Semua Bab นางร้ายหวนคืนพร้อมระบบพลิกชีวิต 80s: Bab 51 - Bab 60

“กลับไปทำหน้าที่ของตนเองให้ดีเถอะ เรื่องราวบางอย่างไม่จำเป็นต้องรู้ เชื่อเถอะว่าครั้งนี้ตระกูลของสามีเจ้านายเธอ จะรอดพ้นปลอดภัย แต่ถ้าเธอยังทำผิดกฎ เธออาจจะดับสลายไปก็ได้ กลับไปได้แล้ว”ระบบแม่พูดอย่างเด็ดขาดและรีบไล่ให้เสี่ยวฟางกลับไป พร้อมทั้งยังสร้างระบบปิดกั้นขึ้นมา เพื่อไม่ให้ระบบลูกที่ไปปฏิบัติภารกิจ ได้ย้อนกลับมาถามเหมือนเสี่ยวฟางอีกหลังจากที่ขนของกลับมาบ้านเดิมแล้ว หลินเพ่ยหรานก็ยังรอฟังข่าวว่าทางตระกูลเฉินว่า จะยอมจ่ายเงินให้ตามที่เธอเรียกร้องหรือเปล่า แต่นี่ก็หลายวันแล้ว ก็ไม่มีใครติดต่อกลับมา คนเป็นพ่อและแม่ก็เริ่มร้อนรนเพราะกลัวว่าจะไม่ได้เงินหนึ่งหยวนหลินหานที่มัวแต่ห่วงเรื่องเงินจากบ้านเฉิน จนลืมไปว่าเขาก็กำลังตามสืบเรื่องที่หลินเพ่ยหราน ใช่ลูกสาวที่แท้จริงของตัวเองหรือไม่ ซึ่งวันนี้สหายที่เขาขอให้ไปช่วยสืบเรื่องนี้ ก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาบอก“แกทำใจดี ๆ ไว้นะเว้ย ฉันได้ยินคนบ้านเจียงบอกมาว่า เจียงซื่อมีอาการเหมือนคนแพ้ท้องก่อนจะแต่งกับนาย แต่ช่วงนั้นโม่ทังได้แต่งงานไปแล้ว เลยไม่มีใครคิดว่าเจียงซื่อจะตั้งท้อง คิดเพียงว่าเธอป่วยและกินอาหารไม่เป็นเวลา” เกาหยาง สหายของหลิน

เมื่อสามีบอกให้ดูดแรง ๆ และอมมันเข้าไป หลินเม่ยเม่ยก็ทำตามมันที เธออ้าปากดูดและค่อยๆ อมแก่นกายใหญ่เข้าปาก จากนั้นก็ยกหัวขึ้นลงพร้อมกับดูดมันจนแก้มตอบอ๊อก ๆ อ๊อก ๆเสียงน้ำลายในปากดังขึ้น เมื่อเธอกดหัวขึ้นลงเร็วขึ้น ลึกขึ้น จนแก่นกายทิ่มเข้าไปถึงคอหอย และมีน้ำลายไหลออกมาจากเรียวปาก“อ่าร์สสสส เสียวสุด ๆ ดีมาก ๆ พี่เสียวเหลือเกินเมียจ๋า” ยังเป็นหมิ่งเฟยเทียนที่แหงนหน้าครางอย่างเสียวซ่าน เขาจับหัวของเธอยกไว้ แล้วกระเด้าแก่นกายเข้าใส่เรียวปากสวยเองอ๊อก ๆ อ๊อก ๆ อ๊อก ๆหลินเม่ยเม่ยแม้ว่าจะจุกจนน้ำตาไหล แต่เธอก็ไม่มีโอกาสที่จะร้องอะไรออกมา เพราะในปากเต็มไปด้วยแก่นกายใหญ่ยักษ์ เธอทำเพียงจิกเล็บลงที่ต้นขาของสามี และเมื่อไม่ไหวจริงๆ เธอก็ตบส่งสัญญาณแรง ๆ สามีถึงยอมที่จะหยุดกระเด้าสวน“แฮะ ๆ จะให้น้องขาดใจตายเลยเหรอคะ” หลินเม่ยเม่ยพูดตัดพ้อเล็ก ๆ เมื่อปากเป็นอิสระ“ขอโทษครับ ก็ปากเมียนุ่มมากเลยนิครับ” เมิ่งเฟยเทียนพูดอย่างอ่อนโยน ก่อนจะก้มลงจูบเธออย่างดูดดื่ม โดยไม่รังเกียจน้ำลายที่ไหลเยิ้มออกมา จากนั้นเขาก็ดึงเธอให้ยืนขึ้นตรงหน้า แล้วโอบกอดเธอไว้พร้อมกับอ้าปากงับสองเต้าเข้าปาก เขาทั้งดูดท

หลายวันต่อมา…หลินหานมองกระดาษในมือ และทบทวนถึงสิ่งที่ได้ยินเมื่อครู่ ตอนนี้มือของเขาสั่นอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาทั้งสองข้างเริ่มพร่ามัว และหัวใจแตกสลายแทบไม่เหลือชิ้นดี‘ไม่คิดว่าเด็กที่ฉันเลี้ยงมาตั้งแต่เกิด เด็กที่ฉันทะนุถนอมยิ่งกว่าไข่ในหิน และเด็กที่ฉันตามใจทุกอย่าง แท้จริงแล้วจะไม่ใช่ทายาทและสายเลือดของฉันเลย นี่ฉันทำอะไรลงไป’ เขาได้แค่คิดคร่ำครวญอยู่ในใจหลินหานมองย้อนไปถึงอดีตที่เขากระทำกับลูกสาวที่แท้จริง น้ำตาของคนเป็นพ่อก็ไหลออกมา ความรู้สึกหลาย ๆ อย่างพรั่งพรูเข้ามา จนแทบทำให้เขาล้มทั้งยืน ความรู้สึกผิดเริ่มเกาะกุมจิตใจ“พ่อขอโทษ เม่ยเม่ย พ่อขอโทษ” หลินหานได้แต่พูดคำนี้ออกมา จวบจนเดินมาถึงบ้าน และก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาเดินมาถึงได้อย่างไร“พี่กลับมาแล้วเหรอ” เจียงซื่อเดินมาทักทายสามีตามปกติเหมือนที่ทำทุกครั้ง เมื่อเห็นว่าเขากลับมาถึงบ้านแล้ว วันนี้เธอรู้อยู่แล้วว่าเขาไม่ไปทำงาน โดยเขาบอกว่าไปที่บ้านของสหาย เมื่อเห็นว่าเขากลับมาเร็วก็รู้สึกแปลกใจ เพราะทุกครั้งที่ไปหาสหาย สามีของเธอมักจะกลับมาค่ำมืดเสมอ“อืม ฉันจะนอนพักสักหน่อย อย่าเข้าไปรบกวนนะ”พูดจบหลินหานก็เดินเข้าไปในบ้าน

หลินเม่ยเม่ยรู้สึกแปลกใจไม่น้อย ที่เรื่องนี้จบแบบงง ๆ เพราะเธอยังสืบไม่ได้เรื่อง แต่ทว่าสามีของเธอกลับจัดการเรียบร้อยแล้ว‘เสี่ยวฟาง สาเหตุที่เราไม่รู้และสืบเรื่องนี้ไม่ได้ เป็นเพราะพี่เฟยเทียนได้ย้อนกลับมาเหมือนกันอย่างนั้นเหรอ’ นี่คือความคิดเดียวที่ผุดขึ้นมาในหัวของเธอ จึงได้ถามเสี่ยวฟางออกไป เพราะการที่เขาจัดการเรื่องนี้ได้รวดเร็ว หากไม่ได้ย้อนกลับมา ก็คงจะมีสายสืบที่เก่งมากเลยล่ะ‘มีความเป็นไปได้ค่ะเจ้านาย ตอนที่ฉันไปถามระบบแม่ ก็ไม่มีคำตอบกลับมาเหมือนกัน ทั้งที่ระบบสร้างมาเพื่อช่วยเหลือเจ้านาย’ เสี่ยวฟางตอบกลับมา เธอเองก็คิดเหมือนกันว่าสามีของเจ้านาย น่าจะได้ย้อนเวลามาแก้ไขอดีตไม่ต่างกัน เพียงแต่ฝ่ายนั้นไม่น่าจะมีระบบติดตัวมาด้วย เพราะไม่อย่างนั้น เธอย่อมต้องรับรู้‘ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดีแล้ว ต่อไปนี้ปัญหาหนักอกเรื่องของตระกูลเมิ่ง ฉันก็ไม่ต้องกลัดกลุ้มใจอีก อย่างน้อยสามีของฉันก็ไม่ต้องโทษ ครอบครัวสามีไม่ต้องระหกระเหินกระจัดกระจาย’ หญิงสาวพูดตามความรู้สึก ตอนนี้ปัญหาที่เหมือนถูกหินถ่วงอยู่ในใจ ได้มลายหายไปแล้ว ต่อจากนี้มีเพียงบ้านเฉินเท่านั้นที่เธอต้องจัดการ และเมื่อจัดการพวกมันไ

ตอนนี้เลี่ยงจื่อรู้สึกอับอายมาก เธอไม่คิดว่าลูกชายตัวดีจะติดการพนันหนักขนาดนี้ อีกทั้งยังเป็นหนี้บ่อนมากมาย ต่อให้เอาเงินในบ้านและขายสิทธิ์ของบ้านหลังนี้ไป ก็ยังไม่สามารถนำมาชดใช้หนี้สินได้ทั้งหมด ร่างของเธอซวนเซด้วยความเครียด“ไอ้ลูกเวร ฉันไม่คิดเลยว่าแกจะทำชั่วได้ขนาดนี้ ทำไมถึงสร้างเรื่องสร้างราวไม่รู้จักจบสิ้นนะ ครอบครัวก็มีแล้ว ทำไมยังไม่รู้จักโตอีก ฉันจะทำอย่างไรกับแกดี” เลี่ยงจื่อชี้หน้าด่าลูกชายอย่างเหนื่อยใจ“แม่ แม่ต้องช่วยฉันนะ หากแม่ไม่ช่วยฉัน คนพวกนี้มันต้องเอาชีวิตฉันแน่เลย ฉันยังไม่อยากตายนะแม่!!” เฉินต้าเฟยรีบบอกกับแม่อย่างร้อนรนเพราะเขากลัวโดนทำร้ายจนตาย“แล้วฉันจะช่วยแกได้อย่างไร เงินในบ้านเราก็มีเหลือน้อยแล้ว แกก็รู้ดีนี่ แล้วทำไมถึงยังจะให้ฉันมาชดใช้หนี้ให้แกอีก ทั้งที่ฉันไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วย ครอบครัวบ้านเฉินของเรามีตั้งหลายชีวิต หากเอาเงินมาใช้หนี้ให้แกเพียงคนเดียว แล้วพวกเราจะอยู่กันอย่างไร คิดบ้างสิ สมองน่ะมีไหม”คนเป็นแม่ด่ากราดอย่างไม่ไว้หน้า และไม่สนใจว่าใครจะได้ยิน ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุด คือทำอย่างไรให้ลูกชายหลุดพ้น แต่นั่นต้องไม่จ่ายเงินของบ้านออกไป ไม่อย