All Chapters of เชลยรักทายาทมาเฟีย (25+): Chapter 71 - Chapter 80

70[AMI]แอบแต่งงานประหนึ่งเมียน้อยฉันตื่นเต้นมากเลย ถึงลำดับพิธีจะไม่เคร่งสักเท่าไหร่ แต่พอเห็นบาทหลวงยืนอยู่ที่จุดหมายที่เราจะเดินไป ฉันก็รับรู้ได้ถึงความศักดิ์สิทธิ์ เราสองคนเดินไปหาท่านแล้วก้มหน้าลงเล็กน้อย จากนั้นอ่านคัมภีร์คู่ชีวิตทางศาสนาคริสต์ และสุดท้ายก็เข้าพิธีโดยที่บาทหลวงท่านบอกให้เราหันหน้าเข้าหากัน แวบแรกที่สบตาหัวใจเต้นแรงราวกับเป็นรักแรกพบ สายตาของเจ้าบ่าวมองฉันด้วยแววตาแห่งความหวัง รู้สึกอบอุ่นและมีความสุขจริงๆนะที่ได้เห็นสายตาแบบนี้จากผู้ชายที่ฉันไม่คิดว่าจะลงเอยกัน ดูศักดิ์สิทธิ์มีคุณค่าพอๆกับพิธีเลยจนสุดท้ายบาทหลวงเอ่ยถาม...บาทหลวง : เอมิ ชาร์ลส์ จะรับนายพายุภัทร เตชะดำรงกิต เป็นสามีหรือไม่? "รับค่ะ และขอปฏิญาณว่าจะรักและซื่อสัตย์ ทั้งในยามสุขและยามเศร้า ทั้งในเวลาป่วยและเวลาสบาย จะยกย่องให้เกียรตินายพายุภัทร เตชะดำรงกิตจนกว่าชีวิตจะหาไม่"น้ำตาฉันคลอออกมาขณะที่ตามองหน้าคุณพายุ บาทหลวง : นายพายุภัทร เตชะดำรงกิต จะรับเอมิ ชาร์ลส์ เป็นภรรยาหรือไม่?"รับครับ และผมขอปฏิญาณว่าจะรักและซื่อสัตย์ทั้งในยามสุขและยามเศร้า ทั้งในเวลาป่วยและเวลาสบาย จะยกย่องให้เกียรติเอ

72[AMI]แผนการลับ ฉบับเมียมาเฟีย 2"ครับๆ ผมจะสั่งสอนลูกผมอย่างดี จะไม่ให้ยุ่งกับคนของคุณอีกแล้วครับ" ผู้ชายคนนั้นยกมือไหว้อย่างกลัวตาย ก่อนที่คุณพายุจะกดปลายเท้าลงจนหน้าเขาแดงเถือกเลือดขึ้นหน้า"อึก ขะ ขอโทษครับ ผมขอโทษ ผมกลัวแล้ว""ถ้ามึงทำไม่ได้อย่างที่พูด... บ้านมึง ตาย ยกครัว"ขนแขนฉันลุกพรึบจนรีบกอดตัวเอง ก่อนที่คุณพายุจะใช้เท้าเขี่ยหน้าผู้ปกครองคนนั้นเล่นซ้ายที ขวาที แล้วถอยออกมา พระเจ้าคะ... นี่คือตัวตนสามีฉันเวลาสู้กับศัตรูใช่ไหม เขาไม่เห็นหัวใครเลย ทั้งที่ผู้ชายคนนั้นมีอายุมากกว่าด้วย แล้วเราก็กลับขึ้นรถพร้อมกันก่อนจะบึ่งออกมาจากบ้านหลังใหญ่หลังนั้น ฉันนั่งเงียบข้างๆเขาหายใจไม่ทั่วท้อง แค่นี้ยังรู้สึกแปลกๆ ถ้าต้องออกไปสู้กับคนอื่นแบบเลือดตกยางออกฉันจะไม่เป็นลมตายก่อนเหรอ"หมดรึยัง? มีครอบครัวเวรไหนอีกที่สอนลูกเป็นเด็กเปรต""เอ่อ... ถ้าจัดการตัวตั้งตัวตีได้ น่าจะไม่มีปัญหาแล้วค่ะ" เขาหันมามองฉันก่อนจะจับมือเย็นๆไปกุม"เธอกลัว?""เปล่าค่ะ... เอมิแค่รู้สึกแปลกใจ""หึ ทำใจเถอะเธออยู่ในแวดวงมาเฟียเต็มตัวแล้ว ต่อให้ไม่สู้กับพี่ชายเธอ หลังจากนี้ฉันก็อาจจะแกว่งตีนไปโดนปากใครสักค

74[AMI]เผชิญหน้ากับพี่เอริค"แต่เอมิก็ไม่ได้พูดผิดนี่คะ ถ้าพี่เอริคตลบหลังจริงๆไม่มาถึงไทยหรอก คุณลองถามภาขวัญได้ค่ะ"เขากระตุกยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะหยิบปืนออกมาเช็คกระสุน และเมื่อมือหนาดันแม็กเข้าลำปืน 'แกร๊ก' จนฉันสะดุ้งเขาก็หันหลังไปจากฉันทันที"คุณพายุ!"ไม่ดีแน่ๆ ถ้าไปแบบนี้ไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก ทำไมเขาอารมณ์ร้อนแบบนี้นะ แล้วคุณน้าองศาก็ไม่ปรามเลย ท่านก็โมโหไม่ต่างรีบสั่งให้คนเตรียมรถไปที่ตึกไลออน "คุณเอมิไปห้ามนะคะ คุณพายุโมโหแบบนี้รุนแรงแน่ค่ะ" พี่ไพรเรียกสติฉันแล้วดันหลัง ฉันจึงรีบวิ่งตามไปทันที ก่อนที่จะรีบแทรกตัวเองเข้าไปนั่งกับเขา แต่ในรถมีคุณน้าองศาด้วย ฉันยกมือไหว้ท่านขออนุญาตแล้วจับแขนคุณพายุที่ไม่มองหน้าฉันเลย"เอมิขอร้อง ใจเย็นๆได้ไหมคะ""แต่ฉันขอสั่งให้เธอเงียบซะ""ไม่เอา เอมิไม่อยากให้คุณทะเลาะกับพี่เอริค""แล้วสิ่งที่มันทำกับน้องฉันละ!""แล้วคุณล่ะคะ คุณก็ทำร้ายจิตใจเอมิเหมือนกัน""ถ้ามันไม่จับภาขวัญไป และทำแบบนั้น เธอคิดว่าฉันจะทำกับเธอแบบนั้นเหรอ? ต้นเหตุทุกอย่างมันอยู่ที่พี่ชายเธอ ฉะนั้นยอมรับซะและเงียบ ปล่อยให้ฉันจัดการทุกอย่าง"ฉันมองหน้าเขาและมองคุณน้าองศา ก่อน

76กล้าดียังไงรังมังกร'ฟุบ!'สูทตัวนอกถูกเหวี่ยงลงพื้นสุดกำลังแขน ก่อนที่พายุจะเดินไปคว้าขวดวิสกี้ยกขึ้นดื่มราวกับคนกระหายน้ำเปล่า สายตาเขาจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างโกรธแค้น เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้น แต่เขาโมโหที่น้องสาวเอาแต่ปกป้องฝั่งตรงข้ามจนหน้ามืดตามัว คล้ายกับคนมีอาการสต็อกโฮล์มซินโดรมเห็นอกเห็นใจผู้ร้ายและผู้ชายที่เห็นโผล่หน้าออกมา เขาเห็นไม่ค่อยชัดว่าเป็นใครแต่ถ้ามันกล้าอยู่ใกล้เอมิ เขาก็ไม่เอาไว้พายุแค้นใจหยิบมือถือโทรหาเดนิสที่อยู่ในตึกไลออนทันทีCALLING | DENIZ (โทรมาทำไมแต่เช้า แกนอนยังเนี่ย!)"ลากหัวตัวเองลุกขึ้นจากเตียงแล้วไปสืบเรื่องเอมิให้ฉัน"(ฮะ?! ไอ้บ้าแกคิดว่าแกเป็นใครมาสั่งฉัน ฉันจะนอน)"ไม่งั้นฉันบอกท่านแทนไทว่าเธอจะเปิดซ่อง"(อิพายุ!)"สืบมาว่าใครที่ตัวติดเอมิ ถ้าจัดการได้จัดการซะ"(นี่แกเป็นอะไร ไปกินรังแตนที่ไหนมา ภาขวัญก็กลับมาปลอดภัยดีแล้วนี่)"เมื่อวานทะเลาะกับภาขวัญ และพานทะเลาะกับเอมิ"(โอ๊ยแกเคลียร์กับภาขวัญรึยัง)"อย่าถามเซ้าซี้สิวะ ฉันจะง้อแฟนก่อน!"(เออ! ไอ้หมาบ้า! เดี๋ยวจะดูให้ แกกับฉันเกิดมาเจอกันได้ไง ไอ้ญาติชั่ว!)เดนิสด่าเสร็จก็วางสายไป

78[AMI]บุกไลออน'เพล้ง'"ว้าย!" ฉันหน้ามืดเพราะลุกขึ้นจากเตียงเร็วเกินไป มือที่พยายามประคองตัวจึงไปปัดโดนแจกันที่หัวเตียงจนตกแตก แย่จัง เกือบโดนเท้าฉัน 'ก๊อก ก๊อก ก๊อก' 'คุณเอมิเป็นอะไรรึเปล่าครับ' เสียงหมอก"ไม่เป็นอะไรค่ะ แจกันตกนิดหน่อย"'งั้นผมขอเข้าไปเก็บเศษแก้วให้นะครับ' ฉันก้มมองเศษแก้วอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆยกเท้าหลบแล้วเดินไปเปิดประตูให้หมอก ซึ่งพอเปิดก็เห็นหมอกเดินไปที่ห้องสุดท้ายติดกับบันไดหนีไฟ ก่อนจะเข็นรถเข็นแม่บ้านที่มีอุปกรณ์ทุกอย่างพร้อมมาที่ห้องฉัน"มีอะไร?" พี่เอริคเปิดประตูออกมาถาม "เอมิทำแจกันแตกค่ะพี่เอริค" พี่ชายฉันเดินออกมาหาทันที"เจ็บตรงไหนรึเปล่า?""ไม่เจ็บเลยค่ะ ไม่ต้องห่วงเอมิ เอมิเก่งมาก" "พี่รู้ว่าเก่งแต่ระวังเศษแก้วด้วย ไอ้หมอกมึงอย่าลืมใช้เครื่องดูดฝุ่นดูดออกด้วย""ครับ" พี่หมอกเข้าไปจัดการเศษแก้วให้ฉันในห้อง ส่วนฉันยืนคุยกับพี่เอริคต่อ ซึ่งเรื่องที่คุยก็คือแผนชีวิตที่จะอยู่ที่นี่ "พี่จะซื้อตึก เปิดบริษัทจำหน่ายทองแท่งทองรูปพรรณขึ้นห้างและมีสาขาทั่วประเทศ รวมถึงทำพวกอสังหาริมทรัพย์ เงินที่พี่ขนมามีมากเกินไป พี่ต้องใช้เงินพวกนั้นไปซื้อที่ดินและสร้