ไฟแค้น의 모든 챕터: 챕터 51 - 챕터 60

#ราศีกรกฎ_ดัมมี่_52"ฉันไม่ฉีดค่ะ คุณหมอก็รู้ว่าฉันกลัวเข็ม" หญิงสาวรีบปฏิเสธการฉีดยาในทันทีที่ได้ยินหมอถามแบบนั้น"คุณจะไม่ฉีดได้ยังไง แผลอักเสบมันอันตรายมากเลยนะ" เรื่องนี้ดัมมี่รู้ดี เพราะว่าการทำงานของเขาเจอเรื่องพวกนี้บ่อย"คุณหมอคะ ขอเป็นยาทานเฉยๆ ได้ไหม" เมรีไม่สนใจคำพูดของเขา..เธอหันมาพูดกับหมอ"ได้ค่ะ แต่ยาตัวนี้ทานแล้วจะง่วงหน่อยนะ"พอหมอจัดยาเสร็จก็อนุญาตให้กลับบ้านได้ แต่หมอก็ไม่ลืมที่จะเตือนว่าถ้าหากไข้ไม่ลดให้กลับมาใหม่อีกครั้งบ้านพัก.."กินยาก่อนนะเดี๋ยวผมจะเช็ดตัวให้" ดัมมี่จัดยาตามที่หมอให้มา ส่งให้เธอพร้อมกับน้ำเมรีรับยานั้น..แล้วเธอก็กินมันอย่างว่าง่ายพอทานยาเสร็จ เขาก็หาผ้ามาเช็ดตัวให้ ..หญิงสาวยอมให้เขาเช็ดตัว เพราะว่ามันเป็นวิธีเดียวที่จะลดไข้เธอได้ เพราะยาที่เธอแกล้งเอาเข้าปาก..ตอนนี้มันได้อยู่ใต้ผ้าปูที่นอนดัมมี่ถอดเสื้อและกางเกงของเมรีออก เหลือทิ้งไว้แค่ชุดชั้นใน เพื่อที่จะเช็ดตัวให้ถนัดหน่อย ..ชายหนุ่มเช็ดไปโดยไม่ได้คิดอะไรเพราะเขาเป็นห่วงเธอมากกว่าสามชั่วโมงผ่านไป..และตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว"ทำไมยังตัวร้อนอยู่เลย ..กินยาอีกไหม" เขาลุกขึ้นมาเช็ดตัวให้เธอทุกช

#ราศีกรกฎ_ดัมมี่_54"คุณหมายถึงผู้หญิงคนไหน""คนที่สวยๆ นั่นไง" พอพูดคำนี้ออกมาแล้วถึงคิดได้ว่าไม่ควร "แต่สวยน้อยกว่าคุณนิดหนึ่ง" จะรอดไหมวะมึงไอ้สิงห์"แล้วไงคะ" กัดฟันถามสามีต่อ"ผมจำได้แล้วว่าเคยเห็นผู้หญิงคนนั้นที่ไหน""ที่ไหน""ก็เคยเห็นอยู่กับตำรวจคนนั้นไง""พี่ดัมมี่น่ะเหรอคะ""ใช่แล้ววันที่ไปทานข้าวกับ..เอ่อ" พอมาถึงตรงนี้เกือบหยุดไม่ทัน"ไปทานข้าวกับใคร" ถามออกมาแบบเก็บอารมณ์มาก แต่คนฟังก็ยังเสียวอยู่ดี"คุณอย่าโกรธนะแค่ไปทานข้าวกันเฉยๆ""ก็บอกมาสิคะว่าไปทานกับใคร""กับคุณฟ้าพี่สาวของคุณนั่นแหละ วันนั้นผมเห็นพี่ดัมมี่ของคุณไปทานข้าวกับผู้หญิงคนนี้ และได้ยินเขาบอกเลิกกันด้วย" วันนั้นสิงหราชยังแอบสะใจ ที่ดัมมี่ถูกผู้หญิงบอกเลิก..แต่พอมารู้ความจริงว่าดัมมี่ไม่ข้องเกี่ยวอะไรกับภรรยาของตัวเองถึงกับสำนึกผิดไม่ทัน"จริงเหรอคะ" ที่แท้ผู้หญิงคนที่เธอขอให้นาฬิกาช่วยตามหาก็อยู่ใกล้ๆ นี่เองเหรอ "พรุ่งนี้คุณพาฉันไปที่โรงแรมนั้นอีกได้ไหมคะ""ได้สิจ๊ะ" สิงหราชรู้ดีว่าเธอไม่สบายใจ เรื่องที่ทำให้พี่ชายของเพื่อนต้องได้เลิกรากับภรรยา แต่เขาก็ช่วยเท่าที่ช่วยได้แล้วเช้าวันต่อมา.."ผมรู้ว่าจะไปตอ

#ราศีกรกฎ_ดัมมี่_56🔞"พี่จะรีบไปไหน" พอตื่นขึ้นมาก็เห็นว่าเขากำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า"พี่กวนให้เราตื่นหรือเปล่า""เปล่าค่ะ แต่ว่าพี่ไม่สบายอยู่นะ""พี่ต้องเข้าโรงพักแต่เช้า ต้องทำรายงานเกี่ยวกับเรื่องเมื่อวานนี้""คนอื่นทำไม่ได้หรือไง""พี่ไม่เป็นอะไรมากแล้ว""จะไม่เป็นอะไรมากได้ยังไง เย็บตั้งสิบกว่าเข็ม" แค่สี่เข็มเธอยังเจ็บขนาดนี้ แล้วนั่นสิบเข็มเลยนะ"หึ.." ชายหนุ่มแอบยิ้มที่เห็นเธอเป็นห่วง..คนนี้แหละคือเมรี ผู้หญิงที่เขารัก ..เขาได้เธอกลับคืนมาแล้วใช่ไหมเวลาผ่านไป.."เป็นไงบ้างครับท่านสารวัตร ได้ข่าวว่าเย็บตั้งสิบกว่าเข็มไม่ใช่เหรอ..ทำไมมาทำงานได้แต่เช้า" พอสารวัตรดัมมี่เดินเข้ามาในสถานีตำรวจก็ถูกลูกน้องแซว"ไม่ได้ถูกทำโทษมานานเท่าไรแล้ว จำได้ไหมจ่า" ชายหนุ่มแอบขู่ และคำขู่นี้ก็ได้ผล ลูกน้องรีบหลบสายตาทันทีที่เขาต้องรีบเข้ามา..เพราะต้องได้ทำรายงานเกี่ยวกับเรื่องวิสามัญชายคลั่งคนนั้น ก็เลยไม่ได้ไปส่งเธอที่โรงแรมแต่ดัมมี่ก็สัญญาว่าตอนเย็นจะมารับ..แค่นี้เมรีก็ดีใจมากแล้ว..หญิงสาวยังไม่มีโอกาสที่จะเล่าเรื่องนั้นให้เขาฟัง และเธอก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มเล่ายังไงดี ก็เลยปล่อยไว้ก่อน[โรงแรม]

#ราศีกรกฎ_ดัมมี่_58"พี่แน่ใจนะว่าจะให้ฉันฝึกงานกับอีตาหมอนี่" นาฬิกาหันไปพูดกับดัมมี่ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน"ฝึกงานกับผมมันเป็นยังไงครับคุณเวลา""ฉันชื่อนาฬิกา""หึหึ" ชายหนุ่มขำแบบเก็บเสียง"ขำอะไรไม่ทราบ""นาฬิกามันก็บอกเวลาผมเรียกผิดตรงไหน..คนอะไรชื่อนาฬิกา""ชื่อนาฬิกาแล้วไปหนักหัวมันคุณตรงไหน..คะ""พอได้แล้วค่ะ ถ้าขืนยังทะเลาะกันอยู่แบบนี้สงสัยวันนี้ไม่ได้งานแน่ เดี๋ยวโรงแรมเขาได้เจ๊งเหมือนที่นาพูดจริงๆ หรอก" เมรีรีบห้ามทัพไว้ก่อนที่จะเกิดศึกช่วงบ่ายของวันเดียวกัน.."งานที่ผมจะให้พวกคุณทำวันนี้ พวกคุณลองคิดตัวเลขออกมาตามที่ผมได้มาร์คไว้ให้"แล้วเมรีกับนาฬิกาต่างก็ครุ่นคิดเรื่องตัวเลขที่เขาให้มา ซึ่งมีสารวัตรดัมมี่นั่งมองดูอยู่ไม่ห่างนาฬิกาเป็นฝ่ายส่ง เอกสารนั้นไปให้ก่อนโรมันรับมาแล้วเปิดดู ดวงตาคมตวัดมองหน้านาฬิกาด้วยแววตาที่ยากจะบรรยาย ..เพียงไม่นานเมรีก็ส่งมาให้บ้าง ทั้งสองต่างก็มองตัวเลขที่อีกฝ่ายหาออกมาได้..เพราะมันไม่ตรงกัน"พรุ่งนี้เราจะเรียนเรื่อง การกระตุ้นยอด" จบคำพูดชายหนุ่มก็ยื่นเอกสารนั้นคืนให้ผู้หญิงทั้งสองคน"แล้วคุณจะไม่บอกหน่อยเหรอ ว่าที่พวกเราหาตัวเลขออกมา ถ

ตอนที่ 60 [โรมัน♡นาฬิกา]เย็นวันนั้น.. งานเลี้ยงที่ห้องของโรงแรมได้ถูกจัดขึ้นจริง และแขกในงานก็ถูกจัดเตรียมมาเป็นอย่างดี ส่วนมากจะเป็นผู้บริหารและพนักงาน ..ทุกคนอยู่ในชุดที่เหมาะสมกับงานเลี้ยงนี้..นั่นก็คือชุดราตรี"คนที่อยู่ในกระจกคือฉันเหรอ?" หญิงสาวที่อยู่ในชุดราตรีแบบเกาะอก ยืนมองตัวเองในกระจกบานใหญ่ เพราะไม่เชื่อสายตา ว่าช่างสามารถที่จะแต่งตัวเธอออกมาได้เป็นคนละคนขนาดนี้"ท่านยังไม่พอใจตรงไหนไหมคะ" ช่างแต่งหน้าที่ถูกจัดเตรียมมาโดยเฉพาะ มองหน้ากัน..เพราะกลัวว่าท่านประธานจะไม่พอใจ"ปะ..เปล่าค่ะ" ถ้าเดินผ่านกับแม่..แม่จะจำมึงได้ไหมวะ ..ขนาดตัวเองยังแทบจะจำตัวเองไม่ได้ที่จริงความสวยของนาฬิกาก็มีมากอยู่แล้ว เพียงแต่เธอไม่เคยแต่งตัวแบบนี้ นอกจากจะแก่นกะโหลกกะลาไปวันๆก๊อก ก๊อก ทันใดนั้นก็มีเสียงคนมาเคาะประตูด้านหน้า"ทุกอย่างพร้อมแล้วค่ะ" พนักงานของโรงแรมเป็นคนมาตาม เพราะตอนนี้ในงานเลี้ยงทุกอย่างจัดเตรียมไว้พร้อมแล้วรอแค่ท่านผู้บริหารหญิงสาวสวยสง่าในชุดราตรีสีหวาน ได้ย่างก้าวแบบระมัดระวังออกจากห้องที่ใช้แต่งตัว..เพราะรองเท้าที่เธอสวมใส่ มันไม่ค่อยถนัดเลยพอประตูบานใหญ่ของห้องจัดเลี้ย