นางร้ายหวนคืนพร้อมระบบพลิกชีวิต 80s

อดีตที่แสนทุเรศหลินเม่ยเม่ยสตรีจากบ้านหลิน เธอเหมือนตัวคนเดียวเนื่องจากว่าแม่ของเธอตายไปแล้ว ส่วนพ่อก็มีภรรยาใหม่อีกทั้งยังมีน้องสาวต่างแม่คนหนึ่งแต่ทว่าน้องสาวคนนี้ไม่ได้มองเธอเป็นพี่สาวเลยแม้แต่น้อย แต่มองเหมือนคนรับใช้มากกว่า เรื่องที่คนพูดว่าการมีแม่เลี้ยงก็เหมือนมีก็พ่อเลี้ยงเหมือนกัน เนื่องจากตลอดเวลาที่ผ่านมา สิ่งไหนที่ดี มักจะตกไปอยู่กับน้องสาวทั้งหมด ส่วนเธอได้รับแต่ของเหลือทั้งนั้นน้องสาวต่างมารดามีสัญญากับหมั้นหมายกับบ้านสกุลเฉิน แต่ทว่าตอนนี้เธอมองว่าบ้านเฉินกลับล้มละลายไม่เหลืออะไร กลายเป็นคนยากจนที่สุด ทำให้หลินเพ่ยหรานไม่อยากแต่งเข้าตระกูลเฉินตามสัญญา แต่ถ้าหากไม่แต่ง เงินที่เคยได้รับมาในการหมั้นหมายจะต้องส่งคืนให้กับบ้านเฉิน ทำให้สองแม่ลูกวางแผนชั่วร้าย โดยการให้หลินเม่ยเม่ยแต่งงานแทน และทั้งสองคนก็ทำได้สำเร็จแม้จะไม่เต็มใจ แต่เมื่อแต่งเข้าบ้านเฉินแล้ว หลินเม่ยเม่ยย่อมต้องเชื่อฟังสามีและครอบครัวของเธอ เธอต้องทำงานบ้านทุกอย่าง และต้องออกไปรับจ้างเพื่อหาเงินมาให้ครอบครัวสามีใช้จ่ายซึ่งในบ้านเฉินนอกจากจะมีคนครอบครัวของสามีแล้ว ยังมีหลานสาวของแม่สามีและลูกของเธอมาอาศั

กลับมาอีกครั้งพร้อมความแค้นหลายวันต่อมา...หลินเม่ยเม่ยยังคงทนกล้ำกลืนอยู่ในบ้านหลังนี้ เธอตั้งใจว่าจะแอบเก็บเงินอีกสักพัก แล้วค่อยหาลู่ทางออกจากที่นี่และหย่าขาดกับชายชั่วอย่างเฉินต้าเฟยวันนี้ทุกอย่างดูสงบเงียบไปหมด จนหลินเม่ยเม่ยแปลกใจ เพราะทุกคนในบ้านไม่ได้ตั้งท่าหาเรื่องเธอเลยสักครั้งเดียว ทุกคนต่างไปทำหน้าที่ของตัวเองซึ่งก็คือการนอนเล่น และการเดินเล่นคุยกับคนอื่น ๆ เท่านั้น เพราะตอนนี้ในหมู่บ้านไม่ได้บังคับให้ทุกคนในบ้านทำงานการเกษตรเหมือนหลายปีก่อน โดยให้ขึ้นอยู่กับความสมัครใจของแต่ละคนมากกว่า ทำให้บ้านเฉินไม่มีใครเข้าทำงานการเกษตรเลยสักคนเดียวการกินอยู่ของพวกเขา ขึ้นกับหลินเม่ยเม่ยเพียงคนเดียวเท่านั้น!“เม่ยเม่ย วันนี้หล่อนกินอาหารที่บ้านนี่แหละ กับข้าวเหลือฉันกลัวมันจะเสีย” เลี่ยงจื่อเดินเข้ามาบอก เพราะเห็นว่าลูกสะใภ้เตรียมตัวจะไปหางานทำในเมืองแล้วทันทีที่ได้ยินแม่สามีบอกแบบนั้น แม้จะแปลกใจแค่ไหน แต่หลินเม่ยเม่ยก็ยอมทำตามแต่โดยดี โดยไม่รู้เลยว่านี่คือการมีลมหายใจครั้งสุดท้ายของเธอ“ค่ะแม่”หลินเม่ยเม่ยตอบรับอย่างดีใจ และเริ่มกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย ‘ไม่คิดว่าอาหารที่ดีแบบน

3 ระบบที่ตามมาหลินเม่ยเม่ยกวาดสายตามองรอบ ๆ ตัวอย่างตื่นตาตื่นใจ เธอไม่เคยเห็นสถานที่ไหนสวยเท่าที่นี่มาก่อน บ้านหลังนี้สร้างใหญ่โตด้วยไม้โบราณที่หายาก เมื่อเดินเข้ามาที่สวน เธอก็พบกับน้ำตกที่ใสสะอาด ทำให้ต้องเดินเข้าไปจิบกินอย่างหิวกระหายขณะนั้นร่างที่เคยรู้สึกเหนื่อยล้าสดชื่นขึ้นมาจนน่าตกใจ“อย่าบอกนะว่านี่คือน้ำวิเศษ” เธอพูดอย่างตื่นเต้นตอนนั้นเองก็มีจอภาพบางอย่างพร้อมกับเสียงปริศนาดังขึ้นมา “สวัสดีเจ้านาย ฉันคือระบบแลกเปลี่ยน เพื่อพลิกชีวิตเจ้านายค่ะ”“หมายความว่าอย่างไร แล้วสถานที่แห่งนี้คือระบบด้วยหรือเปล่า” หญิงสาวถามกลับอย่างตกใจ เธอยังคงมึนงงกับเรื่องนี้อยู่ไม่น้อย“สถานที่แห่งนี้เรียกว่ามิติค่ะเจ้านาย ที่นี่ไม่ต่างจากบ้านพักของเจ้านาย ส่วนน้ำตกนั่นคือน้ำตกวิเศษ ที่สามารถรักษาอาการเหนื่อยล้าและเจ็บป่วยได้ส่วนหน้าจอนั้นคือระบบแลกเปลี่ยน เจ้านายสามารถหาสินค้าเข้ามาแลกเปลี่ยนกับข้าวของ ที่มีอยู่ในระบบได้ตามต้องการ ไม่ว่าเจ้านายจะหาสิ่งใดเข้ามา สิ่งของเหล่านั้นจะเปลี่ยนเป็นเหรียญให้ เพื่อที่เจ้านายจะใช้ซื้อสินค้าในระบบออกไปได้ ส่วนฉันคือเสี่ยวฟาง ผู้ช่วยของเจ้านายค่ะ”เสี่ยวฟา

น่ารังเกียจไม่ต่างกันหลังจากที่หลินเพ่ยหรานและแม่ของเธอวางแผนจัดการกับหลินเม่ยเม่ยแล้ว ทั้งสองจึงออกจากบ้านมาที่ตลาด เพื่อหาซื้อของกินของใช้ ในใจนั้นก็หวังว่าแผนการที่วางไว้จะสำเร็จแต่ไม่คิดว่าจะได้มาพบกับคนบ้านเฉิน ซึ่งนั่นก็คือเลี่ยงจื่อที่อุ้มเด็กคนหนึ่งมาด้วย ดูเหมือนว่าเธอจะรักเด็กคนนี้มาก ข้างกันก็มีหญิงสาวอีกสองคนที่ดูเหมือนจะสนิทกันมาก“แม่ นั่นมันคนบ้านเฉินไม่ใช่เหรอ แล้วเด็กนั่นคือใครกัน”หลินเพ่ยหรานสะกิดให้แม่ตัวเองดูคนบ้านเฉินและกระซิบถามอย่างสงสัย เธอรู้สึกว่าบ้านเฉินน่าจะมีความลับบางอย่างซุกซ่อน แต่ก็ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร “แกจะสงสัยไปทำไม ในเมื่อตัวแกไม่ได้แต่งเข้าบ้านนั้นสักหน่อย คนที่ต้องแต่งคือนังเม่ยเม่ยต่างหากล่ะ ต่อให้ผู้หญิงคนนั้นจะเป็นภรรยาเก็บของเฉินต้าเฟย หรือต่อให้เด็กชายคนนั้นจะเป็นหลานคนแรกของบ้านเฉินก็ตาม แล้วแกจะเดือดร้อนทำไม ไม่ดีหรือที่นังเม่ยเม่ยต้องอยู่ในนรกที่บ้านเฉินกำหนดไว้”เจียงซื่อพูดออกมาอย่างสะใจ ในชะตากรรมที่หลินเม่ยเม่ยจะได้พบเจอ เธอไม่ชอบลูกเลี้ยงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แม้ว่าอีกฝ่ายจะยอมเธอทุกอย่างก็ตาม“ที่แม่พูดมามันก็จริง ฉันขอภาวนาให้สองค

พบเจอโดยบังเอิญหลินเม่ยเม่ยและซูผิงเนี่ยน เมื่อเดินมาถึงตลาดก็มองหาที่เพื่อจะวางขายสินค้า เมื่อได้ที่ถูกใจแล้วจึงรีบนั่งลงและวางของขาย ก่อนจะส่งเสียงเรียกลูกค้าเหมือนร้านอื่น“ไข่ไก่และของป่าสดใหม่ ราคาถูกอยู่ทางนี้ค่ะ เชิญมาเลือกซื้อหาได้นะคะ” ซูผิงเนี่ยนตะโกนเรียกลูกค้าและชูไข่ไก่ขึ้นด้วยไม่นานก็มีหญิงวัยกลางคนแต่งตัวดีเดินเข้ามา แล้วซื้อหน่อไม้ไปสามหัว รวมกับไข่อีกห้าฟองจากนั้นการค้าของทั้งคู่ก็ดีมาก มีลูกค้าเข้ามาไม่กี่คน สินค้าก็หมดแล้ว ซูเผิงเนี่ยนจึงพาสหายไปกินบะหมี่ที่เปิดขายอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้ แต่ระหว่างเดินอยู่นั้น กลับพบหญิงสูงวัยคนหนึ่ง ซึ่งยืนตัวโอนเอนคล้ายกำลังจะเป็นลม ทั้งสองจึงรีบเข้าไปดู“เป็นอะไรหรือเปล่าคะคุณป้า” หลินเม่ยเม่ยถามอย่างเป็นห่วง และตอนนี้ก็มีเสียงของเสี่ยวฟางดังเข้ามาในหัว‘ผู้หญิงคนนี้น้ำตาลตก เจ้านายแค่เอาลูกอมมาให้กินสักหน่อย เดี๋ยวเธอก็ฟื้นแล้วค่อยพาเธอไปโรงพยาบาล’ ‘อืม ขอบใจมากนะ’ หลินเม่ยเม่ยตอบรับในใจ ก่อนจะแสร้งหยิบลูกอมออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แล้วแกะเปลือกออกใส่ในปากของหญิงสูงวัยคนนี้ทันทีไม่นานอาการของเธอก็ดีขึ้น แล้วรีบเอ่ยขอบคุณคนที่ช่วยไว