Semua Bab อ่อยรักพี่พัตเตอร์: Bab 11 - Bab 20

ไอติมที่ได้รายชื่อครบแล้ว ก็เดินเข้ามาถามเชียร์ “มึงได้รายชื่อครบรึยัง”“กูยังขาดอีกสองคน”ขณะที่ไอติมและเชียร์กำลังพูดคุยกัน ก็มีเพื่อนใหม่สองคนเดินเข้ามาหา“พวกเธอเรียนวิศวฯ คอมใช่ปะ”“อืม” ไอติมส่งเสียงในลำคอพร้อมกับพยักหน้า“ฉันชื่อเอสเธอร์ ตอนปฐมนิเทศเมื่อวาน ฉันจำพวกเธอสองคนได้”“ฉันชื่อแสนดี พวกเราอยู่สาขาเดียวกัน”“ดีจังที่ได้เจอเพื่อนผู้หญิงในสาขา ฉันชื่อเชียร์นะ”“ฉันชื่อไอติม ยินดีที่ได้รู้จัก” เธอเอ่ยด้วยรอยยิ้มอย่างเป็นกันเอง“ฉัน ๆ เธอ ๆ อยู่นั่นแหละ ไอติมมันชอบพูดกูมึง พวกเธอสองคนโอเคกันรึเปล่า” เชียร์ฟังแล้วก็รู้สึกระคายหู ไหน ๆ ก็เรียนสาขาเดียวกันแล้ว ก็ใช้ถ้อยคำที่เป็นกันเองกว่านี้น่าจะสนิทกันไวกว่าเอสเธอร์เอ่ยตอบอย่างไม่ลังเล “โอเคดิ อยู่มัธยมกูก็พูดกับเพื่อนแบบนี้แหละ ไม่คิดว่าจะมาเจอเพื่อนที่คุยกันถูกคอ”“กูก็โอเค” แสนดีก็รู้สึกเช่นเดียวกันว่า พวกเธอทั้งสี่คนน่าจะเป็นเพื่อนกันได้“มีใครยังล่ารายชื่อไม่ครบบ้าง” ไอติมเอ่ยถามถึงเรื่องที่ควรให้ความสนใจก่อน“ครบแล้ว” สามคนนั้นเอ่ยขึ้นพร้อมกัน“งั้นก็เอารายชื่อไปส่งกันเถอะ พวกเราจะได้ไปพัก”คราแรกเชียร์ขาดไปสองคน พอเติ

ทุกคนต่างพากันแยกย้ายตามหาพี่รหัสของตัวเอง ไอติมรอให้พัตเตอร์เสร็จจากการถือกล่องจับฉลาก แล้วค่อยเดินเข้าไปหา พร้อมกับยื่นกระดาษในมือให้อีกฝ่าย“มาตามหาลุงรหัสค่ะ”ดวงตาคมจ้องมองใบหน้าจิ้มลิ้ม พร้อมกับมุมปากที่กระตุกยิ้มขึ้น“ก็เจอแล้วหนิ เดี๋ยวลุงพาไปเลี้ยงไอติม”หญิงสาวกลั้นยิ้มเอาไว้ ก่อนจะยื่นแขนออกไปให้เขานำด้ายสีขาวมาผูกข้อมือ จากนั้นพัตเตอร์ก็หยิบเสื้อชอปสีเลือดหมูมาสวมทับชุดนักศึกษาของคนตัวเล็ก โน้มใบหน้าหล่อเข้าไปข้างใบหน้าของไอติมขณะสวมสร้อยเกียร์ แล้วปรับขนาดความยาวให้พอดีกับลำคอระหงที่มีกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆขณะที่เธอกำลังเดินตามหลังพัตเตอร์ออกไป พี่สันทนาการที่ชื่ออีฟก็เดินเข้ามาดักหน้า“นายผูกข้อมือให้น้องไอติม หมายความว่ายังไง”“ก็อย่างที่เห็น ฉันเป็นลุงรหัสของไอติม”“ทำแบบนี้มันผิดกฎรึเปล่า เฟรชชีก็ต้องมีพี่รหัสก่อนสิ ถึงจะรู้ว่าลุงรหัสกับปู่รหัสเป็นใคร”“บางคนตามหาพี่รหัสไม่เจอ ก็เห็นเรียนกันจนจบ แล้วการที่กูอยากเป็นลุงรหัสของใคร มึงมีปัญหาอะไร” พัตเตอร์จ้องอีกฝ่ายตาเขม็ง“ปะ เปล่า” อีฟเอ่ยเสียงอ่อนอย่างไม่กล้าสู้หน้า เพราะรู้ดีว่าพัตเตอร์เป็นลูกชายของใคร พ่อของเขามีอิทธิพ

“พูดอะไรน่ะยัยเตี้ย แค่พามากินข้าวที่นี่ มันก็ไม่เหมาะสมแล้ว”“ก็ถ้ามาอยู่เป็นเพื่อนมันไม่เหมาะ งั้นก็ให้เค้ามาอยู่เป็นแฟนสิคะ จะได้ไม่มีใครว่า คิกคิก”หญิงสาวส่งเสียงหัวเราะคิกคัก ทว่าอีกฝ่ายกลับพ่นลมหายใจพลางส่ายหน้าเบา ๆ แต่เธอก็สังเกตเห็นมุมปากของคนตัวสูงกระตุกยิ้มเล็กน้อยคล้ายกับเสียอาการ“เพ้อเจ้อแบบนี้สงสัยจะหิว อะ อยากกินอะไรก็สั่งเอา ระบบจะหักเงินผ่านบัตรเครดิต” พัตเตอร์ยื่นโทรศัพท์ของตนเองให้กับคนตัวเล็ก จากนั้นก็เดินหายขึ้นไปบนชั้นสองไอติมกดเข้าแอปพลิเคชันสั่งอาหารเดลิเวอร์รี เธอเลือกร้านอาหารที่อยู่ไม่ไกล และรีวิวว่ารสชาติดี จากนั้นก็กดสั่งมาสี่ห้าอย่างพร้อมทั้งข้าวสวยสำหรับสองคนพัตเตอร์ถอดเสื้อชอปโยนลงตะกร้า เดินลงมาหาคนตัวเล็กที่โซนนั่งเล่น ขณะนั่งลงข้างเธอ แต่ก็ห่างกันพอประมาณ มือหนายื่นกล่องที่บรรจุของบางอย่างให้กับไอติม“อะไรเหรอคะ”“ของรางวัล ให้แทนที่เธอเอาไปให้คนอื่น”ไอติมคลี่ยิ้มหวาน ก่อนจะรับกล่องกระดาษแข็งสีดำมาเปิดดู ภายในกล่องเป็นบุกำมะหยี่สีทอง เธอหยิบปากกาลูกลื่นดีไซน์สวย ด้ามจับสีขาวมุก ขึ้นมาดูใกล้ ๆ ตรงด้ามสลักชื่อของเธอติดเอาไว้ด้วยดวงตากลมช้อนขึ้นมอ

“พี่พัตเตอร์ ใจเย็นก่อนนะคะ” มะปราง สาวรุ่นน้องที่นั่งข้างพัตเตอร์ยื่นมือมาจับกับมือของเขา ทว่ากลับถูกเขาสะบัดมือหนี“ไม่ต้องยุ่ง”หญิงสาวถูกน้ำเสียงแข็งกร้าวตอบกลับ ทำให้หน้าเจื่อนไปทันที ในขณะเดียวกันพัตเตอร์ก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ทำท่าจะเดินออกไป“จะไปไหนวะ ไม่ใช่ว่าโกรธจนไม่อยากเห็นหน้ากูนะเว้ย” เจย์เอ่ย“ไม่ได้โกรธ แค่จะไปเข้าห้องน้ำ”พอพัตเตอร์เดินออกไปแล้ว มะปรางก็อาศัยจังหวะนี้เอ่ยถาม“คนที่ชื่อไอติมนี่เป็นใครเหรอคะ”เธออยากจะรู้นักว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร ทำไมถึงทำให้หนุ่มหล่อที่ไม่เคยให้ความสำคัญกับใครอย่างพัตเตอร์ ออกอาการหงุดหงิดได้ขนาดนี้“ไอ้เตอร์ก็บอกแล้วว่าอย่ายุ่ง เธอควรอยู่ในมุมของตัวเองจะดีกว่า” มาร์คเอ่ยเตือนสติข้อตกลงที่พวกเขาตั้งขึ้นก่อนจะชวนพวกสาว ๆ ออกมาเที่ยวด้วยกัน ก็คือ ห้ามยุ่งเรื่องส่วนตัว หากวันใดอยากมีความสัมพันธ์บนเตียงกันขึ้นมา รับเงินไปแล้วก็จบ ห้ามแสดงตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ หรือคิดเกินเลยเด็ดขาด ทำให้มะปรางหน้าเจื่อนเป็นรอบที่สองพัตเตอร์เดินเลยห้องน้ำ แล้วออกไปยืนอยู่ด้านนอก หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดไฟ นำไปดูดก่อนจะเป่าควันสีขาวลอยคลุ้งรู้ตัวเมื่อครู่เผล

พัตเตอร์ก้มมองคนตัวเล็กที่ไม่ยอมผละตัวออกไปเสียที นี่กำลังอ่อยเขาอยู่หรือไง ถึงไม่รู้ว่าผู้ชายกับผู้หญิงที่ไม่ได้เป็นคนรักกัน ไม่ควรใกล้ชิดกันขนาดนี้“ทำอะไรน่ะ”“ขออยู่แบบนี้อีกสักพักได้ไหม หน้าตัวเองเวลามองใกล้ ๆ ผิวเนียนมาก ปากตัวเองก็…”ไอติมยังไม่ทันได้เอ่ยจบประโยค พัตเตอร์ก็จับแขนของเธอทั้งสองข้างออกจากเอวของตน ก่อนจะผละตัวออกมายืนห่างกันพอประมาณ แล้วแย่งกางเกงชั้นในมาโยนลงตะกร้า“ทำตัวให้มันดี ๆ หน่อย”หญิงสาวทำหน้าผิดหวังเล็กน้อย “โถ่ พี่พัตเตอร์อะ แกล้งเล่นด้วยหน่อยก็ไม่ได้ ไม่สนุกเลย”“แน่ใจเหรอว่าแค่เรื่องสนุก ไม่ได้คิดจริงจัง”“แล้วถ้าบอกว่าจริงจังล่ะ จะยอมคบกันรึเปล่า”“ไอติม พี่ว่าพี่ชัดเจนมาตลอดนะ ว่าคิดกับเธอยังไง”ดวงตาคู่คมจ้องหน้าเธอนิ่ง ไม่มีความวูบไหวอยู่ในนั้นแม้แต่น้อย หรือเป็นเพราะทั้งสองไม่ได้เจอหน้ากันหลายปี ความสัมพันธ์ที่เคยดีในวัยเด็กจึงกลายเป็นห่างเหินแม้ว่าเขาจะทำตัวเป็นกันเอง คอยช่วยเหลือเธอในทุกเรื่อง ทว่าไอติมก็ยังรับรู้ถึงความเย็นชาที่มีอยู่ลึก ๆ หรือว่าเธอยังเข้าหาเขาน้อยไป“เฮ้อ ยังคิดกับเค้าแค่น้องสาวอยู่เหรอ ไม่เป็นไร เค้าก็จะจีบตัวเองไปเรื่อย ๆ