All Chapters of 5Set | FRIEND ZONE: Chapter 201 - Chapter 210

(พวกมึง กูเหงาว่ะ~) เสียงงอแงดังจากปากของคนที่ใช้ปากคาบบุหรี่สลับกับการส่งเสียงมาตามสายเป็นระยะ ตอนนี้หนุ่มๆ ทั้งห้าคน FaceTime กัน ตั้งแต่วันที่เรียนจบก็เริ่มเหงาแปลกๆ ปกติรวมตัวกันที่ห้องของไอ้หลาม ตอนนี้ทุกคนก็เริ่มเกรงใจเมียมัน ก็มันไม่ได้อยู่คนเดียวเหมือนเมื่อก่อนแล้วนี่หว่า ก็อย่างว่า มันก็ต้องการความเป็นส่วนตัว ก็เข้าใจมันนั่นแหละ“เหงาเหี้ยไร เมื่อวานก็เพิ่งเจอกันไหม” ฉลามตอบกลับ ดวงตาคมกริบกวาดมองเพื่อนแต่ละคนผ่านหน้าจอ คนที่เพิ่งแต่งงานกันไปหมาดๆ ดูจากภาพก็น่าจะยังอยู่ในห้องนอนส่วนองศาได้ยินเสียงมันคุยกับเมียมันเป็นระยะ คนที่บ่นเหงาคือติณห์ ส่วนแพทย์สนามตัวดีมันกำลังนั่งขรี้ ไอ้เวร สภาพนี้ยังกล้ารับสาย สงสารลูกตากูฉิบหายเลย (เหงาขนาดนั้นควรมีเป็นตัวเป็นตนนะ ดูไอ้หลามเป็นตัวอย่าง เดี๋ยวนี้เชื่องสุดๆ) “มึงก็ไม่ต่างจากกูไหมครับ เอาดีๆ” ทีแบบนี้ล่ะโยนให้กู แต่ก็ไม่อะไร กูยอมรับอยู่แล้ว ยอมรับว่าการมีแฟนมันดี ดีมาก ดีทุกอย่างเลย(ขอข้อดีของการมีแฟนคนละข้อได้ไหมครับเพื่อน เผื่อกูจะลองมีเล่นๆ สักสองสามวัน) ได้ยินแบบนี้ละอยากขำใส่หน้าไอ้ลีโอมาก จะลองมีสักสองสามวันว่างั้น สภาพมา

@มหาวิทยาลัย “…รอใครเอ่ย ให้เราไปส่งไหม” เสียงทักทายดังขึ้นจากเพื่อนต่างคณะ หนุ่มหล่อควงรีโมทรถยนต์ที่อยู่ในมือ คิดง่ายๆ ว่าสาวเห็นสาวอาจจะยอมให้ไปส่งเหมือนคนอื่นๆ ที่ผ่านมา “มีคนจะมารับแล้วอ่ะ ขอโทษน้า~” ขนมยิ้มเก๋ ไม่ได้อยากทำให้ใครเสียหน้าจนพานมาโกรธเคืองกันจนเป็นเรื่องราวอะไรใหญ่โต “มีแล้วเหรอ เสียดายจัง วันนี้ว่างมาก อยากไปนั่งรถเล่นไกลๆ สักร้อยสองร้อยโล ขนมสนใจไหมครับ” “คิดถึงห้องอ่ะ อยากกลับห้องมากกว่า ไปชวนคนอื่นดีไหม” “มองเราเป็นคนยังไงเนี่ย เราตั้งใจมาชวนเธอนะ ที่นั่งข้างๆ อยากให้เป็นเธออ่ะดิ” ขนมยิ้มเก้อ พยายามรักษาระยะห่างแล้ว แต่อีกคนไม่แคร์เลย เธอรู้ เธอเห็น แฟนเธอมารับแล้ว แต่เขามองอยู่ห่างๆ ที่รักษาระยะห่างก็เพราะกลัวเพื่อนเดือดร้อน แต่เพื่อนนี่สิ ไม่รู้ตัวเลย“เราว่าเราขอตัวก่อนดีกว่า” “กระเป๋ายี่ห้อที่เธอใช้ มีคอลเลคชั่นใหม่มาด้วยนะ สนใจให้เราเปย์เธอสักใบสองใบไหม” “มีปัญญาซื้อแค่ใบสองใบเองเหรอ น้อยใจ” เสียงทุ้มดังขึ้นจากทางด้านหลัง ฉลามเดินทำหน้าหงุดหงิดเข้ามาหา สบตาไอ้เด็กรุ่นน้องตาแข็ง แล้วอย่าเสือกมาหลบตากู กูเห็นแล้วว่ามึงมาจีบเมียกู เห็นด้วยสองตาของกูเลย

BFF PUBเมื่อสถานที่ประจำถูกยุบ คอนโดของเพื่อน ที่เพื่อนคนไหนจะแวะไปเปิดเบียร์กินเมื่อไหร่ก็ได้ แก้ผ้านอนตรงไหนก็ไม่มีใครว่า ปัจจุบันห้องถูกเปลี่ยนรหัส ห้ามเข้าออกในยามวิกาล เพราะเจ้าของห้อง…มีเมีย ตอนนี้ก็แค่เปลี่ยนที่กินเบียร์ใหม่ คนมีเมียให้กกก็ไม่ซีเรียสอะไร คนโสดเลยประสานมือ หอบเงินมากองรวมกันและคุยกันว่าจะเปิดผับ ผับเปิดใหม่ มาทีหลัง แต่เจ้าของผับหล่อมาก เพื่อนเจ้าของผับก็งานดีๆ กันทั้งนั้น ถึงมีเมียแต่ก็ยังเรียกแขกได้ มีดีตรงไหนก็เห็นๆ กันอยู่ ผลประกอบการเดือนแรกโกยเงินเป็นกอบเป็นกำ เหล้ามีให้กิน สาวมีให้ล้วง ถูกใจคนโสด และคิดว่า…จะโสดยาวๆบริเวณโต๊ะวีไอพีที่มีหนุ่มหล่อทั้งห้านั่งมองหน้ากัน ผู้หญิงมองตามเพียบ คนมีเมียห้ามเสียอาการ ส่วนคนโสดถูกใจคนไหนก็ค่อยเดินตามเร่งด่วนก็แค่จัดในที่แคบ รีบกระแทกแล้วแยกย้าย ทุกอย่าง…คือดี“ผับพวกมึงคือเริศนะ คนเยอะจัด แน่นทุกวัน”“ธรรมดา เจ้าของผับหล่อน่ะ” ลีโอยักคิ้วตอบ ไอ้หลามมองหน้า แล้วไงวะ หรือมึงจะเถียง?“ความมั่นใจควรดับด้วยอะไรวะ กดทิ้งเหมือนกดขี้ในชักโครกนี่ได้ไหม?”“เมียมึงไปไหน กูคิดถึง~”“มึงอย่ามา ขอร้อง หยุดถามหาเมียกู” ฉลามโบก

Lydia - STYLE “…หวัดดีค่ะพี่เดียร์” นะโมทักทายเจ้านายที่ก้าวขาเข้ามาในร้านตอนสิบโมงกว่าๆ ผิดวิสัยคนที่จริงจังกับการมากๆ สีหน้าดูเครียดๆ ทว่าลิเดียร์ก็คือลิเดียร์ ถึงเครียดแต่ก็ยังสวย สวยมาก โดดเด่นจนลูกค้าที่อยู่ในร้านหันมองอย่างไม่ได้ตั้งใจ “ทานข้าวเช้าหรือยัง”“หนูเรียบร้อยแล้วค่ะ พี่เดียร์อยากทานอะไรคะเดี๋ยวหนูสั่งให้” “สั่งกาแฟให้พี่อย่างเดียวก็พอ ขอบใจนะ”“ได้เลยค่ะ” ลูกน้องสาวรับคำก่อนจะเดินไปใช้โทรศัพท์ร้านเพื่อสั่งกาแฟให้ผู้เป็นนาย Lydia - STYLE ร้านเสื้อผ้าแฟชั่นขนาดใหญ่ที่เปิดมาแล้วสี่ปี ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ลูกค้ายังคงเหนียวแน่น สินค้ามีคุณภาพ มีแบบให้เลือกหลากหลาย มากมาย การกล่าวถึงที่ว่าเจ้าของร้านสวยมาก อันนี้ไม่เกินจริงเลย ลิเดียร์ในวัยยี่สิบสี่ปี จะว่าประสบความสำเร็จในชีวิตไปแล้วก็คงใช่ เธอมีร้านเป็นของตัวเอง แม้จะมีเวลามาดูแลอย่างเต็มตัวตอนที่เรียนจบ แต่คนที่รักความสวยความงาม แทบจะเป็นผู้นำแฟชั่น คลุกคลีอยู่กับเรื่องพวกนี้จนทำให้ตัวเองเติบโตแม้ในตอนที่ยังเรียนสามารถควบคุมและดูแลงานที่เธอรักได้ดีเสมอมาชีวิตดี แต่ความรักนี่สิ ห่วยแตกสิ้นดี!มีแฟนที่คบกันมาสองปี

ขาเรียวก้าวเข้ามาในห้องนอนที่อยู่ชั้นสามของผับหรู ดูจากสภาพการเป็นอยู่ ฐานะทางบ้านก็คงดีอยู่ เรื่องที่คิดว่าผู้ชายจะมาปอกลอก หลอกลวง แบล็คเมล์เพื่อเรียกเงินตัดทิ้งได้เลย ครืด~ ครืด~ สมาร์ทโฟนในกระเป๋าสะพายข้างแบรนด์หรูสั่นสะเทือนขึ้นขัดจังหวะ ประกายตาเรียบเฉยไม่ได้เปลี่ยนไปเมื่อหน้าจอปรากฏรายชื่อคนคนเดิม คนที่ตามวอแวไม่เลิก ไม่เจอที่ร้านก็ตามไประรานที่คอนโด รบกวนคนนั้นคนนี้ จากที่ลังเลว่าจะมาตามนัดผู้ชายที่ในคืนนั้นเกือบวันไนท์สแตนด์กันดีไหม กลับกลายเป็นการตัดสินใจมาที่นี่ เพื่อหนีสิ่งที่น่ารำคาญ “รับสายก่อนไหม” เอวคอดถูกรั้งไปกอดจากทางด้านหลัง ฝ่ามือใหญ่สอดเข้าไปใต้ร่มผ้าพลางลูบไล้หน้าท้องแบนราบเบาๆ หางตาของเขาเหลือบมองรายชื่อบนหน้าจอ พิเศษไหมไม่รู้ รู้แต่ว่าเธอเลือกที่จะดับหน้าจอ ไม่รับสายคนที่พยายามโทรเข้ามา“เริ่มเลยก็ได้นะ เธอไปอาบน้ำก่อนได้ไหม สกปรกหรือเปล่า” ลีโอหลุดเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ เกิดมาเพิ่งได้ยินสาวถามว่าสกปรกไหม “สะอาด อาบน้ำไปแล้วรอบหนึ่ง” “ดื่มเยอะน่าจะฉี่บ่อย ไปอาบน้ำก่อนได้ไหม?”“อาบด้วยกันไหม” จงใจลากมือไปหาหน้าอกนุ่ม บีบเคล้นเบาๆ พร้อมกับกดใบหน้าลงบนบ่า หอ