้านแม่ครัวคนอื่นๆที่ยังไม่รู้เรื่องนั่นแหละ และแต่ละคนนะมองฉันด้วยสายตาคาดคั้น"เรื่องอะไรเหรอคะ?""ก็เรื่องที่เธอไปนั่งกินข้าวกับเจ้านายไง" เฮ้อ... ไหนๆทุกคนก็ต้องรู้ งั้นฉันจะบอกความจริงพี่ชบาตั้งแต่วันนี้เลย แอบงงเหมือนกันว่าทำไมบ้านนี้ต้องรอบอกวันประชุมใหญ่ ฉันเหนื่อยที่จะปิดแล้วนะทำอะไรก็ต้องแคร์สายตาคนอื่น เพราะฉันไม่ได้เป็นแค่แม่บ้าน แต่ละอย่างที่เจอจากคุณพายุก็ไม่ธรรมดา"เอมิไม่ได้สมัครเป็นแม่บ้าน หรือเต็มใจทำงานที่นี่ค่ะ เอมิเป็นเชลย เป็นน้องสาวของอีกกลุ่มที่เป็นอริกับดรากอนไลออน" พี่ชบายกมือปิดปากแล้วค่อยๆถอยไปห่างๆฉัน สายตาเธอเปลี่ยนไปทันที แต่ไม่ใช่ในทางที่ดีนะ ... มันแย่ลง"ปะ เป็นน้องสาวผู้ก่อการร้าย?""ค่ะ""คนที่จับตัวคุณภาขวัญไป?""ใช่ค่ะ แต่เอมิไม่รู้เรื่องนี้เลยนะคะ" และฉันก็เข้าใจแจ่มแจ้ง แบบไม่ใช้สแตนอินว่าทำไมต้องรอวันประชุมใหญ่ พี่ชบามองฉันด้วยสายตาแปลกไป ทั้งห่างเหิน และไม่เป็นมิตร เธอเดินเข้าไปในครัวทันทีเมื่

23เผด็จการ"ทำไมเอมิต้องบอกแบบนั้นคะ เอมิไม่ได้เต็มใจสักหน่อย"ร่างสูงเดินไปหาเธอแล้วหยิบมือถือจากกระเป๋ากางเกงขึ้นมาเปิดรูปถ่าย เอมิเบิกตากว้าง เธอคิดว่าภาพนั้นถูกลบไปแล้วแต่ทำไมพายุยังมี.... และที่สำคัญเหมือนเขาจะมีหลายรูป รวมถึงมีคลิปวิดีโอด้วยนิ้วโป้งเลื่อนให้ดูทีละรูป มีรูปแผ่นหลัง รูปเอมิกัดริมฝีปาก รวมถึงคลิปใบหน้าสวยที่กำลังตัวคลอนบนเตียง ซึ่งภาพไม่ได้โป๊เปลือยเพราะเขาแค่ต้องการให้เห็นว่าเป็นใครกำลังทำอะไรอยู่เท่านั้น และที่สำคัญพายุไม่ได้ชอบเก็บภาพแบบนี้ เขาแค่เอาไว้ขู่น้องสาวคู่อริเล่นๆ สุดท้ายก็ลบทิ้งอยู่ดี"ทะ ทำไมยังมีอีกล่ะคะ""ฉันมีมือถือสี่เครื่อง เครื่องที่เธอลบคือเครื่องสำรอง" เอมิหนาวๆร้อนๆ เธอกำลังใช้สมองอย่างหนักคิดหาทางออกให้ตัวเอง แต่ยิ่งคิดยิ่งตื้อตึงที่เขาค่อยๆเปิดเผยภาพของเธอเยอะขึ้น แสดงว่ามันต้องมีมากกว่านี้ "พี่ชายเธอคงจะคลั่งตาย แต่มันไม่สาสมเท่ากับที่น้องสาวฉันโดนยาปลุกเซ็กส์ทุกวัน""อย่าทำแบบนั้นนะคะTT""งั้นมาทำให้เรื่องนี้ เป็นเรื่องของเราสิ" เขาก้าวประชิดตัวเธอจนแผ่นหลังชนกับขอบหน้าต่าง มือหนาบีบแก้มขาวให้เงยขึ้นมองตา แสงสลัวๆที่สาดส่องเข้ามาทำใ

25ผู้หญิงคนนี้มีอะไรดี?ตึกไลออนเมื่อฮ.ลงจอดที่ชั้นดาดฟ้า บอดี้การ์ดไลออนก็ขึ้นไปต้อนรับพายุและคุ้มกันเขาลงมาที่ห้องประชุม มาเฟียหนุ่มกระชับสูทเดินล้วงกระเป๋าเข้าลิฟต์ เขามาสายราวๆสามสิบนาที แต่การประชุมใหญ่นี้ถูกเลื่อนเพื่อรอเขาร่างสูงเดินเข้าไปในห้องโถงใหญ่ที่มีโต๊ะและเก้าอี้เรียงรายอยู่ ก่อนจะก้มหัวเล็กน้อยให้คนหัวโต๊ะ"ขอโทษที่มาช้าครับตา" แทนไทพยักหน้าและผายมือเชิญให้นั่งข้างๆ ซึ่งฝั่งตรงข้ามเป็นเดนิส ถัดไปอีกคือเท็กซัส ทีมบริหารไลออนอยู่กันครบ ส่วนที่เทียบเคียงพายุคือแฝดคนน้องอย่างภาคิณทายาทคาบเกี่ยวสองกลุ่มดรากอนไลออน"สรุปจากที่ต่อรองครั้งสุดท้าย เราต้องบูรณะโรงงานอาวุธที่อังกฤษ แต่รู้อยู่แล้วว่าการบูรณะโรงงานที่ถูกทิ้งร้างไปหลายสิบปีต้องใช้เวลา ฉะนั้นฉันจะแบ่งคนที่จบด้านโยธาอย่างภาคิณไปควบคุม"ภาคิณพยักหน้าทันที จนพายุเปิดไอแพดซูมเข้าไปดูสภาพโรงงานปัจจุบัน แล้วกดยิงเข้าโปรเจ็กเตอร์ให้ทุกคนดู"เราต้องร่นเวลาบูรณะให้เร็วที่สุด จากสภาพแล้วไม่ต่ำกว่าสองปี ไอ้ภาคิณ... ถ้าภายในหนึ่งปีมึงว่าไง เพราะยิ่งนาน ภาขวัญยิ่งอยู่กับพวกมันนานขึ้น""กูยังให้คำตอบไม่ได้ ต้องประเมินโครงสร้าง

27[AMI]คนพาลเขากระตุกโซ่ดัง 'กึก!' แล้วกัดฟันโน้มมาหาฉัน ใช้สายตาแข็งกร้าวจ้องเข้ามาในตาบีบบังคับจนฉันถอยร่นอย่างหวาดกลัวก่อนที่จะเผยยิ้มที่มุมปาก... จับผมฉันทัดหู"ได้... ถ้าฉันเอาเบื่อเมื่อไหร่ฉันจะยกเธอให้มัน" ตาฉันเบิกกว้างหัวใจเหมือนหยุดเต้น นี่คนเราสามารถใจร้ายได้ขนาดนี้เลยเหรอ เขาเห็นฉันเป็นอะไร ของเล่น? เบื่อก็โยนให้น้องชายตัวเอง"คุณเป็นผู้ชายที่เลวที่สุดที่เอมิเคยเจอเลยค่ะ"ริมฝีปากสวยเผยยิ้มกว้างอย่างพอใจ"ถูกต้อง... และครั้งนี้ไม่มีใครขัดขวางความเลวของฉันได้""ว้าย!" เขาจับขาฉันอีกข้างกระชากไปหาแล้วพันไว้ด้วยโซ่ ก่อนจะดึงแขนฉันแล้วอุ้มพาดบ่าออกไปจากห้อง ฉันตีหลังเขา กรีดร้อง ร้องให้ดังที่สุดเท่าที่จะทำได้"ปล่อยเอมินะ ปล่อย!""เงียบ!""ปล่อยนะ!""เงียบ!""มีอะไรวะ" ฉันผงกหัวขึ้นมองทันที พี่ภาคิณเดินออกมาจากห้องตรงมาหาเราด้วยสีหน้าตกใจ จนคุณพายุหันไปมองเขาขณะที่หัวฉันห้อยต่องแต่งที่บันไดเห็นใครต่อใครมองขึ้นมา ใช่เขาแตกตื่นกันทั้งบ้านแม้แต่คุณน้าทั้งสองก็เดินขึ้นมาด้วย"มึงอยากได้ไหมไอ้ภาคิณ" "อยากได้อะไร?""ผู้หญิงคนนี้ไง ถ้ามึงอยากได้... รอต่อคิวจากกูแล้วกัน""มึงปล

29[AMI]รอยจารึก"สะใจแล้วใช่ไหมคะ พอได้รึยัง""ยัง""..."เขาถอยออกไปจากเตียงแล้วหยิบสายรัดเดินมาหาฉัน ริมฝีปากสวยยิ้มเย้ยหยัน และมองฉันด้วยสายตาร้ายกาจ ฉันหายใจแรงมองตามร่างสูง ไม่รู้เขาจะทำอะไรอีก และบ้าแค่ไหน ไว้ใจอะไรไม่ได้เลยและเมื่อฉันตัดสินใจลุกขึ้นเท่านั้น มือหนาก็กดลงอย่างรวดเร็ว"นอนลง!""คะ คุณพายุจะเอาอะไรอีกคะ ตัวเอมิก็ได้ไปแล้ว เอมิเจ็บนะ" ฉันยกแขนที่เป็นรอยแดงให้ดู และไม่ใช่แค่นั้นที่เขาฝากรอยไว้ หน้าอกยังเป็นรอยดูดและมีรอยฟันหลายรอย"ฉันจะจารึกเหตุการณ์นี้ ให้เธอจำไม่ลืม"'แกร๊กกกก' มือใหญ่จับข้อมือฉันรัดกับสายรัดที่ราวเตียงแน่น"ไม่ ไม่เอา!""เงียบ และอย่าดิ้น""ไม่!"'แกร๊กกกก' แค่พริบตาเดียวแขนสองข้างก็อยู่ใต้อาณัติของเขา แม้แต่ขาเขายังจับกางรัดไว้กับที่เหยียบด้านล่าง ยิ่งดิ้นยิ่งเจ็บ จะทำร้ายกันไปถึงไหนคราบต่างๆที่เขาทิ้งไว้ยังอยู่บนตัวฉันอยู่เลย"เอมิเกลียดคุณ""ครับ...""เกลียดมาก""ครับที่รัก แบบนั้นถูกต้องแล้ว""รีบตายๆไปซะนะ ตายไปเลย""ชู่วววว ไม่พูดแบบนั้น..." ฉันมองเขาน้ำตาคลอเบ้า เขามันคนบ้า โรคจิตมากๆ ร่างสูงเดินไปที่ชั้นวางก่อนจะหยิบอุปกรณ์ออกมา เป็นห