Todos os capítulos de พยัคฆราช: Capítulo 71 - Capítulo 80

พยัคฆราช Ep 72🔞ตุ้บ! ตุ้บ!! มือเรียวดันและพยายามผลักเขาออก ..ทุกครั้งเธอยอมให้จูบแต่โดยดี แต่ครั้งนี้ยังไงก็จะไม่ยอมเพราะยังโมโหกับคำพูดของเขา ที่พูดก่อนจะจูบ นี่เขาคิดว่าเราเป็นคนยังไง เกิดมาก็เพิ่งเคยเสียจูบให้เขานี่แหละเป็นคนแรก รู้ไหมว่าการใช้ชีวิตอยู่เมืองนอกมันยากแค่ไหน ที่จะเก็บสิ่งนี้ไว้ให้คนที่ตัวเองพึงพอใจ ทั้งๆ ที่เห็นเพื่อนในห้องเรียนทำแบบนั้นกันเกือบทุกวันแทนไทไม่ได้ทำแค่จูบ มือของเขายังเลื่อนต่ำลงไปที่ต้นขาเรียว แล้วค่อยๆ รูดกระโปรงชุดเดรสตัวยาวขึ้นมาจนเห็นขาอ่อนมือเรียวมัวแต่ผลักดันหน้าอก จนลืมปกป้องส่วนล่าง กว่าจะรู้ตัวมือของเขาก็สอดขึ้นมาจนถึงเนินเนื้อหญิงสาวปล่อยจากด้านบนลงไปปกป้องด้านล่างบ้าง แต่แรงแค่นี้เหรอจะสู้เขาได้ เธอยังได้กลิ่นแอลกอฮอล์ออกมาจากลมหายใจของเขา คงจะเป็นเครื่องดื่มที่เขาดื่มอยู่ในงานลิ้นหนาสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากแบบไม่ได้หยุดหย่อน จนเจ้าของเรือนร่างเริ่มจะไม่มีแรงต่อสู้ เพราะแรงปรารถนามันได้เพิ่มมากขึ้น จากที่ดิ้นรนตอนนี้กลับกลายเป็นตอบสนองเขาแบบไม่รู้ตัวแทนไทยรู้ได้ในทันทีว่าสิ่งที่ทำอยู่กำลังส่งผล ชายหนุ่มเลื่อนจากริมฝีปากต่ำลงมาที่ซอกคอร

พยัคฆราช Ep 74"อักษร?"ที่จริงแทนไทปล่อยจูบตั้งแต่ได้ยินคนที่ออกมาจากลิฟต์เรียกชื่อของเขาแล้ว"คุณพ่อ?!" ใบหน้างามเปลี่ยนสีไปจนเห็นได้ชัด จนทำให้ชายหนุ่มที่เป็นคนก่อเรื่องขึ้นมาอดเป็นห่วงไม่ได้"ทำอะไรกัน?!" พอสิงหราชตั้งสติได้ก็ตวัดสายตาไปที่ฝ่ายชายบ้าง"ผมขอโทษครับ" แต่กับแทนไทนี่สิ..ดึงสติกลับมายังไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าท่านจะกลับมาวันนี้ที่จริงก็ยังไม่มีใครรู้หรอกว่าเขาจะกลับวันนี้ สิงหราชคิดว่าจะกลับมาเซอร์ไพรส์ แต่คนที่เซอร์ไพรส์เองกลับเป็นเขา"เข้าไปคุยกันในห้อง""พ่อคะ" หญิงสาวรีบเดินตามหลังพ่อไป ซึ่งมีแทนไทมองตาม พร้อมกับปล่อยลมหายใจออกมาอย่างยากลำบาก เขาน่าจะควบคุมสติตัวเองให้มากกว่านี้เท้าแกร่งค่อยๆ ก้าวเดินตามคนที่เพิ่งจะเข้าห้องไป..ซึ่งห้องนั้นก็คือห้องประจำตำแหน่งของท่านประธาน"มีอะไรจะคุยกับผมไหมคุณแทนไท" พอเดินเข้ามาในห้อง สิงหราชก็เปิดฉากพูดในมาดที่ขรึม เฉกเช่นพ่อทุกคนที่เห็นลูกสาวถูกกระทำล่วงละเมิด ถึงแม้ว่าลูกสาวจะยินยอมพร้อมใจหรือไม่ก็ตาม"พ่อคะ" ถึงแม้อักษรสุดาจะไม่ค่อยได้อยู่กับผู้เป็นพ่อ แต่ก็รู้กิตติศัพท์ของพ่อสมัยตอนเป็นหนุ่มๆ"พ่อกำลังคุยกับคุณแทนไท""ผมจะไม

พยัคฆราช Ep 76 18+เช้าวันต่อมา"น้องทำไมยังไม่ออกมาล่ะลูก" กานดาถามหาลูกสะใภ้ เมื่อเห็นว่าลูกชายเดินออกมาเพียงแค่คนเดียว"ปล่อยให้เธอนอนพักผ่อนไปก่อนครับแม่ มินนี่ไปไหนครับแม่" ชายหนุ่มมองหาน้องสาวเพราะมีเรื่องที่จะไหว้วาน"คงอยู่แถวนี้แหละ หรือจะอยู่ข้างล่างลงไปดูสิลูก"ได้ยินแบบนั้นแทนไทก็ลงมาดูหลังบ้าน"ทำอะไรอยู่""เก็บผักค่ะ ผักขึ้นสวยมากเลย" มินนี่เดินเข้ามาพร้อมกับผักตำลึงกำใหญ่"พี่ว่าจะให้เราไปตลาดสักหน่อย""ได้ค่ะ ไปซื้ออะไรคะ""ซื้อชุดชั้นในและก็ชุดลำลองสัก 2-3 ชุด ให้กับพี่สะใภ้หน่อย""แล้วพี่เขาใส่ชุดชั้นในไซส์อะไรล่ะคะ""ใหญ่กว่าเรานิดหนึ่ง" ชายหนุ่มมองลงไปดูหน้าอกของน้อง"พี่หาว่าน้องหน้าอกเล็กหรือไง""ไม่ได้ว่าเราเล็ก แต่พี่หมายความว่าพี่สะใภ้ใหญ่กว่านิดหนึ่ง""แล้วมันจะแตกต่างอะไรกับว่าน้องนมเล็กล่ะ" มินนี่เดินหน้าบูดบึ้งขึ้นบ้านไปเพื่อที่จะเอาผักไปเก็บไว้ก่อน"เอ้าา พี่ผิดอีกแล้วเหรอ ก็บอกไม่ได้เล็กไง" ชายหนุ่มยังตะโกนตามหลังน้องสาวขึ้นไปแบบเอ็นดู แล้วก็นึกขำ ก็นมเมียของเขาใหญ่กว่าจริงๆ นี่แกร็ก.. แทนไทหายออกจากห้องไปนานพอสมควรก็กลับเข้ามาใหม่ ที่จริงเขากลับเข้ามาเ

พยัคฆราช Ep 78แกร็ก!! คิดได้แบบนั้นหญิงสาวก็ถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไป เพราะเธออยากจะรู้เหมือนกันว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ ผู้หญิงคนนั้นต้องยังอยู่กับเขาแน่"อุ๊ย.. ตกใจหมดเลยค่ะ""...??..." พอได้ยินเสียงคนที่อยู่ในนั้นตกใจ สายตางามก็มองไปรอบๆ ห้อง แล้วเครื่องหมายคำถามก็ผุดขึ้นมา"ผู้จัดการอยู่ในห้องประชุมเล็กค่ะ""ห้องประชุมเล็ก?""ใช่ค่ะ พี่มาเอาเอกสารเข้าไปให้ท่าน" ใช่แล้วผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในห้องของเขาก็คือเลขา "คุณอักษรเอางานขึ้นมาให้ท่านเซ็นต์เหรอคะ เดี๋ยวพี่เอาเข้าไปให้ในห้องประชุมด้วยเลยก็ได้ค่ะ" เลขาหน้าห้องของเขาก็ได้อาสา"ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวอักษรเอาเข้าไปเอง" ไม่ได้อยู่ในห้องทำงาน..แต่อยู่ในห้องประชุมงั้นเหรอ หญิงสาวรีบออกมาจากห้องนั้นแล้วตรงไปที่ห้องประชุมเล็ก ซึ่งอยู่ชั้นเดียวกันนั้นคนตัวเล็กเดินตรงมาที่หน้าห้องประชุม แล้วก็ถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปอีกครั้ง โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าการกระทำของตัวเองที่แสดงออกมาตอนนี้มันคืออะไร ที่แน่ๆ คือรู้สึกโมโหตั้งแต่แยกจากเขาตอนอยู่หน้าลิฟต์แล้วแกร๊ก!! แอดดดด~ "เอาเป็นว่า เรื่องงานเลี้ยงผมจะให้.." คนที่อยู่ด้านในถึงกับหยุดสิ่งที่กำลังจะพู

พยัคฆราช Ep 80เย็นวันเดียวกันนั้น.. (หลังเลิกงานได้เกือบชั่วโมง)"คุณรอนานไหม" พอลงมาถึงข้างล่างก็เจอว่าเธอยืนรออยู่ข้างรถ"งานเยอะเลยเหรอคะ""ผมขอโทษด้วยที่ลงมาช้า ทำไมคุณไม่ขึ้นไปหาผมที่ห้องทำงานล่ะ" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับเดินมาเปิดประตูรถให้ รู้แบบนี้เอากุญแจรถไว้กับเธอก็ดี "วันหลังขึ้นไปรอที่ห้องทำงานของผมนะ""คิดว่าคุณจะลงมาเร็วก็เลยรออยู่ที่นี่..แล้วคุณทำอะไรอยู่คะ"ชายหนุ่มเลือกที่จะไม่ตอบ เขาแกล้งวุ่นวายกับการถอยรถออกมา เพราะไม่รู้จะตอบเธอว่ายังไง ที่จริงเขาออกมาแล้ว แต่ถูกเลขาท่านประธานเรียกไว้ บอกว่าท่านมอบหมายงานด่วนไว้ให้ ก็เลยต้องได้รีบกลับไปทำพอลงมาก็แวะไปดูเธอที่ห้องทำงาน ไม่เจอจึงรีบลงมาที่ลานจอดรถขับรถมาชั่วโมงกว่าก็ถึงบ้าน และตอนนี้ตะวันเริ่มจะลับขอบฟ้า ..บ้านของแทนไทอยู่รอบนอก อากาศแถวนี้ก็เลยดีหน่อย ไม่ต้องไปเบียดเสียด แต่ก็ใช้เวลาพอสมควรกว่าจะมาถึง"กลับมากันแล้วเหรอลูก" กานดาถามขึ้นเมื่อเห็นทั้งสองเดินขึ้นมา"สวัสดีค่ะคุณแม่" หญิงสาวยกมือไหว้แบบเอียงอาย"คนที่บ้านนั้นเอาของมาให้ อยู่ในห้องไปดูสิลูก""คนที่บ้านเหรอคะ" อักษรสุดาแปลกใจว่าของอะไรก็เลยรีบเข้าไปดูในห้อ