อ่อยรักพี่พัตเตอร์

อ่อยรักพี่พัตเตอร์

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-14
Oleh:  J.JusminTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
49Bab
3.5KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เขาขีดเส้นกั้น ให้สถานะเธอเป็นแค่ ‘น้องสาว’ ทว่าเธอกลับคิดกับเขา มากกว่าคำว่า ‘พี่ชาย’ เมื่อลูกสาวเพื่อนสนิทของผู้เป็นแม่ใฝ่ฝันอยากเข้าเรียนมหาวิทยาลัยคณะเดียวกัน ทำให้ “พัตเตอร์” หนุ่มหล่อสาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ปี 2 ต้องมารับบทพี่ชายจำเป็น แต่ทว่า “ไอติม” นักเรียนชั้นมัธยมปลาย สาวสวยใบหน้าจิ้มลิ้ม กลับหมายมั่นว่าจะจีบพี่ชายคนนี้เป็นแฟนให้ได้ คนที่ไม่เคยสนใจเรื่องความรัก แต่กลับมียัยเตี้ยมาคอยวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ จะยังคิดกับเธอแค่น้องสาวแน่หรือ ----- นิยายเรื่องนี้ จัดอยู่ในเซต "ตระกูล เดอคามีย์" มีด้วยกันทั้งหมด 3 เรื่องนะคะ สนุก ครบรส ไม่มีนอกกายนอกใจ 1. แค่เด็กเลี้ยงของมาคัส (มาคัสxพระพาย) รุ่นพ่อแม่ 2. อ่อยรักพี่พัตเตอร์ (พัตเตอร์xไอติม) 3. สัมพันธ์ลับของมายู (โปรดxมายู) พี่สาวฝาแฝดของพัตเตอร์

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1

I was really doing this.

I paced back and forth in the anteroom of Rosemont Hotel's ballroom, one of the most luxurious places in the city, trying to convince myself this was a good idea. Hiring a gigolo to pretend to be my fiancé? God forgive me, but I had no choice.

My ex-fiancé was about to get married. And not to just anyone… He was marrying my ex–best friend. Yeah, I got double-betrayed in some "buy one, get one free" package deal I didn't even know I'd signed up for. If there were a loyalty program for idiots, I'd already have enough points to cash in for a slap in the face and a one-way ticket straight to rock bottom.

Ignore the wedding? That was what I wanted. But Elise made a point of calling me personally! Clearly she wanted to laugh at me, to humiliate me. But I couldn't let her win. So I said I'd go. What was worse was I had said I'd go with my insanely hot, super-rich fiancé.

"Rich?" She laughed, like she didn't believe me.

"Heir to one of the biggest companies in the country," I lied.

"I can't wait to meet him."

By the next day, the news had already spread. Not even twenty-four hours had passed since the invitation arrived, and somehow all our mutual friends already knew I was going. And worse: that I'd be bringing my millionaire fiancé.

Now, on top of being forced to show up, they were expecting a show. If there had been any chance of backing out before, there wasn't anymore. I had to go. But if I was going, I couldn't show up alone, humiliated, and defeated. I had to pretend to be someone I wasn't.

Pretending was practically my second job when it came to my ex. I'd been doing it for years. Pretending not to notice when he came home with another woman's perfume clinging to his clothes. Pretending not to catch the lame excuses, the glances between him and Elise when they thought I wasn't looking.

I could still remember the dress I was wearing, the muffled sound of rain outside, the heavy silence in Elise's apartment when I showed up without warning. My heart was already pounding when I pushed open the half-closed door and saw them.

The man who was supposed to be the love of my life, lying on the couch between my best friend's legs.

"Alex?"

They both froze. He just sighed and let out a nasal laugh, without a shred of remorse. "Zoey… This wasn't going to last anyway."

My chest tightened. "What…?"

"Zoey, honestly… you've always been so boring," Elise said.

My head snapped toward her.

She gave me a smug little smile, twirling her hair with disdain. "You've always tried so hard to be perfect. The perfect girlfriend, the perfect friend, the reliable one. But let's face it. You were never anything special."

The blow landed squarely, straight to my soul. My best friend. My fiancé. Both laughing in my face.

"No one's ever going to choose someone like you, Zoey," Elise pressed on, merciless. "You're only good for playing a supporting role in other people's lives."

That was the moment I knew. I had never been the woman Alex wanted. And maybe I'd never be the woman anyone wanted.

So, if I couldn't win at life, at least I would win at appearances.

My phone buzzed, and I quickly grabbed it to read the message. [I'm running late, but I'm on my way.]

I rolled my eyes. For what I had paid, he really shouldn't be making rookie mistakes like this.

"Zoey? Aren't you coming in?"

Amanda, one of my ex–college friends, scanned me from head to toe, like she was expecting my fiancé to magically appear out of thin air any second. "My fiancé's on his way. I'll see you inside."

Crap, where was he?

Before I could send another message, my phone died. I'd been working all day and didn't have time to charge it before coming here. "Oh, great! Now if something goes wrong, I'm completely screwed."

Minutes later, he arrived.

And… Oh. My. God.

The man was sin walking on two legs. He was tall, easily 6'3". His body was sculpted to perfection, wrapped in a perfectly tailored black suit that screamed power. His presence was so intense it felt like the air around him trembled.

His dark brown hair was slightly tousled, that intentional kind of mess only insanely attractive men could pull off without looking sloppy. His beard was neatly trimmed, his features sharp and commanding, and his piercing gray-blue eyes froze me in place for a few seconds.

I'd only seen full-body photos when I picked him. And if those were good, his face was even better.

My brain wiped clean of all other thoughts, and my feet moved on their own. Before he could say a word, I grabbed his arm tight and pulled him close. "You're late!" I snapped.

He frowned, clearly confused, but didn't pull away. "Excuse me?"

"No time!" I pressed on, ignoring the doubt in his tone. "Quick recap: my name is Zoey Bennett, I'm twenty-six, and my ex-fiancé and my ex–best friend are getting married. And I need an absurdly hot man who can pretend to be an insanely rich heir by my side so I don't look like a total failure."

The man blinked, as if processing each word slowly. He was clearly trying not to laugh. "Right… and this hot, rich man would be…?"

"You, obviously." I made a face. "That's what I'm paying you for. And paying you well, by the way."

He tilted his head, now looking more amused than confused.

"So… I'm getting paid?"

I huffed.

"Are you crazy or what? Never mind, I don't need you to be smart. I need you to be hot, smile nicely, and pretend to love me for one night. A few kisses, a little touching, nothing major…"

His mouth curved into a wicked grin, full of mischief. "That, I can do."

My heart skipped a beat. What was this man—and why was he looking at me like that?

"Perfect." I pretended not to be fazed and tugged his hand as we headed toward the ballroom. "Come on, I can't be any later!"

As we walked down the hallway, something occurred to me.

"By the way, we need to settle on your name."

He raised an eyebrow, clearly amused.

"Settle on my name?"

"Of course! You need an heir-worthy name…"

I pulled out a little list my sister had made for me with the most important surnames in Auroria.

He let out a genuine laugh—deep, rich, and dangerously attractive.

"Go on then, pick one," I said.

He paused for a moment, and the playful smile returned to his lips. "Christian Kensington."

Before I could reply, the doors swung open—and there was Elise. Her eyes widened slightly as she gasped… "Kensington… from Kensington Wineries?"

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
49 Bab
ตอนที่ 1
ภายในห้องนอนของเพนต์เฮาส์สุดหรูเปิดแอร์เย็นเฉียบ หนุ่มหล่อนอนทอดกายอยู่ใต้ผ้าห่ม สะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย เนื่องจากเสียงริงโทนดังรบกวนก่อนนาฬิกาจะปลุกมือหนาควานหาโทรศัพท์ด้วยความรำคาญ พลางบ่นอุบอิบ “ใครมันโทรมากวนแต่เช้าวะ”เขาคือ พัตเตอร์ พีรยุทธ์ เดอคามีย์ หนุ่มหล่อ ดวงตาคม นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ปี 2 ทายาทนักธุรกิจพันล้านในเครือ D.C.M Group เป็นลูกชายของแม่พระพายกับพ่อมาคัส มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลในแถบภาคเหนือ พ่อของเขายังเป็นประธานบริษัทผลิตและจัดจำหน่ายชิ้นส่วนและอุปกรณ์ยานยนต์ดวงตาคู่คมปรือขึ้นมองหมายเลขทั้งสิบตัวบนหน้าจอโทรศัพท์เครื่องหรู เบอร์ไม่คุ้นเคย พลางนึกว่าถ้าไม่ใช่คนรู้จักโทรมาล่ะก็ แม่งจะด่าให้หน้าแหกเลยคอยดูทว่ายังไม่ทันได้ปริปาก พอกดรับสายเสียงใสปนทะเล้นเล็กน้อยของอีกฝ่ายก็โพล่งขึ้น(ทำไมรับช้าจังคะ ออกมารับเค้าหน่อยสิ)คิ้วเข้มขมวดเป็นปมอย่างงุนงงว่า ‘เค้าไหนวะ’ แต่ก็ยังไม่ทันถาม เธอก็ตอบมาเองราวกับรู้ว่าเขากำลังคิดอะไร“จำเสียงเค้าไม่ได้เหรอ ไอติมไงคะ พี่พัตเตอร์รีบมารับเค้าหน่อย เค้าเพิ่งลงจากรถ มารับเค้าที่…”“เออ ๆ รอแป๊บนะ พี่จะรี
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2
หลังจากฝากท้องที่ร้านโจ๊ก รถสปอร์ตคันหรูก็มุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังในตัวเมืองเชียงใหม่ ซึ่งวันนี้มีกิจกรรมเปิดบ้านวิศวะ เพื่อให้นักเรียนที่สนใจเข้าศึกษาต่อคณะวิศวกรรมศาสตร์ในอนาคต ได้เข้ามาเยี่ยมชมกิจกรรมต่าง ๆ ที่จัดขึ้น แต่ไม่คิดว่าไอติมจะสนใจกิจกรรมนี้ จนถึงขั้นออกจากบ้านมาตามลำพัง“สวัสดี มหา’ ลัยในฝัน”ดวงตากลมโตเปล่งประกายระยิบระยับมองแผ่นป้ายขนาดใหญ่หน้ามหาวิทยาลัยขณะรถขับผ่าน พอรถจอดสนิทและทั้งสองก้าวลงไปยืนด้านนอก ไอติมก็กระชับสายกระเป๋าผ้าที่ห้อยอยู่บนบ่า ก้าวไปตามทางเดินในสถานศึกษาขนาดใหญ่และด้านหน้าก็คือตึกของคณะวิศวกรรมศาสตร์ เท้าคู่เล็กที่สวมใส่รองเท้านักเรียนหยุดชะงัก ดวงตากลมโตจ้องมองตึกสูงด้วยความตื่นเต้น“ตัวเองเรียนที่ตึกนี้เหรอ”“อืม แล้วก็อย่าเรียกแบบนี้ให้คนอื่นได้ยินล่ะ ให้เรียกว่าพี่พัตเตอร์”หนุ่มหล่อเอ่ยปรามอย่างไม่เห็นด้วยที่ไอติมพูดคุยกับเขาด้วยน้ำเสียงอ้อน อีกทั้งยังเรียกตัวเองคล้ายกับคนเป็นแฟนกัน“ก็ได้ค่ะ เค้าจะเว้นให้ตอนอยู่ต่อหน้าคนอื่นนะ คิกคิก”พัตเตอร์ถอนหายใจพลางส่ายหน้าเบา ๆ อย่างไม่ถือสาในความทะเล้น เพราะคิดว่าไอติมคงแค่ล้อเล่น มือหนา
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3
เวลา 20.15 น. สี่หนุ่มสุดฮอตของคณะวิศวกรรมศาสตร์ก็มาอยู่พร้อมหน้ากันที่โซนวีไอพีของผับแห่งหนึ่ง ข้างกายของแต่ละคนมีหญิงสาวที่พวกเขาชวนมาเที่ยวด้วยกันโต๊ะด้านหน้ามีขวดเหล้า น้ำแข็ง โซดา และกับแกล้มตั้งวางเต็มพื้นที่ สาวสวยข้างกายก็คอยเติมเหล้าเมื่อดื่มหมดแก้ว“ไอ้เตอร์ ตอนเย็นกูเห็นมีเด็กนั่งรถไปกับมึง เธอเป็นใครวะ” มาร์ค หนึ่งในเพื่อนสนิทของพัตเตอร์เอ่ยถามด้วยความอยากรู้“หรือว่ามึงเปลี่ยนไปแอ๊วเด็กต่ำกว่าสิบแปด” ไรอันจ้องหน้าพัตเตอร์รอฟังคำตอบ“ถ้ามันจริง ขาอีกข้างของมึงไปอยู่ในคุกแล้วนะเว้ย” เจย์พูดเสริม“แต่ละตัว มองกูดี ๆ กันทั้งนั้น”พัตเตอร์ส่ายหน้า พลางหยิบแก้วเหล้ามากระดกน้ำสีอำพันลงคอไปหลายอึก พลันทำให้เพื่อนทั้งสามที่รอฟังลุ้นไปตาม ๆ กันไรอันอดใจไม่ได้ เอ่ยถาม “มึงก็ตอบมาดิวะ จะว่าน้องสาวก็ไม่น่าใช่ พ่อกับแม่มึงมีแค่ลูกแฝด”พัตเตอร์มีพี่น้องฝาแฝดเป็นผู้หญิง ชื่อว่ามายู เรียนอยู่ปี 2 คณะบริหารธุรกิจ พวกเขาจึงเดาว่าไม่น่าจะใช่ญาติพี่น้องกัน“นั่นน้องกูเอง แต่ว่าเป็นลูกของเพื่อนแม่”“ลูกของเพื่อนแม่ ก็ไม่ได้เป็นน้องจริง ๆ ดิวะ แบบนี้กูก็เครมได้ดิ” ไรอันพูดหยอก พลางรอดูปฏิกิริ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4
กลับไปถึงเพนต์เฮาส์สุดหรูบนยอดตึกสูงระฟ้า พัตเตอร์เอนกายนั่งพิงหัวเตียง ก่อนจะต่อสายไปหาคนตัวเล็กที่ไม่รู้ว่าป่านนี้จะนอนคลุมโปงอยู่ในผ้าห่มเพราะกลัวผีอยู่หรือเปล่า (นึกว่าจะลืมเค้าซะแล้ว) “ยังไม่ง่วงอีกเหรอ” (เค้าก็รอรับสายของตัวเองไง อ้อ เค้าแอดเพื่อนในเฟซบุ๊กไปแล้วนะ เราเปลี่ยนไปคุยกันทางนั้นไหม) “หึ เตรียมตัวมาดีเชียวนะ” (คุยกันทางนั้นจะได้ไม่เปลืองตังไง) “กะจะคุยกับพี่ทั้งคืนหรือไง”ยังไม่ทันได้รับคำตอบ ไอติมก็กดวางสายไปเสียก่อน เปลี่ยนเป็นวิดีโอคอลแบบเห็นหน้าเข้ามาแทน (ก็ถ้าไม่รบกวนแล้วตัวเองอยู่ไหว จะคุยกันทั้งคืนเค้าก็ไม่ติด คิกคิก) “ถ้านอนไม่ได้ ก็ขอให้คุณอามานอนเป็นเพื่อนสักคืนสิ” (โตจนป่านนี้แล้ว ใครจะยังนอนกับพ่อกับแม่อยู่อีกล่ะ เค้าก็ต้องนอนกับแฟนสิ) “แก่แดดอีกแล้วนะไอติม” (โอ๋ อย่างอนเค้าเลย เรื่องแบบนี้เค้าพูดกับตัวเองคนเดียว) “แน่ใจว่าไม่เคยพูดแบบนี้กับผู้ชายคนอื่น” (สาบานให้ฟ้าผ่าเลย) พัตเตอร์ถอนหายใจ ในเมื่อห้ามไม่ได้ แล้วเธอก็บอกเองว่าพูดกับเขาแค่คนเดียว จึงไม่ได้บ่นให้เป็นเรื่องใหญ่“พูดกับพี่ไม่เป็นไร แต่ต่อหน้าคนอื่นต้องระวังคำพูดด้วยล่ะ” (รับทราบค
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5
นั่งได้ไม่นานเพื่อนของเขาทั้งสามคนก็พากันเดินเข้ามาหาอย่างพร้อมเพรียง แล้วหย่อนก้นลงตรงม้านั่งที่ยังว่างอยู่ ก่อนจะพากันตั้งคำถาม“ไอ้เตอร์นี่ใครวะ”“น้องชื่ออะไรครับ ทำไมน่ารักจัง”“เป็นแฟนพัตเตอร์เหรอครับ”ไอติมคลี่ยิ้ม ดวงตากลมจ้องมองหนุ่มหล่อทั้งสามคนอย่างนึกสงสัยว่าพวกเขาเป็นใคร ก่อนจะเบี่ยงสายตามองคนที่นั่งม้านั่งข้าง ๆ เธอ“พวกมันเป็นเพื่อนของพี่เอง ไอ้นี่ชื่อเจย์ คนกลางชื่อมาร์ค ส่วนไอ้นี่ชื่อไรอัน” เขาเอ่ยกับคนตัวเล็ก ก่อนจะหันไปหาเพื่อน “นี่ไอติม น้องสาวกูเอง”“สวัสดีค่ะพี่ ๆ” หญิงสาวเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง“น้องไอติมนี่เอง แค่ชื่อก็ทำให้พี่ใจละลาย” ไรอันเอ่ยแซว พลางส่งสายตาแพรวพราวจ้องหญิงสาวใบหน้าจิ้มลิ้มเพียงคนเดียวที่นั่งอยู่ด้วยกัน“ไอ้ไรอัน” เสียงดุของพัตเตอร์ดังขึ้นทันที พร้อมทั้งทำหน้าเข้ม คิ้วขมวดเป็นปม“กูก็แค่แซวเล่นน่ะเพื่อน ทำเป็นหวงไปได้”“อย่าถือสามันเลยนะครับน้องไอติม ไอ้นี่มันก็ชอบแซวผู้หญิงไปทั่ว ไม่มีอะไรหรอก” เจย์พูดเสริม“พวกพี่เป็นกันเอง น้องไม่ต้องกลัว” มาร์คเอ่ยไอติมคลี่ยิ้มไม่ได้ตอบกลับอะไร ทว่ากลับได้ยินเสียงพ่นลมหายใจของคนที่นั่งข้าง ๆ คล
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6
“ดีใจที่ได้เจอกันอีก” เชียร์เอ่ยด้วยรอยยิ้ม“อื้ม เราไปเตรียมตัวเข้าห้องสอบกันเถอะ”“ยังไงก็ขอให้โชคดีนะ” เชียร์ภาวนาให้กับตัวเองและไอติม“เหมือนกัน ขอให้พวกเราสอบผ่านกันทั้งคู่ เพี้ยง”สองสาวเคยเจอกันครั้งแรกตอนเปิดบ้านวิศวะเมื่อหลายเดือนก่อน และเชียร์ก็เป็นคนชวนเธอกินข้าวด้วยกัน วันนั้นไอติมจึงไม่ได้ไปกินมื้อเที่ยงกับพัตเตอร์สอบครึ่งเช้าเสร็จไอติมก็รีบลงไปหาคนที่บอกจะมารอด้านหน้าตึก ส่วนเพื่อนใหม่น่ะโตแล้ว ก็คงหาเพื่อนกินข้าวเองได้ ยังไงคนที่เธอชอบก็สำคัญกว่า“ตัวเองจะพาเค้าไปกินข้าวที่ไหนเหรอ”“ไปร้านป้ามาลัยแล้วกัน”พัตเตอร์พาเธอไปยังร้านอาหารตามสั่งเจ้าโปรดที่เปิดให้บริการตรงข้ามกับมหาวิทยาลัย หากช่วงไหนที่เบื่อกับข้าวในโรงอาหาร พวกเขาก็มักจะมากินที่ร้านนี้เป็นประจำ“ร้านนี้ผัดกะเพราอร่อยมาก เมนูอื่น ๆ ก็อร่อยไม่แพ้กัน”“แนะนำขนาดนี้ก็ต้องสั่งผัดกะเพราแล้วค่ะ แต่ขอเป็นทะเลนะ”“เอาไข่ดาวด้วยไหม”ไอติมพยักหน้าและคลี่ยิ้มอย่างน่ารัก ขนาดออกจากบ้านมาแต่เช้า ทว่าเธอก็ยังคงสดใส พลันทำให้คนนอนดึกอย่างเขารู้สึกสดชื่นไปด้วยพัตเตอร์หยิบปากกามาจดเมนูผัดกะเพราไข่ดาวสองจานลงบนกระดาษ คนตัวเล
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7
Chia: ผลสอบออกแล้ว ฉันสอบติดด้วยChia: (รูปภาพ ประกาศรายชื่อนักศึกษาที่ผ่านการสอบสัมภาษณ์ เพื่อเข้าศึกษาต่อคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์)I-tim: ฉันก็สอบติดเหมือนกันI-tim: (สติกเกอร์เต้นส่ายเอว)Chia: ไว้เจอกันวันรายงานตัวนะI-tim: โอเคหลังจากสอบด้วยระบบคอมพิวเตอร์เสร็จ ก็มีประกาศแจ้งรายชื่อผู้มีสิทธิ์สอบสัมภาษณ์อีกรอบ ซึ่งพวกเธอก็ได้ผ่านการสอบในรอบนี้แล้วเมื่ออาทิตย์ก่อนเชียร์ซึ่งเป็นเพื่อนใหม่ที่เพิ่งรู้จักกันเห็นประกาศก็รีบส่งภาพมาให้ไอติมดู ทั้งสองสาวได้ผ่านการคัดเลือกเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยในฝัน ได้เรียนคณะและสาขาที่ตั้งใจเอาไว้ใกล้จะถึงวันเปิดภาคเรียนของมหาวิทยาลัย ไอติมมีเวลาเตรียมตัวสำหรับการเป็นนักศึกษาน้องใหม่อีกเพียงแค่หนึ่งอาทิตย์ เธอได้ขออนุญาตผู้เป็นพ่อและแม่ออกจากบ้านตามลำพัง โดยนั่งรถมาลงที่สถานีขนส่งผู้โดยสารในตัวเมือง แล้วขอให้พัตเตอร์มารับเพื่อพาไปดูหอพักรถที่เธอนั่งมาได้ขับเข้ามาจอดในจุดประจำ หญิงสาวในชุดกางเกงยีนส์ขายาวสีซีด ใส่เสื้อสายเดี่ยวสีฟ้าอ่อน สวมทับด้วยเสื้อคลุมผืนบางสีขาว ลงจากรถก็รีบเดินมาหาพัตเตอร์ที่เพิ่งมาถึงพอดี“อรุณสวัสดิ์ค่ะรุ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8
หญิงสาวหยิบเมนูอาหารขึ้นมาเปิดดู มีแต่ของน่ากินทั้งนั้นจนเลือกไม่ถูก“น่ากินหมดเลย ตัวเองเลือกเมนูไหนเหรอ”“ข้าวหน้าปลาไหล โทคุเซ็นเซต”“เค้ายังเลือกไม่ถูกเลย เห็นอะไรก็อยากกินไปหมด” เธอพลิกหน้ากระดาษไปมา อาหารหลากหลายเมนู มีทั้งแบบสั่งจานเดียว และแบบจัดเซต“งั้นก็สั่งทุกอย่างที่อยากกินมาเลยดิ”“ถ้าให้กินขนาดนั้นก็คงจะเดินออกประตูร้านไม่ได้พอดี”“กินไปเถอะ ตัวเล็กนิดเดียว ไม่เห็นจะอ้วนเลย เดี๋ยวจะหาว่าพี่เลี้ยงไม่ดีอีก”“ซ้อมเป็นแฟนขี้บ่นเหรอคะคุณพี่ คิกคิก งั้นเค้าเอาเป็นเซตปลาชิมาฮอกเกะและไก่ย่างถ่านแล้วกัน”รอไม่นานอาหารที่สั่งก็มาวางอยู่ตรงหน้า การจัดจานและหน้าตาของอาหารชวนหิวเป็นอย่างมาก ทั้งสองเริ่มหยิบตะเกียบคีบอาหารเข้าปากเคี้ยวตุ้ย ๆ คนตัวเล็กดูเหมือนจะมีความสุขกับการกิน ใบหน้าของเธออมยิ้มตลอดเวลา“เห็นตัวเล็ก ๆ แบบนี้ กินเยอะเหมือนกันนะ นึกว่าจะเป็นพวกคลั่งผอมซะอีก”คราแรกพัตเตอร์ก็แอบลุ้นว่าเธอจะกินหมดหรือเปล่า เพราะในเซตที่ไอติมสั่งมา นอกจากจะมีปลาชิมาฮอกเกะและไก่ย่างถ่านแล้ว ยังมีข้าวหนึ่งถ้วย ไข่ตุ๋น ซุปมิโซะ และพุดดิ้งนมรสคินาโกะ“พ่อแม่เลี้ยงดูมาอย่างดี จะอด ๆ อยาก ๆ ไ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9
เวลาสองชั่วโมงต่อมา โทรศัพท์ของหญิงสาวก็มีแจ้งเตือนดังขึ้น ไอติมที่อาบน้ำเตรียมเข้านอน ก็รีบหยิบขึ้นมาเปิดดูPutter: ถึงแล้วนะI-tim: (สติกเกอร์ OK)I-tim: นอนหลับฝันดีนะคะที่รัก ฝันถึงเค้าด้วยPutter: พูดเล่นอีกแล้วนะI-tim: หยอกนิดหยอกหน่อยเอง 555Putter: (สติกเกอร์ Good night)I-tim: (สติกเกอร์ส่งจูบหัวใจ)ทางด้านพัตเตอร์เห็นข้อความตอบกลับก็ได้แต่ส่ายหน้าพลางถอนหายใจ คนตัวเล็กดูมุ่งมั่นที่จะจีบเขาเป็นอย่างมาก และนี่ก็ใกล้จะเปิดภาคเรียนแล้ว หลังจากนี้เขาก็ต้องทำหน้าที่พี่ชายจำเป็น เพราะพ่อแม่ของเธอได้ฝากฝังให้ช่วยดูแล.ก่อนเปิดภาคเรียนสามวัน ทางมหาวิทยาลัยก็ได้มีกำหนดการให้นักศึกษาใหม่มาลงทะเบียนรายงานตัวด้วยตนเองอีกครั้ง พร้อมทั้งปฐมนิเทศและถ่ายรูปทำบัตรนักศึกษาจากนั้นวันเสาร์และวันอาทิตย์คณะวิศวกรรมศาสตร์ก็ได้จัดกิจกรรมรับน้องขึ้นไอติมตื่นนอนแต่เช้าตรู่ด้วยความรู้สึกตื่นเต้น เธอลุกไปอาบน้ำพร้อมทั้งฮัมเพลงเรียกความสดใสในยามเช้าแต่งตัวเสร็จก็ออกไปหยิบขนมปังมาทาเนยสองแผ่น นำไปเข้าเครื่องปิ้งขนมปัง เสร็จแล้วก็โรยน้ำตาลทรายและราดด้วยนมข้นหวาน กินคู่กับนมเป็นมื้อเช้าหญิงสาวในชุดนัก
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10
“มีอะไร” ไอติมเอ่ยถามเสียงแข็ง เบือนใบหน้าแง่งอนหนีไปทางอื่น“แค่จะมาเตือน ว่าอย่าทำตัวเด่น ไม่อย่างนั้นอาจจะถูกทาบทามไปประกวดดาวคณะ”“แล้วยังไง ไม่อยากให้เค้ากลายเป็นจุดสนใจ ก็เลยทำเป็นไม่รู้จักเนี่ยนะ ทำไมมันฟังไม่ขึ้นเลย”“อย่าโกรธได้ปะ มันไร้สาระมากเลยนะไอติม พี่เป็นเฮดว้าก ต้องโหด ต้องดุ ถ้าคนอื่นมาเห็นว่าพี่เอาแต่ยอมเธอคนเดียว เดี๋ยวก็โดนคนหมั่นไส้เอาหรอก”“กลัวที่ไหนล่ะ”“อย่ามาทำเป็นอวดเก่ง”“เป็นเฮดว้ากแล้วยังไง ต้องห้ามทำตัวสนิทกัน ทั้งที่รู้จักกันมานานใช่ปะ งั้นขอทำเป็นไม่รู้จักเลยดีกว่า”“...”อีกฝ่ายเอาแต่ปิดปากเงียบ ไม่อธิบายอะไรไปมากกว่านี้ ยิ่งทำให้หญิงสาวชักสีหน้าบึ้งตึง“เรื่องที่จะพูดมีแค่นี้ใช่ไหม ฉันจะได้ไปหาเพื่อน”“อืม”ไอติมเดินหนีไปทันที เธอเข้าไปหาเชียร์ที่ยืนรออยู่ตรงจุดรวมพล และไม่นานพวกพี่ว้ากก็ถือโทรโข่งมายืนอยู่ตรงหน้าเกียร์ขนาดใหญ่ที่ตั้งสูงเด่นอยู่ตรงลานกว้าง“รีบเลยครับ เหลือเวลาอีกแค่สองนาที ใครมาสายแม้แต่วินาทีเดียว ทำโทษด้วยการปั่นจิ้งหรีดยี่สิบรอบ” น้ำเสียงเข้มดุของเจย์ประกาศออกโทรโข่งอย่างน่าเกรงขาม เร่งให้นักศึกษาน้องใหม่รีบมารวมตัว“รีบมาเข้าแถ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status