Todos los capítulos de เลวสิ้นดี: Capítulo 61 - Capítulo 70

“กูจองไว้ตั้งนานแล้ว มึงมาแย่งไปได้ยังไงวะ” เขาพูดขึ้นด้วยความโมโหถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ น่าจะจริงจังกับการตามหาพิรญาณ์สักหน่อยก็ดี แต่เพราะช่วงนั้นยังรักสนุกอยู่ พอจักรินบอกว่าติดต่อเธอไม่ได้แล้ว และไม่รู้ว่าหายไปไหน ก็เลยจำเป็นต้องปล่อยไปด้วยความรู้สึกเสียดายคลิปที่ไม่ยอมลบถึงแม้จะเปลี่ยนโทรศัพท์มาแล้วถึงสองเครื่อง ก็บ่งบอกได้แล้วว่าเขายังจำผู้หญิงคนนี้ได้อยู่ เมื่อนึกขึ้นได้ก็เปิดดูคลิปนั้นอีกครั้ง น่าเสียดายที่ครั้งล่าสุดไม่ได้ถ่ายเก็บไว้ โดยเฉพาะตอนที่แก่นกายของเขาเข้าไปอยู่ในปากคนตัวเล็ก มันเป็นภาพที่ยั่วอารมณ์สุดๆ นึกถึงทีไรก็เสียวทุกที“อ่า… แข็ง” เขาเอ่ยเพียงเท่านั้นก็กดปิดหน้าจอโทรศัพท์เพราะกลัวอดเอามือชักรูดส่วนกลางกายไม่ได้ เดี๋ยวสาวเจ้าเข้ามาเห็นแล้วจะตะโกนด่าเขาอีกไม่นานนักก็ได้ยินเสียงลูกบิดประตู พิรญาณ์น่าจะกินข้าวอิ่มแล้ว เขาไม่รู้จะทำอย่างไรจึงเอามือกุมเป้าไว้และแกล้งหลับ เพราะถ้าสาวเจ้าเห็นว่าตรงนั้นมันดุนดันเนื้อผ้าเหมือนอยากออกมาดูโลกภายนอก จะต้องต่อว่าเขาแน่“คุณ… หลับแล้วเหรอ”เงียบ….หญิงสาวคิดในใจว่าเขานั่งหลับเป็นปกติหรือไงนะ แถมยังเอามือกุมเป้าอีกต่างหาก แ

พิรญาณ์ไม่รอช้า เธอลุกไปดูอาการของคนเจ็บอย่างเร็วพลัน เขาห่มผ้าอยู่เลยต้องดึงผ้าห่มผืนนั้นออก เมื่อเห็นเขาเอามือทั้งสองข้างกุมแผล ก็จำเป็นต้องขยับเข้าไปดูใกล้ๆ“ให้ฉันดูหน่อย”ฉับพลันก็ถูกเขารั้งเอวบางให้นอนทับแผงอกแกร่ง เธอตกใจและกำลังจะส่งเสียงต่อว่า แต่ยังไม่ทันได้เอื้อนเอ่ยคำใดออกไป มือของเขาก็รั้งท้ายทอยของเธอเข้าหาทันควันริมฝีปากของทั้งคู่ประกบกันอย่างเหมาะเจาะ ก่อนที่เหมันต์จะใช้ลิ้นดันกลีบปากชมพูระเรื่อให้เผยอขึ้น ยิ่งคนตัวเล็กพยายามที่จะเอ่ยห้ามปรามเขา ก็ยิ่งง่ายต่อการรุกล้ำลิ้นอุ่นชื้นไล่ต้อนลิ้นเล็กแล้วเกี่ยวกระหวัดกวาดชิมความหวานภายในโพรงปากอย่างโหยหา สลับกับดูดดึงและบดจูบอย่างหนักหน่วงราวกับว่าจะไม่มีพรุ่งนี้แล้ว มือที่พยายามดันใบหน้าหล่อเหลาออกก็ยังสู้ความหิวกระหายของเขาไม่ได้ เขาอดอยากมานาน นานมากจริงๆ หากกลืนกินเธอทั้งตัวได้ก็จะทำ“อื้อ” พิรญาณ์ส่งเสียงประท้วงเพื่อขออากาศหายใจ เมื่อเขายอมถอนจูบ เธอก็รีบผละออก ทว่ากลับถูกมือหนารั้งท้ายทอยไว้จนไม่สามารถลุกขึ้นได้หญิงสาวเช็ดริมฝีปากไปมา แล้วมองคนที่นอนยิ้มอยู่ด้วยความขุ่นเคือง เมื่อหันไปมองผ้าก๊อซก็พบว่ารอยเลือดยังคงเท

“แล้วผมก็ไม่ได้ถ่ายคลิปเพื่อจะเอามาแบล็คเมล์เหมือนที่มันบอกนะ แค่จะเก็บไว้ดูส่วนตัว ยอมรับว่าทำผิดไปจริงๆ และตอนนี้ก็รู้ความผิดของตัวเองแล้ว ถ้าจะขอโอกาสแก้ตัว พราวจะให้ได้ไหม”เงียบ…ใช่ว่าคนฟังจะรู้สึกเฉยชาอย่างเดียว แต่เธอกำลังสับสนอยู่ว่าควรจะโกรธหรือให้อภัยเขาดี จากตอนแรกที่เกลียดมากเพราะยังไม่รู้ว่าเรื่องราวมันเป็นมาอย่างไร ทว่าพอได้ยินเขาอธิบาย กลับคิดว่าเขาก็เป็นฝ่ายถูกกระทำเหมือนกันเสียอย่างนั้นเหมันต์ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงอยากสานสัมพันธ์ต่อ ด้วยนิสัยของเขา ถ้าห่างกันนานขนาดนี้คงจะลืมไปแล้ว แต่กับพิรญาณ์ เหมือนมีบางสิ่งบางอย่างมาผูกมัดไว้อย่างนั้นแหละตั้งแต่เธอหนีไปพร้อมกับเงินห้าล้าน เขาอยากเอาความโกรธทั้งหมดทั้งมวลมาแทนที่ความรู้สึกที่มี เคยคิดอยากใช้กำลัง สั่งลูกน้องไปตามจับเธอมาทรมานแล้วส่งต่อให้พวกขี้ยา แต่ใจกลับไม่แข็งพอทั้งที่เขาเด็ดขาดกับความคิดของตัวเองมาโดยตลอดเมื่อเห็นพิรญาณ์เงียบไปนาน เขาก็ไม่กล้าพูดอ้อนวอนอีก จึงเปลี่ยนเรื่อง “ผมได้ยินมันบอกว่ามีคนจ้างให้ปล่อยคลิป แต่มันไม่ยอมบอกว่าใครเป็นคนจ้าง ถ้าคุณรู้ว่าเป็นฝีมือใครก็บอกผมมาได้เลยนะ เดี๋ยวจัด

“ดูแล้วรู้สึกยังไง เสียวไหม” เหมันต์กระซิบถามพลางเลื่อนมือข้างขวาไปวางทาบเนินเนื้อสามเหลี่ยมที่ยังมีกางเกงชุดนอนปกปิดอยู่ เมื่อรับรู้ได้ถึงความชื้นแฉะที่ซึมผ่านเนื้อผ้าก็ยิ่งเน้นตรงจุดที่ทำให้เจ้าของร่างรู้สึกดีพิรญาณ์สะดุ้งเล็กน้อย ใจอยากห้ามเขา แต่กายกลับไม่ให้ความร่วมมือ เขาใช้นิ้วนวดคลึงปุ่มนั้นแรงขึ้น จนเธอต้องกัดริมฝีปากเพื่อกลั้นเสียงที่อาจจะเล็ดลอดออกมาปากเขาบอกว่าไม่ค่อยเก่งเรื่องพวกนี้ แต่กลับรู้จุดเสียวซ่านของผู้หญิงเป็นอย่างดี แล้วจะให้เธอเชื่อได้อย่างไร“เสียวไหมครับ”หญิงสาวรู้สึกเหมือนโดนแกล้งอย่างไรอย่างนั้น ตาเธอไม่มองหน้าจอโทรศัพท์แล้ว เพราะกำลังจ้องมองมือหนาที่กำลังปลุกเร้าอารมณ์ใคร่สักพักเหมันต์ก็สอดมือเข้าใต้กางเกงชุดนอนของเธอ เขาใช้สองนิ้วถูร่องฉ่ำชื้นขึ้นลง สลับกับบดบี้ปุ่มกระสันเหมือนตั้งใจให้เธอเป็นฝ่ายร้องขอในอีกไม่ช้านี้แน่นอนว่าเขาไม่สนใจดูหนังแล้วเพราะกำลังเพลิดเพลินกับการหยอกเย้ายอดเกสร จนสาวเจ้าต้องพยายามรวบรวมสติแล้วดันมือแกร่งออก“ยะ อย่าทำ”“อย่าทำอะไรเหรอ หืม?” คนตัวใหญ่แกล้งถามไปอย่างนั้น นิ้วของเขาก็ยังคงบดคลึงจุดเสียวต่อไป หวังจะให้ร่างเล็กดิ้

“อยากมากเลยหรือครับ หืม?” เขาถามยั่วเย้า“อือ…” คนตัวเล็กตอบอย่างไม่อาย เขาทำให้ไฟราคะของเธอปะทุขึ้นมา แล้วจู่ๆ ก็หนีไปโดยไม่ทำให้มันมอดก่อน จะให้เธอทนได้อย่างไร“เอาสดได้ไหม ผมไม่ได้พกถุงยางมา”อารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านทำให้เธอพยักหน้าอย่างไม่กังวล“งั้นก็จับใส่เลย”สิ้นเสียงนั้น พิรญาณ์ก็ไม่รอช้าแล้ว มือเรียวจับแก่นกายของเขาด้วยหัวใจที่เต้นแรง ก่อนจะพยายามยัดมันเข้าไปในช่องทางรัก แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ง่ายเลย เพราะคับแน่นจนใบหน้าเริ่มเหยเก“ช่วยหน่อย” เธอส่งสายตาวิงวอนชายหนุ่ม“ช่วยอะไรครับ”“อื้อ…” หญิงสาวส่งเสียงขัดใจออกมา เธอรู้ว่าเขารู้ แต่ก็ยังมีอารมณ์มาแกล้งถามอีก ไม่รู้ว่าจะทรมานกันไปถึงไหน“ให้ช่วยยังไง ไหนบอกมาซิ”“มันเข้าไม่ได้”“นั่งชันเข่าก่อน อ้าขาออกกว้างๆ”พิรญาณ์ทำตามที่ชายหนุ่มบอกอย่างว่าง่าย เธอขยับออกเล็กน้อยและใช้มือทั้งสองข้างยันที่นอน ดวงตากลมจ้องมองท่อนเนื้อใหญ่โตอย่างประหม่า ใจก็พลอยเต้นระทึกราวกับว่านี่เป็นครั้งแรกเหมันต์ใช้มือสาวแกนกายเข้าออกอยู่สามสี่ครั้ง ก่อนจะใช้ส่วนหัวถูไถกับปุ่มกระสันอย่างเชื่องช้า เขาดูปฏิกิริยาของคนตัวเล็กไปด้วย เมื่อเห็นเธอกัดริมฝีปาก