Tous les chapitres de : Chapitre 121 - Chapitre 130

ภาคินคายติ่งเนื้อสาวออกจากปาก แล้วแลบลิ้นปาดเลียผ่ากลางกลีบแดงแจ๋ซ้ำๆ สายตาของเขาสะกดให้มะนาวมองดูลิ้นที่เลียผ่าร่องเธอช้าๆซ้ำไปซ้ำมา มะนาวสั่นสะท้านและมองเขาเลียเนื้อนวลที่อ้ากลีบแบะบานของตนนิ่งราวตกอยู่ในมนตร์สะกดของภาคิน เสียวจนร่องขับน้ำเมือกกามาออกมาล้นรู หัวใจของเธอนั้นเต้นโครมคราม วูบหวิวในช่องท้อง รู้สึกราวกับกลีบเนื้อขยับไหว พึงใจไปกับการดูดเลียเชี่ยวชาญอย่างร้ายกาจของเขา “พี่คิน นาวเสียว...อ๊า!” มะนาวเสียวจนไม่อาจทนดูได้อีก หญิงสาวหลับตาลง เอนกายลงนอนราบ สองเข่าตั้งชัน สองเท้าอยู่บนรองเท้าส้นเข็ม แหกอ้าความสาวให้ภาคินได้ดูดเลียซอกเนื้อนุ่มถ้วนทั่ว ภาคินแบลิ้นปาดเลีย เก็บกลืนเอาน้ำเมือกใสลงท้องอย่างไม่รังเกียจ บางครั้งเขาสะบัดปลายลิ้นระรัวบนติ่งเนื้อนุ่ม บางทีก็เกร็งลิ้นแหย่แยงรูร่องย้ำๆ เสียงครวญครางของมะนาวยิ่งทำให้เขาเร่งบำเรอเธอด้วยปากและลิ้น ยามเธอเสียวมากจนกระดกก้นขึ้นยึกๆ เขาก็ช่วยดันก้นเธอขึ้นสูง ฝังหน้าลงกลางกลีบเนื้อแบอ้า เขาทั้งสูดดม แลบลิ้นเลีย ซดดื่มน้ำกามหอมหวานอย่างมัวเมา เสียงดังจ๊วบจ๊าบที่เกิดจากการทั้งดูดทั้งเลียดังลั่นห้อง ทั้ง

มะนาวนั่งพับเพียบลงบนพื้นทันทีที่เขาปล่อยมือจากเธอ หญิงสาวใช้หลังมือเช็ดปาก แล้วเงยหน้ามองภาคินด้วยสายตาตัดพ้อ น้ำตาคลอเต็มหน่วยตา เธอเกลียดเขา คนเอาแต่ใจ แต่คนถูกมองไม่สนใจเธอแม้แต่น้อย ภาคินเก็บของรักของหวงยัดกลับเข้าไปในกางเกง รูดซิป ติดกระดุม ใส่เข็มขัดเรียบร้อย ก่อนจะก้มลงช้อนอุ้มเอาคนร่างปวกเปียกขึ้นแนบอก“พี่คิน! จะทำอะไรนาวอีก ปล่อยนะ”“อีกสิบห้านาทีจะเริ่มประชุม อยากไปประชุมสภาพนี้เหรอ” ภาคินว่าเสียงเข้ม แล้วเดินไปทางห้องน้ำที่อยู่อีกมุมหนึ่งของห้องเมื่อเข้าไปในห้องน้ำ เขาวางมะนาวลงให้นั่งบนเคาน์เตอร์ล้างหน้า แล้วหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กชุบน้ำมาเช็ดหน้าเช็ดตาให้เธอ“ไม่ต้องมายุ่ง” มะนาวปัดมือเขาออก หญิงสาวหันหน้าหนีเขา“นั่งนิ่งๆ ถ้าไม่อยากโดนอีก” ภาคินขู่ เขามองหน้าหญิงสาวด้วยสายตาดุ มะนาวเม้มปากแน่น เธอไม่อยากโดนอีก จึงยอมนั่งนิ่งปล่อยให้เขาทำความสะอาดตัวเองไป จนกระทั่งภาคินใช้ผ้าขนหนูเปียกซับกลางหว่างขาให้ มะนาวก็รีบจับมือเขาไว้ทันที“นะ...นาวทำเองได้”“พี่จะทำให้” ภาคินไม่ยอมรามือ เขาเช็ดน้ำที่เปื้อนกลางหว่างขาเธอ แล้วดึงกระดาษทิชชู่จากล่องมาเช็ดให้แห้งอย่างเบามือ ร่องรอยควา

“มะนาวเป็นอะไรไหมลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่า”“นาวไม่เป็นอะไรค่ะคุณพ่อ แต่พี่คินโดนยิง” มะนาวบอกบิดาแล้วหันไปมองทางประตูห้องผ่าตัด“พี่คินจะเป็นอะไรไหมคะคุณพ่อ”“กระสุนนัดเดียวไม่เป็นอะไรหรอกผ่าตัดแล้ว พักผ่อนสักหน่อยก็หาย”“เป็นเพราะนาวดื้อ นาวไม่ดีเอง นาวอยากออกไปเที่ยว ทั้งๆที่พี่คินก็ห้ามแล้ว คุณพ่ออย่าว่าอะไรพี่คินนะคะ เรื่องนี้นาวเป็นคนผิดเอง”“อย่าเพิ่งพูดอะไรเลย นาวกลับไปพักผ่อนที่บ้านก่อนเถอะ กันยา...พามะนาวกลับไปก่อน”“ค่ะ คุณพี่” กันยาเดินเข้ามาจับมือมะนาว แต่มะนาวสะบัดมือออก “ไม่ต้องมาจับ คุณพ่อคะนาวอยากอยู่รอจนกว่าพี่คินจะออกมาจากห้องผ่าตัดค่ะ” มะนาวไม่มองหน้าแม่เลี้ยงของตน หญิงสาวหันไปขอร้องบิดา เธออยากอยู่เพื่อรอดูว่าเขาปลอดภัยออกมาจากห้องผ่าตัดจริงๆ “อยู่ก็ไม่ได้ช่วยอะไร กลับไปกับกันยา ไปรอภาคินที่บ้าน ไม่ต้องมาโรงพยาบาลอีก พ่อมีอะไรต้องจัดการอีกหลายอย่าง อย่ามาเกะกะ” มานพสั่งเสียงเข้มดุ แล้วส่งสายตาให้กันยาพาลูกสาวของเขากลับบ้าน“คุณพ่อ…” แม้มะนาวจะดื้อดึงกับผู้เป็นบิดาบ่อยครั้ง แต่เมื่อถึงยามที่ท่านเอาจริง หญิงสาวก็ต้องยอมโดยไม่กล้าโต้เถียงใดๆมะนาวและกันยานั่งรถกลับบ

“อ๊ะ! พี่คิน” มะนาวเรียกเขาอย่างอ่อนใจ ภาคินไม่ยอมหยุดรุก เขาถลกกระโปรงเธอขึ้นไปกองรอบเอว แล้วลงมือขยำเนินสาวรุนแรง นิ้วกลางถูไถกลางกลีบสาวที่ยังมีกางเกงในปกปิดอยู่ แค่เพียงสัมผัสผิวเผิน มะนาวก็ร้อนฉ่าไปทั้งร่อง น้ำเมือกไหลเยิ้มเต็มร่อง“พี่อยากเลีย” ภาคินบอกแล้วจับมะนาวหันหลัง เขาจัดแจงท่าทางให้เธอจับซี่ไม้ระแรงโรงเรือนไว้ แล้วโก้งโค้งมาข้างหลัง ภาคินรีบนั่งคุกเข่าลงเบื้องหลัง เขาแหวกเป้ากางเกงในออก เปิดเผยกลีบเนื้ออวบเปียกแฉะต่อสายตาตนเอง“เยิ้มเต็มรูเลย มะนาว...”“อ๊าย! พี่คิน!” มะนาวเสียววูบ สะดุ้งโหยง เมื่อภาคินซุกหน้าเข้าหาปาดลิ้นเลียกลีบเนื้ออ่อน“ซี้ด! พี่คิน เสียว...” เป็นอย่างที่ภาคินบอกจริงๆ การแอบทำอะไรกันในสวนตื่นเต้นจนหัวใจเธอเต้นแรง น้ำเมือกสาวไหลเยิ้มเต็มร่องรู ช่องท้องบีบรัด ปวดหน่วงร่องกระสัน กลีบเนื้อสาวเต่งตึงเพราะอยากรุนแรงภาคินแบลิ้นเลียเน้นๆ แหย่ปลายลิ้นแทงร่องลื่นนุ่ม ดูดติ่งเนื้อจนยืดติดปาก และดูดกลีบเนื้ออ่อนจนเกิดเสียงดังเร้าอารมณ์“ซี้ด! พี่คินขา เสียว...จะแตกแล้ว” มะนาวเงยหน้าครวญคราง หญิงสาวแอ่นกระดกก้นให้เขาดูดเลีย ส่ายสะโพกตอกอัดไปข้างหลังยามเขารัวลิ้

“คิดว่าจะรอดเหรอ” ภาคินลุกขึ้นจากเตียง เดินไปหยิบผ้าขนหนูมาพันเอวสอบ เขากำลังจะออกจากห้องนอนไปดูอาหารที่เด็กรับใช้เตรียมมาไว้ให้ โทรศัพท์ก็ดังขึ้นเสียก่อน ชายหนุ่มจึงเดินไปหยิบโทรศัพท์ที่หัวเตียงมารับสาย “ครับท่าน” ภาคินรับสายด้วยน้ำเสียงปกติ ไม่มีอะไรที่ต้องตื่นกลัว เพราะทุกอย่างได้ถูกกำหนดไว้แล้ว ชายหนุ่มพูดคุยกับปลายสายสักครู่ หลังนัดหมายเวลาที่จะไปพบเรียบร้อย เขาก็กดวางสายแล้วออกดูความเรียบร้อยของอาหาร ก่อนจะกลับเข้ามายืนดักรอคนอาบน้ำที่หน้าประตูห้องน้ำ มะนาวอาบน้ำเสร็จก็เปิดประตูออกมา หญิงสาวสวมชุดคลุมอาบน้ำสีขาว ผมยาวเกล้าสูงแบบลวกๆ “อุ๊ย!” มะนาวตกใจที่ถูกรวบตัวกอดจากด้านหลังโดยไม่ทันตั้งตัว “ไหนมาดมดูซิ อาบแล้วหอมชื่นใจแค่ไหน” ภาคินกดจมูกหอมแก้มนุ่มสองข้าง “พี่คิน...เล่นอะไรก็ไม่รู้ ปล่อยนาวนะคะ นาวจะไปแต่งตัว” “แก้มหอมแล้ว ตรงอื่นล่ะ หอมด้วยมั้ย” ภาคินไม่ฟังคำทัดทานของหญิงสาว เขาอุ้มเธอขึ้นแนบอก พาไปวางลงบนเตียง แล้วโถมตัวลงคร่อมเธอไว้ไม่ให้หนีไปไหน “พี่คิน! อย่านะ เช้าแล้ว...นาวจะกลับบ้า