All Chapters of ซีรี่ย์รักร้อน : รักร้อนเพลิงริษยา: Chapter 51 - Chapter 60

Chapter51มานพมองใบหน้าของผู้เป็นเจ้านาย ก่อนจะหันไปมองใบหน้าผู้หญิงที่เขาแอบหลงรัก “ผมไม่ได้คิดอะไร” มานพตอบเสียงราบเรียบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ไม่ได้คิด แล้วสิ่งที่แกทำเมื่อตอนกลางวันมันหมายความว่ายังไง ฉันไม่ใช่คนโง่นะที่จะดูไม่ออกว่าแกคิดยังไงกับณิชา” รัฐกฤตญ์ดูจากการกระทำของมานพแล้ว คิดว่าลูกน้องของเขาต้องมีใจให้กับผู้หญิงของเขาแน่นอน ซึ่งเป็นเรื่องที่เขายอมไม่ได้ “ถ้าผมคิด แล้วเจ้านายจะทำอะไรผม” มานพถามอย่างท้าทายไม่เพียงแต่รัฐกฤตญ์เท่านั้นที่ตกใจกับคำพูดของเขา ทั้งณิชา ดินแดน วิทยาและอุดมต่างตกใจไม่แพ้กัน รัฐกฤตญ์โกรธจนตัวของเขาสั่น ใบหน้าแดงก่ำ ดวงตาสีน้ำเงินเข้มลุกโชนที่มานพถามเพราะเขาอยากรู้ความรู้สึกที่แท้จริงของรัฐกฤตญ์ และดูเหมือนเขาจะได้คำตอบนั้นแล้ว “กูก็จะฆ่ามึงน่ะสิ เสียแรงที่กูไว้ใจมึง แต่มึงกลับคิดเลยเถิดกับผู้หญิงของกู”รัฐกฤตญ์โกรธอย่างที่ไม่เคยโกรธมาก่อน โกรธจนอยากจะฆ่าคนที่ชื่อ มานพ ที่เอาแต่ยืนมองดูเขา “ผมไม่เคยคิดอะไรกับคุณณิชาเลย ที่ผมทำทั้งหมดก็เพราะเจ้านายทั้งนั้น”ส่วนหนึ่งต่างหากที่เขาทำให้รั

Chapter53 อารยาขับรถออกจากบ้านอัครธนากุลหลังจากที่รับประทานอาหาร และพูดคุยวางแผนเรื่องการเดินทางต่ออีกประมาณสองชั่วโมง มือบางหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องเล็กออกจากกระเป๋าถือ กดหมายเลขปลายทาง เมื่อปลายทางรับสาย การสนทนาก็เริ่มขึ้น“อาร์ต นี่น้ำนะ วันเสาร์ตอนเที่ยงเจอกันที่กระบี่นะ มาที่โรงแรม… ฉันจะจองห้องพักไว้ให้ อาร์ตเตรียมคนเอาไว้ให้พร้อม แล้วฉันจะบอกอีกทีว่าจะต้องทำยังไง แค่นี้นะ” อารยาตัดสายทิ้งทันทีที่พูดจบ นัยน์ตาคู่สวยเต็มไปด้วยเพลิงริษยา เธอไม่สนใจว่าสิ่งที่เธอทำมันจะทำร้ายผู้หญิงที่เป็นศัตรูมากแค่ไหน เธอสนใจเพียงอย่างเดียวก็คือ ทำทุกอย่างที่จะให้ณิชาออกไปจากชีวิตของรัฐกฤตญ์ ไปแล้วไม่มีวันที่จะได้กลับมา ชัยชนะของเธอรออยู่ที่กระบี่ ชัยชนะที่ได้กำจัดศัตรูหัวใจของเธอณิชากำลังจัดกระเป๋าของรัฐกฤตญ์อยู่บนเตียงนอนขนาดใหญ่ของเขา อีกไม่ถึงสามชั่วโมงจะเป็นเวลาเดินทางไปจังหวัดกระบี่โดยเครื่องบินส่วนตัวของเขา ณิชามัวง่วนอยู่กับการจัดของใส่ในกระเป๋าใบใหญ่จึงไม่รู้ว่าชายเจ้าเล่ห์กำลังเดินมาทางด้านหลัง จนกระทั่งมีแขนแข็งแรงตวัดรัดร่างของเธอ กอดกระชับจนแผ่นหลังของเธอแนบชิดกับแผง

Chapter55 เสียงเคาะประตูดังขึ้นที่ห้อง 1204 สองสามครั้ง อารยาเดินเข้ามาภายในห้องทันทีที่ประตูเปิดออก ทรุดตัวลงนั่งที่ปลายเตียงนอน “เตรียมคนพร้อมหรือยัง” อารยาเอ่ยถามอลันที่นั่งอยู่ที่เก้าอี้โต๊ะทำงาน “พร้อมแล้ว ว่าแต่จะให้ลงมือเมื่อไหร่ล่ะ” อลันตอบพร้อมกับถามกลับ “คืนนี้เลยเพราะคืนนี้พวกฉันจะไปค้างกันที่เกาะพีพี นังณิชาอยู่บ้านคนเดียว อาร์ต นายพาคนของนายไปข่มขืนมันแล้วถ่ายคลิปไว้ด้วย จากนั้นก็เอาตัวมันไปขายให้เฮียส่ง ให้มันเป็นโสเภณีที่เมืองไทยสักเดือนสองเดือนแล้วค่อยส่งมันไปขายที่เมืองนอก” อารยาพูดอย่างไม่สะทกสะท้าน ต่างกับอลันที่รู้สึกกลัวใจอารยาขึ้นมาจริง ๆ เพราะผู้หญิงคนนี้พร้อมจะทำร้ายคนที่กล้ามาเป็นศัตรูหัวใจของเธอให้ย่อยยับโดยไม่คำนึงถึงผลกระทบที่จะเกิดกับผู้หญิงคนนั้น ถ้าไม่ติดที่ว่าอารยาเป็นเครื่องมือในการล้างแค้นรัฐกฤตญ์ เขาจะไม่ขอยุ่งกับผู้หญิงคนนี้เด็ดขาด “ปลอดโปร่งแน่นะ” อลันถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ อารยายิ้มอย่างเลือดเย็นก่อนจะตอบออกไป “แน่สิ มือชั้นนี้แล้ว” อารยาพูดพร้อมกับล้วงซองสีน้ำตาลออกมาจา

Chapter57มานพเดินเข้ามาหาณิชาที่ยืนมองดูท้องทะเลอยู่ที่หน้าต่างในห้องพัก มานพมายืนอยู่ด้านหลังของณิชาทิ้งระยะห่างพอสมควร ทั้งๆ ที่ใจจริงอยากจะเดินเข้าไปสวมกอดร่างของผู้หญิงที่เขารัก แต่เขาทำได้เพียงแค่คิดเท่านั้น รู้ดีว่าผู้หญิงตรงหน้านี้มีเจ้าของแล้ว และเจ้าของก็หวงไม่เบาด้วย “คุณณิชาครับ” หากอยู่ต่อหน้าบุคคลอื่นที่ไม่ใช่เจ้านายและเพื่อนทั้งสามของเขา เขาจะเรียกเพียงแค่ชื่อของเธอเท่านั้น เพื่อความสมจริงในการแสดงเป็นคู่รักกำมะลอ “พี่มานพมีอะไรเหรอคะ” ณิชาหันมาทางผู้มองพร้อมรอยยิ้มที่มานพคิดว่าเป็นรอยยิ้มที่สวยที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา “ผมเอานี่มาให้ครับ เผื่อคุณณิชาต้องใช้มัน” มานพยื่นซองปืนส่งให้ณิชา ซึ่งเธอก็รับไว้เธอเปิดซองปืนดูมันเป็นปืน11มม. พร้อมกระสุนที่บรรจุไว้เต็มแม็กกาซีน “พี่มานพเอามาให้ณิชาแล้วพี่มานพจะใช้อะไรคะ” ณิชาถามอย่างเป็นห่วง “ผมมีอีกกระบอกหนึ่งครับ เจ้านายเพิ่งซื้อให้ใหม่มันเป็นรุ่นล่าสุด ผมเลยเอากระบอกนี้มาให้คุณณิชาใช้ครับ” มานพพูดตามความเป็นจริง “ขอบคุณค่ะ” “ผมคงไม่

Chapter59เสียงปืนแผดก้องดังไปทั่วบ้านพัก ร่างของเด็กหนุ่มวัยคะนองทรุดลงกับพื้นบ้านพัก ทันทีที่ลูกกระสุนวิ่งเข้าปะทะที่หน้าอกด้วยความเร็วสูง เลือดไหลทะลักออกมาจากบาดแผลที่ถูกปืนในมือของณิชายิงด้วยความแม่นยำ “ถ้าพวกมึงไม่อยากตายก็รีบไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้” แววตาและน้ำเสียงของณิชาบ่งบอกว่าเอาจริงสินมองร่างของลูกชายที่โดนณิชายิง ก่อนจะถลาเข้าไปหาร่างที่นอนหายใจรวยรินอยู่ที่พื้น“เก้าอย่าเป็นอะไรนะลูก มึงทำลูกกู มึงตาย” สินพูดอย่างคนเสียสติ ดึงมีดที่คาดไว้ที่เอวออกมา เดินตรงเข้าไปกระชากร่างของสายหยุดที่อยู่ในห้อง แล้วใช้มีดกดไปที่ลำคอของสายหยุด“ทิ้งปืนลง ไม่งั้นอีนี่ตาย” สินใช้ปลายมีดกดไปที่ลำคอของสายหยุดเพื่อบอกให้ณิชารู้ว่าเขาเอาจริง“โอ๊ย! คุณณิชาช่วยสายหยุดด้วย” สายหยุดร้องด้วยความเจ็บปวดเมื่อสินเพิ่มแรงกดปลายมีดลงบนลำคอ ปลายมีดกดลึกลงไปจนทำให้เลือดไหลออกมาเป็นทางยาวได้ อลันมองภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยอาการสงบ คอยดูท่าทีของณิชาว่าจะทำอย่างไรต่อไป เพราะตอนนี้พวกเขาได้เปรียบอยู่ พวกเขามีจำนวนคนที่มากกว่า มีตัวประกัน แต่สำหรับณิชาไม่มีอะไรที่จะมาต่อรองกับพวกเขาได้เลยณิชากำล