Todos los capítulos de พยัคฆราช: Capítulo 21 - Capítulo 30

พยัคฆราช Ep 2214:00 น ที่ห้องทำงานของท่านรองประธาน"คิดถึงงั้นเหรอ" ประโยคเดียวที่เธอพูดออกมา มันทำให้เขาว้าวุ่นไม่เป็นอันทำงาน ทั้งที่รู้อยู่ว่าเธอทำไปเพราะต้องการอะไรแต่พอคิดมาถึงตรงที่เธอเคยเป็นผู้หญิงของพ่อมาก่อน เขาต้องได้รีบสลัดความคิดออกไปทั้งหมดก๊อก ก๊อก "เข้ามา" ในขณะที่ไม่มีกะใจทำงานอยู่นั้น ก็ได้มีเสียงคนมาเคาะห้อง"เอกสารที่เตรียมไว้ในการประชุมพรุ่งนี้ครับ" คนที่เข้ามาก็คือแทนไท ซึ่งก่อนที่จะมีการประชุม ทุกฝ่ายต้องได้เตรียมเอกสาร และต้องเอาเอกสารนั้นเข้ามายื่นให้กับท่านรองประธานได้พิจารณาก่อน"อืม""อืม?" แทนไททวนคำพูดเบาๆ แบบงงๆ"วางไว้..แล้วก็ออกไป""ขะ..ครับ"ขณะที่แทนไทกำลังเดินออกจากห้อง สายตาของเขาก็มองตาม และคิดว่าเธอไม่ได้มีแค่พ่อยังมีไอ้นี่อีกคนเวลาใกล้เลิกงาน.."พรุ่งนี้เราก็จะไม่จนอีกแล้วใช่ไหม" ตอนนี้เพื่อนๆ ต่างก็พูดถึงเรื่องเงินเดือน เพราะพรุ่งนี้เงินทุกคนก็จะถูกโอนเข้าบัญชีโดยอัตโนมัติแต่กับแสนสวยแล้วเหมือนจะไม่รู้สึกดีใจอะไรเลย จากที่คิดว่าจะผ่อนชำระแทนไทเดือนละหมื่น เธอต้องผ่อนหมื่นห้า เพราะค่ากระเป๋านั่น คิดถึงกระเป๋าขึ้นมาก็ช้ำใจ ใช้ได้แค่ครั้งเดีย

พยัคฆราช Ep 24ดึกๆ ของคืนเดียวกันนั้น"ทำไมไม่หายเจ็บสักที" เธอเจ็บตรงน้องสาวถึงแม้ว่าเขาจะยังไม่ได้กระแทกแรง แต่มันก็มีรอยฉีกขาดนิดหนึ่ง เพราะตอนที่เขาพยายามสอดใส่มันเข้าไป "ถูกแค่นิดเดียวยังเจ็บขนาดนี้เลยเหรอ" ไม่อยากจะคิดเลยถ้าเขาทำจนเสร็จจะเป็นยังไงเนี่ย..หญิงสาวลุกขึ้นจากที่นอน เพราะรู้สึกเจ็บหน่วงตรงปากมดลูก คงเพราะใกล้จะเป็นประจำเดือนด้วยแถมยังมาโดนเข้าไปอีกเธอค่อยๆ ย่องลงมา เพราะตอนนี้ไฟในบ้านถูกปิดมืดสนิท แสนสวยมีแค่แสงไฟที่เปิดจากโทรศัพท์มือถือ เพราะไฟฉายของเธอวันนั้นถูกเขายึดไปแล้ว ที่จริงถ้าเธอจะเปิดไฟก็ได้ แต่ว่าถ้าไฟสว่างขึ้น ทุกคนในบ้านต้องออกมาดูแน่เลยว่าใครเปิดทำไม..ทำไมไฟในครัวยังสว่างอยู่ล่ะ หรือว่าจะเป็นป้าแม่บ้าน แต่ป้าไม่เคยออกมาแบบนี้สักที หญิงสาวได้แต่คุยกับตัวเอง แล้วค่อยๆ ย่องเข้าไปดู....??... พอรู้ว่าเป็นใครที่อยู่ในนั้น เธอก็รีบถอยหลังออกมา..มองซ้ายมองขวาคนที่อยู่ในครัวมองออกมาก็เห็นแสงไฟแว๊บๆ อยู่ข้างนอกเหมือนกัน เขาก็เลยออกมาดูถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าแสงไฟนั้นเป็นของใคร แต่พยัคฆราชก็พอจะเดาได้ เขาทำแบบนี้ประจำเมื่อไม่ได้ทานข้าวเย็น ดึกๆ จะลงมาหาอะไรทาน

พยัคฆราช Ep 26🔞"อืมมม!" มือเรียวพยายามผลักมือของเขาออก แต่ก็ดูจะไม่เป็นผลเมื่อเขายกชายกระโปรงขึ้นมาจนเห็น เนินน้องสาวที่ซ่อนอยู่ในกางเกงชั้นในตัวบางนั้น"อืมมม" ตอนนี้เธอทำอะไรไม่ได้เลยปากก็ยังถูกเขาปิดไว้ ส่วนด้านล่างก็ไม่สามารถที่จะปกป้องตัวเองได้เพียงไม่นานนิ้วแกร่งก็ได้แหย่เข้ามาจนถึงเนื้อใน หญิงสาวคิดว่าคงจะสู้ไม่ได้แล้ว เธอก็เลยปล่อยให้เขาทำไป เขาคงจะไม่ทำเกินเลยมากไปกว่านี้แล้ว เพราะนี่มันเป็นห้องทำงาน..แต่ไม่ใช่เลย ตอนนี้นิ้วแกร่งได้แทรกเข้ามาในร่องคับแคบ"อืมม!" แสนสวยตกใจมากที่เขากล้าทำแบบนี้ในห้องทำงาน "อย่าค่ะ" พอริมฝีปากบางเป็นอิสระเธอก็ขอร้องให้เขาหยุด"แสดงว่าเธอยังไม่พร้อม..ใช่ไหม" เขาพูดในขณะที่ชักนิ้วออกมาจากร่องนั้น แต่ใบหน้าของเขาก็ยังไม่ได้ขยับออกห่าง"แต่นี่มันห้องทำงานนะ""ห้องทำงานแล้วไง ก็แค่ล็อกไว้" ว่าแล้วพยัคฆราชก็เดินไปล็อกประตูห้องหัวใจหญิงสาวเริ่มเต้นรัว ..เขาจะบ้าเหรอนี่มันห้องทำงานนะ แถมเราต้องได้รีบไป..ใช่แล้วแสนสวยมีข้ออ้างขึ้นมาทันที"ฉันต้องรีบเอาเอกสารไปให้ผู้จัดการเซ็นต์" เธอรีบเอ่ยขึ้นเมื่อตอนที่เขาเดินกลับเข้ามาหา"เดี๋ยวฉันเซ็นต์ให้" ลายเ

พยัคฆราช Ep 28🔞"โอ๊ยย..เจ็บนะ" หญิงสาวพยายามขยับสะโพกหนีท่อนเอ็นลำใหญ่ ซึ่งตอนนี้เขาได้ควักมันออกมาโดยที่ไม่ได้ถอดเสื้อผ้าเลยด้วยซ้ำ ..และเสื้อผ้าของเธอก็ยังอยู่แบบนั้นแค่เขายกชายกระโปรงขึ้นมาถึงแม้จะขยับไปไหนก็ไม่พ้น เพราะแรงอันมากมายของอีกฝ่าย เพียงไม่นานท่อนเอ็นลำนั้นก็ได้สอดใส่เข้าไป และครั้งนี้เขาไม่คิดจะปราณีเหมือนทุกครั้ง ชายหนุ่มส่งมันเข้าไปทีเดียวจนเกือบจะสุดลำ แล้วก็เริ่มใช้แรงกระแทก"โอ้ย ฉันเจ็บนะ" ตอนนี้ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง แต่ที่แน่ๆ เขาต้องโกรธมาก "อือ อือ อือ" เสียงที่ถูกเปล่งออกมาจากลำคอเป็นไปตามแรงกระแทกของอีกฝ่าย"เจ็บ!" เธอพยายามพูดให้เขารู้ว่าสิ่งที่เขากำลังทำอยู่มันทำให้เธอเจ็บมาก เพราะรู้สึกได้ว่ามันฉีกขาดเพิ่มจากเมื่อตอนกลางวัน แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สนใจเลย นี่เขาโกรธอะไรนักหนา บุญคุณงั้นเหรอ เราเนี่ยนะจะไม่สำนึกในบุญคุณของพวกเขา หญิงสาวรู้สึกน้อยใจ ถึงแม้เธอจะถูกชุบเลี้ยงมาอย่างดี แต่ความกดดันในชีวิตประจำวันที่เกิดจากผู้ชายคนนี้ มันทำให้เธอใช้ชีวิตในแต่ละวันแบบหวาดกลัว เพราะต้องได้หลบเขาทุกครั้งที่ประจันหน้า กี่ปีมาแล้วที่เธอคอยหลบ มันยากมากเล

พยัคฆราช Ep 30🔞จังหวะที่เขาจูบ เธอไม่ต่อสู้ดิ้นรน..ยังยืนเงยหน้าให้จูบอยู่แบบนั้น เพราะรู้ดีถ้าคนอย่างเขาต้องการอะไรแล้วต้องเอาให้ได้วันนี้จูบของเขาต่างจากเมื่อวาน มันอ่อนโยนมาก เธอไม่เข้าใจ..เขาต้องทำรุนแรงกับเธอสิโมโหขนาดนี้ จนหญิงสาวเริ่มเคลิ้มไปกับสิ่งที่เขากำลังมอบให้ คนร่างหนาช้อนคนตัวเล็กขึ้นมาไว้ในวงแขน แล้วพาเดินขึ้นไปด้านบน สายตาของเขาละจากใบหน้าเธอแค่ตอนก้าวขึ้นบันได เพราะกลัวว่าจะพาเธอตกลงไป วันนี้เขาเลือกห้องของตัวเองร่างระหงถูกวางลงเตียงแบบเบาที่สุด แล้วเขาก็ตามลงไปประกบจูบต่ออีกครั้ง หญิงสาวไม่ได้ปฏิเสธจูบของเขาเลย บางครั้งยังเผลอไปตอบสนองเพียงไม่นานชายหนุ่มก็เปลี่ยนเป้าหมาย เลื่อนจูบลงมาที่ซอกคอ แล้วต่ำลงมาเรื่อยๆ จนถึงเนินหน้าอก พร้อมกับปลดกระดุมชุดทำงานของเธอออกทีละเม็ด โดยมีใบหน้าหล่อคมซุกไซร้ต่ำลงมาจนถึงเม็ดสุดท้ายแล้วคนร่างหนาก็เริ่มจัดการกับกระโปรง ซึ่งเธอก็ไม่ได้ปฏิเสธอีกนั่นแหละ แค่แปลกใจทำไมวันนี้เขาถึงเบามือจังพอจัดการกับเสื้อผ้าสิ่งกีดขวางบนร่างกายของเธอหมดแล้ว พยัคฆราชก็จัดการกับของตัวเองบ้าง ซึ่งเขาใช้เวลาไม่นานเลยทุกอย่างก็พร้อม"อือ" มือเรียวขย้ำท