All Chapters of ไฟแค้น: Chapter 1 - Chapter 10

แค่การแต่งตัวที่เปลี่ยนไปทำไมสิงหราชจะจำไม่ได้ เรื่องผู้หญิงเขาเชี่ยวชาญยิ่งกว่าใคร..ย้อนกลับไปตอนที่อัปสรสุดาเดินเข้ามาด้านในของผับหรูแห่งนี้ หญิงสาวแอบได้ยินลูกน้องของเขาคุยกันเรื่องจัดหาผู้หญิงขึ้นมาที่จริงผู้หญิงถูกจัดไว้แค่สองคน แต่เธอเอาตัวเองมานำเสนอสวยขนาดนี้ใครจะไม่รับเข้ามาล่ะ เพราะถ้าเจ้านายถูกใจพวกเขาอาจจะได้รางวัลก้อนโตเลยก็ว่าได้"อุ๊ย.." คนตัวเล็กสะดุ้งเมื่อถูกมือหนาเลื่อนมาโอบที่เอวบาง..นาทีนี้เธอต้องหลบมือของเขาให้ได้ก่อน หญิงสาวมองไปดูขวดเหล้าที่อยู่ด้านหน้า เธอก็เลยขยับออกนิดหนึ่งเพื่อที่จะรินเหล้าให้พอรินเสร็จ..แก้วเหล้านั้นก็ได้ถูกเลื่อนมาวางด้านหน้าของชายหนุ่ม"เธอจะไม่ผสมหน่อยเหรอ""ผสม.." หญิงสาวมองไปดูโซดาและน้ำแข็งที่ว่างอยู่ เธอก็เลยเริ่มจัดการผสมให้"ผสมเสร็จแล้วก็ดื่มสิ" พอเธอยื่นเหล้าแก้วนั้นส่งมาอีกครั้ง เขาก็เลยบอกให้เธอดื่ม"ดะ..ดื่ม" คนตัวเล็กกลืนน้ำลายลงคอแบบยากลำบาก เธอไม่ค่อยเป็นมิตรกับแอลกอฮอล์เท่าไร"ทำงานแบบนี้ได้ยังไง..แค่นี้ก็ดื่มไม่ได้" ใบหน้าหล่อคมค่อย ๆ เอียงมาเล็กน้อยแบบจงใจ เพราะเขารู้ดีว่าเธอต้องรีบหลบแน่และมันก็เป็นแบบที่คิดไว้ พอ

"เราจะทำยังไงดี" ระหว่างทางที่ขับรถกลับมา เธอพยายามครุ่นคิดว่าจะเอายังไงต่อ..ทันใดนั้นหญิงสาวก็รีบหักพวงมาลัยรถกลับเปลี่ยนเลนกระทันหัน ยังไงวันนี้เธอต้องคุยกับพี่สาวให้รู้เรื่องก่อน"จะรีบไปตายหรือไง!!" เสียงรถคันหลังบีบแตรสนั่นและร้องตะโกนด่า เพราะถ้าเบรกไม่ทันคงได้ชนเข้าให้แต่ก็เหมือนเธอไม่รับรู้อะไรเลย เพราะกำลังคิดหนักกับเรื่องนี้อยู่ขับรถมาเพียงไม่นานก็ถึงคฤหาสน์หลังใหญ่โตหญิงสาวร่างระหงที่อยู่ในชุดเซ็กซี่ ได้ก้าวลงรถแล้วเดินตรงเข้าไปในคฤหาสน์หลังนั้นถึงแม้เวลานี้จะดึกดื่น..แต่คนในบ้านยังไม่นอน เพราะว่าต้องได้ดูแลคนป่วย ก็เลยผลัดเปลี่ยนกันเฝ้าที่จริงบ้านหลังนี้ถูกขายทอดตลาดไปแล้ว เพราะพ่อของเธอถูกฟ้องล้มละลาย ที่ยังอยู่ได้ก็เพราะรอเจ้าของคนใหม่แต่วันไหนถ้าพ่อของเธอได้ย้ายออกจากบ้านหลังนี้ คงต้องไปอยู่ที่เดียวกัน ..นั่นก็คือบ้านแม่ของเธอ ซึ่งบ้านหลังนั้นเป็นชื่อของแม่ ที่ไม่มีทะเบียนสมรส ก็เลยไม่ถูกขายทอดตลาดไปด้วย"วันนี้พ่อดีขึ้นบ้างไหมคะพี่ฟ้า""แกยังกล้าโผล่หน้ามาอีกเหรอ ฉันบอกแล้วไงถ้าทำงานไม่สำเร็จ ห้ามมาให้ฉันเห็นหน้า""น้องได้คุยกับเขาแล้ว" อัปสรสุดาต้องได้รีบบอกออก

อึ๊บ... เสียงสะโพกของคนร่างสูงกระแทกที่เตียง..เพราะถูกคนตัวเล็กผลักลงไปหญิงสาวเริ่มบรรจงถอดชุดของตัวเองออกทีละชิ้น โดยถอดให้เร็วที่สุด..ชายหนุ่มค่อยๆ เอนกายลงนอน เพราะตอนนี้เขารู้แล้วว่า ที่ที่เขาล้มลงมาคือเตียง ถึงแม้ว่ามันจะไม่ค่อยนุ่มเท่าไร..ไม่สิ..แข็งเลยแหละ เพราะมันเป็นเตียงแคร่ไม้ ปูพื้นด้วยผ้าบางๆพอเสื้อผ้าหลุดออกจากร่างระหงจนหมดทุกชิ้น..คนตัวเล็กก็ค่อยๆ คลำดูว่า ตอนนี้เขาอยู่มุมไหนของเตียง"....." สิงหราชไม่รู้ว่าจะขำหรือตกใจก่อนดี พอเธอขึ้นคร่อมบนร่างหนาของเขาได้ ก็เริ่มจับเจ้าท่อนเอ็นลำใหญ่ที่มันตั้งลำรอเตรียมพร้อม..ส่งเข้าไป..."อืออ.." เสียงของคนตัวเล็กดังออกมาจากในลำคอ เพราะเธอรู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมา นี่เข้าได้แค่ตรงปลายยังเจ็บขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดตอนที่มันเข้ามาทั้งดุ้นเลย"เธอจะเอามันเข้าเลยเหรอ" เขาอดที่จะถามไม่ได้ ไม่ใช่แค่เธอที่เจ็บ เขาก็เจ็บตรงปลายเหมือนกัน เพราะหนังที่หุ้มมันถูกรูดลงไปจนถึงสุดยอดปลายหญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อยเพราะได้ยินคำถาม..มันต้องมีอะไรมากกว่านี้เหรอ?..ก็แค่รีบทำรีบเสร็จไม่ใช่เหรอ..ถ้าถามได้เธอคงจะถามไปแล้ว แต่ถ้าเขาได้ยินเสียงต้องจำได้แน่"ก่อนที่จ

ค่ำวันเดียวกัน.."พี่ว่าเจ้านายดูแปลกไปไหมครับ""มึงเพิ่งรู้เหรอ..กูรู้ตั้งแต่เมื่อเช้านี้แล้ว" เอกและแชมป์แอบคุยกันระหว่างที่ทั้งสองกำลังหลบมุมสูบบุหรี่อยู่นั้นที่จริงพวกเขาไม่เคยเอาเจ้านายมาพูดกันแบบนี้ แต่วันนี้แปลกมาก เพราะสิงหราชสั่งให้วนรถกลับไปมาอยู่แบบนั้นหลายรอบ จนไม่ต้องทำอะไรกันเลย ..พอไปถึงก็บอกให้กลับ ..พอกลับมายังไม่เท่าไรก็บอกให้ไปบ้านหลังนั้นอีกครั้งลูกน้องจะถามก็ไม่กล้า เพราะกลัวได้กินลูกปืนแทนคำตอบค่ำมืดดึกดื่นของคืนเดียวกัน.. ได้มีชายร่างกำยำล่ำสัน ยืนมองออกไปนอกหน้าต่าง เพื่อดูดาวระยิบบนท้องฟ้าแล้วเขาก็คิดถึงเหตุการณ์ในอดีต ตอนที่แม่ถูกนำตัวไปเพื่อขัดดอก ให้กับตระกูลที่มีเชื้อสายเป็นถึงเจ้าพระยานาเมืองและเพียงไม่กี่เดือน ก็ได้ข่าวว่าแม่ของเขาคิดสั้น ยอมทิ้งลูกน้อยที่รอคอยการกลับมาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันตอนนั้นถ้าโตพอ เขาจะตามหาแม่ และช่วยท่านออกมาจากที่นั่น แต่อุปสรรคอันใหญ่หลวงก็คือเขายังเด็กมากและต่อมาชายหนุ่มยอมทำทุกวิถีทาง เพื่อที่จะเข้ามาในวงการสีเทา เขารู้ดีว่า ถ้าอยากจะกลับไปแก้แค้น คือต้องรวย เหนือกว่าพวกมัน และเขาก็ทำได้..ด้วยสมองอันชาญฉลาด"แม่ครับ..

"ที่คุณพูดหมายความว่ายังไง!" จะด่าว่าเธอยังไงก็ได้ แต่ว่าถึงบุพการีอันเป็นที่รัก อัปสรสุดาไม่ยอมแน่"ความหมายมันก็ตรงตัวอยู่แล้วทำไมต้องได้แปลอีก" ยังไงมันก็ได้หลุดออกจากปากของเขาแล้ว ..ถึงแม้เป็นผู้ชายก็มีอารมณ์เหมือนกัน ยิ่งอารมณ์ที่ฝังแน่นมาเป็นสิบๆ ปีเพี๊ยะ!! อัปสรสุดาทนจนความอดทนนั้นได้สิ้นสุดลง ฝ่ามือเรียวฟาดลงที่ใบหน้าหล่อเหล่าของอีกฝ่าย"ปล่อย!!" เขาไม่คิดจะตบตีเธอคืน.. แต่สิงหราชคงไม่ยอมให้ถูกตบฝ่ายเดียว ชายหนุ่มคว้าร่างบางของหญิงสาวเข้ามาไว้ในวงแขน แล้วพยายามจะจูบ"โอ้ย!" ริมฝีปากหนาเข้าไปใกล้ ยังไม่จูบเลยด้วยซ้ำ เธอก็กัดเข้าให้อย่างแรง"อืมมมม!!" พอริมฝีปากของเขาหลุดจากฟันแหลมๆ ของเธอได้ ชายหนุ่มก็ดูดริมฝีปากหญิงสาวอย่างแรงทั้งสองเปลี่ยนกันกัดและดูดอยู่แบบนั้น จนฝ่ายชายเลือดซิบ เพราะถูกกัด แต่ริมฝีปากเธอก็ช้ำไม่แพ้กัน..เพราะถูกดูดจากที่อารมณ์โกรธ กลับเปลี่ยนอารมณ์ไปอีกแบบหนึ่ง เพราะไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนเอาคืนเขาแบบนี้ แถมเอาคืนจนได้เลือดชายหนุ่มไม่กล้าจูบต่ออีก..เพราะถ้าเข้าใกล้ปากของเธอ คงถูกกัดอีกเป็นแน่ แต่เขาคิดอะไรขึ้นมาได้บางอย่าง"เข้ามา" คนที่อยู่ด้านนอกได้ยินคำ