Lahat ng Kabanata ng Walang Kapantay: Kabanata 91 - Kabanata 100

🍲 Pagpapatuloy ng Masayang Gabi Kinagabihan, naging masaya at maingay ang hapag-kainan. Naghain ang ina ni Juan ng napakaraming ulam— lahat ng paborito niya mula pagkabata. Hindi na kailangan ni Juan kumain sa nakaraang limang taon, pero ang amoy ng lutong-bahay ng kanyang ina ay hindi niya kayang tanggihan. Habang kumakain, nagkuwentuhan sila tungkol sa mga nangyari sa loob ng limang taon. 🏡 Usapang Pag-ibig Biglang sumimangot ang ina ni Juan at tinitigan siya nang masama. “Ikaw talagang batang ’to. Yung mga kaedad mo dito sa baryo, may mga anak nang tumatakbo sa paligid!” Kinamot ni Juan ang ilong niya. “Nanay… ang pagbuo ng pamilya ay malaking bagay. Maghintay muna tayo ng ilang taon. Magdadala ako ng mapapangasawa. Ayos ba ’yon?” Nakita ng ama niya na sasabog na naman ang asawa niya, kaya agad siyang umubo. **“Asawa… bakit ka nag-aalala sa ganyang bagay? Ang anak natin ay imortal. Alam mo ba kung ano ang imortal? Hindi sila basta nag-aasawa ng mortal. Ang ibig sabih

⚡ Isang Nakakatakot na Divine Sense Napatigil ang middle aged na lalaki. Bago pa niya masabi sa mga kasama na umalis agad, isang napakalakas na divine sense ang dumaan sa kanila. Nanlaki ang mata niya. Kahit nasa ika 12 layer na siya, naramdaman niyang wala siyang kapangyarihang lumaban sa presensyang iyon. Parang pinipiga ang puso niya. Parang may dambuhalang nilalang na nakatingin sa kanila mula sa dilim. Namutla ang mukha ni Jun Lawin, ang dalagang nasa tabi ng middle aged na lalaki. Kumislap ang espada sa ilalim ng kanyang mga paa— at bumagsak siya sa lupa. Kasama niyang nahulog ang binatang nakakapit sa kanya, hindi man lang nakapag-react. Maging ang espada ng middle aged na lalaki ay nanginig, at kinailangan niyang gamitin ang buong lakas para manatiling nakalutang. Isang hakbang lang ang ginawa niya para saluhin ang dalawa, pero paglapag niya sa lupa, basang-basa na siya ng pawis. 🙇 Pagpapakilala sa Harap ng Isang Hindi Maabot Pagkalapag, agad niyang pinagdikit ang m

💬 Usapan ng Escort Team Sa kanang bahagi ni Liu San, nakasakay ang isang matipunong binata. Tumawa ito. “Leader, pag natapos natin ang malaking delivery na ’to, magkano kaya ang ibibigay sa atin ng Pamilyang North?” Sumabat ang isang maitim ang balat na lalaki. “Leader, sobrang importante ng kargamentong ’to. Siguro naman makakakuha tayo ng disenteng bahagi ng kita, ’di ba?” Tiningnan sila ni Liu San. “Kailan ba tayo niloko ng Pamilyang North? Maghintay lang kayo. Huwag kayong mag-alala.” Hindi natakot ang binata. Pinalo niya ang kabayo. “Kung ganyan ang sabi mo, leader, kampante na ako.” Tumawa ang maitim ang balat na lalaki. Bubuka pa sana ang bibig niya, pero biglang nangitim ang mukha. “Leader… may tao ka bang nakikita ro’n?” Tumitig si Liu San at napansin ang isang tao na nakatayo sa sangandaan. Biglang bumigat ang mukha niya. “Yang Sen, puntahan mo. Kung nangangailangan ng tulong, bigyan mo ng kaunting pera. Lahat naman tayo dumadaan sa hirap.” Tumango si Yang Sen

🗣️ Ang Bulong ni Nando Tisoy **“Nakakatuwa itong batang ’to. Maganda ang teknik niya sa panghuhula. Sa mga ordinaryong tao, kaya niyang makita ang mga palatandaan ng hinaharap. Pero kapag sinubukan niyang silipin ang kapalaran ng isang kultibador… parang nalulunod siya sa sariling teknik. Nagpadala ako sa kanya ng ilang alaala ko habang winawasak ko ang isang sekta. Hindi niya kinaya.”** 😨 Ang Pagbagsak ni Mr. Dela Cruz Sa loob lamang ng isang hininga, nabasa ng pawis ang buong katawan ni Mr. Dela Cruz. Ang tingin niya kay Juan ay hindi na neutral— kundi puno ng takot. Narinig niya ang tanong ni Leon San at mabilis siyang sumagot: **“Wala… wala itong kinalaman sa batang ito… sa… sa nakababatang kapatid. Ako ang may pagkukulang. Hindi ko kayang silipin… hindi ko kayang makita…”** Sunod-sunod siyang yumuko, halatang nanginginig. Ang eksenang nakita niya ay hindi mundo ng tao— kundi impiyerno ng dugo. Mga nilalang na lumilipad sa langit, sumisira ng bundok, at pumapatay nan

✋ Ang Pag-atake ni Juan Kumunot ang noo ni Juan. Inactivate niya ang attraction technique at inabot ang gitnang-edad na lalaki. Nagbago ang ekspresyon ng lalaki. Umungol siya at bumuga ng berdeng liwanag. Ang liwanag ay naging lumilipad na espada, sumasaksak pababa sa kamay ni Juan. Pero ang attraction technique ni Juan ay nasa hindi na maabot na antas. Ang kamay ay nahati sa dalawa: • ang isa’y humawak kay Hugo, • ang isa’y sumunggab sa lumilipad na espada.Ang maliit na berdeng espada ay biglang nanginginig, ang liwanag nito ay kumikislap-kislap, parang nag-aagaw-buhay. Nagbago ang ekspresyon ng gitnang-edad na lalaki. Mabilis niyang hinugot ang itim na kaluban mula sa kanyang bag of holding. Hindi pa siya nagsasalita, naglabas na siya ng ilang pulang sinag mula sa kanyang mga daliri. Paglabas ng kaluban— nawala ang berdeng espada mula sa pagkakahawak ng attraction technique. Paglitaw nito muli, nasa tabi na ito ng kaluban at pumipilit pumasok dito. 😮 Ang Unang Pagkabi