LOGINเขาเข้าใจว่าผู้หญิงในความมืดคือเด็กคนเดิมที่ถูกส่งให้มานอนด้วยเป็นครั้งที่สอง จึงกระทำกับเธออย่างไม่ปรานี แต่พอถึงตอนเช้า แม่เล้ากลับโทรมาขอโทษว่าเด็กแอบหนีไปก่อนหน้านั้นแล้ว เลยไม่รู้ว่าตัวเองมีอะไรกับใครเพราะตื่นมาแล้วไม่เห็น เห็นแต่สร้อยที่สลักชื่อ 'รวิกานต์ นิรากร' ตกอยู่หน้าห้องน้ำ ผ่านไปปีกว่าเขาได้เจอกับเธออีกครั้ง แต่ไม่รู้ว่าเด็กที่เธออุ้มมาเลี้ยงในที่ทำงานด้วยคือลูกของตัวเอง
View Moreภายในห้องที่มืดสนิท ไม่มีแม้แต่แสงจากข้างนอกเล็ดลอดเข้ามา มีเพียงแสงแฟลชจากโทรศัพท์มือถือที่ชายหนุ่มหยิบขึ้นมาถ่ายวิดีโอก่อนจะไปถึงฝั่งฝัน เสียงครางกระเส่าจากร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามดังไปทั่วทั้งห้อง เคล้าคลอกับเสียงหวานที่ครางออกมาอย่างแผ่วเบา
ร่างเล็กไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้เพราะยังสะลึมสะลือจากการถูกมอมยา ประกอบกับความเมาส่วนหนึ่ง แม้แต่จะลืมตาขึ้นมาก็ยังรู้สึกว่ายากลำบากเพราะถูกแสงแฟลชแยงตาตลอดเวลา เธอพยายามเอ่ยปากห้ามเขาแล้ว แต่เสียงนั้นก็บางเบาจนแทบจะไม่ได้ยิน ในเมื่อไม่สามารถหลีกหนีการร่วมรักครั้งนี้ได้จึงต้องปล่อยเลยตามเลย “ซี้ด… อา…” เอวสอบอัดกระแทกใส่กลางกายสาวอย่างแรง ก่อนที่น้ำสีขาวขุ่นจะพวยพุ่งใส่ช่องทางรัก เสียงหอบหายใจของบุรุษเพศค่อยๆ แผ่วลงจนเงียบไปในที่สุด เขาค่อยๆ ถอนแก่นกายออกจากร่างหญิงสาว ภาพของเหลวที่ไหลออกมาทำให้เขาพอใจมากจนอยากถ่ายรูปเก็บไว้ แต่คิดว่าได้ถ่ายวิดีโอแล้วก็คงเก็บไว้ดูได้เหมือนกัน มือหนากดหยุดบันทึกวิดีโอ ก่อนที่จะหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดคราบน้ำกามที่เปรอะเปื้อนท่อนเอ็น หลังจากสวมใส่เสื้อผ้าเสร็จ ชายหนุ่มร่างสูงก็หายไปพร้อมกับความมืด ปล่อยให้เจ้าของร่างนวลเนียนนอนหลับตาด้วยความเหนื่อยเพลียอยู่คนเดียว เขาออกมายืนพิงผนังห้องและกดดูคลิปที่ถ่ายไว้ โดยปิดเสียงให้เงียบสนิท ความยาวคลิปเกือบสามนาที แต่ไม่เห็นตอนเล้าโลมเพราะผ่านช่วงนั้นมาหลายนาทีแล้ว เขาเพิ่งหยิบโทรศัพท์มาถ่ายวิดีโอช่วงหลังๆ ดวงตาคมกริบฉายแววร้ายกาจออกมาส่วนหนึ่ง เมื่อเห็นร่างขาวโพลนและกลีบดอกไม้ที่มีพงหญ้าปกคลุมบางๆ แก่นกายของเขาขยับเข้าออกเรื่อยๆ ทั้งเร็วและช้าสลับกันไป นี่แทบไม่ต่างจากคลิปที่ดูในเว็บโป๊เลย ใบหน้าของเธอก็สวยไม่แพ้ผู้หญิงที่เขาเคยเจอมา ปากนิด จมูกหน่อย ผิวขาวนวลเนียนนั่นอีก ชายหนุ่มยกมือขึ้นปาดริมฝีปากตัวเอง เขาเริ่มจะหิวอีกแล้ว แต่เพื่อนก็บอกว่า ‘เดี๋ยวจะพาน้องเขามาให้แกเอาเรื่อยๆ’ เลยอยากใช้บริการเวลารู้สึกเบื่อๆ มากกว่า “เป็นไง ลูกพี่ลูกน้องของฉันทำให้แกมีความสุขหรือเปล่า” จักรินเอ่ยถามเพื่อนด้วยความตื่นเต้น คนที่กำลังดูคลิปในโทรศัพท์ตกใจนิดหน่อย เพราะไม่ทันได้สังเกตว่ามีคนเดินมา “อย่าบอกนะว่าแกถ่ายคลิปเก็บไว้ด้วย ไม่เสียชื่อเสือผู้หญิงจริงๆ” จักรินมองทันจึงรู้ว่าเพื่อนกำลังดูคลิปโป๊ เลยเดาว่าต้องถ่ายคลิปตัวเองไว้แน่ แต่จากการที่อีกฝ่ายไม่ปฏิเสธก็ทำให้เขาคิดว่าคงจะเป็นจริง “น้องแกยังไม่เคยผ่านผู้ชายมาเหรอ” เหมันต์ ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลามองคนที่อยู่ตรงหน้าเหมือนไม่ค่อยพอใจที่ไม่ยอมบอกกันก่อน แน่นอนว่าผู้หญิงที่ไม่เคยผ่านมือใครมา เขาต้องชอบอยู่แล้ว เพียงแต่การร่วมรักครั้งนี้ดูจะลำบากไปหน่อยทั้งที่มีน้ำหล่อลื่นออกมามากพอสมควร “บอกไปแกจะเชื่อหรือเปล่าล่ะ น้องฉันเป็นคนรักนวลสงวนตัวแล้วก็สวยมากด้วย วันๆ ทำแต่งาน เข้าถึงยากเกินไป ผู้ชายเลยไม่กล้าจีบ ฉันกล้าเอาหัวเป็นประกันเลยว่าน้องฉันยังไม่เคยมีอะไรกับใครมาก่อน” “เกิดมาตั้งยี่สิบสี่ปีเนี่ยนะ? ” “ฉันพูดจริงนะเว้ย” “ช่างเถอะ อย่าลืมเอายาคุมฉุกเฉินให้กินด้วยล่ะ เมื่อกี้ฉันเผลอปล่อยใน ถ้าท้องขึ้นมาวุ่นวายแน่” “ได้ๆ” จักรินรับปากอย่างว่าง่ายเพราะเขาเตรียมไว้อยู่แล้ว แม้กระทั่งถุงยางก็เตรียมให้อย่างดี แต่ดูท่าทางอีกฝ่ายคงจะไม่ใช้มัน “ขอเรื่องหนึ่ง ในเมื่อน้องสาวของแกเป็นของฉันแล้ว ก็ห้ามให้ผู้ชายคนไหนมายุ่งวุ่นวายอีก และต้องเป็นของฉันคนเดียว จนกว่าฉันจะเบื่อ” เหมันต์พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แววตาแฝงไปด้วยความจริงจัง “ไม่ต้องห่วงเพื่อน ฉันตั้งใจเก็บไว้ให้แกอยู่แล้ว” คนที่ยืนพิงผนังห้องพยักหน้าเชื่อใจ เขายกโทรศัพท์ขึ้นมาจัดการโอนเงินสามหมื่นบาทให้เพื่อน ก่อนจะหันหน้าจอให้ดูหลังจากวันนั้นเป็นต้นมา อย่าว่าแต่ปล้ำเมียเลย แค่เวลาพักผ่อนก็ลดน้อยลงกว่าเดิมมากจนตาแทบจะเป็นหมีแพนด้าเข้าไปทุกที พิรญาณ์ยื่นคำขาดว่าไม่ให้คนในบ้านมาช่วยเขาเลี้ยงลูก แต่ดูแทนได้เป็นครั้งคราวเท่านั้นส่วนพี่เลี้ยงเด็กคนเดิมคงไม่ได้กลับมาแล้วเพราะต้องอยู่ดูแลญาติผู้ใหญ่ หญิงสาวจึงใช้โอกาสนี้ให้พ่อของลูกทำหน้าที่แทน เขาจะได้รู้สักทีว่าที่ผ่านมาเธอเหนื่อยมากแค่ไหนเหมันต์ไม่คิดมาก่อนว่าการเลี้ยงเด็กจะเหนื่อยมากขนาดนี้ เจ้าเด็กพีร์ไม่ยอมอยู่นิ่งเลย จะนิ่งอีกทีก็ตอนหลับ แต่เขาก็ต้องเอาเวลานั้นไปซักผ้าตากผ้า และรีบกินข้าวให้อิ่มก่อนที่ลูกจะตื่น ในระหว่างวันต้องเปลี่ยนแพมเพิสให้ลูกอีก ทั้งล้างก้นเช็ดก้นให้ ต่อให้ไม่อยากทำแต่ก็จำเป็นต้องทำ เพราะกลัวว่าเมียจะหอบลูกหนีมันมีข้อดีอย่างหนึ่งคือน้องพีร์เริ่มติดพ่อ เพราะส่งเสียงเรียก ‘ปาปา’ ทั้งวันจนเขาเริ่มจะหลอนหู ตอนทำงานเป็นวิศวกรก็ยังไม่เหนื่อยเท่าอยู่กับลูกเลย ตอนนี้เลยรู้ถึงความลำบากของเมียตอนที่เธอต้องเลี้ยงลูกตามลำพังแล้วพิรญาณ์นับวันก็ยิ่งสวยมาก เขาให้เงินเธอไปเข้าร้านเสริมสวย เธอก็ไปทำเล็บทำผมจริงๆ และไม่มีวันไหนเลยที่ดูโทรม มีแต่เขานี่
เช้าวันต่อมาเหมันต์ได้ทำหน้าที่เลี้ยงลูกจริงๆ อะไรที่ไม่เคยทำเขาก็ได้ทำ เริ่มจากพาลูกอาบน้ำตอนแรกน้องพีร์ยังไม่ยอมอยู่ห่างแม่ แต่พอเห็นพ่อถือเป็ดยางลอยน้ำก็เกิดอยากเล่นขึ้นมา เพราะเคยถือเล่นตอนที่แม่อาบน้ำให้ จึงยอมให้พ่ออุ้มเข้าไปในห้องน้ำอย่างง่ายดายพิรญาณ์ก็ตามไปดู แต่เธอไม่ได้ช่วย แค่จะบอกเขาว่า “หลังจากอาบน้ำเสร็จก็แต่งตัวให้ลูกนะคะ แล้วก็อย่าลืมเตรียมนมไว้ด้วยล่ะ ลูกกินนมกล่องได้แล้ว ไม่ต้องชงนมให้ยุ่งยาก”“ครับที่รัก”“อ้อ เกือบลืม ในระหว่างวันต้องคอยดูแพมเพิสและเปลี่ยนให้เขาด้วย เวลาเขาปวดฉี่ปวดอึก็ต้องพาเข้าห้องน้ำ ส่วนพราวจะทำแค่เตรียมอาหารให้ลูกเท่านั้น เวลาลูกกิน ต่อให้เลอะมากแค่ไหนก็เป็นหน้าที่ของพี่เหมันต์ที่ต้องจัดการ”“ต้องทำเยอะถึงขนาดนี้เลยเหรอ” เขาถามในขณะที่กำลังนั่งถอดเสื้อผ้าให้ลูก เตรียมพร้อมที่จะให้เข้าไปนั่งแช่ในกะละมังที่มีน้ำอุ่นๆ อยู่ในนั้น“ตอนเลี้ยงลูกคนเดียว พราวก็ต้องทำแบบนี้ทุกวันเหมือนกัน ถ้าทำไม่ได้ก็บอกค่ะ พราวจะได้พาลูกกลับไปอยู่บ้านคุณลุงของเขา”“ทำได้ครับ พี่ทำได้” เขารีบตอบ เรื่องอะไรจะบอกว่าทำไม่ได้ล่ะ ถึงแม้จะไม่เคยทำมาก่อนก็เถอะ แต่ยังดีที่
เมื่อในห้องนั้นมีเพียงสองคน น้องพีร์ที่กำลังนอนดูดขวดนมอยู่ก็เหลือบมองพ่อเป็นช่วงๆ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้สนใจกัน เหมันต์อยากแกล้งลูกจึงแย่งขวดนมออกจากปากเล็ก จนเด็กน้อยชำเลืองมองเขาอีก“ไม่ต้องกินแล้ว โทษฐานที่ตื่นไม่เป็นเวล่ำเวลา”หากน้องพีร์ฟังเข้าใจและพูดตอบโต้ได้ ก็คงจะเอ่ยออกไปแล้วว่ายังไม่ได้นอน แต่เด็กน้อยก็ตะโกนใส่พ่อทีหนึ่งเพื่อให้รู้ว่ากำลังทำเรื่องขัดใจเขา ทำเอาคนเป็นพ่อถึงกับของขึ้น“เถียงใช่ไหม อย่างนี้ต้องสั่งสอนซะให้เข็ด ในเมื่อปล้ำแม่ไม่ได้ก็จะปล้ำลูกแทนนี่แหละ” สิ้นเสียงของตัวเอง เขาก็ขยับเข้าไปกอดรัดฟัดเหวี่ยงลูกน้อย เสมือนว่าเป็นคู่มวยปล้ำคู่หนึ่ง แต่เป็นการปล้ำที่ทำให้น้องพีร์จั๊กจี้เพราะถูกกอดถูกหอมไปไม่รู้กี่ครั้ง อีกทั้งยังถูกพ่อจี้เอว จนได้ยินเสียงหัวเราะดังตามมาเขารู้สึกมันเขี้ยวลูกคนนี้จริงๆ อยากตีขา อยากจับฟาดให้ก้นลาย และอยากจะกอดแน่นๆ ให้สมกับที่อยู่ห่างกันมานานหลายเดือน มันให้ความรู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังกอดตัวเองตอนเด็กเสียงหัวเราะชอบใจของน้องพีร์ดังไปทั่วทั้งห้อง ทำให้พิรญาณ์ที่เปิดประตูเข้ามาแอบตกใจกับภาพที่เห็น เหมันต์จับลูกขึ้นมานอนคว่ำบนตัวของเขาแล้ว
น้องพีร์เริ่มส่งเสียงที่บ่งบอกถึงความขัดใจออกมา ส่วนพิรญาณ์ก็กอดอกยืนมองพ่อของลูกอย่างเหนื่อยหน่าย“เรียกสิ ปะป๊า… ป่า ป๊า…” เหมันต์พูดช้าๆ เพื่อให้ลูกออกเสียงตาม แต่เด็กน้อยก็ไม่สนใจเขา และยังดึงดันที่จะออกจากอ้อมแขนให้ได้ ทำให้เขาต้องหันไปมองพิรญาณ์เพื่อขอความช่วยเหลือ “พราวช่วยพี่หน่อยสิ สอนลูกพูดคำว่าปะป๊าหน่อย”“ไม่ช่วยค่ะ” เธอตอบอย่างเมินเฉย“อ้าว ทำไมล่ะ”“เรื่องง่ายๆ แค่นี้เอง ถ้าพี่เหมันต์ทำให้ลูกเรียกปะป๊าไม่ได้ ก็อย่าหวังเลยว่าจะมีคนที่สอง”“แต่ปล่อยในไปแล้ว ยังไงก็มีแน่ๆ”“ไม่มี เพราะพราวจะกินยาคุมฉุกเฉินตามหลัง”“ห้ามกิน นี่คือคำสั่ง” เขากำชับอย่างหนักแน่น“ทำให้ลูกยอมอยู่กับพี่เหมันต์ แล้วเรียกว่าปะป๊าก่อนสิคะ พราวถึงจะรับไปพิจารณา”“ท้าเหรอ ได้…” พูดจบก็เอียงคอมองน้องพีร์ที่ยังไม่ลดละความพยายามจากการหลุดจากอ้อมแขนของพ่อ เขากระซิบบอกลูกว่า “เรียกปะป๊าก่อนครับ เรียกให้ชื่นใจหน่อยเร็ว ป่า… ป๊า…”“แม่…” น้องพีร์เอ่ยเรียกแม่พร้อมกับทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ เหตุเพราะถูกกอดนานเกินไปจนเริ่มหงุดหงิดเหมันต์ถึงกับเอามือข้างหนึ่งบีบขมับ นี่ถ้าไม่รู้ความจริงเสียก่อนว่าตัวเองคือพ่อเด็ก
ตอนเที่ยงเหมันต์ขับรถไปที่บ้านวิริยะเมธี เมื่อเข้าไปในตัวบ้านแล้วเห็นพ่อกำลังนั่งกินข้าวกับภรรยาของท่าน เขาก็เดินเข้าไปนั่งร่วมโต๊ะแล้วเอ่ยบอกว่า“จัดงานหมั้นให้ผมหน่อย”ธนาที่กำลังดื่มน้ำหลังจากกินข้าวอิ่ม เมื่อได้ยินลูกชายพูดเช่นนั้น น้ำก็พุ่งออกจากปากทันที นลินที่นั่งอยู่ใกล้กันต้องรีบหยิบกระดาษ
“เสร็จคาปากผมก่อน”มะ ไม่ อือ…” ไม่ทันไรก็ถูกเรียวลิ้นจู่โจมอีกครั้ง พิรญาณ์ไม่สามารถขยับหนีไปไหนได้เลย เพราะเขาใช้มือทั้งสองข้างจับสะโพกของเธอไว้แน่น ในเวลานี้จึงทำได้แค่กัดริมฝีปากเพื่อไม่ให้มีเสียงเล็ดลอดออกมาเหมันต์ตวัดลิ้นอย่างรัวเร็วโดยไม่รู้สึกเมื่อย เขาชอบที่ได้เห็นคนตัวเล็กกระสับกระส่ายเพ
“กัดสิ” เขาบอกพลางแลบลิ้นออกมาแล้วเกร็งค้างไว้ความกล้าของพิรญาณ์หดหายไปดื้อๆ หลังจากเหมันต์ท้าให้กัดลิ้นของเขา เธอทำหน้ามุ่ยใส่คนที่อยู่ใต้ร่างทันที แล้วถามเสียงต่ำว่า “จะลบไม่ลบ?”“ถ้าผมลบคลิปให้แล้ว คุณจะไปอยู่กับผมไหม”“นานแค่ไหน”“ผมใจดีลดหนี้ให้วันละหมื่น คำนวณดูแล้วก็อยู่ด้วยกันประมาณยี่สิบเ
“แล้วผมก็ไม่ได้ถ่ายคลิปเพื่อจะเอามาแบล็คเมล์เหมือนที่มันบอกนะ แค่จะเก็บไว้ดูส่วนตัว ยอมรับว่าทำผิดไปจริงๆ และตอนนี้ก็รู้ความผิดของตัวเองแล้ว ถ้าจะขอโอกาสแก้ตัว พราวจะให้ได้ไหม”เงียบ…ใช่ว่าคนฟังจะรู้สึกเฉยชาอย่างเดียว แต่เธอกำลังสับสนอยู่ว่าควรจะโกรธหรือให้อภัยเขาดี จากตอนแรกที่เกลียดมากเพราะยังไม